Nog oudere wedstrijdverslagen

Leek

Naast de verrassende prestatie van Rickie, was er ook de niet minder verrassende Luc, die hieronder de gedoodverfde winnaar Joris Kampen de baas is.

Apeldoorn

door evelien op ma 07 feb 2011, 13:12

De marathon in Apeldoorn. Vol goede moed begon ik eraan. Een schoolreisje zou het worden: leuk met de bus van Groningen Atletiek, heel lekker lopen, vooral genieten van het parcours en gezellig met de andere lopers wat kletsen. Het moest vooral makkelijk gaan en bij de drinkposten gewoon even stoppen, thee en banaan eten en dan weer door. Net als bij de trainingslopen.

Het eerste uur was dit ook zo. Toen begon ik allebei mijn enkels te voelen en dat baarde mij al wat zorgen. Maar het werd niet erger. Bij 15 km vond ik het zwaar worden. Ik liep met Geraldien, Jeroen en Jolanda mee. We moesten bergop, langs de Amersfoortse weg. Wat gingen ze snel. Ook daarna, naar beneden, ik kon ze wel bijhouden, maar het kostte me meer moeite dan ik had gedacht. Ik had het hier al zwaar, en we waren pas op 18 km. Kom op Eef, dat was in Eindhoven ook zo, en dat ging uiteindelijk prima. Kan nog best goed gaan.

Het splitsingspunt kwam eraan, waar de 27km-lopers naar de finish gingen en wij nog een ronde van 15 km moesten. Nu werd het echt zwaar: van wind in de rug en naar beneden lopen, moesten we nu wind tegen en omhoog. Ik wist dat dit stuk zwaar was. Jeroen liep met me mee, ons tempo zakte een heel eind terug en af en toe kon ik lekker achter Jeroens rug kruipen. O, o wat was het zwaar. Ik kon echt niet harder dan, wat zou het zijn, 9,5 km per uur. Gelukkig was de drinkpost van 30 km iets voor de 30 km, want daar had ik een hele fles sportdrank en een ontbijtkoek klaar laten zetten, en daar had ik dringend behoefte aan. Even iets eten en drinken deed me goed. Het ging ietsje beter, ook omdat de weg draaide, dus minder tegenwind en minder steil werd.

Daar is de Amersfoortse weg weer, nu (bijna) alleen nog naar beneden. Kilometers aftellen, niet meer nadenken, alleen nog maar lopen. Alles deed me zeer. Voor mijn gevoel liep ik als een soort hobbezak naar beneden. Maar toch haalden Jeroen en ik alleen maar mensen in, die hadden het dus nog moeilijker dan ik.
Dan het laatste stuk, het leek wel een soort heldenallee: publiek, muziek, en aanmoedigingen van bekende Nederlanders (die ik niet (her)kende). Dit was leuk, nou ja een klein beetje.

Over de finish en meteen ontzettend zere benen. Ik kon bijna niet meer erop staan. Over het hek hangen. De vrouw die mij de medaille omhing had het over een hele zware marathon. Zulke zere benen…… De tas ophalen en even op de grond zitten. Iemand haalde voor mij een bekertje thee. Ik zag er zeker helemaal hopeloos uit, dat mensen dat allemaal voor me gingen doen. Geraldien was er. Weer over het hek hangen. O o wat een zere benen. Golven van misselijkheid overvielen me, het huilen stond me nader dan het lachen. Ik kon gewoon niet meer. Gauw maar naar binnen, Orpheus in, wat een eind omlopen.

Eindelijk een stoel, maar mijn benen moesten omhoog. Ik kon ze niet rustig laten liggen, ze deden zo’n zeer. Wat eten, wat drinken. M’n verhaal verteld aan de loopgroepleden. Sommigen verbaasd dat ik het zo zwaar had gehad. Nog even liggen op de bank, benen omhoog nog steeds heel erg pijn. Langzaam ging het beter.

Toen met de bus weer naar huis, waar ik de hele weg kotsmisselijk met de ogen dicht heb gezeten. Nadat ik in Groningen mijn maag had geleegd, knapte het op. Thuis gebracht, meteen in bad. Toen ging het snel beter, wat drinken en ik kreeg weer trek. Heerlijk zuurkool gegeten, veel thee gedronken en op tijd naar bed.

‘s Nachts nog een keer wakker geworden van de honger. Dus weer wat eten en drinken.. En nu, de volgende ochtend heb ik eigenlijk alleen maar honger. Ik voel me niet echt moe meer. Geen spierpijn in de benen. Enkels doen geen pijn meer. Deze week gebruiken om te herstellen en dan de training weer hervatten voor over 6 weken de marathon in Rome.

De tijd was 4.02.nog wat. Helemaal volgens planning. Ik snap zelf niet waarom ik zo diep heb moeten gaan, het was blijkbaar niet de dag. Terwijl ik er wel klaar voor was, en extra gerust had de afgelopen week. Ik kan er geen reden voor verzinnen. Ik neem me wel voor om meer te eten tijdens de marathon. Toch maar gewoon een powerreep een uur van tevoren opeten, dat is me in Eindhoven goed bevallen. Misschien was het toch iets van energietekort na 15 km?

Dit bericht is overgenomen van mijn weblog: hollenhollen.blogspot.com

evelien

 

door jolanda op ma 07 feb 2011, 17:05

Ook ik had veel zin in Apeldoorn. De avond ervoor een “losloop dribbel” met Geraldien & Rickie. Deze ging lekker en gaf een goed gevoel.
Er was ons op het nieuws beloofd dat de wind minder zou worden, maar helaas, toen we uit de bus stapten, woei het behoorlijk… (niet mijn ding, maar we hebben het ermee te doen). We hadden ruim de tijd om nog even koffie te drinken, richting kleedkamers te gaan en ons te prepareren op de start.
Zoals altijd, hoe dichter bij de start, hoe meer kriebels. Jeroen & Evelien nog even de tas naar het bagagedepot. “We zien je hier, Jeroen!”. Dit keer geen groot scherm, maar een koeling o.i.d. Dit kan niet mislopen dachten we……. Berlijn nog in ons hoofd. Evelien was intussen terug, waar is Jeroen??!! Evelien nog even gekeken, geen Jeroen. Wel, daar komt ie gelukkig aan.
Tezamen met Jeroen, Geraldien, Klaas, Evelien, Rickie en Harma staan we achteraan in het startvak. We beredeneren dat dit zeer tactisch is, omdat je dan in ieder geval mensen inhaalt, wat dan weer goed is voor de mentale pep.
Vooraf even kort overleg gehad over de loop zelf, rond de 1.58 op de halve en dan na de halve, bergafwaarts, wind in de rug maar knallen wat er nog in zit.
Ik heb heerlijk gelopen, had veel kracht in mijn benen en de “klimmetjes” gingen prima. Ook toen we de beruchte Amersfoortseweg opdraaiden geen paniek, gewoon doorlopen en zeker qua snelheid niet inboeten. Schema 1.58 was opgelopen naar 2.03. Uiteindelijk kwam de halve in 2.02. Ook goed.

Ja, en toen kwam het moment na de halve… wind in de rug, bergafwaarts, nog steeds kracht in mijn beentjes. Geraldien gaf aan dat ze max. liep en zelfs een tandje terug ging doen.Op haar “ga maar”, ging ik… heerlijk, hele kudde’s liet ik nog achter me. Bij de laatste drankpost op 25 km. herinnerde ik me een moment van 3 jaar eerder… toen trof ik daar Lian.(Ik miste je wel hoor Lian, maar heb je gelukkig al weer zien lopen) Ik wist dat het nog maar 2,5 km. was, en ik voelde me nog steeds goed. Doorlopen dan maar… op de Loolaan gaat het dan helemaal vanzelf.. ik spotte daar Paul, een eindje verderop stonden Jur, Nicole, nu met Teije, en nog een stukje verder hoorde ik heel hard: JOLANDA (ik dacht Gerard, maar het was Harm). Ik wist dat er geen PR in zat, maar rende (lees trimde, hebben we in de bus gehoord) toch voor een tijd onder de 2.35 en dat is gelukt: 2.34.12.

Sta nog wat na te hijgen, doemt Geraldien al op…. ik zeg nog: wat ben je snel!! Minder dan 2 minuten na mij…. geweldig. Toen kwam de aap uit de mouw: “De enige manier om jou te laten gaan is te zeggen dat ik een tandje terug doe, maar dat heb ik niet gedaan. Ik had alleen niets extra’s en ik voelde dat jij dat wel had.En dat werkte”. Ja, dat krijg je als je samen zoveel loopt, dat je zonder woorden van elkaar weet hoe de ander in de race zit. Mooi!

Wel, zeer tevreden richting douche. Gelukkig konden we Harma & Rickie binnenhalen. Jaha, zij wel een PR!! Goed gedaan dames en proficiat met deze overwinning!!!!!! Geniet ervan.

Allen bedankt voor de gezellige dag en tot woensdag.
Jol

 

De Run van Winschoten

Goed gelopen allemaal, dacht ik. We zijn 31e geworden. BEst goed, want voor de meesten van ons was/waren het toch trainingsronden.
Ik heb zelf twee keer 49 minuten gelopen. De eerste ronde makkelijk. Ik had mezelf ingehouden, het moest makkelijk voelen. En dat lukte ook. De tweede ronde begon stijfjes. Ik moest vooral wennen aan mijn andere schoenen. De Brooks lopen totaal anders dan de Nikes van de eerste ronde. Veel stugger en een heel andere voetafwikkeling. Tot 4 km ging het lekker, daarna ging ik voor mijn gevoel een tempootje terug. Voor mijn gevoel ging ik steeds langzamer lopen, maar toch nog op een acceptabel tempo. Ik was verrast dat ik toch weer dezelfde eindtijd had als de eerste ronde. Het voelde niet zo. Zijn het toch de schoenen waar het aan ligt????

Wil je meer lezen: kijk op hollenhollen.blogspot.com
Evelien

Even geknipt vanaf de run site:

31 4710-4719 Gron Atletiek IV NED SPORT 0:41:56 1:30:23 2:21:02 3:11:33 3:56:13 4:45:03 5:34:45 6:23:59 7:13:00 7:59:15

Paul 41.56
Jeroen 48.37
Geraldien 50.39
Jeroen 50.31
Paul 44.50
Evelien 48.50
Gerard 49.48
Evelien 49.14
Gerard 49.01
Bas 46.15

Een mooie lijst,
een clubrecord?

Ikzelf liep wel lekker maar had geen energie. Wegens druk, weinig slaap, (te) veel trainen etc etc. Extra rust pakken!
Geraldien liep opmerkelijk goed, twee dagen na haar laatste lange duurloop van 30 km, en dat terwijl het ook nog warm was. Want het was opeens warm, na vier weken regen en kou.

Tot trains!
Paul

 

 

ja een goede prestatie met zijn allen. Zelf lekker gelopen en tevreden over de tijd. Het was nog best warm. Was wel ruim 3 minuten langzamer als vorig jaar maar het kan niet altijd feest zijn en nu veel minder goed getraind dus wel verklaarbaar. Blijft een leuk evenement. Op naar het volgend loopje.

grt. Bas

 

Dan ook nog maar even mijn ervaring.
Na al mijn gemopper van de afgelopen weken is de vorm eindelijk weer terug.
Met Jol al 2 fijne loopjes gehad. En nu een vlotte 10 er achteraan.

De laatste 30 er ging niet heel gemakkelijk maar ik deed het er voor. Vrijdag loopband met 10, 11 en 12 km blokjes.
Was dus zaterdag zeer aangenaam verrast met mijn eigen benen. De eerste 2 in 9.50. Te snel. tandje terug. Heb dat beina na elke k.m. tegen mezelf moeten zeggen want het bleef soepel gaan. Inderdaad wel warm maar na 7 met mezelf afgesproken het ritme niet meer te onderbreken met sponzen en bekertjes. Door naar de finish en daar weer drinken.
Bijkomend voordeel van al die lange lopen is dat je werkelijk in no time bij de finish bent. Wat is zo’n loopje snel om!
We hebben een mooie vlakke race neergezet. Een 31e plek…supertrots op ons.

Na de run door naar Munster waar Joen nog een hele marathon in de planning had.(Als voorbereiding?)
Ik ben heerlijk van bakkerij naar terras gegaan en hij heeft zijn ding gedaan.
De sfeer en het weer waren geweldig. Kwam wel helemaal in de marathonmood!
Hebben ze in Berlijn ook (alc.vrij) bier na de finish?…..Tafels vol, wel raar om al die kapotte lopers met halve liters bier rond te zien lopen!

Gr en tot woensdag.
Geraldien.

 

 

Run van Roden, de verslagen

 

Hoi,

Heerlijk gelopen. Zou proberen rond de 1 uur 35 uit te komen. Laatste twee halves ging ik ook met dat streven weg. Ging niet echt goed toen. Vooral in Leek redelijk stuk op het einde bij een finish van 1.38. In Norg ging het al iets beter 1.37. De Run was natuurlijk een thuiswedstrijd en dat zou hopelijk schelen. De temperatuur was perfect en Dick draaide “onze muziek”. Kortom goede omstandigheden. De eerste drie rondes redelijk rustig aan gedaan. Liep steeds in een klein groepje. Geen problemen met het zand. Vond de afwisseling in ondergrond eigenlijk wel prettig. Ook het vierde en vijfde rondje kon ik goed volhouden en had nog duidelijk wat over voor het slot. Laatste ronde zou mijn snelste worden. Finish in 1.33.45 en nog redelijk fris. Heel erg tevreden. Mooie loop, gezellig en een PR.

grt. Bas

 

Iedereen gefeliciteerd met de mooie tijden op een moioe dag en Alex natuurlijk bedankt voor ed organisatie en Dik voor de muziek dat gaf steeds weer een opkikker.

Ik ging om mijn tijd en blunder van Leek te verbeteren. Vanaf het begin had ik verzuurde benen van onder tot boven. Misschien is de hele dag op het hockeyveld coachen niet de optimale voorbereiding voor de halve.. Nou ja uitlopen wordt dan het doel. Bij aankomst geen idee, ik had nauwelijks mensen in gehaald. Even wachten op de prijsuitreiking voor Evelien, Lian en Geo dacht ik en werd toch nog mijn naam omgeroepen voor een prijs die direct in drank en ijs is omgezet. Tja nu denk ik dat er een volgende keer als het wel sopel gaat misschien nog wel een iets snellere tijd in zit.

Dorine

 

Bas, Maurice, Klaas, Dorine en alle anderen die een mooie loop gelopen hebben: goed gedaan, gefeliciteerd met de PR’s.

Wat mezelf betreft kan ik kort zijn:
Het ging waardeloos. Punt.
Evelien

 

Nou, Evelien dat is kort maar krachtig. Ondanks dat toch een mooie podiumplaats waarmee ik je dan toch feliciteer.

Wat betreft mijn eigen halve… vooraf een paralel met Norg gehoopt, en dan 5 seconden sneller om onder de 1.50 te lopen. Onderweg werd snel duidelijk dat dit vandaag te hoog gegrepen was. Ben tevreden met mijn eindtijd (1.51.47).
Ik heb genoten van een mooie loopdag, met aan de start een aantal jongens van “mijn” F-team (die allemaal erg enthousiast waren), 3 van mijn 4 boys, alle support langs het parcours, de muziek van Dick en de super organisatie, Alex bedankt.
Daarna nog even met z’n allen op het terras…. (toch jammer van de rosebier, die er wederom niet was).
En nu….. kunnen we beginnen met de voorbereidingen voor Berlijn. Ik heb er zin in!!

Tot woensdag,

Jol

 

Nou, hierbij dan ook mijn verslagje over de thuiswedstrijd van gisteren.

Ik had niet echt een plan. Enkele weken geleden wilde ik bij de Run van Roden sneller lopen dan vorig jaar, toen ik mijn PR op 1:35:48 zette. Maar de laatste weken eigenlijk helemaal niet zoveel gelopen, na de marathon in Rotterdam. Vaak maar 2 keer per week, dus niet veel kilometers gemaakt. Aan de andere kant: ik kan wel redelijk tempo lopen de laatste weken. Wat nu doen tijdens de Run?

Toch maar proberen dacht ik een minuutje voor de start. Vorig jaar was het tempo gemiddeld 13,1 km/u, dus nu proberen constant rond 13,3/13,4 te lopen en dan moet je automatisch een snellere tijd neerzetten.

Zo gezegd, zo gedaan, toch? Nee dus, ik liep veel te hard, bijna 14 km/uur. Was het de lekkere muziek bij Dick?? In de eerste ronde haalde ik nog voor dat we het bos in gingen de groep Guido, Poppo en consorten in, daarna vlak voor heet zandpad Evelien. Dit gaat niet goed dacht ik, maar ondanks dat de hersenen zeiden “doe dit nu niet, dit gaat niet 6 rondjes” bleven de benen toch doordraaien.

Ronde 1: 15:05 min, rondje 2: 15:11 min. Derde ronde: even rustig drinken bij de drinkpost, moet kunnen, maar ik voelde al dat het (te) hard ging. Ronde 4 ging nog op tempo, daarna werd het echt zwaar. Een behoorlijk verval tot ruim boven de 16 minuten in ronde 5 en 6. Ik dacht: ronde 5 nog proberen zo goed mogelijk tempo te houden en dan mag ronde 6 langzamer, dan nog zit er een PR in. Dat rekenwerk gaat wel goed, want voor de laatste ronde had ik nog ruim 18 minuten over. Dat moet kunnen, dacht ik…..

De laatste keer zandpad kwam opeens Bas voorbij. Die had zijn wedstrijd perfect gepland en gedoseerd (wat een strak schema, Bas, volgens de uitslagen….). Ik moest even een paar tellen op het eind van het zandpad lopen (???)…..Dan toch weer snel de gedachten omschakelen: geen gepieker, benen doen zeer, maar nu gewoon doorgaan, minder dan een kilometer en een tijd van rond 1:34 zit er nog in dacht ik toen ik op de klok keek. Snel weer in het ritme komen, doorgaan…..Op het pad richting kinderboerderij zag ik opeens Jeroen en Geraldien. Bij het passeren de boodschap: “de eerste dame loopt vlak voor je, hup,hup, inhalen….”. De snelheid inderdaad vanaf toen verhoogd en eindsprint richting finish. Daar was ik uiteindelijk 7 sec achter de eerste dame in een nieuw PR van 1:34:15. Dik tevreden, al was het moeilijk en eigenlijk niks voor mij. Slecht verdeeld, helemaal niet vlak, moeilijk en zwaar, zeker de laatste twee ronden. Maar who cares….

Het terrras was ook weer gezellig, maar ik snap niet waarom in Roden snackbars al om 21.30 uur dicht zijn. Maar Amigo heeft ook lekkere frieten…..

Maurice

 

Gefeliciteerd allemaal, met eerste plek en/of (bijna)PR!

Ik voelde me bijna schuldig dat ik zo’n beetje als enige niet meeliep. Maar ook ik heb wat gedaan: foto’s nemen:
Zie de LINK,

groet
Paul

 

En: Hierbij nog een tweede reeks foto’s van de Run van Roden!

Fotograaf deze keer: Wietze

grt
Paul

 

Steenbergen

Zo…dan nu het verhaal,

In Iserlohn 2 week geleden kriebelde het al bij mij. Jeroen weg voor 12 uur. Mislukt. Heb daar zo veel dames de 6 uur zien lopen…..Dat wil ik ook.
Norg kwam ertussen. Moeilijke keuze. Of met Jol de halve volmaken en stukgaan of.. na 15 uitstappen en samen met Yoen een poging in Steenbergen wagen?! Een redelijk impulsieve actie dus!
Steenbergen was weer geweldig. Veel oude bekenden en veel sfeer. Het was alleen wel akelig fris. Samen in de na-inschrijving opgegeven. Jeroen kon helaas niet meer meedoen bij het N.K 24 uur. Hij zou 4e geworden zijn met zijn 152 k.m.!
na een zeer koude en brakke nacht mocht ik om 9.00 uur uit de startblokken. met een mannetje of 50 van start. Ik kon zowaar op de startstreep van start, dat gebeurt me niet vaak.
Ik kan nu mee met Evelien…Ik heb nog nooit zo langzaam hardgelopen! Het is best moeilijk om zo lang langzaam te lopen. Maar…ik had mezelf 9 per uur als max. beloofd en daar ben ik net onder gebleven. De eerste 4 uur waren daardoor echt heel gemakkelijk. Kletsen onderweg ( Man uit A’dam, ook zijn 1e keer 6 uur. Liep bij me weg na 1 uur, teruggepakt op 5.30 uur. Yes.)en aanmoedigingen van de kant in ontvangst nemen. Het 5e uur werd iets moeizamer, blaren en stijve kuiten/hammen maar kon het tempo goed vasthouden. Het laatste uur reken je in rondjes en niet meer in tijd.
Kreeg inderdaad 2 k.m voor het einde Ineke Scheffer in het vizier. Zag op het rondebord dat ze in hetzelfde rondje liep als ik. Die was voor mij. Nu moet ik er eerlijkheidhalve bij zeggen dat ze op zaterdag al de marathon ook al gelopen had! Alle lof dus. Maar voor mij was ze een mooi doel om naar toe te lopen en 1 rondje waande ik me 3e maar helaas had ik een dame over het hoofd gezien.
Jeroen en ik spraken elkaar regelmatig kort als ik hem weer dubbelde en ook de mensen aan de kant lieten steeds aan ons weten waar de ander mee bezig was.
Eten en drinken was super geregeld. Je kon het niet verzinnen of het was aanwezig. Ikzelf heb me alleen bij mijn gelletjes/sportdrank en ontbijtkoek met banaan gehouden. Heb daarop heerlijk gelopen. Jeroen was na zijn “misselijke” Iserlohn ook voorzichtiger al heeft hij wel pasta en veel brinta weggewerkt in 24 uur. Hij kon na de break van 2 uur slaap (van 4 tot 6) en een douche maar moeilijk weer op gang komen. Geen blessure maar moe “gewoon” kapotte benen. Hij dribbelde en wandelde de laatste 6 uur.
Na de toeter van 6 uur natuurlijk net op de helft van de lus. Het duurde 15 minuten voordat mijn afstand gemeten werd. Koud. Gelukkig wel kunnen zitten en kreeg van een vrijwilliger thee en chocola heerlijk! maar… kom dan maar weer es in de been. Zelfs wandelen was een drama. Wat is 1 k.m terug wandelen naar de finish dan een eind.
Maar de voldoening is er ook naar! Wat kicken dat ik zover en zolang kan hollen. Heb zeker de smaak te pakken.
Nu, 2 dagen na dato lopen Jeroen en ik nog met aardig gestrekte benen door het huis. Al voelen we ons los van de spierpijn/blaren wel fit.

Toen nog de tent afbreken ook geweldig met stukke benen en na de uitreiking lekker 3 uur achter het stuur. Jeroen was 36 uur op dus die mocht niet meer rijden. Bij thuiskomst de slappe lach over hoe we uit de auto kropen.
Aan de deur al een wedstrijdfoto en een saunabon van Jol…Geweldig, heel lief.

Nu even flink wat rust voor de benen.
We gaan morgen kamperen en zullen pas volgende week weer op de training zijn.
Zag al wat lonkende leden naar de 6 uur?… Gaan we volgend jaar met een groepje? Steenbergen is volgend jaar einde meivakantie 14 en 15 mei!

Groetjes en tot…Geraldien

 

Norg

En het was weer een grote delegatie:

In ongeveer de volgorde van finishen:

Geo (met minieme voorsprong…) 38.27.99
Paul 38.28
Evelien 43.xx
Lian 46.xx, weer eens lekker gelopen na Diever,
Harm,
Rolf een mooie 52,
Geraldien 15 was even genoeg vandaag,
Bas, 1.38.xx, nog wat duurlopen nodig voor Roden,
Klaas, 1.41.xx, sterk, net boven z’n oude PR; alles alleen gedaan,
Jolanda, sterk laatste rondje,
Jeroen, op naar de …

Was weer reuze gezellig, vooral het wachten op de afgelaste prijsuitreiking, we verwachten toch wel 4 a 6 envelopjes in ontvangst te mogen nemen, dat zou de kosten van de komende Pompstee-borrels wel moeten dekken!

Paul

 

Ja, en intussen weten we dat er enveloppen gehaald kunnen worden:
Klaas 1e, Evelien 3e, Lian 2e, Geo 1e en Geraldien 3e. Dat laatste is dan toch een beetje bijzonder omdat we weten dat Geraldien 15 km. heeft gelopen. Rara, hoe kan het dan dat ze 3e is geworden? Ik weet het…..
Bas is 4e geworden, Paul 6e en ik sta als 4e in de uitslagenlijst (terwijl ik eigenlijk de 3e ben, zie boven)
Het was inderdaad weer een gezellige dag daar in Norg. Ik had me voorgenomen om lekker te gaan lopen op 11 per uur. Samen met Jurriaan, een vriend uit Voorst, toog ik naar Norg. Ik had me voorbereid dat ik de halve alleen zou moeten lopen. Onderweg naar Norg, een groepje fietsers. Maar wie fietst daar nou toch voorop? Jippie Geraldien & Jeroen. Nu hopen dat ze gaan lopen en niet dat ze komen kijken (was ook leuk geweest hoor). Jaha, ze gaan ook lopen. Ik helemaal blij, want samen lopen vind ik toch altijd leuker.
Wel, de eerste 15 km. ging inderdaad in 11 per uur, 1.20.xx Geraldien vond het mooi geweest en ik had het bekende laatste beetje nog over voor het laatste rondje. En inderdaad, achter de brede rug van Jeroen, speerde ik over het parcours. Super.En toen kwam de finish in 1.50.04i.p.v. 1.55.00.Volmaakt tevreden ……
Ohja, m’n vriend heeft een mooi debuut gelopen. Zijn 10 km. ging 50.51 en komt ons ook weer vergezellen tijdens de Run.

Groetjes
Jolanda

 

 

Inderdaad weer reuzegezellig. Veel lol gehad bij het 1 1/2 uur durende wachten op de prijsuitreiking die toen maar helemaal niet meer doorging. Wat wel een enorme afknapper was trouwens. Zo lang wachten tot je eindelijk het podium op mag, je envelop + bloemen, de felicitaties, het applaus, een grote foto in de krant, we zagen het al helemaal voor ons. En dan te horen krijgen dat de hele prijsuitreiking niet doorgaat wegens een computerstoring………………
Jammer hoor, voor de organisatie misschien nog wel pijnlijker dan voor ons…..
Maar goed, het hollen ging prima, ik had veel energie en power. Afgelopen week erg veel last gehad van heupspier en lies en vlak voor de start ook nog. Dit had mijn verwachting al aardig getemperd. Maar toen ik begon te lopen was het helemaal weg en het is tot nu toe niet teruggekomen. Krachtig en met gezwinde pas de 10 km volbracht in 43.43. Niet helemaal wat ik wilde, ik wilde een 42, of anders lage 43, maar oke, dit staat er dan toch maar weer mooi, en die heupspier heeft het prima volgehouden. Volgende keer iets beter op mijn voeding letten, ik had nu onderweg wat last van mijn maag. Wie weet lukt het in Marum dan wel om die 42 te lopen…..
Evelien

 

Rotterdam

 

 

Zo dan…..
De eerste spierpijn is weggetrokken en ik durf weer normaal van de trap af.
Toch veel minder spierpijn dan in vorige marathons. Nog steeds heel blij en voldaan.
Ik heb gegeven wat er in zat.

We waren weer met een gezellige groep en hebben er een mooi feestje van gemaakt. Iedereen goede tijden en met Ingrid aan de kant een top verzorging. De reis, de pizzeria, het hotel, de beurs, ontbijt, parkeren, sms, het omkleden, het startvak, Lee, en niet te vergeten de marathon zelf maakten dit weekend weer onvergetelijk.

Het was best fris en winderig maar….
Voelde me sterk tussen de oren. Er was een peace of mind die ik eigenlijk niet ken van mezelf. Het leek alsof ik vooraf al vree had met het resultaat?!
Toch ook nu wel weer gedachten aan uitstappen gehad. Na de 2e keer Erasmusbrug ben je (bij 27 k.m) slecht 5 minuutjes verwijderd van een warme douche en beentjes hoog. Maar …gelukkig geen gehoor hoeven te geven aan die gedachten! De paniek tussen 20 en 30 was ook niet aanwezig al denk je wel regelmatig…het is nog zo ver. De muziek, het publiek en zeker ook Jeroen zijn dan onmisbaar! Ik keek regelmatig om me heen en zag dat meer mensen het zwaar hadden. Gedeelde smart is halve? smart?

Het was wel weer heel druk op het parkoers. Veel slalommen of inhouden om te kunnen passeren breken je ritme. Ik had gehoopt dat dit na de indeling in startvakken/tijdszones minder zou zijn maar in mijn beleving was het nog drukker dan 5 jaar geleden. Al bij 10 k.m wist ik….dit is mijn laatste keer Rotterdam of ik moet een half uur sneller gaan lopen. Deze 4 uurs meute is te groot!
Dan maar naar Diever?

Zelfs toen ik er bij 30 achter kwam dat de gelletjes afgegeven waren aan Ingrid en ik dus door moest zonder voeding geen moment aan opgeven gedacht. Doorlopen naar de volgende post was de enige optie. Daar veel Extran drinken en door voor de laatste 7. Veel achter Jeroen gekropen lekker uit de wind en een betere concentratie.
Al vanaf 10 k.m een harde/zere plek in de linker kuit. Deze werd bij 20 echt gemeen maar schoot gelukkig niet door in de kramp. Versnellen zat er na de halve dit keer helaas niet in. Wel enkele keren een korte poging gedaan maar de kuit wou niet mee. Uitlopen zonder blessure was belangrijker dan het haar van Paul!
Dit keer wel genoten op de coolcingel. Toch het laatste stukje nog gesprint want……..
4.03 staat toch leuker in de boeken dan 4.04!
Heel veel stoere verhalen en patat bij de grote M en nu maar rusten.
Op naar Berlijn.

Gr en tot…Geraldien

 

 

Even dan ook maar mijn impressie van afgelopen weekend .

Zoals Geraldien al schreef: weer een top-weekend gehad. Waarmee maar weer eens bewezen is dat het niet alleen om het lopen gaat. De voorpret ernaartoe, de reis – koffie drinken onderweg en omdat de Extran in de aanbieding is dan maar meteen 4(?) flesjes kopen – het startnummer halen, lekker wat slenteren over de beurs – schoentjes passen die je toch niet koopt, gratis spulletjes krijgen, die lekker zijn en daarom loop je nog een keer langs dezelfde stand, in de hoop dat je nog een gratis pakketjes krijgt – wat dan eerst niet lukt en later na uitdrukkelijk lang langsslenteren toch opeens weer wel……

De routinematige maar o zo gezellige pizzeria-uit-eten-actie, met daarin voor mij al een vast ritueel (ooit geroepen door Paul): gewone tagliatelle – zonder saus – met olijfolie, knoflook (en in dit geval in Rotterdam pepertjes. Daarna gegarandeerd als toetjes romige tiramisu (imiddels is al een scorelijst opgesteld met waar de hoogste score voor dit nagerecht is gescoord….). Wijntje erbij en in de bar van de – ook al standaard wordende – Stayokay nog een biertje voor het slapen gaan.

En dan toch ook nog wel: natuurlijk het lopen.

Dan DE DAG zelf. Beetje frisjes, 7-8 graden en veel meer wind dan verwacht (4-5 bf ipv 2-3 bf, scheelt toch wel). Wat aantrekken? Korte of lange mouwen, short of lange broek? Keuzes, keuzes, maar ach, als je dan nagenoeg iedereen in kort hempje ziet waarom wij dan ook niet?

Op naar de Coolsingel, waar nog juist het plukje haar van Leen Hooghuis (alias Lee T.) te zien is bij zijn mopje zingen voor het startsein. En dan is het 11.00 uur, het kanonschot en weg zijn we. “We” zijn in dit verhaal Gerard en ikzelf. De gewenste eindtijd ligt dicht bij elkaar dus samen op pad. Maar zoals ook Geraldien al noemde – het lijkt gvd wel de 4-mijl: geen doorkomen aan de eerste 2-2,5 kilometer. Tussentijden 5:45 en 5:40 op de eerste km. Dat gaat te langzaam, dus maar even eraan trekken zodra er ruimte komt. Dat betekende relatief snelle kilometers met tempo 12,5 km/uur. Dit ging eigenlijk prima en doorkomst op de halve marathon was 1.44.20. Mooi op schema. Eingelijk ging dit prima door tot – in mijn geval 33 km. Daarna werd het wat zwaarder, waardoor ik Gerard moest laten gaan. Tussen 33 en 42 km verder alleen gelopen, met een beetje moeilijkere periode tussen 34-38 km. Alhoewel, tempo nog steeds iets boven de 12 km/uur, dus prima in schema. Ik had nog voldoende tijd om alvast te rekenen.: nog 8 km met 5 min/km dan blijf ik onder de 3:30. En zo ging het ook: 3:29:28 met een fantastische finish op de Coolsingel. Super tevreden, weer 8 minuten eraf…

Het publiek in Rotterdam is super, het is een snel parcours met veel muziek en dat is toch wel errruuugg lekker. Een aanrader voor iedereen die een marathon overweegt.

Dank weer aan de groep voor een gezellig weekend. Op naar de volgende…

Maurice

 

 

 

 

en dan ook mijn verslagje,

Het ging allemaal erg lekker,
Ik had veel getraind, gemiddeld iets van 95 km/week de laatste 11 weken, inclusief lange snelle lopen etc etc. Nu na afloop van de trainingsperiode heb ik nog een zeer goed en relaxed gevoel over deze hele elf weken, Spier, Diever..mmm.

De marathon: ik had een week voor de marathon een tijd van 2.53-2.54 in gedachten als alles perfect zou lopen. Sneller leek me niet mogelijk, vooral ook omdat ik geen enkele echt ‘harde’ wedstrijd had gelopen. Maar natuurlijk gaat nooit alles perfect. Een achillespees probleem in de laatste week, hierdoor moest ik wat trainingen overslaan waardoor ik niet helemaal soepel was.

De start: in een woord KOUD!
De eerste kilometers probeerde ik zo moeiteloos mogelijk in mijn ritme te komen en zonder echte inspanning vloeiden er kilometertjes van 4.00-4.05 uit mijn benen. Dit ging zo door tot minstens 10-15 kilometer en ik droomde al over een tijd van 2.51. Maar op een bepaald moment, bekertje pakken, weer op gang komen, merkte ik dat ik opeens stijf in bovenbenen was. Nog geen pijn maar wel veel te vroeg stijf. En dat wordt niet meer soepel in een marathon.

Conditie verder goed, hartslag ruim onder de 150. Ik had het gevoel wat onder mijn ‘vermogen’ te lopen. Maar harder gaan zou binnen enkele kilometers tot instorting leiden. Dus maar voorgeshuffled, erasmusbrug. Hier aflopend, kwam ik Ingrid tegen en ik voelde mij juist op dat moment erg slecht. Het bergaflopen deed behoorlijk zeer en ik moest nog 16 kilometer! AAARRGGHHHH!!! Heel even dacht ik aan uitstappen, maar, Lian stapt ook niet uit, dus ik ging door!

De rest van de kilometers deed bijna evenveel pijn als twee jaar geleden en ook deze keer vond ik de pijn fijn, “ach kijk ons nu eens lekker onverantwoord bezig zijn, mooi werk”. Mijn broer Rene stond vlak na 30 kilometer met een fles AA, half leeggedronken en weggeknikkerd. En juist op het moeilijkste punt na 34 kilometer, toen ik dreigde te ‘crashen’, kwam hij nog even langszij fietsen. Ik herpakte me meteen, ‘even aan broer laten zien hoe je die laatste kms loopt’, en het ging weer iets vlotter.

De laatste kilometer ging nog in 4.07 en ik kon zelfs nog wat joggen na afloop, niet verkeerd!
Toen was het wachten op de rest. Wat kan ik zeggen, KLASSE!!! Een marathon is verd.. moeilijk en kost veel mentale energie.
.. en OP NAAR BERLIJN!
Want ik ben nu toch no wel opzoek naar een “echt goede marathon”, waarbij je op vol vermogen loopt. Dit is erg moeilijk voor elkaar te krijgen, wieweet in Berlijn.

Paul

 

Leek, de verslagen

Hallo allemaal,

Met recht de Leekster Lentesloop…… vol goede moed en zin toog ik naar de start. Wel om een lang verhaal kort te houden, ik ben gestopt, ja echt gestopt. Ik kreeg last van mijn knie, en ik zeg altijd tegen anderen: als je iets voelt kun je beter stoppen. Nu moest ik dit zelf, en dat valt niet mee. Ik lag prima op schema en het liep ook goed, maar om erger te voorkomen ben ik maar gestopt. 12,8 km. in 1.09.05.
Gelukkig voor mij hebben de anderen allemaal goed gepresteerd zodat ik toch nog een beetje blij ben. Dorine met haar debuut in 1.54.xx en Rickie voor het eerst onder de 2 uur, en ook niet een beetje onder de 2 uur, maar hups 1.58.11!!!! KLASSE.
Wel, dit was het dan even vanaf hier…. ben danig gefrusteerd, vandaar dat ik het maar snel van me afschrijf. Ga nu douchen en daarna gooi ik het in de drank, nouja beetje dan.
Tot woensdag!

Jolanda

 

 

En ik maar denken dat het alleen tussen Lettelbert en Leek woei!!
Pffff. Heb veeeeel meer respect gekregen voor Jeroen’s haaswerk in mijn wedstrijden. Op kop lopen is zo makkelijk nog niet. Maar Rickie, we hebben het gedaan. Op het tandvlees maar een zeer constante loop. 56.20 op de 1e 10 maar ook 56.20 op de 2e 10 klasse!
De sfeer was weer geweldig gezellig en Klaas hoorde terwijl iedereen al buiten op hem stond te wachten dat hij bij de organisatie zijn prijs in ontvangst kon gaan nemen. Zo oud en nog zo hard lopen… Grapje Klaas, 1.45 is knetterhard. Maurice zag om half 2 dat de start on half 3 was dus….met een beetje hard fietsen haal ik het nog. Ja en hard hollen ook. 1.39?! Mooi hoor. Harma loopt gewoon de halve terwijl ze zich inschrijft voor 12.8 ook super. Dorien inderdaad een fraai debuut en Piet (ook al noemde ik je Klaas!) nog bedankt voor het aanmoedigen.
k’Was heen gaan hollen wat heel lekker was maar moest toen ook terug hollen wat iets minder lekker
was. Moe, stijf maar blij met weer 30 in de benen.
Een warm bad, een rosebiertje en een pizza verzachten het leed.
Van Jeroen de heroïsche Diever verhalen gehoord. Allemaal gefeliciteerd. Jammer dat ik dat gemist heb.

Een goed herstel en tot woensdag.
Pompstee na afloop!
Gr. Geraldien

 

 

Na het geweldige haas-werk van Geraldien kan ik natuurlijk niet achterblijven met een berichtje. Wat loopt dat lekker zeg, als je je niet hoeft bezig te houden met tijden, en alleen maar hoeft te lopen. En dan natuurlijk die rug waar je achter kan kruipen bij de tegenwind. En tegenwind was er vandaag. Maar ondanks dat heb ik heerlijk gelopen. De laaste 2 km inderdaad op mijn tandvlees, maar met het vooruitzicht nu dan echt onder de twee uur te lopen, kon ik toch het tempo volhouden. En daar was ie dan: 1.58.13 op mijn klokje. Ik ben er echt heeeel blij mee. Geraldien, bedankt! En Piet, wat leuk dat je ook kwam aanmoedigen. Zeker tijdens de zware laatste meters helpt dat.
Alle andere lopers natuurlijk gefeliciteerd met jullie prestaties. Volgens mij heeft iedereen het weer super gedaan vandaag. Jij ook Jolanda. Voor uitstappen is vaak meer moed nodig dan voor doorlopen, en volgens mij heb je er heel verstandig aan gedaan.

Herstelse allemaal en tot woensdag.
Rickie

 

 

Ha allemaal,

 

Iedereen hartstikke gefeliciteerd met mooie looptijden of de moed verstandig te zijn.

 

Ik heb zelf wat gemengde gevoelens omdat ik dom bezig ben geweest in Leek. Ik liep achter Harm (liep de 12,8 km) aan overduidelijk met mijn verstand op nul. Ik snapte onderweg niets van de Km bordjes en dacht dat ik dus al aan mijn eindronde bezig was (wat dus verbazingwekkend makkelijk ging, die halve marathon is een eitje dacht ik) en toen Harm stopte stapte ik ook uit de baan. Ik dacht ik haal een kop thee en toen zei de man van de thee ” zeg ging het niet goed dat je gestopt ben ?” Ik zei ik ben helemaal niet gestopt ik ben klaar (ik vond die lui die na de finish hard doorliepen ook al zo fanatiek, of die moesten zeker snel naar huis, zo redeneerde ik alles naar mijn eigen beeld). Toen het kwartje viel gooide ik de thee gauw weg en rende de laatste 8 km en toch nog 1.53 gehaald! Alleen die eindsprint zat er de tweede keer niet in.

Nou volgende keer gebeurt me dit niet weer. Trouwens Harm dank voor het haas zijn.

 

 

Diever: de verslagen

 

DIEVER…..

Maanden in training, door weer en wind, kou, sneeuw, regen…..alles getrotseerd…..
Mijn laatste lange duurlopen van 36/37 km gingen goed; de laatste van 30 km en 28 km was ronduit BAGGER…dat had natuurlijk al het meest duidelijke teken moeten zijn. Daarnaast mijn giga drukke bestaan van dit moment met alle vermoeienissen die ik voelde….tja….wat wil je dan???? Een marathon lopen???

Ja. dat wilde ik dus….en dat deed ik dan ook…Van te voren heb ik al gezegd dat ik me nog nooit zo slecht gevoeld had voorafgaand aan een marathon als deze keer; de voorbereidingen waren wat trainen betreft wel goed maar ik was niet zo verbeten als andere keren; daarvoor had ik het te druk en ik hoefde van mezelf DEZE keer niet meer te bewijzen. Wilde eigenlijk deze mooie loop als een lange duurloop zien. Nou….lang was hij zeker….!!!! Mozes, er kwam geen eind aan!!! Je gelooft het vast niet maar bij 15 km voelde ik al dat het niet echt lekker ging en bij 20 km had ik al last van mijn benen! Nou, dan moet je nog een HEEL EIND!!!
De pijn werd alleen maar heftiger en mijn tempo – nou van tempo kan ik eigenlijk niet spreken – lag dramatisch laag…..K K K…
Er kwamen steeds meer lopers die mij inhaalden met in mijn beleving niet eens zo heel erg snel; hoe langzaam liep ik dan wel niet? Heel langzaam dus….Evelien kwam voorbij, Ingrid liep ik nog tegen het lijf bij de 28 km ronde en ja hoor daar hoorde ik de altijd lachende Jeroen al roepen; “Keep on smiling” Nou sorry, Jeroen, maar bij mij was van lachen echt geen sprake meer; JANKEN!!! Dat was wat ik deed; van pijn en ellende. Maar ja, dan heb je twee opties; uitstappen of doorgaan. Bij mij komt uitstappen niet gauw in mijn vocabulaire voor…dus….doorgaan. Dan krijg ik toch altijd iets van; doorzetten!!!! Kom op! Verbijten! zolang het niet om een blessure gaat, ga ik er toch voor, onder welke condities dan ook….Bij de drankpost van 35 km kwam Gerard op de fiets aanrijden; lekker gedouched en al LANG klaar met zijn prestatie….praatte me wat moed in, maar op een gegeven moment heb ik hem toch maar gevraagd om me alleen te laten in deze laatste crises van deze marathon; ik wilde dit alleen doorstaan (weet nog precies hoe ik me voelde). Bij ong. 37/38 km kwam Paul eraan op de fiets – wat moet hij wel niet gedacht hebben; moet dit nog bij de loopgroep horen???? Daar moeten we het maar eens over hebben….ik zei maar niets….volgens mij vroeg hij nog of ik niet UITSTAPPEN wilde???? Hoezo??? Was het werkelijk dan zo genant???? (Ja Lian; het was werkelijk erg genant..) NEE IK WIL NIET UITSTAPPEN!!!! IK WIL NL. OOK DE MARATHON VAN DIEVER GELOPEN HEBBEN; DE HELE !!!!!!!!!!! Na 40 km kwam JW ook nog op de fiets eraan….En Stijn bleek ook nog bij de finish te staan. Met bloemen…..au au au wat duurt het lang ben ik er nou nog niet….Wat is het toch een pokke eind…en ja hoor eindelijk EINDELIJK loop ik het prachtige bos van Diever uit; zie ik in de verte/dichtbij Ingrid zwaaien…zie ik zelfs de finish…..wat een tijd 4.48 Stijn roept door de microfoon “kom op mama” en ja hoor ik haal DE FINISH!!!!! Wat is er gebeurd? vraagt Stijn….één antwoord heb ik: “HET GING GEWOON NIET…” maar ik heb wel de marathon van Diever gelopen en toch en toch en toch…..heb ik een blij gevoel en toch een gevoel van kracht, doorzettingsvermogen en overwinningsgevoel ik heb hem nl. UITGELOPEN. Diever zal ik lang blijven heugen maar niet als iets vervelend; integendeel; we waren weer met een stel fantastische loopgroepers, hebben weer een geweldige dag beleefd, hebben elkaar weer geweldig ondersteund en opgevangen. Elke keer ontroert me dit weer en ben ik blij dat ik bij de loopgroep Roden hoor (mag ik blijven?) Waarvoor weer mijn dank. En ik heb zelfs samen met één van onze debutanten Geo, een medaille van de marathon van Diever en dat kunnen niet veel zeggen…..(er zijn immers geen medailles uitgereikt).
Ik heb weer genoten…..uiteraard, maar dat had ik al gedaan….de fantastische felicitaties voor Geo en Evelien; GEWELDIG! KLASSE!!!! Ben erg trots op ze!! En uiteraard ook voor alle geweldige prestaties die in Leek neergezet zijn; klasse allemaal.

Ik heb genoten van Diever; vooral van het parcours; ik heb er lekker alle tijd voor genomen…..
Op naar BERLIJN!!!!

sportieve groet en liefs,

Lian

3.39.50!!!!

Jongens, wat ben ik trots op mezelf! Wat ging het super!
Ik had me heel goed voorgenomen om niet te hard te starten, en dit is goed gelukt. Ik denk dat ik ongeveer 11.5 km per uur liep aan het begin. En ik dacht maar steeds dat het te snel ging, ik probeerde langzamer te lopen, maar dat hoefde eigenlijk niet want het ging ook weer lekker.
De halve marathon ging in iets van 1.49 of zo. En de tweede halve dus in ook zoiets. Maar het tweede deel was veel zwaarder: een stuk mul zand, wel 2 km lang en veel open stukken met tegenwind. Ik kan zelf niet geloven dat ik ongeveer mijn snelheid aan heb kunnen houden.
Tot 30 km ging het best. Toen werd het wel moeilijker, logisch, dat mag nu ook, zei ik tegen mezelf.
Wat enorm hielp was dat ik vanaf dit punt steeds mensen ging inhalen. De een na de ander. Hoewel ik zelf natuurlijk ook best heel moe werd, waren de anderen blijkbaar nog moeier en stukker.
De laatste 10 km heb ik dankzij de gel door kunnen tuffen. Ik kreeg hele zere bovenbenen, maar energie bleef op peil, steeds nam ik maar weer een slok gel en dat hielp goed.
Mijn bovenbenen gingen heel erg pijn doen. Ik kon bijna een dame voor mij inhalen, maar ik durfde eigenlijk niet, want die bovenbenen. Het laatste stuk was lang en met veel tegenwind. Doorkachelen. Nog weer twee dames ingehaald en een paar heren. Ik kon gewoon doorgaan, aan de conditie lag het niet.
Na de finish kon ik haast niet meer op mijn benen staan. Ik heb even in het gras gelegen, met mijn benen omhoog. Wat lekker.

Ik kijk terug op een toch wel makkelijk gelopen marathon, afgezien van die bovenbenen. En wat constant gelopen, dat heb ik nog nooit voor elkaar gekregen, en natuurlijk een hele mooie tijd, en dat op een zwaar parcours.

Ik las al dat de Leekster Lente (s)loop voor een aantal heel mooi verlopen is. Rickie: wat een mooi PR en Dorine met een prachtig debuut, gefeliciteerd!
En Jolanda: verstandig om uit te stappen, ook al is het balen. Maar ja, beter nu op tijd gestopt en over een maand een herkansing, dan nu doorgaan, met pijn en in een mindere tijd finishen en vervolgens maanden uit de roulatie zijn.
Gauw vergeten, en op naar de volgende halve cq hele!

Evelien (Paul wil je mijn drinkflesje woensdag meenemen naar de Pompstee, ik ga daar zeker heen en als ik me ertoe in staat voel kom ik ook trainen, hoef niet naar Groningen)

 

 

Hoi,

Hierbij ook mijn verslag (zie ook weblog),

In het kader van het thema “het haar gaat er nog niet af”:
Geo opende in een vreselijk snelle sub 1.30 halve marathon, en was mooi op koers richting een sub 3.08 toen helaas de kramp in hamstrings toesloeg. Dit had hij noch de trainer voorzien, mogelijk dat het mooie maar hier en daar lastig te belopen parcours debet was. Heuveltjes, zandpaden…
Evelien liep een heel goede 3.39.5x, heel goed, misschien dat een racebaan parcours a la Rotterdam of Amsterdam of … voor de nog benodigde 6 minuten kan zorgen…
Lian had een offday en offdays worden door meneer Marathon akelig ver uitvergroot.

Ikzelf liep de 28 in 1.57.06, dit ging ongeveer zo:
Ik had hoofdpijn, de hele nacht al, en enkele aspirines temperden dit wat. Wel of niet starten, wat te doen? Maar je wordt nooit een marathonloper door te voorzichtig te zijn dus gewoon ingeschreven en maar zien.

De start: twee man sprintten weg en ik kwam in een groepje van 3 terecht, die in een lekker gezapig tempo aankeuvelden, het voelde ‘langzaam’, mij hartslag was 135 wat volgens mij op 13.5 km/u hooguit duidde. Maar, 5 km 21.30, viel iets mee. Daarna hartslag richting 140 en 21.24, ook goed. Hierna liep het bij mij erg lekker, en, mede omdat mijn medelopers zeiden dat ze voor een Rotterdam onder de 3 uur aan het trainen waren, versnelde ik iets en liep in heerlijk snelle-duurlooptempo van 3x ongeveer 21.00, over de mooie, fantastische, paden rond Diever. Het leek wel alsof alle mooie parcoursjes aanelkaargeknooptwaren.

WAAROM HEB IK DE DIEVER MARATHON NIET EERDER ONTDEKT!!!!

De laatste drie kilometer voelden mijn benen wat ‘leeg’, maar het ging niet slecht. Een mooie prikkel voor Rotterdam waar ik nu verwacht de 5 kilometertjes in 20.30 of 20.40 te gaan lopen, uitmondend in 2.53 a 2.55.

Nu nog twee weken training te gaan;
ik zal met wapperende manen mijn duurloopjes volbrengen, misschien voor het laatst?

 

Paul

 

 

 

hallo looptoppers hier nieuws van de marathon diever

vanmorgen om 9.30 uur was het verzamelen aan de karspel 12 (lian, geo, evelien, paul, gerard en ingrid). de fietsen op het rek aan de auto en op naar diever…… we hadden er allemaal erg veel zin in. lian gaf wel aan dat ze zich nog nooit zo slecht had gevoeld vóór een marathon, maar ja misschien ook zenuwen.
we waren vroeg in diever en het was nog rustig in de kantine. er was nog ruim tijd voor een kop thee/koffie en je te concentreren op de wedstrijd.
om 12.00 uur gingen paul, gerard en ik van start op de 28 km. mijn eerste 28 km, help!!! ik ben maar rustig achterin gestart en ging gelijk op met 2 dames van de loopgroep hoogezand. daar eigenlijk de hele loop bij gebleven. ze hadden al 13 marathons gelopen.
om 12.15 uur gingen geo, evelien en lian van start voor de 42 km. voor geo en evelien de eerste marathon. ze waren niet echt heel zenuwachtig, zo te zien. ze hadden er allebei zin in.
de eerste 5 km ging in 30 min. mooi op schema, niet harder. het was een schitterende route door de bossen met vennetjes en ik probeerde er ook zoveel mogelijk van te genieten. wat een mooie provincie hebben we toch. onderweg toch een paar kleine buitjes, maar niet erg.
na 45 minuten kwam geo mij voorbij. jemig wat een tempo! hij lag als 6e man in de race.
na 9 km waren we even de weg kwijt. moeten we nu rechtdoor of linksaf?? de 1e vrouw in de marathon begon behoorlijk te schelden maar uiteindelijk werden we door een die-hard die hem vaker gelopen had, de goede kant op gestuurd.
de 10 km ging in 1.03. nog altijd goed.
na 12 km kwam eerst lian en vlak daarna evelien voorbij. lian zei dat het moeilijk ging, evelien ging goed.
het was echt geweldig loopweer en de omgeving geweldig mooi: ontspannend en het ging echt heerlijk.
de 15 km ging in 1.36 prima, benen en knieen voelden nog steeds goed aan.
bij de 20 km kwamen de halve marathonmensen voorbij: hé, zag ik dat goed, de leading man liep op blote voeten en keihard en daar achteraan een fietser met z’n schoenen in de hand.
bij de 21,1 km dacht ik nog, goh het gaat nog steeds goed, terwijl ik eigenlijk dat altijd als mijn maximum beschouwde.
de 25 km ging in 2.38. kom op nog maar 3 km. gerard en paul fietsten mij tegemoet. zij hadden 1.57 en 2.16 gelopen, super zeg!! nu wilde ik toch wel onder de 3.00 uur eindigen en het laatste stuk nog even versneld: 2.55.12 yes!! ik ben er echt blij mee en geen blessures. een heerlijke trainingsloop door een geweldige omgeving.
op naar de douche en vlug terug met een roos voor de toppers: geo in 3.20 wow geweldig, maar zelf niet helemaal tevreden: na 35 km kramp in de hamstrings. evelien werd door haar ouders over de streep gehaald in 3.39.50 wow!!! geweldige tijden voor een 1e marathon. gefelicteerd.
nu nog wachten op lian. jw en stijn waren inmiddels ook gearriveerd met een prachtig boeketje. jw werd steeds ongeruster: 3.45 nee nog niet, 4.00 nee nog niet, 4.15 nee nog niet. jeroen finishte ondertussen in 4.14 en vertelde dat hij lian 15 km geleden gezien had en ze liep niet lekker. jw dan maar even op de fiets van gerard naar haar toe. en na 4.48 uur kwam lian, moe en ontzettende zere benen over de finish. geweldig hoor, dat je met zulke zere benen dan toch nog finisht, karakter!! en ze was nog niet eens de laatste hoor.
ook de leekster lentelopers: geweldig goed gedaan!! ricky gefelicteerd met je pr onder de 2 uur, heel goed!! en harma, wat goed dat je nu alweer een halve hebt gelopen, super!! en jolanda: beter uitstappen dan finishen met pijn en lang uit de roulatie zijn. en dorien: een geweldig debuut op de 1e halve. en de rest natuurlijk ook heel goed gedaan, het was weer een heerlijke loopdag voor de loopgroep roden.
groetjes ingrid

 

 

 

 

Wat een toppers toch in onze loopgroep!

Supertijden: Evelien en Geo, van harte met jullie eerste marathon en dan met die eindtijden. TOP! Lian, karakter, keihard, niet opgeven, gewoon door….en finishen. Gerard, Paul, Jeroen en Ingrid: ook jullie mooi gedaan. Dat belooft nog wat voor de volgende hele marathons.
Het weer was niet makkelijk (best wel harde wind hier ook op de Leeksterlenteloop), dus daarmee ongetwijfeld nog zwaarder dan “normaal”. Nu uitrusten en morgen weer fris op….voor een nieuw rondje (of is dat iets teveel optimisme?).
Helaas zelf niet naar Diever geweest. Teveel tijd waarschijnlijk kwijt daarmee. Daarom maar Leek, bekend terrein, bekend parcours. Lekker gelopen, met de tip van de trainer: “je mag best wel wat harder lopen, boven marathontempo, het is nog twee weken….”. Dus dan maar proberen en met 1.39.18 dik tevreden. Ging eigenlijk wel lekker…

Groeten en tot woensdag.

Maurice

 

 

 

TRAININGSWEEKEND

 

Wij, (Geraldien & Jolanda) kijken weer terug op een zeer geslaagd trainingsweekend. 2010 gaat de boeken in als het 1e lustrum van de Loopgroep Roden. We hadden dit jaar een “top deelname” van 25 lopers ,  helaas moesten Dick & Piet afzeggen i.v.m. blessureleed en kon Patrick er ook niet bij zijn. De overgebleven 22 leden hebben allen hun steentje bijgedragen aan dit immer zo enerverende weekend.

 

Wist u dat:

Bas, moeite had om zijn “ruggevelletje” te vinden

Alex ons gebarend door het weekend heenloodste

Jeroen een masseur op en top is

Dorien nog net op tijd aanschoof bij de yoga les

Harm in slaap viel tijdens deze les

Jolanda mooie, dikke stukken taart kan snijden

Guido de hoeveelheid eten op het bord van Ebel in de gaten hield

Ebel ditzelfde bij Guido deed

Rickie  een erg lekker tiramisu recept in huis heeft

Evelien voor het eerst niet fietsend naar het weekend kwam

Maurice het nog een jaar naast Rolf geprobeerd heeft, maar de bank toch rustiger bleek

Poppo nog altijd een topsport carriere ambieert

Ingrid port lust en ook zalm

Linardus erg goed is in stamppot koken

Gerard eigenlijk niet langer in zijn loopbroek van loopgroep Bedum kan lopen

Klaas zijn belofte aan Ria (zijn vrouw) heeft ingelost? Niet voorop lopen

Geraldien met gekneusde ribben haar dertiger heeft gelopen

David onze yoga les heeft geregeld

Harma moeite had om alles in de aarde te stoppen

Rolf voor het eerst in jaren 23 m. liep, chapeau

Marc ook dit jaar weer een originele training heeft gegeven

Paul in zijn nopjes was met het thema van deze training POKER

De jasjes & shirts zeer dankbaar in ontvangst zijn genomen

31 maart a.s. het overige budget wordt opgedronken (iedereen welkom!!!)

Loopgroep Roden binnenkort met  eigen bus rondrijdt

Verder hopen we natuurlijk dat Piet, Dick en Patrick er volgend jaar gewoon weer bij zijn.

 

We hebben alweer een optie op de Baanderhoeve voor volgend jaar!!!  Maar, zonder voldoende deelname is het niet haalbaar om te  reserveren. Kortom zet allen het weekend in je agenda!!!!!!!

 
en de groepsfoto natuurlijk
en een linkje naar de andere foto’s: Foto’s trainingsweekend

Apeldoorn

Ging goed,
ik 1.54.48 (hoewel ik nergens in de uitslagen sta…)
Evelien 2.15
Piet 1.46

Het was mooi weer, weinig wind en niet glad.

Mijn eigen loop ging best goed, het was wel even wennen, zo’n lang end zo snel, maar grote stukken (vooral de naar beneden gaande stukken) gingen lekker en tegen de 15 km/uur, dus dit was een mooie marathontraining. Wel vraag ik me natuurlijk af hoe het dan in godsnaam zou moeten om er nog 14.7 km in dit tempo achteraan te plakken… maar dat zien we dan later wel weer.

Evelien en Piet zullen misschien hun eigen verhaal melden, maar het ging ook hun goed af,

en na afloop (en vooraf) nog even aan onze eigen tafel, koffie thee, nagenieten.

Onderweg reden we Spier nog voorbij, en ik zag een mooi viaduct, wat me (na een hint van Evelien/Piet) op een ideetje bracht voor de vrijdagavondtraining over twee weken

Groet!
Paul

 

 

 

Dan mijn stukje ook maar.
Al vroeg stond Piet voor de deur om te vertrekken naar Apeldoorn. Onderweg leek het een prachtige, zonnige dag te worden. Maar eenmaal in Apeldoorn was de zon nergens meer te zien.
Was het vorig jaar bar koud, dit keer vond ik het warm. Op het laatste moment nog mijn extra trui uitgedaan en dat was maar goed ook.
Ik zou rustig starten en dat lukt ook redelijk. De eerste 5 km ging in 24 minuten, 10 km in 49 minuten. Het ging haast vanzelf, voor ik het wist had ik een uur gelopen en was ik op 12 km. Ook daarna kon ik het tempo goed volhouden, natuurlijk gingen de paar km langs de Amersfoortse weg zwaar. Het gaat dan een paar km omhoog. Maar door rustig door te dieselen kwam er al snel een eind aan, voor mijn gevoel. En dan het halve marathonpunt, hier had ik 1.45 gelopen, 4 minuten sneller dan vorig jaar. Toen naar beneden, lekker doorrollen. Op een of andere manier ging me dat minder goed af dan vorig jaar, toen ik hier heel veel mensen heb ingehaald. Maar goed, ik kwam op de finish af en daar bleek ik uiteindelijk 3 minuten sneller te zijn dan vorig jaar. Prima, heel tevreden mee. Gemiddeld 12 km per uur. Als ik dat nou nog 15 km langer volhoud…….. (keep on dreaming…..)

Evelien

 

De Wilp

 

Met 12 man/vrouw sterk waren we vertegenwoordigd in De Wilp. Klaas, Gerard, Evelien, Rickie, Ingrid, Geraldien, Lian en ikzelf op de halve marathon en Dorien, Paul, Wietze en Piet op de 10 km. De organisatie weet nu in ieder geval dat Roden een loopgroep heeft. We waren vooral “major supplier” op de halve marathon voor dames…. maar liefst 6 van de in totaal 13 loopsters van onze club (vorig jaar deden er nog maar 4 dames mee).
De omstandigheden waren met recht winters te noemen. En dus inderdaad handschoenen, muts en diverse lagen kleding. Het parcours was al wit en onderweg heeft ook alleen maar gesneeuwd. Maar ondanks dit, heb ik lekker gelopen. Een toptijd zat er niet in, maar ben met 1.58.49 meer dan tevreden. Tezamen met Geraldien over de finish, want we wilden natuurlijk geen onderlinge strijd om de vierde plek (toch ook altijd nog goed voor een Olympsich diploma????), dus dan maar samen. Nog even Rickie binnengehaald, gevolgd door Ingrid. Op naar de kantine van de Wilpster Boys waar intussen de prijsuitreiking was begonnen. En, we hebben weer geoogst hoor. Evelien en Lian zijn tweede en derde geworden. En Klaas kreeg de aanmoedigingsprijs.
Na afloop was het weer ouderwets gezellig in de kantine en we waren allen tevreden.
Tot……….

Groetjes
Jolanda

Ja, ja,

Dachten we dat we 2 week geleden bikkels waren door naar Norg te lopen…….
Vandaag maar liefst 12 deelnemers in vergelijkbare omstandigheden.
De loop zelf ging zwaar. Te verwachten …. maar de benen wilden meer dan de longen. Kwam niet in een ritme en bij 7 k.m het gelletje er maar vast in. Die laatste k.m’s zien we dan wel weer. Het hielp niet echt want hijgen en puffen bleef het tot 15 k.m.
Na een kopje zoetje thee en 2 k.m achter de sneeuwschuif aan kwam ik een beetje op adem.
Jeroen flitste af en toe voorbij met de camera en einde 1e lus haalden we massa’s dames van de 5 k.m in, heel goed voor de mentale pep!!!
Met veel sneeuw en geen hond(lees loper) voor of achter je werd ook dit een loop die de boeken in gaat.
Met Dorien bij de finish die ons binnenhaalde toch heel blij met onze 1.58. Binnen een paar minuten ook Rickie en Ingrid (De verschrikkelijke sneeuwvrouw) over de finish. Bevroren mandarijn mee en op naar de oliebollen en de prijzen natuurlijk.
De sfeer binnen de groep was weet geweldig. Ze wisten in de Wilp niet wat hen overkwam met zo’n delegatie uit Roden!!!
Met een sightseeing route Groningen, Friesland, Drenthe terug naar Roden alwaar een heet bad wonderen doet.

Wat mij betreft…Volgend jaar weer!
Tot…..Geraldien

 

En wederom een mooi dagje,

Met natuurlijk alvast foto’s van mij,

Eigenlijk wilde ik (beken ik nu maar) na 1 kilometer al omdraaien om lekker warm in de kantine te gaan zitten (want als je eenmaal aan rustdagen begint, dan wil je er steeds meer van). Maar toch maar doorgegaan, in een best wel lekker tempo heb ik 10 kilometer gelopen. Benen goed, hartslag laag, en ik voel beide liezen een klein beetje. Kennelijk toch wat uitgegleden hier en daar.

grtz
Paul

 

 

 

Een halve die ik lang zal onthouden! Ik vond het een geweldige ervaring. Wat een sneeuw, wat een sfeer, wat een mooie loop. Ik begon goed, in een redelijk snel tempo. Maar na de eerste ronde van 10 twijfelde ik even of ik zou stoppen. Toch maar niet gedaan. De volgende ronde was zwaar, het tempo werd steeds lager. Genoten van het uitzicht en de sneeuw. Kalm de wedstrijd uitgelopen. Het was fijn!

Evelien

 

Die-hards

 

Ja, Ja,

Het was bar en boos buiten, zeker rond half tien, de afgesproken tijd om te trainen, zoals altijd op zondag. Met de auto richting parkeerplaats waar het ijzig stil was, maar zie daar…. twee jasjes, groen en geel om 9.25 uur. Bleek te horen bij Evelien en Harm. Zij waren al lopend naar de parkeerplaats bij VV Roden gekomen, ondergetekende wilde wel rijden dus vandaar de auto.

Wachten om te zien of er nog meer die-hards waren. In de verte zagen we een figuur in lichtgrijs jasje richting VV Roden lopen: Paul!! Even nog wachten, hij zal wel de parkeerplaats op komen. Toch nog eens kijken….niemand meer te zien. Toch geen Paul??? Nou ja, wat doen we, 9.35 uur en er komt toch niemand meer.

Idee: laten we de auto bij Roderesch neerzetten en vervolgens richting Norg lopen, koffie drinken en dan weer terug. Leuk idee, maar de wind was toch wel pittig en zeker tussen Roderesch en Langelo, geen echt pretje. Ondergetekende had zich goed voorbereid en had een echte jaren 80 bril, type “die kun je niet met goed fatsoen in de openbare ruimte dragen” met “alle kleuren van de regenboog, spiegelend brilletje” tegen de sneeuwvlagen meegenomen. Deze kwam erg goed van pas, maar de twee medegenoten hadden geen bril. In alle wijsheid hebben we direct achter Roderesch besloten een wat meer beschutte route te volgen en de koffie in de Herberg van Roderesch te nuttigen na volbrachte tocht.

Lekker richting Mensige, nou ja lekker…. de verharde wegen (sporadisch aanwezig in een bos) gingen nog wel, maar het pad richting ons warmloop en rek-en strek- plekje in het mensingebos was toch wel erg ploeteren. Dan komt een skipping-oefening goed van pas, knietjes de lucht in. Na een kilometertje of 1,5 heb je het dan wel gehad. Het fietspad richting Dick (waar was je??????) was oke, even Dick nog maar toegezwaaid, en vervolgens door het dorp weer richting Roderesch. Het laatste stuk toch nog lekker tempo van boven de 11 per uur.

Door dit soort omstandigheden voel je je TOP! Het overwinnen van de natuurkrachten. Kopje koffie daarna wel verdiend en na een lekker stukje appeltaart van mijn twee lotgenoten (ondergetekende moet even oppassen in deze calorierijke maand) naar buiten.

Hee, zie daar, een bekende loper, is dat…? He zal toech niet…..?? Maar toch. Bikkel Gerard komt aanlopen en meld vrolijk dat zij WEL in Norg waren. Hij Geraldien, Jeroen en Jolanda. TOP! Nog een paar echte bikkels en bikkelientjes…. Jammer dat we elkaar mis gelopen zijn maar de koffie smaakte bij ons ook goed.

Tot woensdag… ook voor diegene die dacht dat je met dit weer niet kunt lopen!!

Maurice

 

 

 

 

Hi medebikkels,

Het werd een heroische (hoe schrijf je zoiets?) overtocht naar Norg.
Vanmorgen toen de wekker ging en ik uit ons raam de sneeuwjacht zag had ik spijt van mijn deal met Jol en Gerard. Maar afspraak is afspraak dus…..het poolpak erbij aan.
Geen afzeggingen dus om 8.35 op pad. Lachen….midden op de weg. geen auto,fietser of loper te bespeuren.
Aan het fietspad naar Roderesch konden we zien dat wij in ieder geval de eersten waren die die kant op gingen!

We dachten dat Paul en Maurice ons wel in zouden halen en natuurlijk zou Evelien op de
fiets ons ook wel achterop komen.

Jeroen kwam ons wel achterop. Wilde zeker zijn dat we heel overkwamen en maakte bovendien onze tocht waar door alles op de plaat vast te leggen.

Het was geweldig. Met bevroren wimpers en wenkbrauwen buffelen tegen de wind in.
Gelukkig hadden we het niet koud maar de horizontale stuifsneuw deed pijn aan wangen en ogen. Zo gek was die sneeuwbril van jou nog niet Maurice.

Dick kwam in Norg met de auto en de mededeling dat er nog 3 onderweg waren.
Hij is ze samen met Jeroen tegemoet gelopen maar ze leken van de aardbodem verdwenen.

Lekkere koffie met appelstreudel en toen de trainer gebeld waar de rest bleef!!!!

Gerard ging nog lopend terug. Jol en ik hadden de pijp leeg en lieten ons door Jeroen rijden.
De foto’s nog bij Paul gebracht en toen naar de warme douche.

Het was geweldig. Dit zijn van die loopjes waar je het nog lang over hebt!!!
De hel van 2009!!!

Maurice bedankt voor de feestfoto’s. Leuk hoor.

Groetjes en tot….

 

Geraldien

 

Blijham

Wij: ik, Geo, Evelien, hebben Blijham gelopen, en de score is 3 uit 3!

Evelien en ik derde in onze klasse, en….. GEO EERSTE!

Het was lekker weer, niet te koud, zodat ik met korte broek aan de start stond. Mijn voornemen was om “eventueel” een snelle tijd te lopen, maar zodra je ‘eventueel’ in gedachten hebt dan weet je dat je bij de eerste de beste moeheid besluit er een ‘trainingsloop’ van te maken. En zo gebeurde het ook.
Geo was snel weg en liep zo’n 60 meter voor mij. Dit duurde eigenlijk vanaf kilometer 0 tot kilometer 15, die hij rond de 60.00 passeerde en ik in 60.20 ofzo. Toen, op een mooi stukje windmee, plaatste ik een versnelling en wisselden wij stuivertje. Ik lag toen zo’n 60 meter voor, dit duurde tot de finish, ik 1.24.57, Geo 1.25.07. Wij dribbelden even terug langs de route en daar was Evelien al, in haar eerste halve marathon sinds ruim een half jaar, een mooie 1.41.30.

Ik was tevreden want heel snel hersteld en gevoelsmatig op marathonsnelheid gelopen (hierover meer in mijn weblog).

Na afloop waren er de oliebollen van de organisatie (ik had zelf geen tijd ze te bakken), en pinda’s met goede vetten, van Evelien, en natuurlijk de prijsuitreiking waarbij Geo naar voren werd geroepen samen met twee anderen, in de categorie 50-54, en tot verbazing van iedereen (we zagen ze denken, “wie is die man”, Harm Noor de speaker die elke loper in de regio kent stamelde “eerste prijs … voooooorrrr… Geo van der Loo”) mocht Geo op het hoogste treetje staan. Mooi.

Foto’s volgen nog

Groet
Paul

 

 

 

Verschrikkelijk zwaar was het. Ik dacht er een “lekkere ontspannen loop” van te maken, maar dat viel vies tegen. Nadat Peize reuze was meegevallen was mijn verwachting 1.40 en misschien iets sneller blijkbaar te hoog gegrepen.
De eerste kms gingen in redelijk goed tempo, maar ik voelde al dat ik dat niet kon volhouden. Gelukkig kwam ik na 5 km twee bekenden tegen, die langzamer liepen in een lekker tempo en zij hebben mij heerlijk uit de wind gehouden en afgeremd. Maar ik vond het toch te langzaam, dus na een tijdje er maar voorbij, verder. ‘t Ging wel lekker tot 9 km. Daar maar een gelletje genomen, want het ging steeds moeilijker voelen. Thee wandelend in 5 sec opgedronken, weer verder. Het gelletje werkte wel, tot 11 km ging het best. Toen werd het weer zwaar. Had ik maar meer gels meegenomen. “Gewoon doorgaan, na 13 km kom je door een dorp” zei ik tegen mezelf. Het dorp zonder publiek, dus niet veel aan, door en toen een dijkje op. Het ging maar moeilijker en moeilijker. Ik kreeg Amsterdam-deja-vu’s. Maar zo erg werd het toch niet. Wind in de rug, gewoon stug doorgaan, volhouden. De benen het werk laten doen, op ademhalingsritme lopen, kijk alweer een km verder. Het was kei-zwaar, en uiteindelijk werd het een 1.41 nog wat. Van Paul moet ik hier heel tevreden mee zijn, dus dat ben ik dan ook maar. Maar dat ik zo moest afzien voor een tijd boven de 1.40 had ik niet verwacht. Gelukkig maakt die 3e plek nog een klein beetje goed

 

Evelien

 

 

Peize

Allereerst: de foto’s,

Na wat korte nachtjes stond ik slaperig aan de start. Samen met zo ongeveer de hele loopgroep, zie onze groepsfotoos!
Mijn eigen loopje heb ik hier beschreven; verder vond ik het weer ouderwets leuk, met hier en daar de sterke PR’s, het terugkomen na blessures (Evelien, Piet);

Ik verbaas mij als trainer over Geo, ik heb eigenlijk nog nooit gezien dat iemand met 2x per week trainen zo sterk loopt en zoveel progressie boekt. In Groningen trainen op dit moment een hele groep dertigers en veertigers die met de grootste moeite in de 57 minuten lopen, allemaal met jaren loopervaring, soms al tientallen jaren, en ook allemaal moeten ze wel 4 of 5x per week lopen om dat eventueel te halen). Ook / zelfs ik loop die tijd niet zomaar eventjes. Maar volgens een oude trainingswet, ‘never change a winning team’, gewoon doorgaan met 2x perweek trainen zolang het goed gaat. Evt veranderering dient zich vanzelf aan.
En o.a. Rickie, die een dik PR van 52.xx liep, het terugkomen na een blessure vlak voor de zomer en het langere tijd continu goed doortrainen en daar istiedan, de snelle race.

Verder gewoon lekker lopen en koffie drinken, beter is er niet.

Paul

Gefeliciteerd allemaal!!!!

ik heb intussen gelezen dat we als loopgroep Roden aardig hebben gescoord!!! Lian, Evelien en Geo in de prijzen op de 15 km. Verder vele pr’s.. waaronder mijn eigen. Ik heb mijn pr met maar liefst 6 seconden aangescherpt. De boom na de finish stond op de juiste plek, dus meer zat er gewoon niet in. Zeer tevreden, want ik ben er toch mooi eerste dame mee geworden op de 10 km.
En Rickie, jij ook van harte…. wat een super pr!!!! Voelt dat lekker he?
Wel, allen tot woensdag…
Groetjes,
Jolanda

linkje naar het peizer bokkeblad

 

 

Leens Halve Marathon

De omstandigheden: goed weer, klein beetje wind (tussen 2 en 4.5 km wat tegen, rest zij/mee).

Ik wilde er een vlotte loop van maken, maar niets forceren. En… na zo’n 3 km SLOOT GEO BIJ MIJ AAN! Ik dacht eerst dat ik een slechte dag had, maar de kilometertijden waren goed en we liepen mooi gelijk op. Daarna ging het hem wat moeizamer, maar zijn eindtijd mag er wezen, 1.24.45, met tussentijden op de 10 en 15 van ongeveer 39.10 / 59.25, dus 3 pr’s op 1 dag. Ik liep zelf 1.22.45 en was geheel tevreden daarmee.

Gerard 1.34.xx en goed op koers richting Blijham,
Rickie een 2.00.50, pr met meer dan 10 minuten(!),
en Ingrid een 2.02, iets moeizaam maar het PR was toch al binnen…

Paul

 

Zo zo, wat weer een tijden van “onze” loopgroep!!!!
Geo, hoe doe je dat?? Ik probeer Paul ook wel eens bij te houden, maar helaas voor mij lukt me dit nooit erg lang. We hebben het er nog wel eens over, oké?
Rickie, van harte met je geweldige PR… wat een lekker gevoel he? Super hoor..
Ingrid en Gerard ook goed gelopen.
Paul ook weer een snelle halve in de benen.

KLASSE hoor,
Jolanda

 

7heuvelenloop

Harm, collega Jan-Fokko en ik (onder het pseudoniem Rolf Heikens) gingen zondag met z’n 3-en naar Nijmegen om daar de beroemde 7-heuvelen aan te vallen.

De tocht viel niet echt mee want heel het nederlandse spoorwegennet leek wel van slag. Misschien is dat altijd wel zo want ik ga niet zo vaak met de trein. Via Heerenveen, want Meppel-Hoogeveen lag er uit, via Zwolle naar Nijmegen ging redelijk op tijd en om even over half twee konden we uit verschillende vakken vertrekken.

Ik was van plan gezien mijn beperkte voorbereiding om ongeveer 1.30 te lopen en misschien een tikje sneller. Harm en Jan-Fokko waren al weg zo’n 10 minuten eerder.

De organisatie is zoals eerder meer dan perfect. Aan de kleinste details is gedacht; je kunt je bagage in de parkeergarages laten waar je je omkleedt, afgeven vlak voor de start met een nummertje en zelfs nog ophangen aan de hekken die genummerd zijn en waar het tot 4 uur blijft hangen. Daarna is het voor het Leger.

De start loopt perfect met een zandloperstart uit diverse startvakken zodat de lopers niet massaal op de route vastlopen. Het weer laat zich ook zien, want na een paar druppen in de trein blijft het de rest van de dag droog. Het is erg vochtig maar heerlijk korte broeken weer.

Ik herinnerde mij het parcours nog van drie jaar geleden en met name de start van 5 kilometer recht door maar steeds vals plat, of alleen vals, naar het bijna hoogste punt in de route. De kuiten geven dat valse goed aan en je ziet de mensen ook steeds “boven” je lopen. Na 5 kilometer in zo’n 29 minuten links af en richting de 7-heuvelen weg via de eerste drinkpost. Daar even gelopen want ik kon niet drinken op de een of andere manier. Het tempo kwam gelukkig gelijk weer terug en de jojo kon na de volgende bocht op “DeWeg” beginnen. Naar boven schuift het in elkaar en naar beneden weer uit. Prachtig gezicht als je een paar heuvels voor je kunt kijken.

Ik liep erg goed gelijk, links en rechts, en daar was ik zeer tevreden over na een lange periode van een raar rechter voetje. De tien kwam in net 59 minuten en een tijd van misschien 1.28 leek mogelijk.

Zoals als altijd zit het venijn in de staart en met name tussen 12 en 13 had men dat laatste heuveltje verstopt; niet zo steil maar toch zo’n 800 meter lang met een paar valse hupjes. Een kuit en een scheenbeen spier begonnen daar wat kramp te vertonen en ik moest de winst een beetje prijsgeven. Vanaf 13 gaat het dan eindelijk alleen nog maar naar beneden maar meer dan een vlak tempo zar er niet meer in. De finish kwam toch nog onder de 1.30 en daar was ik best tevreden mee. Drie jaar geleden met een betere voorbereiding was ik ruim een minuut langzamer.

Ik heb toch nog een record gebroken maardan op mijn hartslagmeter. Ik heb altijd al een hoge hartslag gehad maar ik wist niet dat mijn maximum nog steeds boven de 200 lag. Op een van de steilste klimmetjes trok ik wat door en kwam tot 210. Het gemiddelde lag op 179 wat best hoog is maar waar ik geen last van had en snel weer herstelde. Het kan ook zijn dat mijn meter teveel aangeeft maar een rusthartslag van 60 – 70 lijkt mij toch vertrouwd.

Na de finish vond ik Harm en Jan-Fokko terug. Harm een prachtige 1.17 en Jan-Fokko als debutant 1.33.

Om een lang verhaal kort te maken, werden we op de terugreis beloond met het uitvallen, opgebroken zijn, aanrijding gehad hebbende of gewoon niet rijdende treinen. Ging de heenreis in 3 uur, terug was het 5 uur maar in de trein was het wel gezellig en stampvol.

Volgende keer misschien weer maar dan gewoon onder mijn eigen naam. Rolf nog bedankt.

Dick Leissner

 

 

Amsterdam Marathon en Halve Marathon

(en hier dan de foto’s!)

 

Hallo allemaal,

Het was weer gezellig met z’n allen en succesvol ook, veel nieuwe PRs en een topsfeer!

Zaterdag mooi op tijd richting Amsterdam, met natuurlijk onderweg wat koffie. Verhalen van: “wat ga jij doen? Welke tijd wil je lopen?” Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar je weet het niet. Iedereen had zo zijn plannen, verwachtingen en hoop. Maar ja, wat kun je ervan zeggen. Het hangt allemaal af van de vorm van de dag….En De Dag is pas zondag, en niet zaterdag.

Eenmaal aangekomen in Amsterdam eerst maar even startnummer ophalen en dan aan de wederom heerlijke appeltaart. Dank aan Geraldien en Jolanda! Hij was weer jammie, en ook niet te zuinige stukjes. Nee, met minder dan 500 gram stukjes kwamen we niet weg. Onder het motto: morgen hebben we de energie nodig. Daar viel natuurlijk geen speld tussen te krijgen, wat inderdaad op een 42-km-loopje verbrand je wel zo’n 2.800 kcal. Daar kan dit “stukje” appeltaart wel bij. Na de beurs te hebben verkend op naar Haarlem, naar onze stayokay.

Nu is dit normaal ongeveer 30 minuutjes rijden, maar dat hangt er natuurlijk wel vanaf wie de kaart heeft. In dit geval (we zullen geen namen noemen) reed een donkerblauwe meerpersoons auto voorop. Deze nam op bepaalde momenten verrassende routes, waardoor Noord-Holland (nou ja een deel daarvan) geen geheimen meer voor ons heeft. Mooie natuur daar rondom Haarlem, dat dan weer wel. Bestuurder van genoemde vehikel wijdde het aan de Tom-Tom. Ik zou zeggen: garantiebon opzoeken en ruilen voor een niet Oost-Europese importversie…..

Eindelijk aangekomen in de Stayokay even gerelaxed. Wederom een goede keuze, leuke bar, netjes enz. Maar Paul zou Paul niet zijn als er niet een klein loopje op de agenda zou staan. Dus voor de meesten van ons toch maar even loslopen. Ik had zelf de laatste week helemaal (nul-komma-nul) gelope, dus even schoentjes aan was niet verkeerd. Leuk rondje gelopen langs de hockeyclub van Bloemendael, en daarna snel douchen om richting Italiaan te vertrekken.

Je zou denken: oefening baart kunst, maar nee…. wederom rijdt de baluwe meerpersoonsauto voorop en ja hoor, weer missen we een cruciale afslag. Een half uurtje te laat vallen we de Italiaan binnen. Jolanda, goede keuze, lekker eten!!! En vergelijkbaar met Enschede, ook hier voor ondergetekende een tiramisu na. We kunnen dit natuurlijk tot traditie verheffen: de landelijke test Tiramisu. Welnu: deze scoorde ietsjepietsje lager dan Nijverdal (mee eens Gerard??). Onze trainer – links van mij in het restaurant – had maar nagelaten een Calzone te bestellen. Immers, doordat het een verrassingspakket is, zie je niet wat erin zit en Paul had blijkbaar geen zin in verrassingen deze keer. Wel lekker TWEE biertjes erbij (is dat de truuk???).

Na een redelijke nachtrust (veel te vroeg weer wakker) dan toch maar voorbereiden voor de marathon. Na een goed ontbijt op naar Amsterdam, waar we verzamelden bij het station. Het leek wel 2 weken geleden, dat we hier stonden voor de eerste marathon. Alles bekend, precies hetzelfde. Maar ook dezelfde tijd? Liever wat sneller en het gevoel was goed.

Check: Gelletjes goed vast? Ja. Alle meetapparatuur aan? Ja. Nou dan moet het maar. Oh ja, voor diegene die een keer een gelletje vergeten is, vraag Poppo voor de vrije verkoop in elk smaakje dat je wilt!

Het startschot: wat doe ik? Snel (rond de 12 km/uur)? Beetje rustig (11 km/uur) of iets ertussenin?
Ik liep met Gerard en Lian. Het ging lekker, tussen 11,7-12,0 km/uur. Toch natuurlijk meteen al het gevoel, aiai gaat dit wel? Met zijn drieën op pad en Lian ging als een speer. Af en toe de snelheid doorgegeven, waardoor een weer iets langzamer gingen. Je weet maar nooit.
Zelf had ik na 8 km (!) al last van mijn linkerbovenbeen. Het zal toch niet…. Gelukkig trok dit na 16 km weg, maar daarvoor in de plek kwam de rechterkant, maar ook dit was na de halve marathon afstand wel weer oke. In de tussentijd continu tijden per km van 5:02 – 5:08. Lian haakte enigszins af na circa 24 km, waarna Gerard en ik probeerden het tempo vol te houden. Groepsoverleg: wat doen we, zo door, JA. Grappig hoe dat gaat bij jezelf. Vorig jaar had ik best wel al moeite bij het 27 km punt, en nu liep ik daar makkelijk. Dan denk je: hee dit gaat veel beter nu dan toen, dus doorgaan…

Het laatste stuk was wederom zwaar, maar ook hier – ondanks de hogere snelheid – minder moeilijk dan vorig jaar. In de tunnel liep ik iets voor Gerard en na een korte blik naar elkaar en wat gebarentaal besloten om te proberen hetzelfde tempo door te lopen. Het was nu nog 5 km en een korte berekening leverde op: als je doorloopt dan ruim binnen de 3:40.

Het laatste stukje, nog een gelletje, veel publiek, dat helpt, doorlopen….doorlopen….niet zeuren…je bent er zo. Vondelpark, toch nog wel lang die 2 km, maar dan de bocht naar links…nog even bekertje drinken. Daan de eindspurt en ook deze ging (wel) net als vorig jaar. Een iets hoger tempo zat er zelfs in. Het stadion in, lekker muziekje, TOP. Over de finish in een nieuw PR van 3:37:48. Ik was blij…heel blij. Na zeer korte tijd, was daar ook Gerard, eveneens een heel goede tijd van 3:40. We waren nog niet uitgepuft of daar kwam ook Lian, zwaar gehad maar wel in een super nieuw PR van 3:45, ook 10 minuutjes ervanaf…. Even nog een interviewtje met z’n drieën voor RTV Noord-Holland.

Wat doet de rest? Halen ze hun streven van binnen de 4 uur? Aftellen. En ja, daar zijn ze…Jolanda en Geraldien stormen met behoorlijk tempo het stadion in. Hun tijd 3:56 en ook voor Geraldien een nieuw PR!!! TOP, TOP. Iedereen was superblij en terecht. Meteen achter Jolanda ook ruim binnen de 4 uur Klaas en Poppo. Om de PR-campagne van Roden te vervolmaken geven Jolanda en Geraldien ook nog even een interview!

Jeroen had helaas door een achillespees blessure de dames moeten laten lopen. Maar wat een superhaas toch…(en super chauffeur en super biljarter en….). Jammer van de blessure, hopelijk snel weer hersteld. Natuurlijk wel uitgelopen, tuurlijk, even over de 4 uur.

Nu de deelnemers aan de halve marathon opwachten. Wie zal er als eerste komen. Paul, natuurlijk! Met een supertijd van 1:22. David daarna met 1:44 (?) en dan onze twee dames in de halve: Harma en Ingrid. Halen ze het binnen de 2 uur? Wachten, wachten, wachten op de tribune en daar verschijnt opeens het petje (en natuurlijk shirt van Loopgroep Roden) van Harma meteen gevolgd door Ingrid. Kom op, doorzetten, lopen……schreeuwen we met z’n allen vanaf de tribune. En ja hoor, ook zij beiden ruim binnen de 2 uur en PRs.

Tjonge, jonge wat een weekend weer. Super weer, super parcours, super eten, supergezellig.
Dank allemaal weer voor een leuke tijd.

Maurice

 

 

Hallo allen,

Wat kan ik nog aan bovenstaande toevoegen? Het hele verhaal is waterdicht en dekt de lading!!! Wat een happening daar in Amsterdam. Natuurlijk ook weer de gebruikelijke “akkefietjes” welke een dergelijk uitstapje onvergetelijk maken… startnummer vergeten, vermiste personen, “daklozen” op de gang in de stay okay en ja, zoals al gemeld het richtingsgevoel van ene G. uit R. Afijn, weer een weekend om nooit te vergeten.

Zenuwachtig richting de start. Vooraf afgesproken dat we de eerste halve rond de 2 uur willen lopen om het doemscenario van 2008 te vermijden. Dan proberen om de 2e helft tempo vast te houden en in ieder geval niet wandelen. Enzo geschiedde….. gewapend met een 4-uur schema en ons Hema-klokje, was er geen speld tussen te krijgen. Op 15 km. betitel ik ons zelf als: we zijn gruwelijk…. zo strak op schema als we lopen. Op 21,1 laat ik Jeroen & Geraldien weten dat ik me 100% beter voel als vorig jaar, en dat ik stil ben omdat ik me verbaas over dit gevoel (wel lekker trouwens). We dieselen door naar 30 km. Haas Jeroen meldt ons af en toe dat we “hard” gaan. Toch voelt het voor ons beiden nog goed. Geraldien had vooraf haar twijfels over een negatieve split lopen, maar ondanks dat gingen we versnellen op 32 km. Ja, jullie lezen het goed versnellen. Ook wel twijfel hoor, we moeten immers nog 10 km. We houden elkaar echter op stoom (Jeroen moest helaas afhaken vanwege z’n Achilles, ik moet toegeven dat het vreemd voelde om hem “achter te laten”). Op 38 km. voel ik een dip opkomen, bah ik wil niet meer, ben een beetje misselijk en wil gewoon klaar zijn. Geraldien stelt voor: als je over hebt moet je gaan hoor. Nee, ik heb niets,maar dan ook helemaal niets over op dat punt. Ik begin de km.’s af te tellen, 39, 40, 41… nog een blik op de klok, snel rekenen en meld Geraldien dat er voor haar een PR in zit. Ik krijg er kriebels van in mijn onderbuik, en bedenk hoe ik haar die laatste kilometer kan motiveren om er uit te halen wat er zit. Ik weet het allemaal niet meer, maar bij het betreden van het stadion schreeuw ik voor wat ik nog waard ben, nog 200 meter…. Geraldien sprint het stadion door en dan…… EEN PR!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 3.56.47.Huilend valt ze in mijn armen, well done my dear… dat ik dit mag beleven. We zijn uitzinnig, wat dan de camera ploeg weer opvalt. We geven een interview om daarna het stadion te verlaten.
Nu, spierpijn maar oh zo happy. Dit levert weer weken gespreksstof op. Maurice heeft al een prima verslag gegeven van de belevenissen daarna. Als laatste: Lof aan onze trainer, wat een schema’s schrijft die man…. schema’s welke ons naar ongekende hoogte brengen, en dan meldt hij dat we zelf moeten lopen, wat dan natuurlijk ook wel klopt, maar ik ben er zeker van dat zijn schema’s onmisbaar zijn…. dank, dank dank.

Groeten,
Jolanda

 

Allemaal heel hartelijk gefeliciteerd met jullie goede resultaten.
Wat een snelle tijden zijn er gelopen!!! Echt SUPER!!!
Heel goed gedaan allemaal!

Evelien

 

Ben nog steeds in de 7e hemel!!!

Wat een feest. Zo’n weekend A’dam. De hele weg 10 week ernaar toe maar ook zeker het weekend zelf was weer een echte loophappening.
Als er dan ook nog een p.r in zit kan het niet meer stuk…. Over stuk gesproken. Mijn bovenbenen!
!Voor de rest valt het gelukkig mee met de restverschijnselen. wel moe maar tja dat heb ik er graag voor over. Veel rusten, veel thee en veel filmpjes op internet bekijken. Leuk hoe iedereen zijn eigen feestje viert.
Allemaal bedankt voor de gezelligheid en Jol voor de laatste loodjes die best heel zwaar waren!!
Ingrid en Jol bepalen jullie een bedrag voor de reiskosten?! we horen het wel.
Joen en ik zijn woensdag niet op de training i.v.m etentje. Niet ongelukkig maar wel prettig gepland!

Gr en tot…Geraldien

 

 

Run van Winschoten

GRONINGEN ATLETIEK IV GRON ATLETIEK NED 00:48:48 00:56:31 00:57:41 00:49:50 00:45:43 00:58:51 00:50:38 00:42:03 00:43:03 00:47:03 08:20:07
Namen hierbij: Jolanda, Harma, Inrid, Gerard, Poppo, Rickie, Evelien, Geo, Bas, Ron Kram (gastloper)

We zijn 15e geworden in onze categorie ‘sportverenigingen’, met een mooie tijd, weliswaar geen ‘clubrecord’ maar dat was ook niet het doel. Gewoon relaxed lopen.

Jeroen en ik liepen de 50,
Ik werd 4e in mijn categorie, 4.13.55, en de spierpijn een dag later is nog altijd fors, oei….
Jeroen hield het na 40 km voor gezien, nog altijd vrijwel een marathon.
Ik zag in de uitslagen ook Dik Jagersma staan, hij liep een zeer goede 100 kilometer in 8.45. Alle rondjes in 52-53 minuten, ongelooflijk. En aan de ene kant denk ik ‘waar zijn ze nu helemaal mee bezig die gekken’, aan de andere kant is het ‘zou ik dat ook kunnen’, en ‘natuurlijk, maar tegen welke prijs en wat krijg ik er voor terug’ (in zo’n geval is er vaak slechts 1 oplossing: just do it).

Verder was het lekker weer, goed om in de groningen atletiek tent te vertoeven. Allemaal gratis, maar we moesten wel grote club actie loten kopen.

tot zover maar even.
Paul

 

24 uur Steenbergen: Jeroen loopt 164891 meter !!!!!!

 

24uur hollen in Steenbergen.

 

Het is zeker 30 jaar geleden dat ik voor het eerst hoorde van deze wedstrijd. In Apeldoorn werd in het park bij ons in de buurt de NK gehouden. Uren achter elkaar over een ronde van 1800 meter hollen. Ik was nog een baanatleet en mijn afstanden waren 60m en 100m. Welke gek gaat nu zolang lopen? Wat doen ze daar nu in dat park? De hele nacht door?
Zaterdagochtend hebben we Paul opgehaald. De hele auto vol met tent, matjes, kooktoestel, stoeltjes,kleding en heeeel veel voer en drinken. Je herkent dat misschien wel ons. Ik was de vorige twee dagen niet te pruimen, ging overal pijntjes voelen. De spanning zat er goed in. Ja, echt…… ik was er helemaal klaar voor. De opbouw van drie maanden waren goed verlopen. Elke maand het gemiddelde omhoog en me vooral niet blesseren. Je kunt superfit zijn, maar als er een kuit… etc.
Onderweg nog twee keer er uit om de benen te strekken en air in de schoenen.
Ruimschoots op tijd bij het rondje in Steenbergen.Een enkele camper en tentje stonden er al. Ons kampement werd snel opgezet en het grote eten begon. Het was twaalf uur en nog drie uur te gaan voor de start, het kon dus makkelijk. En terwijl ik mijn pastabakje langzaam leeg at zag ik mijn klein/dunne Belgische buurman in 5 minuten zeker 2 kilo pasta wegmalen,plus een banaan als toetje.
Je leert wat bij zo’n weekend. Onspannen een boek of krant lezen ging natuurlijk niet. Ik zat en wilde hollen. Het weer was prima, heel weinig wind en goede warme temperatuur. De tijd gaat snel en na even wat buurten ging het toch echt los. Na nog een dikke smok van Geraldien het startschot. Niet nerveus rustig ademen. Ik had het parcours niet eerst bekeken, want ik kwam er toch vaak genoeg overheen. Het was de eerste ronde al duidelijk. Een afwisselende ondergrond. Schelpenpad van 150 meter, rond pand van klinkers, een paar scherpe bochten en aflopend asfalt. Die eerste ronden goed kijken welke stukjes het beste zijn en dat opslaan in m’n geheugen voor als het donker wordt en de vermoeidheid intreedt. Geconsentreerd en soepel loop ik m’n rondjes. Positief blijven denken. Maar al snel voel ik de blessure opkomen. De m.peroneus posterior (uitleg volgt) van mijn linker been voel ik bij elke stap. Het wordt niet erger, dus gewoon doorgaan. Ik zie wel. Bij elk rondje zie ik Geraldien en Paul bij de tent, kanjers, de hole way. Koek, gel, water, banaan, magnesiumpil, sportdrank, dextro en weer gaan. Rangschikking in de wedstrijd boeide me niet, 100km was m’n minimum doel. Dus blijven gaan, in 24 uur moet dit toch te halen zijn. Dan wordt het schemerig en zet de organisatie lege jampotjes met een waxinelicht op het parcours. Sfeer volop. Bij 50 km kreeg ik een welbekende inzinking. Bij 75 km ging het weer super. Belachelijk. De vermoeidheid viel mee. Goed geconcentreerd en altijd de vaart erin. Om ongeveer 0.15 uur zaten de 101 km erop. Wat anderen doen? Door of rusten? Geen idee,ik ging wel meteen plat. In de slaapzak welteverstaan. Na anderhalf uur kleren weer aan en meteen gaan bewegen, stram. En dan weer langzaam van wandelen naar hollen, dribbelen. Een fantastische zon zien opkomen. Brinta erin en gaan. Nu was het doel om 120km te halen. Dan steeds 10km erbij. Opeens had ik het doel om 100 Engelse mijl te halen.En dan er over en door. De laatste ronden lopen Geraldien en Paul mee, een enorme steun. De laatste meters gaan snel, ‘alles’ eruit. Het stopsignaal en stilstaan. Niet meer hoeven/mogen hollen. De euforie stroomde door m’n lichaam. Zover gelopen, nooit gedacht. Heerlijk !

Iedereen bedankt voor de leuke/goede reacties. Tijdens het lopen en na afloop op de site.
Tot ziens, woensdagavond in de Pompstee.

Veel lopersgroeten van Jeroen

 

 

 

Jeroen,

Ongelofelijk dat je dit weet te doen.

Ik vraag mij dan af wat je denkt als je begint en ook onderweg.
Wordt je hoofd dan echt “leeg” of heb je allemaal mooie gedachten?
Ik ben heel benieuwd hoe je er uitziet na 24 uur en ook nu natuurlijk.
Tot woensdag in de Pompstee.

Dick

Jeroen,

TOP en ongelofelijk! Wat een afstand: 165 km op één dag. Echt geweldig, het trainen van een aantal marathons achter elkaar in een paar weekenden lijkt dan inderdaad bijna peanuts (dat is het natuurlijk niet), maar vergeleken bij 4x een marathon achter elkaar….. En een prima plek in het totale ultrarunnersveld toch?

Understatement vraagje: “ben je nu ook een beetje moe?” Lekker patatje gegeten na DE loop?
(voor diegene die niet vaak met Jeroen zijn meegeweest naar loopjes: Jeroen weet altijd waar de beste friet te krijgen is: “Hé Maurice, in Blijham hebben ze lekkere frietjes in de kantine”. “Hé, ik ken een aardige tent met lekkere frieten (na Amsterdam)”. “Hier hebben ze lekkere friet op de markt” (na Enchede). Essentiële vetten aanvullen, heet dat….En voor de duidelijkheid: Jeroen heeft altijd gelijk).

En natuurlijk woensdag weer een traininkje meedoen in ons eenvoudige woensdagavondclubje.

Nogmaals TOP en tot woensdag. Lekker uitrusten nu.

Maurice

 

 

 

Twente

 

Meteen maar even een reactie, voor ik morgenvroeg naar Tjechië vertrek.

Na een prima nachtrust in Stay-okay Nijverdal, een ruim ontbijt en eigenlijk tot een uur of 12 door blijven eten om toch maar vooral geen herhaling van Amsterdam te ervaren, klonk om 12.45 het startschot. Het was wat geharrewar geweest, ik wilde in een eerder startvak, maar dat bleek achteraf een fluitje van een cent. Maar goed dat ik dat gedaan had, want vanuit dit startvak bleek het nog knap lastig om alle bedrijvenlopers, die in het startvak voor Bas en mij stonden te passeren.
Ik had besloten om er toch maar een vlotte halve van te maken, de voeten voelde ik helemaal niet meer, een tijd van 1.40 leek me alleszins haalbaar en ook nog acceptabel. Er waren pacers voor 1.40, dus Bas en ik zouden proberen om die bij te houden.
Dat lukte de eerste 3 km matig, voornamelijk omdat ik steeds achter grote groepen bedrijvenlopers terecht kwam, die niet meteen kon passeren en dan weer moest aanzetten om het pacergroepje te achterhalen. Het ging me ook te snel, ik had last van de warmte en bij km 4 besloot ik gewoon zelf te gaan lopen, dan maar niet met die pacers mee, die volgens mij ook te snel liepen.
Na 5 km was ik blijkbaar meer aan de warmte gewend, en ging het beter. Door Glanerbrug: wat een hoop publiek, muziek, luide aanmoedigingen: super! Ineens was ik in Duitsland en op naar Gronau. Ook daar in het centrum groot feest, applaudisserende mensen langs de kant, heel stimulerend. Bij 9 km kwam ik een soort man met de hamer tegen. Gauw een warm, slijmerig gelletje ingeslikt, en 200 m later: weg was die man met de hamer. Het ging steady, relaxed en in een constant tempo.
Ik was de hele tijd (bijna) alleen maar mensen aan het inhalen. Dit bleef zo.
Bij 15 km werd het wel weer moeilijk, toch bleven de kmtijden goed: ongeveer 4.45 per km, soms iets harder, soms iets langzamer. Weer door Glanerbrug, toen ik de speaker hoorde zeggen: “Daar gaat Evelien Hoogendoorn, die komt helemaal uit Groningen om hier te lopen, mensen applaus!” En kijk het ging alweer 100 meter iets beter.
Daar zag ik ineens mijn ouders langs de kant. Wat leuk! Ze waren op de fiets, en fietsten zelfs een stukje mee, waarbij ze soms langzamer gingen dan ik. Weer een stukje iets minder zwaar.
Bij 18 km kon ik weer aanzetten, lekker een stuk dalen en dan doortrekken, nog steeds alsmaar lopers passerend. 19 km voorbij, en toen voelde ik de kramp (steek) in mijn rechterbovenbuik, DE PLEK, waar ik wel vaker last van heb. Ik moest wel vaart minderen, de km ging in 5.21, maar gelukkig door een goede ademtechniek toe te passen trok het wel weer bij, en zowaar de laatste km weer in 4.49. Had het me dus een halve minuut gekost.
Het leek wel of er drie finishen waren, maar de derde was toch echt het einde. bruto 1.41.41, netto zal ongeveer 1 minuut sneller zijn. Mijn doel gehaald! Ik kon duidelijk merken dat ik veel duurtraining had gedaan, ik kon het tempo heel goed vasthouden, maar een sneller tempo was moeilijk geweest. Daar ga ik dan nu maar weer voor trainen, na nog 2 weken rust om mijn voet te ontlasten, en bij te komen.
Van de voeten tot nu toe helemaal geen last, nog even alert blijven en morgen afwachten en dan hopelijk weer los!

Het was gezellig, leuk, niet heel erg druk en ontspannen en lekker gelopen: een geslaagd weekend!

Evelien

 

door geraldien op zo 26 apr 2009, 20:54

Hij zit erin!!
Morgen meer!!!
Nu naar bed!!
Ben toch wel blij

Geraldien (Jeroen)

 

 

 

 

Hallo allemaal,

Hier ook even voor het slapen gaan even een berichtje van mijn kant. Ben het helemaal eens met de vorige berichten: het was weer een leuk weekend. De Stayokay (dank voor de tip aan Jeroen en Geraldien) was top. Het ontbijt werd zelfs vervroegd voor ons (de arme ontbijtdame kreeg nog een sms-je van haar collega om 23.00 uur, of ze even wat eerder kon beginnen. TOP! En geen gezeur hè, ja die tukkers zijn wel oké……

Na aankomst ook nog even een lekker stukje appeltaart (met dank een Richard, vaste prik nu langzamerhand), met kaneelsuiker, lekker, lekker. Kopje koffie erbij en daarna een klein ontspannen loopje, zoals Paul dat mooi kan zeggen. Ging eigenlijk super, zeker ook de 6x sneller tussendoor. Twijfel: wel doen, niet doen. Nog steeds redelijk last van mijn verrekte spier (stoepje leggen vóór de marathon, moet kunnen, toch?), maar het ging soepeltjes. Eigenlijk gold dat de hele twee laaste weken wel. Makkelijk snel te lopen, een goed voorteken, zo bleek vandaag.

Wat de loop zelf betreft: toch maar – na goed beraad met onze immer optimistische trainer – proberen gewoon te starten op 11 km per uur en dan maar zo lang mogelijk vol houden. Nu zijn er ballonnetjes (hazen) voor 3:30, 3:45, 4:00 maar geen 3:49:59 zoals dit zo vrolijk om mijn op mijn verjaardag ontvangen “wedstrijdsokken”. Dit is trouwens precies 11 km/uur, dus…..
Dan maar eigen tempo lopen, het zou warm worden en dat werd het ook (ruim 23-24 graden). Nog op een website gezien: 250 ml drinken minimaal per half uur en koelen. Nou, dat heb ik dan ook maar netjes gedaan bij de vele sponsgoten (het klinkt erger dan dat ze in werkelijkheid zijn, behalve als je op het einde een spons neemt die toch wel al wat keertje door een iets snellere loper is gebruikt). Toch maar even een aantal eigen “loopgroep Roden” sponjes een keer regelen.

Vanaf het begin: iets sneller dan 11, meer 11,3-11,6 km/uur. Gaat dat niet wat te hard, maar goed, ik was uiteindelijk aangesloten op de groep 3:45 en dat liep eigenlijk wel heel erg lekker, zeker tot 30 km. Maar met de ervaring van Amsterdam nog in het hoofd (“het gaat om de laatste 6-7 km, daar ging het vorige keer, errrrruuuug lastig) toch maar vanaf 34 km mij eigen tempo gaan lopen, wat nog steeds rond de 11-11,2 km/uur lag. Niet gek dacht ik, go go go…. Vanaf de 40 km liepen we nog maar met een handvol mensen op mijn stukje parcours, maar zie daar, de halve marathon-lopers. Dit geeft toch wel een kick: na 40 km loop je samen met de halve marathonners richting finish. Ik voelde me nog steeds goed, alhoewel de kramp eraan zat te komen. Nog wat mensen ingehaald, maar op 1,2 km voor de finish: Kramp. Wat doe ik, stug doorlopen of even een paar seconden rekken? Dat laatste gedaan en ik denk maar goed ook. Daarna kon ik redelijk (nog steeds 11 km/uur??!!) doorlopen en ook hier is net als in A’dam de finish super (rijen dikke mensen, toch weer iets anders dan de Run van Roden…). Super!!!! Veel applaus en meeleven vanaf de kant. Bij de laatste bocht naar rechts zag ik de klok, ik had vooraf nog geen tijd genomen om op mijn eigen tijd te kijken. Het ging toch niet veel sneller meer, dus… Maar hé: 3:48:50 zag ik in de verte. Rekening houdend met dat ik pas 20-30 sec na het officiele startschot zelf over de start ging dacht ik dat het wel moest gaan lukken om onder de 3:49 te blijven. Na een korte “eindsprint van 150 meter blij en voldaan met een tijd van 3:48:39. Mijn dag kon niet meer stuk.

Het was weer top. Op naar …..?

Maurice

 

 

 

Goedemorgen allemaal,

Het is nog vroeg maar de spierpijn doet me gelijk aan gisteren denken, dus laat ik gelijk maar even verslag doen. Wat betreft de sfeer, het parcours, het weer en het gezelschap sluit ik me bij de anderen aan. Ik heb wederom een zeer gezellig weekend gehad met onze loopgroep. Dan “mijn” wedstrijd… mijn doel was om de 1.50 grens te doorbreken. In de dagen voor Enschede was ik in het bezit van een fijne verkoudheid, maar ik dacht maar steeds: het is nog geen zondag… wie weet. En inderdaad ik was bevrijd van mijn verkoudheid. Gelukkig. Zou ik dan nog een excuus hebben? Nee, eigenlijk niet. Met een gezonde dosis zenuwen richting de start. Mijn persoonlijke haas Klaas (he dat rijmt) liep zoals immer ontspannen rond met een blik van: waar maak je druk om? Nou, ik maak me vooral druk om die 1.50 met de daarbij horende 5.12 per kilometer!!!! Ik weet dat ik nog wel eens te snel start, en dat me dat dan weer opbreekt. Maar als je iets wilt, moet je pijn lijden hadden we ons laten vertellen. De eerste 10 km. in 52 , precies op schema. Gezien de warmte even drinken bij de drankpost. Ik had al wel iets van: dit gaat snel, wellicht te snel. Tegen Klaas gezegd: iets rustiger, eerst richting 15 km. en dan maar weer zien. Bij bijna iedere waterbak schepte ik mijn petje erdoor om zo koel mogelijk te blijven. Bij 16 km. voelde ik een soort kramp in mijn kuiten… ken ik niet van andere loopjes. Toch maar doorlopen.. op 17 km. deed dit echt pijn en even gewandeld om erger te voorkomen, en snel nadenken over wat je doen. Ik dacht aan de woorden van de trainer: soms moet je pijn lijden…. Ok, de dribbel weer ingezet en doorgegaan naar 19 km. met nog 2 km. te gaan, (toen wist ik al dat de 1.50 grens voor een volgende loop bewaard was gebleven), kon ik toch nog weer iets versnellen (resultaat van duurtrainingen denk ik), en dat eindelijk de finish: 1.52.04. Ik heb nog mijn best gedaan om het onder de 1,52 te houden, helaas. En dit alles in het gezelschap van Klaas, die zijn belofte super heeft ingelost; Ik loop met jou in Enschede… zelfs bij mijn wandelingetje, wandelde hij met me mee.. Klaas bedankt.
Eenmaal over de finish zagen we Gerard al staan. Gerard had zijn doel helaas ook niet gehaald. Last van de warmte en misselijk. Even wat drinken gehaald en terug naar de finish om Harma, Ingrid, Maurice, Geraldien en Jeroen binnen te halen. Ik sta nog behoorlijk na te puffen, komt Maurice binnen met een: Hallo. Je moet er bij geweest zijn, maar Maurice zag eruit alsof hij een woonkamer binnenkomt, hallo zegt, om vervolgens rustig te gaan zitten voor een kop koffie ofzo; en niet alsof hij een marathon heeft gelopen in een toptijd. Chapeau voor Maurice, en ik zal dat beeld niet snel vergeten.
Daarna komt Harma binnen met een geweldig PR . 2.06, drie minuten sneller!!! Goed gedaan. Vervolgens komt Ingrid binnen, zij heeft het zwaar gehad blijkt. Bij de vijf al stuk, maar toch gefinished…. karakter. Dan nog even wachten op Jeroen en Geraldien. Maurice had ons al ingefluisterd dat Geraldien het moeilijk had. Toch komt ze met de armen in de lucht over de streep, daarna zich stortend in de brede armen van haar persoonlijke haas. Mooi om te zien… 4.08 op de klok. Klasse gedaan! Nieuwsgierig naar de prestaties van Evelien en Bas lopen we naar de afgesproken Brooks stand. Weer een PR.. van Bas, super en Evelien ook een geweldige 1.40.
Op naar de patat en dan moe, maar toch voldaan naar huis. Ik heb m’n best gedaan, ik heb het geprobeerd, maar helaas. Wie weet een volgende keer.
Het volgende uitstapje van de loopgroep wordt al weer over gesproken. Wordt het Amsterdam of Eindhoven…?? Berlijn staat misschien voor 2010 op het programma. Mooi, mooi.

Groetjes
Jolanda

P.S. DE BAANDERHOEVE IS GERESERVEERD. WE REKENEN OP JULLIE !!!

 

 

Zo dan….

Eindelijk de moed gevonden.
Schrok ik me vanmogen het apazuur…. wat voor tijden werden daar in Enschede geregistreerd?
Las ik gelukkig net dat er een giga stroomstoring is geweest en dat bijna alle bruto/netto tijden niet kloppen. Gelukkig, er mankeerde dus niets aan mijn handgeklokte 4.08.00.

Nu the day after valt het leed me mee. Ja ik kom wel met trapleuning van de trap en afstapjes neem ik zeer bewust. De sauna/ zonnebank heeft de spieren goed opgewarmt en de spierpijn in de longen ach die is morgen wel weer over. De blaren volgende week.
In mijn hoofd nog de hele dag aan het analiseren. Hoe/wat en waarom? De motivatie voor een volgende marathonvoorbereiding is nu ver te zoeken. Je leeft 11 week totaal in het teken van Enschede en dan heb je vanaf k.m 1 je benen en je hoofd niet mee!
De motivatie voor een volgende marathon is echter niet ver te zoeken. Op de finishlijn in Enschede heb ik direct gedacht: Volgende keer beter!

Ondanks mijn niet behaalde doel ben ik wel heel blij met het afgelopen weekend. Iedereen had goede zin en de gezelligheid/eten/dribbel/stayokay/zon/patat maakten het geheel af!!! En voor iedereen die wel zijn/haar p.r heeft gelopen…….Van harte.

Net aan de hand van onze foto’s de foto’s van de organisatie bekeken. Leuk hoor.
Misschien kan/wil Paul hier wat van op de site/forum zetten?

Gr en tot…..Geraldien
p.s: De chauffeurs zijn overeengekomen dat 7.50 p.p. kostendekkend is.
Of een ieder dit t.z.t aan Gerard/Ingrid of Jeroen wil geven?!

 

geraldien

 

 

 

ahh…

eerst maar even gewacht tot de stukjes binnenstromen, dan kan ik daar weer lekker op reageren.

Hier en daar zag ik al de tip ‘soms moet je pijn lijden’ voorbijkomen, en deze tip schijnt ook al geholpen te hebben. Zeker ook bij mij want na 6 kilometer ging het errgg lastig. Ik wilde ’38 hoog’ lopen, en dat is bijna gelukt. Na een eerste kilometer in 3.54 (vals plat en rustige start) haalde ik in de volgende drie kilometer (11.15) zo’n 30 lopers in. Daarna was er een kilometer met een rare kronkel naar de tweede ronde, en deze kilometer, jazeker, was toch wel een RUIME kilometer waardoor ik volgens mij ietsie meer dan 10 heb gelopen.

Afijn. De tweede ronde, een kilometer in 4.10 (ja, zwaar!) en de laatste 4 rond/net onder de 4 minuten, bracht me op 39.39 en een derde plek (als het prijzengeld binnen is dan zullen we dat in de Pompstee verbrassen!).

Ik had toch wel veel last van de warmte, kon geen ‘tempo’ lopen. Na afloop helemaal geen last van mijn liezen dus da’s goed. Jazelfs ga ik misschien donderdag in Norg lopen: lekker koud, ietsje minder dan 10, en natuurlijk zijn er daar vast wel masters 45+ prijzen. Want zolang ik niet geblesseerd ben ga ik daar nu wel gebruik van maken, elke loop is d’r weer 1 en het echte wedstrijdlopen, dat harde, vind ik toch fijn. Pijn is fijn.

En oh ja, de warmte is volgens mij de belangrijkste factor voor als de tijden wat tegenvielen. Gewoon de schuld daarop schuiven en je zelfvertrouwen dat je ‘goede benen’ hebt, vasthouden!!! Bij de één (keniaan) maakt het allemaal niets uit maar het andere lichaam gaat zichzelf beschermen bij warmte, natuurlijke reactie, door alle systemen wat naar beneden te schroeven met als gevolg dat je niet op vol vermogen kan lopen. En hoever dat naar beneden geschroefd wordt is deels individueel bepaald. Je kan dus pech hebben. Bijkomend voordeel is overigens dat je sneller hersteld bent omdat je minder diep kon gaan!

Jeroen, ik kom nog wel even langsjoggen voor de foto chip.

grt
Trainer Paul

 

paulov

 

 

 

Hoi,

Inderdaad, superweekend. Was erg gezellig, onderweg en in de Stayokay etc. etc.. Heerlijk gegeten in de pizzeria zaterdagavond (weinig vlees en vet zoals Paul had geadviseerd). Zondagochtend prettig ontbeten en relaxed met zijn allen toegeleefd naar onze te leveren prestaties van die dag.
Eerst Jeroen, Geraldien en Maurice uitgeleide gedaan voor hun marathon en daarna Paul voor zijn 10 km. Het was inmiddels behoorlijk warm. We (de rest die de halve liepen) hadden ook wel zin om te vertrekken. Paul nog voorbij zien komen na 5 km en zien finishen. Hij werd 3e in zijn leeftijdscategorie. Ik had besloten met de pacers van 1.40, de rode balonnen, mee te lopen. Zou moeten kunnen. Met Evelien het startvak in en wachten op het startschot. Was na de start toch nog behoorlijk druk en kon Evelien al snel niet meer vinden in de mensenzee. Er moesten veel bedrijvenlopers van het startvak voor ons ingehaald worden maar verloor de rode balonnen geen moment uit het oog. Achteraf bleek dat ik met een redelijke tunnelvisie had gelopen (herkende niets van het parcours toen we er later, op de terugweg naar huis, met de auto overheen reden). Was idd warm met gelukkig veel drinkposten en de sponsgoten. Ging redelijk gemakkelijk mee met de rode balonnen. Veel mensen en muziek langs de kant. Bij km 16 en 17 een dipje. Laatse km de rode ballonnen bedankt en nog kunnen versnellen. Voor de eerste boog over de weg een eindsprint ingezet maar was te vroeg. Bleek dat er nog een stuk of vier van dat soort bogen over de weg hingen voordat ik echt over de streep was. Toch nog redelijk fris gefinished in 1.38.52. netto. Een PR (4 minuten er af). Heerlijk gelopen, geen kramp en geen last van mijn knie. Daarna Paul opgezocht en op de anderen gewacht. Iedereen druppelde binnen met zijn/haar eigen verhaal. Mooi om te horen allemaal. Denk dat iedereen met een goed gevoel kan terugkijken op het weekend. Heb erg genoten!!!!!

grt, Bas

 

 

 

FOTOOS:   Klik hier voor de slideshow

en, traditioneel na 12 uur ‘s nachts, nog weer mail van mij, enkele woorden/indrukken:
– Bas, 1.38, voor velen een verrassing, maar niet voor de trainer
– Evelien 1.40, goed terugkomend van een blessure
– Jolanda 1.52, net het hele scherpe doel gemist (bah die warmte) maar wel heel scherp gelopen
– Klaas 1.52, maal twee is 3.44 in amsterdam. Of …?
– Harma 2.06, de verbeterde boebka methode, 3 minuten tegelijk telkens.
– Ingrid, 2.13, goed terugkomend, lange weg, van een blessure. En warmte…
– Gerard, 1.49, dood of gladiolen, is het eerste wat in me opkomt.
– Maurice 3.48. Het ziet eruit als vorm, het klinkt als vorm, het voelt als vorm, het IS…….. VORM
– Geraldien 4.08, bah die warmte, waardoor je niet kan laten zien wat er in zit. Maar amsterdam is kouder.
– Jeroen 4.08, (24.00/4.08 * 42.2 =….)
– Paul 39.33, goed terugkomend van een lange lange blessure. Op moment van schrijven nog geen enkele pijn/reactie dus… het is … over?!!

Paul

 

 

Rotterdam

Het was me wel weer wat!! Prachtig evenement, mooi hotel op de Coolsingel, vlakbij World Trade Centre voor startnummer. Goede reis heen gehad, alles direct gevonden. Zondagmorgen vroeg wakker natuurlijk…lekker ontbijtje, 10.00 uur richting start…..spanning stijgt…vele lopers ook in het hotel….wordt al druk….startvak zoeken, plassen water plassen water.. je kent het wel…
Eindelijk; het kanonschot!!!! GO!! Mooi weer!!!! Daar is de Erasmusbrug al….lekkerrrrr
ga natuurlijk weer veel te snel…..maar ach als ik dit volhou……op de halve 1.47…gaat goed….bij 27,5 km staat JW en roept dat ik het schema van 3.45 halen kan zo…..nou dat dacht ik niet denk ik dan al want jezus wat gaat het al moeilijk…..bij 30 km krijg ik echt twijfel of ik dit wel kan op mijn 50 ste….wat wil ik nou toch eigenlijk????Eerst maar zien of ik de 35 km haal….wat een pokke eind…ik kap ermee….dit haal ik nooit….bij 37 km neem ik mijn laatste gel die mijn neus al lang uitkomen….als ik wat wil moet het toch echt vandaag gaan gebeuren….het is al bijna half drie….eindelijk 39 … 40….nu!!! een tandje hoger auauauau mijn bovenbenen maar het moet NU!!!! bij 41 km trek ik alles aan en loop zelfs nog lopers VOORBIJ zal het dan toch lukken?????Ik ben er bijna ja ja ja publiek schreeuwt klapt en stampt…omroeper hoor ik zeggen dat de magische grens van 4 uur bijna voor bij is…dan zie ik dat het gaat LUKKEN!!!!! tranen komen over mijn wangen. …de laatste meters lach ik en mijn armen gaan omhoog HET IS ME GELUKT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Binnen de 4 uur!!!!!Dat is wat ik nog wilde een man van het rode kruis moet me vasthouden als ik tot stilstaan kom maar dat geeft niet ik krijg mijn medaille een roos drinken banaantje thee en ik wil naar JW en ZITTEN!!!!! Wat ben ik moe wat doen mijn benen pijn maar wat geeft dat????Ik heb een marathon in 4 uur gelopen en ben erg trots op mezelf blij en tevreden…na een tijdje kan ik bij JW komen en hij feliciteert me…we lopen/sjokken naar de douche gelegenheid en verdwaasd sla ik het hele gebeuren van de marathon gade…het blijft iets bijzonders…wat een happening in Rotterdam….na het douchen een flinke bak vruchtenyoghyrt in het zonnetje drinken en genieten van alles wat we nog zien…de laatste lopers binnen de limiet sjokken/lopen binnen daarachter het politiepeleton..ze hebben het nog net gehaald ik ben ook blij voor hun….maar sta daar natuurlijk heel voldaan en trots te staan met mijn medaille om mijn nek….

Lian

 

Slag om e mar

Hallo allemaal,Bij deze een verslagje van mijn (lees onze want mijn pers. haas was natuurlijk mee!!) ontberingen in Friesland!

Daar ik vorige week de l.l.l. aan mij voorbij zag gaan vanwege andermans bevallingsverplichtingen heb ik wel datzelfde weekend een halve in de buurt gezocht.

Slag om e mar, oftewel rondje om het meer in Burgum.

De weeromstandigheden waren iets minder dan vorige week….Het is 2 uur lang (eigenlijk de hele dag) niet droog geweest.

Het parkoers was al even min geschikt voor een p.r maar, vol goede moed van start.

Na 3 k.m. klinkers, 3 k.m net opgebracht schelpenpad en 3 k.m zand (lees bagger)-pad was mijn motivatie nog steeds niet stuk te krijgen.

de eerste 10 in 53 minuten. Nog best wel snel!!

Bij 11 raakte mijn planning/streven danig in de war door een brug die openstond!!! De dame die ik met veel moeite eindelijk van me af had weten te schudden stond gezellig naast me te wachten tot de bomen weer open gingen. Een herstart dus. Toch was ik blij dat ik niet 1 van de snellere lopers was. Zij hadden veel langer voor die rode lampen gedribbeld dan ik. De humor er maar van inzien!

De finish was ook heel byzonder want zomaar langs de kant van de weg stond een klok met een bordje waarop stond: Dit is u tijd op de halve marathon. Dat de finish 800 meter verderop is (finishdoek/speeker/drankjes etc..) in het dorpscentrum vinden ze in Friesland blijkbaar heel normaal!

De tijd op mijn halve was 1.53 waar ik voor 1.55 was weggegaan. Zeker met deze omstandigheden en dit parkoers ……meer dan tevreden.

Ik had de laatste weken alleen maar lang en langzaam gelopen. Het feit dat er nog een halve op 11 in zit maakt mij blij en vol goede moed op naar Enschede….

Here we come!!!

 

 

Gr en tot….Geraldien en Haas (met hoofdletter!)

 

 Haren

Via de telex bereikten ons, verblijvend in Spier, de uitslagen:

Ron van der Veen, 1.40.08,  wat een comeback!!

Lian, 1.43.51, steady

Luc, 2.00.30

 

Apeldoorn

Verslagje van Jolanda

Vandaag staat Apeldoorn op het programma. Met 8 man/vrouw rijden we al op tijd naar Apeldoorn. Paul gaat voor de 8 , Harma & Rickie voor de 18,6, Evelien, Lian, Geraldien en ik voor de 27,5 en last but not least Jeroen voor de 42,2.
Vorige week veel ziekte bij mij thuis en ik heb er alles aan gedaan om te voorkomen hier maar iets van mee te krijgen… tevergeefs bleek in de loop van de week. Hoesten, koorts, spierpijn, hoofdpijn, kortom lamlendig. Fijn, zo vlak voor Apeldoorn. Maargoed, het is nog geen zondag, wie weet ben ik dan wel op en top. Donderdag hoor ik van Geraldien dat ze ook niet 100% is. Gedeeld leed is half leed. Vrijdag zie ik vanuit mijn raam dat Harma thuis is (werkt normaal op vrijdag).. het zal toch niet waar zijn??!! Zaterdag nog een laatste dribbel met Geraldien… ach en wee, Geraldien is alles behalve fit. Intussen weet ik dat het bij Harma loos alarm is (niet zij, maar haar zoontje is ziek, niet leuk, maar gelukkig voor haar). Wat brengt ons dat voor de zondag? Zondagochtend, Paul voelt zich evenmin 100%. Wat een kommer en kwel, maar we zijn er. We gaan er gewoon voor. Lekker lopen en maar zien.
Wel, dit is voor de meesten van ons gelukt…. Ook weer een aantal PR’s.. Evelien debuteerde op de 27,5 in een tijd van 2.18, Harma debuteerde op de 18,6 in 1.49, Rickie verbeterde haar tijd van vorig jaar tot 1.49. Ik samen met, een nog steeds niet fitte, Geraldien & Jeroen steady gedieseld naar 2.40. Wij zijn beide zeer tevreden gezien ons gestel. Jeroen mocht nog “even” verder en finishte in 4.03 (ik weet nu uit ervaring dat dit echt snel is). Paul wilde een snelle 8, maar kreeg onderweg last van hoofdpijn… uiteindelijk in 34.xx over de streep. Naar mijn maatstaven meer dan hard zat. Tja, rest ons nog Lian. Voor haar was het k met een hoofdletter. Begrijp me niet verkeerd… dit zijn haar eigen woorden. Ze heeft de 27,5 nog altijd netjes gelopen in 2.31, maar volgens haar was het allemaal K. Wat kun je in Apeldoorn dan allemaal K vinden?? Het is er altijd zo gezellig enzo… wel, een K-parcours, K-heuvels, K-douches, K-temperatuur, K-organisatie, K-Orpheus etc. etc. .. althans volgens Lian.

Wel, ondanks Lian haar K-loopdag, was het toch weer een gezellig uitje waar ook weer veel gelachen is, goede tijden zijn gelopen en wederom een prima organisatie. Het weer was goed, doch koud.

Tot woensdag.

Jolanda

 

Hallo dan,
Ook namens het Moser/Leppersfront nog even een stukje over Apeldoorn.

 

Het was weer een heel avontuur.
OP pad met allemaal kneuzen. Paul de holtes vol, Jeroen aan de neusspray, Geraldien aan alle antiverkoudheidsmiddelen maar verkrijgbaar en Jol die ook al een week in de lappenmand lag.
De andere auto was volgens mijaardig fit.
Wel was het stervens koud. Druk overleg: wat aan te trekken tijdens de loop.
We kwamen uit op jassen, thermo ondergoed, beenwarmers, mutsen en handschoenen.
Rickie en Harma mochten als eerst uit de startblokken en ze gingen breed lachend van start. Volgens mij is die lach ook niet weg geweest want ze hebben beide zeer verdienstelijk gelopen. Toen de 27,5 van start en tot slot Paul op zijn 8. Rare gewaarwording dat wij net 3 kwartier hollen als Paul al weer binnen is.
We starten zeer rustig op 6 minuut de k.m. en hebben dit eigenlijk totaan de halve marathon (2.04) zo gedaan. Jolanda kon wel harder maar wou niet harder. Ze bleef bij mij de schat! Daarna, heuvelaf iets versneld en met veel positieve energie en weinig lucht de laatste kilometers ingegaan. 2.40 langzaamste tijd ooit maar zeer voldaan. Er zat vandaag niet meer in. Wollen dekens in het finishvak. Zeker geen overbodige luxe!!! Ook de warme thee met veel suiker ging er in als….warme thee!!
Evelien had lekker en hard gelopen .
Lian had hard maar zeer k. gelopen.
Paul kreeg hoofdpijn en Jeroen heeft na de 28 met ons nog 16 erbovenop gedaan en had de marathon in 4.03!!!.
Toen aan de appeltaart en jagermeister (Paul) en met een tevreden gevoel huiswaards al bleef het nog steeds stervenskoud!!!!

Gr. Geraldien.

 

en koud was het…

Ik was niet helemaal lekker en dan ook nog die kou. Maar, onderweg voelde ik natuurlijk ook dat ik niet echt goed getraind was voor het hele snelle lange werk. Alleen op mentaliteit lukt het niet om echt hard te lopen, de training zal ook in de benen moeten zitten.

Maar het was een mooi dagje, vooral het binnen-gebeuren in café Orpheus was prima, want lekker warm.

Er zat een dame aan tafel die wist te vertellen dat haar man en de ‘twins’ hier de marathon liepen als training voor de 56 kilometer ‘ocean to ocean race’ in Zuid Afrika over twee maanden. En voila, daar kwamen de twins aan, inderdaad identiek, en 3.40 gelopen. Onderweg ook nog gespot door Geraldien en Jolanda. En, bij wijze van ritueel bood dame mij en hun een Jägermeister aan. Ik kon niet weigeren, echt niet!

Paul

 

Zo eindelijk tijd om te reageren.

Zondagmorgen vroeg, om 7 uur ging de wekker. Opstaan, vooral om te eten. Na een goed ontbijt Jolanda en Harma opgehaald en toen Rickie. Op naar Apeldoorn.
Aldaar de grote vraag: Wat moet ik aan?. Toch maar niet mijn jack aangedaan, ondanks vermaningen van zo’n beetje iedereen om dat toch vooral wel te doen, maar mij leek het te warm. Wel twee pants aan, handschoenen en een muts, en 4 loopshirts.
Toen de start, heel ontspannen met Lian begonnen, 5 km in 5.25 of zo, net iets langzamer dan 12 km per uur. “Is dit niet te snel?” vroeg ik aan Lian, “we halen iedereen in”. “Ja, ik denk het wel he”, antwoordde Lian. Dus een halve minuut iets langzamer gelopen, en toen ging het toch weer vanzelf sneller.
10 km in 51 minuten of zo. Nog steeds hetzelfde tempo.
Voor mij voelde dit heel ontspannen, ik genoot van het parcours, van de medelopers, van de Apenheul. Wel lastig dat we nog steeds alleen maar mensen inhaalden, op toch wel smalle stukken soms. Dan moesten we door de berm.
Na een km of 12 heb ik Lian achter me gelaten en er volgde een prachtig stuk over de hei. Heuvel af, wind in de rug, zonnetje erbij. Het was gewoon warm met al die kleren aan. Was ik blij dat ik geen loopjack aanhad. Hier heb ik enorm genoten, praatjes gemaakt met andere lopers, maar nog steeds bijna alleen maar mensen ingehaald, de een na de ander.
Na 15 km ging het over de Amersfoortseweg heuvel op, en de wind tegen. Dat was wel pittig. Toch ontspannen blijven lopen, maar ik werd nu wel moe. Op 17 km maar mijn gel ingeslikt, die Jeroen mij had aangeraden om eens te proberen. En na 18 km dacht ik: “Moe, hoezo? Energie zat!” Zeer ontspannen en genietend passeerde ik met een man het halve marathonpunt in 1.49.50, waar hij erg content mee was, en ik ook. Vanaf daar een grote lange afdaling, ik kwam in een grote groep terecht, maar liep nog steeds sneller dan veel anderen. De laatste twee km niet meer dalen, maar vlak. Toen de finish, toch wel moe. Lekkere warme deken, gauw mijn jas gehaald en in de kou nog net Jolanda en Geraldien zien finishen.

Ik kijk terug op een heel gezellige dag, heel prettig gelopen, nu eens niet elke km op mijn klokje kijken, maar zorgen dat het lekker en ontspannen blijft gaan. Wat een mooi parcours, leuke mensen. Volgend jaar hier maar de marathon?

Evelien

 

Halve van Egmond

Viavia zijn de uitslagen tot mij gekomen:

Lian liep een keurige 1.46, over net ontdooid en dus zwaar strand, en Luc een 2.02, waar hij in zijn alter klasse ongetwijfeld hoog gescoord heeft,

Paul

 

Blijham

Koud was het, maar verder prima weer, zonnetje en weinig wind. Heel mooi parcours.

Ik begon zoals gewoonlijk veel te snel. Na 2 km zag ik 8.26 op mijn horloge. Dat moest ik betalen: bij 3 km voelde ik een steek links. Gelukkig niet rechts, wat mij begin dit jaar 2 mislukte 10kms opleverde. Rustiger aan gaan lopen en gelukkig trok het langzaam weg. Best stevig doorgelopen, terwijl ik steeds maar tegen mezelf zei dat ik rustig moest lopen. Maar dat deed ik niet, ik liep niet gemakkelijk, het ging zwaar, maar ook nog steeds hard.
10 km in 44.26. Een minuut langzamer dan in Peize, terwijl ik daar heel erg makkelijk liep. Vandaag dus niet. Verder maar, door het dorp Wedde, waar ik voor mijn gevoel weer gas terug moest nemen. 15 km in precies 1.08, ruim twee minuten langzamer dan in Peize, maar nog steeds een goede tijd, ondanks dat het zwaar lopen was en ik het steeds moeilijker kreeg. Onder het viaduct door, langs het water. Eerst tegenwind, dat viel tegen, maar later kreeg ik de wind in de rug. Toen ging het ook wel weer wat makkelijker, de laatste twee km nog kunnen versnellen. 20 km in 1.31.55 of zo. Het zit er nog in, riep Paul, maar ik dacht: “1.32 + 4.30 is 1.36.30 en dat is geen 1.35 wat ik in mijn hoofd had.” Toch nog geprobeerd te sprinten (haha) maar harder ging het echt niet, en ik eindigde in 1.36.42 officiele tijd, maar ik mat zelf 1.36.35, wat dan net een PR is.
Na wat geharrewar bij de prijsuitreiking bleek dit een derde plaats op te leveren!joepie!

Groeten van Evelien

 

 

Inderdaad, het was koud.. maar gehuld in diverse thermo’s onder mijn ‘loopppakje’ had ik het toch lekker warm.

Zoals voor menig loopje vooraf bedacht wat tot de mogelijkheden zou behoren… weg op 1.55 en alles daar onder is winst. Als het lekker loopt, en wellicht de 1.51 in zicht komt, proberen aan te zetten om onder de 1.50.30 te lopen, wat dan weer een PR zou zijn. Maar boven alles wilde ik lekker lopen vandaag.
Wel, tot 10 km. ging de 1.55 prima, maar ik kon het tempo van Jeroen & Geraldien krap bijhouden en ik dacht toen.. Nee Jolanda, je wilde lekker lopen en je moet er nu te hard voor werken. Ik heb ze toen laten lopen en ben zelf lekker verder gaan lopen. Op ca. 15 km. trof ik een dame die erg graag onder de 2.00 wilde finishen. Een kort rekensommetje maakte dat dit zou moeten lukken, en ik opperde dat ik haar wel naar die tijd wilde lopen. Haar PR stond op 2.12 dus, een tijd onder de 2.00 zou toch geweldig zijn?! Met nog 5 km. te gaan, waar we ca. 32 minuten voor hadden, dacht ik: Dit gaat lukken. Ze kon het tempo goed volhouden en heel langzaam voerde ik het tempo ietsjes op. Op 20 km. leerde mijn klokje me dat een tijd van 1.58 er in zou zitten. Ik moedigde haar aan om het tempo vast te houden en op 500 mtr. voor de finish alle restjes energie aan te spreken en te gaan. Het lukte haar op 200 meter nog te versnellen en zelfs de laatste 100 meter een soort eindsprint…. 1.57.?? Met tranen in haar ogen bedankte ze me. Mijn dag in Blijham kon niet meer stuk. Ik heb heerlijk gelopen, en iemand zo blij zien is geweldig.
Na de 21,1 km. warme thee, stuk sinaasappel, heerlijk douchen, ruzie met mijn panty…… op naar de kantine voor waar we ook voor naar Blijham komen: PAUL’S OLIEBOLLEN!!!!! Ze waren verrukkelijk. Hier hoorde ik van de prestatie van de andere loopgroepleden, “onze ” Evelien weer op het podium, maar ook Klaas met een fantastisch PR. Van de anderen weet ik de tijden allemaal niet zo goed, maar die krijgen jullie vast te horen.

Tot dinsdag,
Jolanda

 

 

 

Heh,

eindelijk kan ik het weer eens over een zelfgelopen prestatie hebben, lekker!

Na 2 weken geleden in Peize te hard te zijn weggegaan (hoezo ervaring), probeerde ik vandaag nogmaals een 5 kilometer hard te lopen. En dat lukte, met kilometertjes van 3.38/3.44./3.48/3.52/3.48 kwam ik op 18.50 uit. Was ook ongeveer wat ik dacht te kunnen. Lekker om weer eens een stuk voluit te kunnen lopen!

Daarna de hele stoet voorbij zien trekken, en mijn startnummer afgedaan en binnendoor weer naar Blijham teruggelopen. Dit was nog een hele klus want ik werd continu tegengehouden en verkeerd gestuurd, ze wouden me van het parkoer af hebben maar na stug doorzetten was ik dan eindelijk in blijham.

Toen even gewacht op de pupillen: eerst Jacob Vos, die mij op 1 km voor de meet toeschreeuwde: ‘hoeveel lig ik voor!’. ’50 meter!’ riep ik terug. Een leugentje om bestwil, het was hooguit 20 meter en ik wou hem niet onnodig in de stress laten schieten. En ik wist dat hij er toch wel alles uit zou persen dus wat maakt het uit…. de betreffende tegenstander leek me ook nog vrij jong dus niet in de categorie 40 te horen. In elk geval, alles kwam goed en J. won zijn klasse.
Daarna achtereenvolgens alle anderen, even thee drinken, even douchen en toen…

Zelfgebakken OLIEBOLLEN! Ik gooide ze alle 100 op tafel, toegegeven, beetje imponeergedrag, en als je het doet moet je het goed doen… maar na telling thuis na afloop bleken er toch wel 65 te zijn opgegeten! En dat is meer dan 8 pp!

Groet en misschien tot dinsdag
Paul

 

 

 

Dan ook hierbij mijn verslag van weer een geslaagde loopdag van “onze” loopgroep:

Evelien was right-on-time om me op te halen voor de tocht naar Blijham. Paul en Lian zaten al in de auto en op weg naar Blijham werden de goede voornemens besproken. 1:40? 1:39? Lian wilde wel bij mij en Klaas lopen met dit voornemen. Ik had er eerlijk gezegd geen goed gevoel over. Zware kerstdagen – voorgenomen om niet teveel te eten en niet al te veel wijn te drinken – en om daarbij kort door de bocht te gaan: deze voornemens zijn allebei niet gelukt! Ook wat verkouden en al 3 nachten slecht geslapen in verband met ziekte van allevier de kinderen (merry christmas, maar ja daar doe je niks aan). Toch met goede moed begonnen aan de 6e halve marathon, met als idee om toch richting de 12,6-12,8 km/uur te lopen. Dit zou mijn tijd in Groningen (1:39:30) wellicht kunnen evenaren.

Begin was goed. Net als vorig jaar samen met Klaas gestart en ballonnetje van 12,0 km/uur gevolgd. Ook net als vorig jaar: dit ballonnetje liep de eerste 2 km veel harder. Geen probleem voor Klaas en mij, maar ook goed voor 21 km? Lian al nergens meer te zien. Zij stond verder naar voren in het startvak en liep waarschijnlijk 200 m voor ons. “Ballonnetje” zag toch wel in na 2,5 km dat het voor zijn groepje te hard ging en remde meteen af. Daarop hebben Klaas en ik maar het wat hogere tempo genomen. Bij een lastige inhaalmanouvre raakte ik Klaas een beetje kwijt. Ik wilde graag mijn voornemen om 12,7 km/uur vast te houden volgen en liep daarmee iets weg van Klaas (Klaas is de meer verstandige van ons tweeën, zo bleek later). Trouwens, excuses Klaas voor het zomaar weglopen zonder verder contact te hebben gehad!!

Mijn eigen tempo gelopen en eigenlijk ging dit best goed. Vanaf 5 km tot aan 13 km ging het prima. Ik had een volger die continu achter me liep (je weet wel, lekker op zo’n 50 cm van je voeten). Ook geen kopwerk overnemen, dus wel zwaar en van tijd tot tijd wat van links naar rechts gelopen om wat kopwerk te kunnen laten overnemen. Op 11 km haalde ik Lian in die naar mijn gevoel goed doorliep (in een groepje). Mijn volger heeft toch uiteindelijk aangegeven wat kopwerk over te nemen (vanaf Wedde, 16 km!-punt), en daar toch maar dankbaar gebruik van gemaakt. De 15 km doorkomst was in 1:10:55, dus best oke. Snel rekenen: 23:40 over 5 km gemiddeld en dus 4:40-4:45 per km (zelfde als Groningen). Doorgaan op dit tempo zou betekenen 1:40-1:41. Maar vanaf 16,5 km werd het moeilijk. Mijn “loopmaatje” bleef nog even hangen en trok me mee. maar het werd moeilijk en het liep stroef. Langs het water werd het nog langzamer: rond de 12 km per uur. Proberen op dit tempo te blijven, maar het was duidelijk: een stevig verval van 15-20 seconden per kilometer. En zie daar op de laatste 2 km: Klaas kwam voorbij (de slimmere zoals ik al zei). Klaas had het prima opgebouwd en ik neem aan zeer stabiel gelopen, met geen verval. Ik moest de tol betalen voor de snelle start. Misschien had ik mijn dag ook niet. Never mind, doet er ook niet toe!

Ik kon Klaas ook niet meer bijhouden, de benen wilden niet meer, de energie was helemaal op. Klaas liep bij het rechtsaf slaan voor het laatste stukje duidelijk weg. Hij had nog een mooi hoog tempo (ruim boven de 12 km/uur), top gedaan. Ik finishte uiteindelijk in 1:41:12. Nog niet zo verkeerd, bijna 1:45 minuut sneller dan vorig jaar in Blijham, maar ook bijna 2 minuten langzamer dan Groningen. Toch dik tevreden, natuurlijk ook omdat het weer een leuke dag was met zijn achten in Blijham.

Evelien weer top met een verbetering van haar PR en dat gold ook voor Klaas met zijn nieuwe PR. Top! Ook Lian meldde zich op rond 1:43 en Geraldien en Jeroen kwamen soepel binnen na circa 1:52, gevolgd door Jolanda. Het weer was mooi, niet te koud (vond ik), super oliebollen van Paul (ja jongens, pak maar een lekker oliebolletje, “naturel”, “met rozijnen” of zelfs de “De-Luxe-bol met rozijnen en appel”). De prijsuitreiking werd nog leuk. Evelien meldde mij tijdens een oliebol dat ze zesde was geworden van de dames. Na het noemen van de 3 eerste dames in de categorie senioren was het duidelijk: Evelien weer op het podium! De verbazing was des te groter toen bij de dames 40+ geen “Evelien”” klonk. Wat nu, boycot van Roden Loopgroep?? Dit moet een misverstand zijn. Dat klopte ook: Na de terechte rechtzetting van de prijsuitreiking (Evelien helemaal alleen op de foto, is natuurlijk ook oke….) nog wat bollen gegeten en tevreden weer terug naar Roden (met een omweg bijna via Duitsland (sorry, foutje, verkeerde afslag). Voordeel hiervan: we weten nu ook dat Bellingwolde en Oudeschans leuk is om een keer doorheen te rijden!

Groeten en waarschijnlijk voor de meesten tot aanstaande dinsdag tijdens (weer) oliebollen, maar dan bij Guido!

Maurice

 

 

Peize

Zelf probeerde ik 5000 meter hard te lopen, met expres een snelle start.
En die start was snel, ik probeerde 1e dame Hanneke bij te houden, dat lukte nauwelijks.
Na zo’n 1500 meter in ongeveer 5.15, voelde ik mijn benen volstromen met melkzuur, en ging het niet meer soepel. Ik besloot rustiger verder te lopen, en zelfs dat was lastig. Had veel last van de kou, liep bij een langzaam tempo nog te hyperventileren.

En verder ging het iedereen goed af!
Nog geen uitslagen helaas…

En hier de fotoos van Jeroen en mij;
En hier de fotoos van een Peizer fotograaf.

Van de Peizer website;
“Zaterdagmorgen tijdens de decemberloop is bij zowel de heren als de dames het parcoursrecord gebroken. Bij een temperatuur van net boven het vriespunt, werden de atleten om 10.30 uur op de Boerakkerweg weggeschoten. De 15 kilometer lopers moesten drie ronden over het 5 km lange parcour aan de noord-oost zijde van Peize. Vielen de omstandigheden in het dorp nog redelijk mee, bij het opdraaien van de Woudrustlaan kregen de lopers de snijdende koude wind vol op de kop. Hier kreeg menig loper het dank ook behoorlijk zwaar. Ondanks deze koude omstandigheden lukte het Ben Stellingwerf om zijn vorig jaar gevestigd parcoursrecord met 20 seconden te verbeteren. Stellingwerf eindigde in 50min en 46sec. Bij de dames won Hanneke Hink uit Groningen afgetekend. Na 55min en 48sec kwam zij over de finish. Met deze tijd verbeterde zij het record van Mirjam Bijlsma met anderhalve minuut.”

Hallo daar,

Ik zal het spits afbijten en de hoop dat anderen mij volgen met hun wedstrijdverslagjes.
Het is een stralende winterdag en ofschoon het gevroren heeft is het niet glad.We starten in de kantine met koffie en de gebruikelijke wat doe jij aan praatjes.
Vanaf 10.15 warmlopen op het voetbalveld en dit ging al stukken beter dan de losloop die Jol en ik gister deden.
Redelijk voorin gestart en na een 1e k.m. in 4.37 toch maar iets in de remmen.
Na k.m. 2 hebben we de achter ons lopende heren vriendelijk doch dringend verzocht ons uit de wind te lopen. 2 gaven gehoor en dit was net voldoende om de 5 min. per k.m. vast te houden. Na de veelbelovende doorkomst hebben we de groep achter ons gelaten wat inhield dat de 2e keer wind tegen voor onszelf was. Jol. deed met haar 1 meter 60 heldhaftige pogingen mij uit de wind te lopen. Dank daarvoor maar ik ging flink stuk tussen de 7 en 9. Net toen ik wat opkrabbelde voor de laatse 5 minuten had Jolanda een losse veter maar ze haakte verbazend snel weer aan en samen hebben we de battle van de laatste 500 meter vals plat genomen.
Buiten adem maar wel met een 47.46 netto een supertijd!!
Even hangen over de hekken en een aantal warme kopjes thee erin en de wereld ziet er al weer heel anders uit!
Nog veel loopgroepleden zien finishen en de sfeer was weer als vanouds zeer gezellig.
Evelien weer op het podium en nog maar een bakje koffie als afsluiter.
Weet iemand de exacte afstand van deze run?
Als we de waarneming van Rolf mogen geloven is het parkoer te kort??

Gr en tot…..
Geraldien

En jawel, nog een verslagje… hoewel mijn verhaal naadloos aansluit bij het verslag van Geraldien.
Ik ben zeer tevreden want ik heb een pr gelopen!!!!! Na de marathon van Amsterdam liepen de trainingen niet gemakkelijk en ik had het gevoel dat ik meer wilde dan mijn benen. En inderdaad, het dribbeltje gisteren was ook niet om over naar huis te schrijven en daarom vandaag ingezet op een eindtijd van rond de 50 minuten. Na de eerste ronde (24.15 x 2 + een beetje is een tijd onder de 48.50) bleek dat er toch een pr in zou kunnen zitten en dus maar gaan. Tot 7 km. ging dit prima en toen kwam het stuk tegenwind. Gewoon maar doorlopen. Op 9 km. inderdaad een losse veter, zal ik doorlopen of zal ik mijn veter maar strikken? Gekozen voor het laatste, snel strikken, doorlopen, Geraldien bijhalen en de laatste bocht om. Ik wilde nog een eindsprint inzetten op het laatste stuk, maar dit ging niet meer. De klok stopte op 47.52 en dus een pr met bijna 1 minuut. Intussen op de uitslagen gespot dat we, Geraldien en ik, samen 2e zijn geworden bij de dames op de 10 km. Hihi, toch leuk.
Tot de volgende keer!
Jol

Ik dan ook nog maar:

Heerlijk gelopen, ontspannen, voor mijn gevoel nergens te hard.
Ook heel constant: eerste 5 in 21.46, tweede 5 in 22 minuten precies en de laatste 5 in 21.58 minuten.
Nergens last van , niet eens heel moe, en vandaag ook nergens spierpijn of wat dan ook.
Wel een knagend gevoel: had het nog wel ietsje harder gekund??????
Dat zie ik over twee weken wel in Blijham.
In elk geval een nieuw PR: 1.05.44. 10 seconden sneller dan vorig jaar, maar nu liep ik nog makkelijker, dus toch beter in vorm.

Hoi,

Ook ik lekker gelopen. lang getwijfeld wat ik zou gaan doen, 5 of 10 of toch 15 km. toch maar de 10. Heb ik afgelopen jaren ook gedaan en zou dan mooi kunnen vergelijken. Eerste km ging snel. Hoe snel weet ik niet want in de haast van het vertrek was ik mijn stopwatch vergeten. Liep snel alleen. Stuk tegenwind was zwaar, kon net niet aanklampen bij het groepje voor me. Had na drie km het idee dat ik de tol moest betalen voor mjn snelle start. Kwam door in 20.39. Goede tussentijd. Kon me wat herpakken en lekker doorgaan. Net voor het stuk tegenwind kon ik aaklampen bij een andere eenzame loper die me vroeg wat ik liep. Hij liep de 15 en vroeg of ik hem een beetje uit de wind kon helpen. Nou goede daad weer gedaan voor die dag. Laatste twee km nog een soort van eindsprint en gefinished in 41.26. Lekker gelopen en weinig verval de tweede ronde. Tevreden.

grt. Bas

 

 

Leens

Hallo allemaal,

Zo, weer 21 erbij. Met harde wind maar wel droog!
Redelijk op tijd vertrokken naar Leens. Lekker bakje koffie en 4 loopgroepRoden sweatshirts in de kantine.
Paul en Evelien liepen samen(doen vast hun eigen verhaal)
Jeroen en ik liepen ook samen.Ongeveer 80 man/vrouw voor de hele of de halve marathon aan de start. In de eerste ronde nog wat behouden gelopen. De loopgroeptraining van afgelopen woensdag ging verre van soepel maar dit voelde vanaf de start al veel beter. Mooi vlak gelopen. 1e ronde in 37.55, 2e ronde in 38.05. In de eerste lus P en E nog gespot, daarna niet meer. Het voelde alsof er meer in zat dus in laatse 5 k.m nog maar een tandje erbij. Wel regelmatig gebruik gemaakt van Jeroen zijn brede rug maar gelukkig….hij kan het hebben. We hadden een hele “bus” lopers achter ons hangen. Nog 2 dames ingehaald…altijd goed voor de mentale pep ofschoon 1 van deze dames lekker doorliep voor de hele! iets minder goed voor de moraal!!
Finish in 1.52.10 dik tevreden. Geen blaren en niet dusdanig diep gegaan dat dit weer weken herstel kost.
Als attentie van de organisatie een krentebrood mee onder de arm! Super sfeertje, nog bakje koffie met P en E. toen weer de doorkomst van Jeroen….Terug om te douchen en dan de volgende doorkomst van Jeroen. Deze loopt gewoon een hele. Had een leuke gesprekspartner en finishte in 3.53 alsof hij net aan zijn loopje begon!!! Het is soms niet eerlijk verdeeld in de wereld.

Fijne loopdag gehad, veel plezier en veel voldoening!!

Jeroen en Geraldien

——————————————————————————

Het was een mooie loop.

Veel wind dus ik voelde me erg nuttig als haas van Evelien,
4.08/4.15/4.24/4.37/4.33/4.38/4.39/ eerste kilometers iets te snel,
4.33/4.31/4.27/4.38/4.43/4.53/4.57/ tweede ronde, behoudend, want je weet maar nooit…
4/34/4.34/4.34/4.46/4.50/4.50/4.29, derde ronde, een snelle laatste kilometer bracht een PR van 1.36.40!

Voor mij weer een langste loop sinds de halve marathon van Roden, en het ging lekker, benen waren erg goed waardoor mijn tempogevoel niet helemaal je dat was…, en de koffie voor- en achteraf was erg lekker.

grt
Paul

——————————————————————————-

Hoera, hoera, hoera, ik verkeer in feeststemming. Heel goed gelopen in Leens, met dank aan Paul voor het uit de wind houden en het op de goede tijd roepen van de juiste aanmoedigingen.

Paul zou mij hazen, daar ik de eerste kms steeds veel te snel liep, en dat later moest bezuren. De afspraak voor de start was om de kms in 4.30 te lopen. Aldus begonnen we, en ik dacht nog: toch wel een hoog tempo, die 4.30 per km. Bleek het eerste km-bordje al na 4.05 te staan en de volgende na 4.20 of zo. Daarna ging het beter. Op het stuk tegenwind (na 4 km) kwamen we in een groepje terecht dat met 4.35 doorging. Prima, de eerste 7 km in 31 en nog wat. De tweede ronde ging prima. Tegenwind lekker achter Pauls rug, het leek wel of ik iets harder kon, toch maar niet gedaan. Tweede 7 km in 32 en nog wat.
Vol goede moed de derde ronde in, maar nu werd het wel zwaar, de tijden bleven echter acceptabel, 4,35 a 4.40 geloof ik. Na 17 km moesten we een bruggetje op en daar kreeg ik het ineens heel zwaar. Een km in 4.50 volgde. Tempo iets verlaagd, weer hersteld, en (waar ik het dan vandaan haal weet ik zelf ook niet), bij 19 km zei Paul dat een PR er nog inzat, en ineens had ik weer energie en kracht. Versneld, tegen Paul gezegd dat het harder moest, nog een eindsprint eruit, en tadaaa: 1.36.40!!!! De derde ronde ook in 32 en nog wat minuten gelopen. Dus een prima regelmatig race.

Mooie beker mee naar huis (1e dame) en lekker uitrusten en feestvieren!!
Jeroen en Geraldien ook heel goed gelopen, dus een heerlijk dagje zo met zijn vieren. Leuk om met een paar aan een wedstrijdje mee te doen. En nogmaals: heel erg bedankt Paul, je was een prima coach en haas!

Groeten van Evelien

——————————————————————————–

Hallo iedereen !

Er zijn foto’s van onze weergaloze loopdag in big city Leens.
Leuke impressie die de verhalen op dit forum mooi ondersteunen.

http://www.hardlopenmettoli.blogspot.com

Lekker makkelijk te onthouden site, toch???

Gr Jeroen

 

New York Marathon

Hello my sweeties!!!!!!!!!!

Wat leuk om te lezen dat julliezo meegeleefd hebben!
Nou Geraldien, je geleende t-shirt heeft dus erg veel geluk gebracht!!!! Een vette PR!!!!!!!!!!!!!!
En dat kwam natuuuuuuuurlijk ook door het enthousiaste uitzwaaien door Jeroen op donderdagochtend voor vertrek!!!!!

Och jongens, wat een ervaring!! Kippevelwerk hoor!!! Ik was nog nooit in Amerika/New York geweest. En alle dagen dat we er waren prachtig weer!!

Maar wat een ZWAAR parcours; ik dacht dat Athene zwaar was…..nou deze klapte erin hoor; ik had het gevoel dat ik alleen maar OMHOOG ging! Bovendien was het wegdek ontzettend slecht, dus je moest je goed concentreren op waar je liep anders vestapte je je zo. Ik wilde eigenlijk een tijd binnen de vier uur neerzetten. De reisorganisatie zei dat je haast geen pr neer kon zetten (bij mij kon dat natuurlijk wel heel gauw, gezien mijn snelste….) De laatste trainingen lieten wel zien dat het zou kunnen, maar…..dan niet in New York…..Na volgens mij 35 km zag ik in dat het niet meer zou lukken. (thuis zag ik dat na 30 km 2.48 op het klokje stond!!!) Op dat moment heb ik het ook los kunnen laten; ik kon echt niet meer sneller; alles ging pijn doen; knieen, rug, benen, lies. Heb zelfs afgevraagd of ik überhaupt nog wel eens een marathon zou willen lopen…..heb af en toe stevige dingen gezegd en me afgevraagd of ze alles wel goed opgemeten hadden……. Op een gegeven moment dacht ik; heel lang niet meer op je klokje kijken, dan zijn er misschien wel 5 km voorbij….toen ik het gevoel had dat er wel eens vijf km om zouden kunnen zijn, keek ik weer; 2 km waren erom; zo langzaam ging ik…..au au au sh sh sh ….en het laaiende publiek maar roepen; you are so great darling; you are almost there…..nou mooi niet….en volgens mij kwam ik er ook niet als het zo door zou gaan….het bleef maar stijgen. Maar ja… wat moet je????Lopen!!!
Kiesjes opelkaar Lianl je wou het zelf, het was helemaal vrijwillig….En ja hoor; eindelijk zag ik CENTRAL PARK!!!!!My God; ik ga het weer halen….mijn streven; drie marathons voor mijn vijftigste, heb ik bijna binnen!!!!!!Publiek roept mijn naam en roept go on Holland…tranen kippevel janken van pijn blijdschap ontroering the happening in NY; ik droom niet het is echt!!!!!!!!!!!!!!!!!Op ongeveer 400 meter VOOr de finish hoor ik iemand mijn naam roepen; Lian????? Ik dacht; ben ik hier ook al bekend? En daar komt David aan!!!!Die startte om 20 over tien in wave blauw..ik tien uur in wave orange..ik zei:doorlopen! Je tijd!!! Nee, die paar honderd meter gaan we samen!!! En ja hoor; hand in hand zijn we over de finish van the New York City MArathon 2008 gekomen….dit kun je niet plannen! GEWELDIG!!! wat een moment; samen op de foto.

Jongens, als je ooit denkt; zal het wat zijn? Kan ik je wel vertellen; GA!!!!Het is zo’n prachtige ervaring om daar te lopen. De start op de Verrazano Bridge met aan de linkerkant de skyline van New York. Door Queens, Manhatten, the Bronx,Brroklyn. finishen in het Central Park. Zaterdagmorgen de friendshipsrun vanaf het gebouw van de VN: met o.a speeches van Kiplagat en duizenden andere nederlanders tussen vele, vele nationaliteiten, alsof het de Olympische Spelen betreft. Samen starten en ook eindigen in het Central Park. Dit alles heeft op mij een onuitwisbare indruk gemaakt. Het parcours was zwaar, maar hoe groot is de euforie weer als je dan toch je medaille om je nek krijgt. Daar heb je het weer voor gedaan; al die uren trainen, 4x per week, door weer en wind. Het was weer zo de moeite waard. WAt hebben we genoten. Ook de organisatie rondom de start was verbluffend en wat had je veel te bekijken…de tijd ging toch wel snel.

Het is heel onwerkelijk om weer thuis te zijn en morgen weer aan het werk te moeten, maar als ik die prachtige medaille zie en aan mijn eindtijd denk, waar ik uiteindelijk zeer tevreden mee ben, weet ik echt dat ik er geweest ben en mocht ik toch denken; ik droom, dan pak ik even The New York Times en kijk bij de uitslagen en lees toch echt mijn naam en mijn eindtijd; 4.14!!!!!!!!!!!!!!

Met dank aan onze trainer;Paul!

Veel liefs en heel erg bedankt voor het meeleven!

marathongroet;

Lian.

 

Berenloop Terschelling

Hoi,

Weekendje Terschelling achter de rug. Waren we niet toevallig natuurlijk. Berenloop gedaan, de halve. Twee jaar geleden ook meegedaan en toen ergens in de 1.48 gelopen en hele zware laatste kilometers (de laatste 10). Had toen kramp in mijn kuiten en was veel te snel gestart en net als nu te weinig duurkilometers gemaakt. Twee weken geleden een duurloop gedaan en vorig weekend ook wat langer gelopen. Suboptimaal dus. Mijn laatste halve marathon ervaring was die van Leeuwarden en ook dat ging niet echt super. Ook toen te snel gestart. Zou het nu echt anders gaan doen. De eerste 10 wilde ik in 50 minuten lopen daarna tot het strand ook nog rustig aan en dan na de ruim twee kilometer zand wat versnellen. De eerste km ging in 5,30 min. Was wel erg relaxed maar verklaarbaar want ik startte achteraan. 10 km ging in 49.54 dus prima op schema. Rustig in dat tempo doorgegaan en na het strand kon ik nog versnellen. Kwam uit op 1.42.51. Heel tevreden mee, nergens stuk gezeten, genoten van het parcours en de laatste 6 km gingen heerlijk. Vond tot nu toe een halve eigenlijk geen pretje maar dit smaakt naar meer.

grt. Bas

 

Panbosloop Soest

Jeroen en ik hadden zondag een vrije dag. Wat gaan we doen. Hollen natuurlijk. De Bereloop was vol en bovendien te veel gedoe.(Bus/boot/tijden etc.)
Na wat gegoogle kwamen we op de Panbosloop in Soest uit. Jeroen heeft deze als pupilletje ooit samen met zijn vader gelopen en goede herinneringen aan over gehouden. Mooi zonnetje. 4 euro inschrijfkosten voor 1 tot 7 rondjes van 3 kilometer met medaille en tijdklok tot 2 uur na aanvang wedstrijd.
Ik had mezelf ingeschat op 3 a 4 rondjes. Nog maar zien wat deze marathonbenen willen.

Ik zal nooit meer mopperen op 400 meter ruiterpad in de halve van Roden want dit was 21 km zand/scherpe draaien en up/down parcours.
Het was een mooie boslus en pas na 3 rondjes kwam ik lekker op stoom.
We kwamen er al snel achter dat van de 70 man aan de start er slechts 2 alle rondjes gingen lopen. Wij dus! Per ronde minder lopers.Bij de finish werden we opgewacht door 1 vrijwilliger met 2 bekertjes water.Verder was iedereen al weg. Een rare ervaring…alleen in het bos.
De eerste 10 in 55minuten, de tweede 10 in 53 minuten. Heerlijk. Een bos halve in 1.54 zo kort na Amsterdam…Ik ben helemaal trots op dit lijf.
Geen spierpijn en geen blaren.
Met de verloting (nummer op ons inschrijfkaartje) nog een grote bus sportvoeding gewonnen dus onze dag kon niet meer stuk.
Nog twee rondjes sauna gedaan en toen thuis met Jol achter de computer om de tussentijden van Lian te volgen.Wijntje erbij,hoop lol.
Een heerlijke loopdag. Voor onszelf en ook voor Lian.

Gr. en tot….Geraldien

 

MARATHON AMSTERDAM

Het was zwaar, erg zwaar…
maar iedereen is gefinisht en dichtbij danwel overtroffen zichzelf!

De verhalen laat ik aan iedereen zelf over, maar hier alvast de uitslagen, zie ook hier:

(startnr, naam, vereniging, nettotijd, brutotijd)
2879 Maurice Henssen Groningen Atletiek Marathon 3:57:38 4:01:33
8596 Klaas Kuiper Groningen Atletiek Marathon 4:07:01 4:10:57
16245 Geraldien Leppers Groningen Atletiek Marathon 4:07:54 4:11:50
16246 Jolanda Been Groningen Atletiek Marathon 4:07:54 4:11:50
<edit> En Jeroen ook natuurlijk, zelfde tijd! Een simpele knip en plak van de amsterdammarathonsite was niet genoeg!

20805 Evelien Hoogendoorn Groningen Atletiek Halve marathon 1:38:08 1:39:04

We kunnen concluderen: die laatste paar kilometers zijn toch wel lastig, ja.

Groet
Paul

———————————————————————-

Wow, ik hoefde niet eens achtersevoren van de trap af.
De benen zijn wel lekker zwaar en stijf van de spierpijn maar een warm bad en vanmorgen een hete douche doen wonderen.
Mijn verkoudheid zet lekker door al had ik hier tijdens het hollen gelukkig nog geen last van.
Ik kijk terug op een zeer geslaagd marathonweekend. de sfeer, het weer en de wedstrijd zelf maakten voor mij het plaatje af. Volgende keer???……Aan de trainingen heeft het niet gelegen. Wellicht een korte trainingperiode maar met meer k.m. erin?! Welke marathon?… op naar Hamburg 26 april 2009. Maar we krijgen eerst nog Leens, Peize, Blijham Apeldoorn…….Wat hebben we het maar druk met onze hobby!
Alle lopers een goed herstel en tot….
Gr.Geraldien

———————————————————————

Op naar Amsterdam!
Spannend, voor 3 van ons de eerste marathon: Jolanda, Klaas en ikzelf, en natuurlijk de 2 oude rotten in het marathon-vak: Geraldien en Jeroen. En natuurlijk Evelien met als target een nieuw PR op de halve. Paul zou uitendelijk ‘toch maar niet lopen’. Had ‘ie wel veel meer tijd om ons aan te moedigen, goede tips te geven etc. etc. En natuurlijk gewoon gezellig mee te gaan. Het is een mooi weekend geworden. Allereerst zaterdagochtend naar A’dam toe, lekker op tijd om de nummers op tijd op te halen, de beurs (met aanbiedingen op kleding, schoenen en “accesoires” gebied). Leuk een uurtje of twee rond gelopen met ‘hé wat zie ik daar voor inmiddels bekend kapsel boven de meute uitsteken, het is Paul op de loopband om wat nieuwe schoentjes te testen (die hij dan ook bleek te hebben gekocht)’. Daarna naar onze luxe blokhut, die na een extra sleutel ook nog verwarming bleek te hebben….. Meer dan een bed heb je niet nodig, dus even daar lekker in de middag gerust en nog even “gehold” zoals Geraldien zou zeggen. Paul vond het toch verstandig om nog even 5-6 keer 20 seconden snel te doen, wat met gemengd gevoel werd ontvangen (moet dat nog…?).

‘s avonds lekker gegeten in Amstelveen, met natuurlijk veel koolhydraten (gold niet voor Paul, salade ?!, maar ja, die hoefde ook niet ver te rennen). Het moet wel gezegd worden dat Paul daarbij wel – grotendeels samen met Evelien – van hot naar her is gelopen zondag om ons op verschillende plekken aan te moedigen. Na het eten op tijd naar bed, want morgen is de dag. Evelien startte pas met de halve om 14.00 uur dus moest lang wachten.

Zondagochtend eerst ontbijt in de gezamenlijke kantine van de camping en daarna snel naar het Olympisch stadion. Je (ik) denkt altijd dat je genoeg tijd hebt, maar dat valt toch tegen. Dus juist op tijd in het stadion. Maar wat een sfeer! Jolanda, Klaas en ikzelf hadden tot nu toe alleen plekken als “Groningen”, “Blijham” en bijvoorbeeld “Peize” met start/finish meegemaakt: als er een paar mensen staan is het leuk. Hier in Amsterdam zitten een paar duizend man op de tribunes, zowel bij start als finish. Lekker muziekje erbij, dus dat begint goed. Zo’n 4 minuten na het officiele startschot waren wij ook eindelijk aan de startstreep. Schrik, direct op de meetmat voor de registratiechips vliegt mijn tasje met mijn energy-gels (extra hiervoor gekocht, mijn koolhydraten voor onderweg) van de band af. In een reflex – ik was inmiddels al over de startlijn gelopen – draai ik om en loop tegen de grote meute in! Niet slim, de mensen achter mij schrokken zich kapot (het is als een soort spookrijden….) en gelukkig is niemand geblesseerd geraakt op de startlijn nota bene…..(ik schaam me diep, zal het nooit meer doen, maar ik had wel weer mijn gels).

Sfeer langs de kant is top! Heel veel mensen, enthousiast ook, echt aanmoedigend: kom op je kunt het, het is niet zo ver meer, nog maar 37 km…. Nee zonder gekheid, echt top! Bandjes onderweg met live muziek, luidsprekertjes buiten met fijne deun erin, dus dat loopt wel oké.

Maar hoe ging het lopen nu: nou, goed en minder goed. In de training ging het lekkerder. Pijntjes hier en daar de laatste dagen, tot zaterdag-middag aan toe. Zijn dat toch de zenuwen? Spanning? Zondag: geen pijntjes meer, kiplekker, dus daar kan het niet aan liggen vandaag. Hoe het ook zij, zondag gewoon maar gaan lopen, maar ook tegen mezelf gezegd: gaan! In de training lukte 11 km/uur eigenlijk heel goed, tot 36,4 km aan toe zelfs. Als dat nu ook zou kunnen, dan zijn het “nog maar 6 km”. Twee daagjes voor de marathon nog wat websites bekeken, en daar stond heel fijntjes: een marathon is maar 7 km, namelijk de laatste 7 km. Nou, ik kan dat bij deze bevestigen. Het liep helemaal niet zoals in de training van 2 weken geleden. De eerste 25 km ging eigenlijk prima, zelfs tot de 30 km wel oké. Maar daarna: shit, kramp in mijn linkerkuit??? Dit heb ik nog nooit gehad. Nog niet helemaal echte kramp, maar toch, even opletten. Dus maar iets langzamer gaan lopen. Na 2-3 km ging het weer beter en kon ik het tempo weer iets richting 11 km/uur opkrikken, maar het bleef toch oppassen, het zat tegen serieuze kramp aan. Het laatste stuk was niet echt makkelijk, vanaf 36 km was het gewoon doorpezen en tempo zo goed mogelijk acceptabel houden. Vervelende tunnel(tjes), bruggetjes met een (lichte) helling en daling. Niet echt lekker met bijna kramp. Daarna het Vondelpark nog op 38 km, maar uitendelijk dan toch de poort op het eind van het park en dus de laatste 1,5 km. Na de “nog 1 km” poort was het super: super publiek, klappen, aanmoedigen…. dit is toch anders dan waar ik tot nu toe gelopen heb. En dan de finish: bocht naar rechts, bocht naar links en weer bocht naar rechts, terwijl je het stadion in vizier hebt. Rijen dik publiek en dan de ingang richting stadion. Fantastisch! Half baantje nog tot de finish. Tijd interesseerde me eigenlijk niet meer, al sinds de 32e km al niet meer, want ik was al lang blij dat ik de laatste 10 km redelijk – zonder echt kramp te krijgen – heb kunnen lopen. Een eindsprint zat er niet in en hoefde ook niet. De klok stond uiteindelijk bij de finishlijn op 4:01:30. Met de eerste 4 minuten van de start gecorrigeerd bleek de tijd 3:57:38. Onder de 4 uur was toch nog gelukt. De eerste 30 seconden na de finish behoorlijk moe, maar voldaan, Daarna kwam pas de rush: Reuzeblij, blij dat ik het gehaald had.

Enkele minuten later kwam ook Klaas binnen, Moe, maar voldaan. Top!! Hij had het ook zwaar gehad onderweg, eigenlijk ook vanaf denk ik het 30-32 km-punt (Bleek ook bij andere lopers zo te zijn, zelfs bij nummer 1 zag ik op de website….). Direct daarachter kwamen op zeer triomfantelijke wijze Jeroen, Jolanda en Geraldien met zijn drieen binnen. Hand in hand, mooi!! Goed ook voor de foto, maar dat zien we morgen op de website wel. Na onze eigen finish de tribune opgezocht om Evelien te zien finishen op haar halve marathon. Ook Evelien had prima gelopen: 1:38 en een beetje. Iedereen heeft het top gedaan. En ik kan nu uit eigen ervaring zeggen: een marathon is maar 7 km (of misschien in mijn geval deze zondag in Amsterdam: 12 km??). Maar er is weer een nieuwe persoonlijke mijlpaal in het lopen bereikt.

Ter afsluiting nog maar samen een lekkere friet met extra grote portie mayo gegeten en daarna terug naar Roden. Friet is volgens Paul goed (goede vetten!), nodig ook om de 2800 kcal die verbrand waren aan te vullen.

Aan Jeroen, Geraldien, Jolanda, Klaas, Evelien en Paul: bedankt voor een zeer geslaagd en gezellig weekend. Het was top! Jolanda (of moet ik zeggen Richard): de appeltaart was weer super. En aan Paul: dank voor de goede schema’s en aanmoedigingen.

PS: ik heb zelf geen foto’s, die zullen van andere komen, foto’s maken tijdens het lopen lukt niet, tenzij je Jeroen Moser heet natuurlijk……

Groeten, Maurice.

 

—————————————————————————————

Amsterdam marathon, 19 oktober 2008

Intussen weer thuis van dit evenement. Ik ben een gelukkig mens.
Het plan voor de marathon van Amsterdam is geboren tijdens het trainingsweekend afgelopen maart. Sindsdien staan eigenlijk alle trainingen in het teken van Amsterdam. Dankzij de schema’s van Paul, de gezamenlijke trainingen met Geraldien en enkele gezamenlijke trainingen toog ik vol goede moed naar Amsterdam. Verder moet nog aangemerkt worden dat er vele anderen in mijn omgeving hebben meegeleefd naar deze dag.
Zaterdagochtend gezamenlijk naar Amsterdam, startnummer gehaald, nieuwe broek gescoord, op de camping geïnstalleerd, lekker gegeten, op tijd naar bed en op tijd weer op. Op tijd richting start, waar Klaas, Maurice, Jeroen, Geraldien en ik gelijktijdig van start zijn gegaan.
Na ca. 2 kilometer ging Maurice met de pacers van 3.45 mee. Wij liepen vrolijk verder. Toen ging het nog vrolijk.
Wel, om een lang verhaal kort te houden…. Het was zwaar…. Heel zwaar. Tot 33 kilometer lagen we nog op schema voor een tijd onder de 4 uur. Dit zou toch fantastisch zijn… ik kon echter niet meer, had dit eigenlijk al op 25 km. En om helemaal eerlijk te zijn liep het vanaf 17 kilometer al zwaar. Ik kon gelukkig een tijd onder de 4 uur uit mijn hoofd zetten.
Maar onder begeleiding van Jeroen en Geraldien het tempo laten zakken, her en der een wandelingetje, een sportgelletje en de nodige peptalk, doorgekrabbeld naar 38 km. Nog even doorbijten. Bij de laatste drankpost op 40 kilometer de laatste stop, nog even een sportdrankje/doorwandelen tot deze op is, en maar weer gaan.
Toen het stadion in zicht kwam, kwam toch wel de euforie, we halen het, we doen het en ondanks alles toch een mooie tijd: 4.07.54!!!!!!!! Mijn eerste marathon, geweldig.
Ik kan terugkijken op een geweldig weekend, een geweldige ervaring.
De tijden van de anderen staan allemaal op het forum.
Speciale dank aan:
– Paul voor alle schema’s, peptalk tijdens de trainingen en dat je het hele weekend mee was als supporter, dank je.
– Geraldien voor alle gezamenlijke trainingen, alle lol, alle tips, het spandoek bij thuiskomst, de gesigneerde loopsokken, de bloemen, de port, maar bovenal dat je vandaag bij me bent gebleven
– Jeroen voor je peptalk vandaag, dat je me uit de wind hebt gehouden, oppassen als de dames gingen trainen en Richard niet thuis was, klasse
– Richard, Jurriaan & Nicole (vrienden van me), Pap & mam…. Dat jullie vandaag in Amsterdam waren.

Wel, tot een volgende training, (niet woensdag a.s.)
Jolanda

—————————————————————————————

 

Jeroen’s 6 uur van Amersfoort

Dit seizoen doe ik even rustig aan, waren mijn woorden in januari. Een achilles die opspeelt en ook nog een vette darmbacterie in maart. Van het gezellige trainingsweekend toen weinig meegekregen.

 

Dit jaar echter wel hazen bij de GSM. In 3.55 uur kan wel tussendoor. Wel vlak gelopen en gelukkig geen centje pijn. Ging dus prima.

Laat nu net dit weekend in Amersfoort de 6-uur op de agenda staan. Niet mijn agenda. Of toch wel ? De benen voelen goed, ik hoef niet voluit te gaan, dus…. Eerst de buienradar bekeken. Er was een grote bui te zien die het hele scherm bedekte, de hele dag. Vorig jaar liep ik ook op dit parcours met prachtig herfstweer. In de bossen, dus dat loopt mooi beschut . De temperatuur was niet te koud. Alleen die regen. Dus toch gelopen en soms flink baggeren op wisselende ondergrond. Asfalt, gras, betonplaten en zachte bospaden. De ronde is 4846 meter lang. Je komt dan elke keer door start/finish, maar het laatste half uur loop je allemaal de kleinere ronde van ongeveer een kilometer. Op deze manier kan de organisatie de juiste afstand snel berekenen.

 

Vorig jaar liep ik hier (zie ook avtriathlon.nl ) 60311 meter, dit jaar kwam ik tot 60661 meter. Lekker tempo aangehouden en op naar de Amsterdam marathon over twee weken.

 

 

De Halve van Groningen

Het was goed loopweer, resulterend in een aantal PR’s, voor Lian en Maurice, beiden voor het eerst onder de 1.40, en voor Harma, die zo’n 4 minuten van haar Roden tijd afhaalde.

 

Vreemd was wel dat Maurice gespot werd op het parcours, áchter Klaas en Piet… wie lost dit raadsel op?

 

 

 

 

 

En Geraldien en Jolanda deden wat haaswerk op de halve marathon, en het schijnt dat Jeroen de hele heeft gelopen als haas. Verder is Luc nog gespot nabij de finish ónder de twee uur!, en Kees Blokpoel die de 10 kilometr liep

 

 

 

 

 

 

Paul

 

 

De Run van Winschoten, ofwel “dat ging maar net goed!”, en het Landmachtteam verslagen!

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de UITSLAG: Negen en dertigste, van de 300 teams,

 

39 450# GRONINGEN ATLETIEK AFD. RODEN NED

Rondetijden:

Marc     0:41:58

Paul      0:40:57

Harm    0:49:10

Harma   0:56:47

Jolanda            0:49:01

Jeroen  0:45:26

Geraldien 0:49:02

Lian      0:46:58

Bas      0:43:40

Evelien 0:45:37

 

Vol goede moed togen wij (Marc, Ik, Harm) richting Winschoten, maar niet voordat ik aan Lian nog een mailtje had gestuurd met de suggestie om iets eerder dan 3 uur te vertrekken met groep Lian/Bas/Evelien, omdat het ernaar uitzag dat het anders vrij krap zou worden voor Lian om warm te lopen.

 

Wij waren ruim op tijd, kwart voor 10, aanwezig, en konden gemakkelijk de gezamenlijke Groningen Atletiek stand vinden, alwaar wij ostentatief onze Loopgroep Roden shirtjes op de tafels legden om ze te nummeren. Captain Evert zei hierbij: let op, nummers eindigend op 0 starten eerst! Afijn, toen we de nummers erop hadden zei hij: och nee, het is nummers eindigend op 1 die eerst starten. Na nog eens 10 minuten werk waren de nummers dan eindelijk goed.

 

 

En Marc startte snel, als zevende kwam hij de bocht om.

 

Ik ging na zo’n 34 minuten in het startvak staan want je weet maar nooit met Marc… maar hij liep niet echt lekker en na iets minder dan 42’ loste hij me af. Ik vertrok ontspannen, voorzichtig vanwege gevoelige buikspieren. Na een paar kilometers in 3.54 ging het opeens moeizamer, kilometers in 4.05 of 4.10 volgden, met uiteindelijk 40.57 als tijd. Niet eens onaardig…. Lekker weer eens een wedstrijdje gelopen te hebben.

 

Ik tikte Harm aan. Hij liep goed, begon met 4.30, en na een goede loop kwam hij tot een PR van 49.10. Harm loste Harma af, die rustig begon maar goed doortrok naar een 56’er, hier zijn allemaal bewijzen van in de vorm van foto en filmmateriaal…

 

 

Ik was er nog bij toen Jolanda startte, maar vervolgens met Marc en Harm teruggereden naar Roden. Op zondag kwamen de tijden uiteindelijk door, trainingsgenoten Geraldien en Jolanda kwamen op 2 seconden van elkaar binnen. Knap om zo dicht op elkaar te lopen en ook zo snel, want de vermoeidheid trainingen van de afgelopen weken in het teken van de marathon, waren nog niet helemaal uit de benen verdwenen.

 

 

Voeg daarbij nog Jeroen’s snelle 45’er, en het horrorscenario ontvouwde zich bijna: dat team Lian te laat zou komen om de aflossing van te doen! Maar, zie titel, het ging goed.

 

Lees Lian’s verhaal:

 

De Run van Winschoten oftewel; de paniek in de ogen van Jeroen…….

 

Voor het eerst ga ik met onze zeer gezellige loopgroep mee naar Winschoten voor mijn eerste Run aldaar.

Gezien onze voetbalactiviteiten van onze drie jongens op de zaterdagmorgen, vond ik s’middags drie uur vertrek een prachtige tijd….

 

Totdat ik me gisteravond (vrijdag ervoor dus) realiseerde dat ik om 16.22 uur starten moest en Evelien en Bas mij om drie uur op zouden halen… Ineens dacht ik dat dat wel erg krap in tijd zou zijn; zeker met die snelle lopers voor ons die ongetwijfeld weer de sterren van de hemel zouden lopen…. Tja en als zij dan inderdaad sneller zouden gaan dan het geplande schema….

 

Ik werd wat onrustig…Mailde om een uur of half elf(…) naar Paul of hij evt. een telefoonnummer van Evelien had zodat ik haar zaterdag zou kunnen bellen om de vertrektijd wat te vervroegen…

 

Daarna kroop mijn man achter de pc en dat duurde veel te lang in mijn beleving; dan eerst maar naar bed…Onrustig geslapen natuurlijk…..

 

ZAterdagmorgen om half acht weer achter de pc; gelukkig; antwoord van “onze” Paul!!

Wat toch geweldig dat Paul altijd direct antwoord geeft!!!!

 

Tja, om Evelien nou om half acht ‘s morgens te bellen…..Eerst maar met de jongens mee naar voetbal…..Twaalf uur weer thuis; BELLEN!!!!!

Ja, bij nader inzien vond Evelien dat ook wat krapjes in tijd….ok. kwart voor drie vertrek.

Nu BAs zien te traceren…..waar woont Bas???Wat is nou zijn achternaam ook alweer???

En zijn telefoonmummer!!!!!!   “Onze” Paul maar weer even bellen…nee, helaas, dat wist hij niet; hij woont ergens daar en daar…..vaag verhaal dus…. Tja en nu…een mailtje naar Bas dan maar..ok

 

Ik om kwart voor drie bij Evelien op de stoep…geen Bas….Drie uur; “hallo”,  daar komt Bas….WEGWEZEN  NU!!!!!!   Nee, dat laatste mailtje had hij niet meer gelezen…..

 

Wij naar Winschoten….Parkeren…naar het parcours……en ineens zien we Jeroen in het startvak…..??????

 

WAAR BLEVEN JULLIE NOU?????????????????  Omdat de vraag zo paniekerig klonk en zo gestresst, dachten we eerst nog dat hij een grapje maakte…..NIKS GRAPJE  LOPEN JIJ!!!  En waar wij wel niet vandaan kwamen…zo laat…..Hij dacht dan loop ik maar i.p.v. Lian want ZIJ WAREN ER IMMERS NOG NIET…….En ja, hoe snel loopt Geraldien vandaag????

 

Dan moet ik nog een keer tien km……Heel gauw het startnummer omgedaan   de chip in de schoen…. uitleg van Jeroen(dat kon hij gelukkig nog opbrengen) waar ik langs moest want tja, ik liep voor het eerst hier een estafette en wist natuurlijk weer van niks….

 

Warming up?? “Loop maar wat heen en weer”, zei Jeroen….ik luisterde natuurlijk DIRECT naar wat hij zei; er was nog zoveel paniek in zijn ogen dat ik absoluut niet durfde tegen te spreken…. Na ongeveer 10 m riep hij alweer “terugkomen, Geraldien komt er aan”…

 

Aantikken en wegwezen…….Het enige om het nog een beetje goed te maken bij Jeroen is, dacht ik; een hele mooie 10 km lopen!!!!  Bij 7 km liep “”onze”Jeroen langs het parcours om zoals altijd iedereen, en met name onze loopgroep, weer toe te juichen en te roepen dat het zo goed gaat…..Hij lachte alweer en keek weer net zo vriendelijk als altijd en ik heb hem zelfs een glimlach terug durven te geven….

 

Nou, we hebben allemaal een mooie tijd neergezet; allemaal heerlijk gelopen en genoten van de hele entourage in Winschoten en……en dat moet toch ECHT vermeld;  Evelien heeft DE LANDMACHT (de KONINKLIJKE)  geklopt!!!!!!!!!!!!!!!

 

Terugdenkend aan deze, weer zeer gezellige run rest mij nog maar één ding en dat is dat ik mijn eerste Run van Winschoten aan “onze” Jeroen opdraag!!!! Bij deze!!!!

 

Bas’ verslag:

 

Om 15.00 uur kwam ik nietsvermoedend aan bij Evelien. De hele ochtend was geprobeerd mij te berichten dat we iets eerder zouden moeten vertrekken. Niet gelukt dus snel in de auto gestapt en op naar Winschoten. Lian kon zo ongeveer meteen met haar 10 km beginnen. Ik kon me nog even rustig omkleden bij de tent van Groningen Atletiek (wat zijn die mensen van GA behulpzaam etc., klasse) . Het was nog redelijk warm maar beter als de vorige jaren. Wel een stevige Oostenwind. We liepen het parcours de andere kant op deze keer. Leek mij wel lekker want het stuk vanuit het parkje naar de finish, de laatste paar kilometer, zijn altijd erg lang. Nu konden wij daar lekker beginnen. Na ongeveer 46 minuten kwam Lian aangesprint en kon ik weg. Wist eigenlijk niet waar ik op weg moest gaan. Dacht zo ongeveer 4.30/km en de laatste drie km maar versnellen. De eerste ging in 4.13. Was wel wat snel maar kon het tempo goed vasthouden. Liep van loper naar loper, een heerlijke inhaalrace. De km’s gingen vrij constant in rond de 4.20 en ik kon op het laatst nog even versnellen onder aanmoediging van Geraldien, Jeroen en Lian (dank daarvoor). Evelien stond al te popelen in het startvak, aantikken en bijkomen. Eindtijd 43.40, super, iets meer dan 4 minuten sneller als voig jaar. Ben, anders dan de vorige jaren niet ingehaald door deelnemers van de 50/100 km en allerbelangrijkste: geen last van de knie. Evelien nog aangemoedigd en met een goed gevoel naar huis. Zag op de site dat wij 39e waren geworden. Heel goed.

 

en dan Evelien’s eigen verhaal:

 

Lekker gelopen vandaag, gewoon een goed gevoel aan overgehouden. Niet zo snel: 45.30, maar ik had niet veel meer verwacht, de 36 km van zondag zitten nog in de benen.

Bij het warmlopen voelde ik al dat ik nog hele moeie benen had. Toch ging het na de start heel vlot: 4.05 min over de eerste km. Daarna steeds kilometers van 4.35 a 4.40. Dit heb ik de hele race makkelijk vol kunnen houden en de laatste km zelfs nog versneld en in 4.26 gelopen. Het voelde heel goed en ik had kracht in mijn benen om mijn tempo vast te kunnen houden tot het eind. Fijn gelopen dus. EN: ik heb in de laatste kilometer het landmachtteam ingehaald!! Hahaha, ze liepen met zijn vieren, van die jonge jongens, en die liep ik zomaar met een vaart voorbij :-))))

 

 

 

 

Zie ook de Run site, hier staan alle uitslagen op

 

De Oude Willem halve marathon

Hallo dan…..

 

Nog geen loopgroeptraining gehad en toch alweer een halve in de benen.

Vandaag in Oude Willem met Jol!. Prachtig parkoer, goede verzorging en wederom een goede haas/windstopper i.d.d.v. Jeroen. Om 11 uur start in een waterig zonnetje en veel schaduw in het bos nog best fris na 3 week 35 graden op Corsica.

De start ging nog redelijk florisant en de planning was 1.54 als voorbereiding op Groningen. De tussentijden op een kladje mee en we bleven steeds goed in de buurt van deze richtlijn. Wel hadden we (lees Jol en ik) allebei na 10 km al iets van : dit gaat niet vanzelf….Stug doorgaan, een mentale training is ook training.

De tussentijden bleven staddy maar de arbeid werd steeds zwaarder. Jeroen knoopt op 18 km nog gezellig een babbeltje aan met een medeloper. Jol en ik happen naar lucht en ontberen onze lange duurlopen in de afgelopen 3 weken. We sprinten in de laatste 100 meten en finischen op 1.53.58!!!

We staan weer met beide benen op de grond al zijn we zeer voldaan met alweer een halve in de benen.

 

Enkele fotootjes om dit verhaaltje op te leuken

 

Groetjes en tot op de eerst volgende training

Geraldien

 

De brinkrun nieuw roden (of hoe die ook heet)

Even een kort verslagje van Jolanda:

 

Woensdag na de baantraining: Kom jongens, op naar de brinkrun in Nieuw Roden…. 7 rondjes van een kilometer. Gaan we doen.

Richard gemaand om op tijd thuis te zijn (overigens was ik niet de enige die haar man vroeg thuis had gevraagd hoor). Dit is hem bijna gelukt, want hij moest omrijden in jawel Nieuw Roden. Maargoed, we waren op tijd in Nieuw Roden.

Gelukkig waren er genoeg startnummers voor ons allemaal. In het startvak zagen we vele supporters: Poppo, Rolf, Klaas en Ria, Paul, Wietske (vrouw van Piet), Reinier (man van Evelien) + kids en Bert ( van Harma) + kid.

Ik had wel zin in een snelle loop. Maar wat is mogelijk in de warmte?  Uitgangspunt onder de 5 minuten per rondje en eerste ronde iets rustiger. Om 18.15 uur viel het startschot. Eerste ronde samen met Geraldien en ondanks al onze goede voornemens kwamen we volgens mij door in 4.20. Niet echt rustig te noemen. Het ging lekker. Daar zie ik Piet. Naar hem toelopen en kijken of ik zijn tempo kan vasthouden. Het ging steeds lekkerder. Daar zie ik de dame met het rokje die volgens mij op de tweede plaats liep. Zelfs haar kon ik inhalen. En dan, zie ik Evelien. Ik wrijf nogmaals in mijn ogen of ik dit wel goed zie. Ik zie Evelien namelijk nooit tijdens wedstrijden omdat ze altijd ver voor me ligt. Even speelde ik met de gedachte… zal ik haar proberen bij te halen? Nee, de af te leggen afstand is nog te ver dat ga ik niet halen. Uiteindelijk in 31.28 over de streep en wat blijkt… inderdaad de tweede plek. Gewapend met beker en bloemen keer ik huiswaarts. De boys zijn zeer trots op mama en volgens Yoram verdient de beker een mooie speciale plek in huis. Ben benieuwd waar de beker komt.

 

De tijden:

Bas            29.28

Evelien        30.54

Maurice    31.00

Jeroen        31.09

Jolanda        31.28

Piet            32.25

Geraldien    32.46

Harma        38.07

 

En de nieuwe lichting lopers:

Maik         Henssen    18,48

Luc         Henssen        19,22

 

Tot woensdag

 

Alvast een paar fotoos

 

De RUN VAN RODEN,  alles wat je wilt weten!

Het was even schrikken op woensdag, een veranderd parcours, we dreigden over onbegaanbare paden gestuurd te worden.

 

Uiteindelijk viel het mee, hoewel het parcours van de Run van Roden niet snel te noemen is. Voornaamste oorzaak is zo’n 700 meter zandpad, wat toch wel een seconde of wat per rondje kost. Vermenigvuldigd met 6, ruim vier kilometer zand, kost wel één a twee minuten. Misschien dat ik de organisatie nog kan adviseren om het parcours hier en daar iets te verleggen. Dikke boom – schelpenpaden, en aan het eind van de eerste ronde, een heen-terugje over de ceintuurbaan om de afstand kloppend te krijgen. Verder was het vrij warm, lekker zomerweer. Dat zal niet anders worden volgend jaar!

 

Het inlopen was leuk, met een grote groep allemaal gehuld in ons Klub Shirt! Voor zo’n halve marathon hoef je weinig in te lopen, enkele honderden meters is al genoeg. In de praktijk blijk dat je toch altijd weer snel vertrekt. Misschien is het een idee om vrijwel niets in te lopen, en de eerste kilometer te gebruiken om goed warm te worden…

 

Daarna poseren!

 

 

 

 

Uiteindelijk heeft iedereen z’n best gedaan, en eruit gehaald wat erin zat, hulde!!!!!!!!!

 

Wat me opviel:

–      Piet, in deze warmte was de afstand nog wat te lang. Maar hij heeft het geprobeerd, getuige de sporen van een valpartij, hij probeerde dat ene bochtje af te snijden, die extra meter te pakken! Helaas had de organisatie de boomwortels niet verwijderd.

–      Evelien, een echte strijd met een andere snelle dame, en na afloop professioneel met zelfgemaakte hersteldrank.

–      Lian, die iedereen verraste met een sterk gelopen Run, eindelijk dan de beloning voor het vele trainen en het goed omgaan met de blessureperioden.

–      Klaas, jammer, maar verstandig, gestopt na een kwart marathon.

–      Duo Geraldien en Jolanda, solide en goed gelopen, heel vlak, mooie voorbereidingsloop ook voor A’dam.

–      Maurice, nogmaals met de Bubka-methode een paar seconden afgesnoept van de tijd. Dat kan zo nog wel even doorgaan.

–      En verder alle anderen, debutanten Harma en Rickie, en Rolf, knap gedaan, Harm, Poppo; Angelique en Dick op de kwart. En niet helemaal lekker draaiend Guido en Ebel, volgend jaar dan maar wel!

 

Ikzelf liep lekker, dacht even dat het een strijd zou worden met iemand die drie ronden lang vlak voor me liep. Maar dit bleek een kwartmarathonloper te zijn. Nadat hij stopte lag ik opeens riant aan kop, en heb ik wel hard doorgelopen maar toch ook wat op safe. Want kramp lag op de loer, en ik wilde die overwinningspremie en bijbehorend rondje in de Pomp, niet mislopen!

 

 

Verslagjes van:

 

Evelien

Van de run van Roden had ik weinig verwachtingen. De week ervoor was ik extreem moe geweest en niet fit. Heel weinig gelopen, had ik ook geen zin in. Dus maar zien wat ervan komt….
Vlak na de start kwam er een andere dame achter me lopen. Bij de eerste doorkomst hoorde ik wie het was, en werd me ook duidelijk dat winnen erg moeilijk zou worden. 4 ronden kon ik bij haar blijven, daarna ging ze ervan door. Ik vond dat van mezelf een hele prestatie. Ik liep heel makkelijk, zelfs het zand viel me niet zwaar.
De vijfde en zesde ronde waren zwaarder en daar heb ik ook veel tijd verloren op de nummer 1.
Geeft niks. Ik ben hartstikke blij met mijn tijd, 30 seconden boven mijn PR, en nog blijer ben ik met het feit dat ik weer eens heel lekker, makkelijk en snel heb gelopen!

 

 

 

Marikenloop Nijmegen

Op veler verzoek, dan toch, HET verslagje van Evelien, over de 10 kilometer Marikenloop afgelopen zondag:

 

 

 

Om half 10 vertrokken met man en kinderen naar Assen en daar op de trein gestapt. Die werd steeds voller met loopsters.
Van te voren had ik aan Bas’ woorden gedacht: een tijd van in de 44 is best, in de 43 zou mooi zijn en in de 42, daar droom ik van.

Het startschot klonk. De eerste km ging in 4.25. Prima. De tweede km in 4.15, oei, wat snel. De derde km in 4.20, heel goed. Daarna gebeurde er iets, km 4 ging in 4.40 en km 5 nog iets langzamer. Wat is er aan de hand? Ik voelde me wat slap, maar had niet het idee dat ik zoveel langzamer ging. Misschien lag het aan het keiige bospad waar we over heen liepen. Ging dit niet langzaam omhoog?
Na het 5 km-punt ging het weer over verharde weg. Ik dacht nog: wat loop ik lekker nu. Maar toen, ja hoor, vlak voor de 6 km: kramp op dezelfde plek als in Norg. Tempo verlagen, 10 sec gewandeld en toen toch maar weer hardlopen. De 7e km doorgeworsteld, maar bij het 8 km-punt merkte ik dat de pijn wegtrok, ik kon weer aanzetten. De laatste km nog in 4.28 gelopen, weer wat mensen ingehaald en de eindtijd van 45.40, de 66e plek van alle deelneemsters, is nog helemaal niet gek, eigenlijk.

Het is gewoon niet een heel snel parcours, maar wat een hoop publiek aan de kant. Regelmatig hoorde ik mijn naam (die stond namelijk op het startnummer). En dat hielp!

Evelien

 

Marum

Kort verslagje:

 

Wat een idee om met dit weer een 10 km. te gaan lopen…. maar beloofd is beloofd, dus richting Marum. Samen met Harma en in Marum troffen we Klaas en Piet met vrouw Klaas en vrouw Piet.

 

Om 17.00 uur, met 26 graden op de thermometer viel het startschot.

Daar gingen we. Een mooi parcours met gelukkig af en toe schaduw, een zuchtje wind en op 5 km. water! Op 5 km. vertelde mijn klokje me (jaja, ik nu ook met klokje) 24.30.

Best goed, maar ik wil maandag nog een duurloop gaan doen, dus niet forceren. Was ook niet te doen. Op 7 km. haalde ik Piet in. Even gevraagd hoe het ging: Ja goed, zei Piet…

Ik heb een aantal keren gedacht: Waarom doe ik dit, het is echt warm.

Maar, gewoon rustig doorgaan. Ik was blij dat ik de bocht omging en de finish in het vizier kreeg. Op 50.47 vond dit plaats. Klaas was er natuurlijk al, in 47.11. Even later kwam Piet eraan 57.11, zo te zien tot het tandvlees gegaan. En toen Harma in 1.00.57. Geen PR’s, maar dat was ook niet te verwachten. Allemaal tevreden en na veel water weer naar huis.

 

Op naar de volgende loop: Run van Roden

 

Jolanda

 

 

Nacht van Groningen

De trainer deed mee en kwam op 23.37 door, op de  ‘4 mijl’ die 6.48 km lang was. En daarmee zeer tevreden, want geen spierpijn, helemaal fit.

 

Het was mooi weer: pr-weer, niet te warm, niet te koud, enkele regenspatjes die de lucht zuiverden van vervelende stofjes.

 

En PR’s werden het, niet voor iedereen want dat is onmogelijk, maar:

 

Marc 37.48, vast een zeker een masters45-PR, en EERSTE in zijn categorie!

Bas, 41.15, PR, en plek 5 bij de veertigplussers

Guido, 41.16, zesde, PR

Ebel 44.xx rustig aan ivm kleine blessure

Klaas 44.40 (bruto tijd, netto 44.29), een PR (weer drie minuten eraf, waar gaat dat heen!). En: voor het eerst op het podium.

Paul, geen PR maar haaswerk verricht voor Klaas

Jolanda 49.00, net vierde, maar wel een PR

Jeroen, geen PR maar haaswerk verricht,

Evelien 49.20, een zijsteek verstoorde na 5 kilometer de PR-dromen

Harma, met 56.47 een vet PR,

Geraldien, geen PR maar haaswerk verricht

 

 

Bas is als eerste met zijn verslag:

 

had 3 scenario’s in gedachten: 44 min. als het tegen zou zitten, 43 min. als een reeël scenario en 42 als ik boven mezelf uit zou kunnen stijgen.

Gewoon lekker lopen was natuurlijk het allerbelangrijkste. Eerste km ging erg snel volgens mij omdat het paaltje niet goed stond.

 

Liep lekker tot na een km of 4 we een stukje kregen met behoorlijke wind tegen. Liep in een groepje van 4 waarin Guido het kopwerk deed. Had het gevoel dat ik niet veel harder kon.

Bij een km of 5 moest de eerste van het groepje afhaken. Na de lus kon ik wat aanzetten en kopwerk van Guido overnemen.

Ging nog steeds redelijk soepel tot mijn verbazing. Na ongeveer 8,5 km moest ik een klein gaatje laten vallen met Guido.

Op mijn tandvlees het laatste stukje en kon er nog een redelijke eindsprint uitpersen waarbij ik Guido net passeerde op de meet. 41.15 erg goed, bijna twee minuten van mijn pr.

 

Ben supertevreden.

 

 

 

Paul

 

 

Rotterdam… auw (ofwel, mijn verslag), na de foto’s.


Laatste foto:

 

Bij het inlopen zaterdag, was de kuit strak. Tja.

 

Dat deed mij tot het volgende wedstrijdplan besluiten: rustig vertrekken, de eerste kilometers wat seconden laten liggen, en als eenmaal alles goed warm en soepel is, ietsje versnellen. Voortdurend naar het lichaam luisteren, wat kan wel of niet. In elk geval zou het geen ‘echte wedstrijd’ worden waarin je meteen op je wedstrijdsnelheid zit, meegaat met snelle groepen. Nee.

 

Ik stond om 10.15 al in het startvak, ik dacht samen met medeloper (en door mij getraind) Joost, maar hij bleek in het andere vak (de linker rij strook van de coolsingel) te zitten. Ik glipte overal tussendoor naar voren, en stond al snel vooraan in mijn startvak. Te kleumen. Want ondanks extra t-shirt, toch niet te warm. Enfin, dit duurde zo’n 30 minuten. Toen moest ik naar de W. Wat nu?!  Ik besloot de WC-truc uit te halen: vragen aan suppoosten of ik  van de ‘wedstrijd-wc’ die nog iets verder naar voren stond, gebruik mocht maken. En dat mocht. De truc: na verlaten wc jezelf vervoegen bij de lopers, maar wel 20 meter naar voren.

 

Opeens begon iedereen te zwaaien en uit zijn dak te gaan, bleek dat Lee Towers aan het zingen was. Ik hield me niet met die flauwekul bezig en ging mijn schoenen strikken…

 

De start: 24 seconden na de knal passeerde ik de startstreep. De kilometer daarna kon ik al aardig uit de voeten, 4.14, wat nog rustig genoeg was. Volgende kilometers in 7.59 (2k) iets aan de vlotte kant, en 4.04/4.03. Niet aan de hand tot zover, de kuit hield zich koest en bovenbenen voelden wel wat stijf maar ik dacht dat dat door alle brandstof kwam, die erin opgeslagen was. Tussen 5 en 15 kilometer liep ik lekker. 1.01.06 op de 15, maakt een eindtijd van 2.50 nog mogelijk (dacht ik toen), als ik iets zou kunnen versnellen.

 

Maarr…. De kuit begon vervelend te doen, ik moest iets langzamer. Eindtijd kon ik al uit mijn hoofd zetten, want het herstelde niet. Ik probeerde een pas te vinden die de kuit niet teveel belastte, wat op de platte voet lopen, dat ging wel. Maar, wat is dat? Bovenbeen? Linkerbovenbeen dreigt in de kramp te schieten, zomaar uit het niets! Nog weer wat voorzichtiger lopen, enkele kilometers van 4.12 volgden. Ik probeerde die kramp eruit te schudden door wat hakkenbillen te doen tijdens het lopen, dat hielp was. Het been was weer in’t gareel, en een paar 4.05/4.08 volgden. Maar rond de 20 kilometer was het vervelende gevoel in bovenbeen terug, en nu deed ook het andere bovenbeen mee. Tijdens doorkomst op de halve (1.26.45) begon ik al echt zere bovenbenen te krijgen. Een verstandig mens zou nu al stoppen. Maar een marathon heeft niet zoveel met verstand te maken. Jij lijden dan ik ook lijden, zoiets.

 

Een snelle berekening, ik had nog 21 kilometers van 4.24 nodig om onder de 3 uur te finishen. Aii… Volgende kilometer 4.22. Dit wordt lastig!

 

Ik probeerde grotere passen: nee. Meer spierpijn bovenbenen. Kleinere passen: ja! Met een soort shuffle (dit is de ‘pov-shuffle’) kon ik me verder voortbewegen. Het moet er raar hebben uitgezien, maar met een hoge frequentie en ultrakorte pasjes kon ik weer wat kilomers in 4.12 lopen, zonder dat de spierpijn al te erg toenam. Deze tussentijden vielen me enorm mee. 25 werd gepasseerd, 1.43.09, ’t is wel een veteranenpr ja!

 

Ook tot 30 was alles onder controle, de kuitpijn was zo goed als weg, de bovenbenen deden wel steeds zeerder. Het was een soort bijna-kramp, ik probeerde alle putjes en dekseltjes te omzeilen want één misstap en ik zou plat gaan. Broer R. gaf mij een flesje AA-drink. Lekker. Helemaal leeggedronken. Prima. Ik dacht ‘nu heb ik nieuwe energie’, en die gedachte hielp me aan een kilometer in 4.15, met grotere passen. Meteen daarna de rekening: 4.34 als kilometer, terug naar de kleine pasjes.

 

De verleiding om te stoppen was groot. Misschien zou ik 10 jaar geleden bij deze omstandigheden zijn uitgestapt. Maar ik had aan teveel mensen beloofd door te lopen als het ook maar even mogelijk was. Hoe zou ik die nog ooit onder ogen kunnen komen! (deze gedachte is niet waar overigens, ik kon natuurlijk te allen tijde uitstappen, en iedereen zou met me meegeleefd hebben. Maar, ik loop niet voor de anderen. Ik Wilde Zelf door. De motivatie was er).

 

Tussen 32 en 34 had ik het erg zwaar, ik moest diverse malen dribbelen en wachten tot ik weer wat gang kon maken, probeerde nog wel zo snel te lopen om 2.59.xx mogelijk te houden. Maar verantwoord was dit allang niet meer. Bij elke stap: vette pijn. Voor de rest was ik zeer relaxed, handjeklapte met kinderen langs te kant, zag iedereen staan. De pijn speelde zich onder mijn middel af en mijn hoofd was leeg. Net of de pijnsignalen bleven waar ze hoorden, en niet doordrongen tot het besluitende brein. Want dat brein zou mij dan meteen hebben doen stoppen.

 

Op een of andere manier kwam ik bij 40 kilometer (er is een stuk tussen 38 en 40 weg, ik heb toen gedroomd of zo), in 2.49.27 (nettotijd overigens), dus sub 3 was nog mogelijk. De enige vraag was: zou de fatale kramp mij vellen zodat ik ter aarde zou storten, of…  Bij 1000 meter te gaan had ik nog 4.34 over. Allerlei atleten rondom mij begonnen piepend en krakend aan hun ‘eindsprint’ (haha). Ikzelf ging ook mee. Pas de laatste 200 meter durfde ik wat aan te zetten, nog een 4.06 kilometertje, heel fijn, en 2.59.09.

 

Even stilstaan, en .. oei, wandelen lukt niet meer, wat nu. Maar het gevoel kwam terug en ik kon wandelen. En kreeg meteen de felicitaties van Geraldien en Jeroen. Dank! Ben benieuwd naar de foto’s!

 

Om een indruk van de vermoeidheid in mijn benen te geven: zittend op de bank kon ik een uurtje later mijn linkervoet slechts met zeer grote moeite van de grond krijgen, als ik het been probeerde te strekken.

 

Maar ik ben heel tevreden, vooral om het soort kick van een monsterachtig lange tocht, die je toch tot een goed einde brengt. In het najaar verder!

 

 

Paul

 

 

 

Leeuwarden halve marathon: Geraldien is back!

 

Ik heb nog steeds vleugels van mijn prestatie van vanmiddag. Mijn 3 na beste tijd van 24 gelopen halves!!

Alles klopte. We zijn belachelijk vroeg naar Leeuwarden gegaan omdat er nog maar een beperkt aantal startnummers te vergeven waren. Op een zeer sfeerloos industrieterrein start/finish maar wel een mooie sportzaak om de tijd te doden. De eerst 14 k.m. ging windje af en voor mijn gevoel liep het parcour alleen maar naar beneden heerlijk. Richting de Kleine Wielen, een prachtig natuurgebied even buiten Leeuwarden.

De benen gingen super en geen moment zuurstofschuld tot de 19 km.

10 km ging in 52.20 en de 20 had ik in 1.43.50 dus ondanks de tegenwind nog sneller terug dan heen!

In de laatste 2 km nog wel wat vervelende bruggetjes maar met een tijd voor ogen onder de 1.50 kreeg ik letterlijk vleugels. Nog veel mensen ingehaald op het laatste stuk, ook wel goed voor de moraal. Jeroen heeft nog even gadacht aan meelopen maar koos uiteindelijk toch maar voor de fiets. Voor mij heel fijn m.n op de lange weg (tegenwind) terug naar de finish. Hij deed de drankjes, sportvoeding en coching (handen laag/ontspannen/benen los/op naar de volgende dame! etc etc.)Dank Yoen.

Na afloop nog veel mensen zien finishen. Ook altijd fijn om te zien hoeveel je achter je gelaten hebt.

Direct na afloop eerst even misselijk en koud. Nu 2 saunarondes een zonnebank en een vol bord mie verde voel ik me weer helemaal top! Kan niet meer stuk!!!

 

 

Leekster Lenteloop

 

Verslag Evelien

 

Nu, maandag, terugkijkend, komt de Leekster Lente Loop me almaar vreemder voor. Ik was gestart met in mijn hoofd 4.30 min per km.

Dat lukte 2 km, maar daarna liep ik langzamer, en ik voelde me moe. Bij 5 km dacht ik dat ik het niet vol zou houden, 21 km lang, ook al was (dacht ik al kijkend op mijn horloge) ik langzamer gaan lopen. Het idee dat het slecht ging, zat in mijn hoofd tot ongeveer 12 km, ik was ook moe, het ging zwaar. Ik dacht zelfs even dat ik wel kon stoppen, maar ja, ik lag op de derde plek, dus toch maar door die laatste ronde in.
Toen viel me zomaar in, dat ik moest stoppen met deze negatieve gedachten en gewoon lekker moest gaan lopen. Dan maar geen PR, ( ik dacht aan een tijd van 1.40 ) maar wel een mooie ervaring. Op het stuk tegen de wind in, vond ik een snelle loper die me wel wilde hazen. Geen idee wie het was, maar alsnog bedankt, het hielp heel erg.

Bij de finish was hij niet meer te vinden. Het stuk wind mee liep hij bij me weg, ik was ook heel moe. Door heel geconcentreerd, bijna in trance te lopen, heb ik het gered. En dan blijkt ineens bij de finish dat ik maar 9 seconden boven mijn PR heb gelopen…… Hoe kan dat nou?????
Nu, een dag later snap ik het nog steeds niet. Heb ik steeds zo scheef op mijn horloge gekeken? Achteraf herinner ik me dat ik 5 km liep in 21,nog wat en zat ik op 10 km nog heel goed op het schema van 4.30 per km, terwijl ik iets heel anders dacht….

En ook heel vreemd, op mijn horloge zijn alle tijden gewist…. Dat heb ik blijkbaar zelf gedaan, na afloop, dus ik kan eea ook niet meer nagaan.
Achteraf heb ik dat laatste rondje nog het lekkerst gelopen, en niet eens veel langzamer dan de eerste grote ronde. En de derde plaats, best goed gegaan eigenlijk!

 

 

Verslag van de trainer

 

Het was koud. Maar het ging goed, met meer dan 10 lo(o)p(st)ers hebben we de klus geklaard.

 

Ikzelf ging voor een ‘snelle 21 kilometer’, maar een combinatie van gevoelige kuiten, nog te moe zijn van de training (een beetje dom), voorzichtigheid, deden me besluiten na zo’n 6 kilometer rustiger uit te lopen. Overigens heeft Marc mij nog de helpende hand toegestoken in de eerste kilometers door kopwerk te doen tegen die harde wind in. Maar, ik ben na 12.6 km gestopt (51.00 oid).

 

Daarna ben ik met Marc (12.8 in 51.53, netjes!) langs het parcours gaan staan en we zagen nog net de halvemarathonlopers hun laatste ronde in gaan. Verder zagen we:

 

Rob Lasonder, woensdag voor het eerst weer meegetraind, en nu 12.8 in 1.07.04

Harma, Angelique, die gezamenlijk langsliepen, lekker windje mee, hun 12.8 kilometer lopen, in 1.19

Daarna, op ongeveer het 19 kilometerpunt hadden Marc en ik ons verdekt opgesteld achter een bosje dat de wind enigszins tegenhield. In de verte turend zagen we het lange lint loopgroep lopers aankomen, achtereenvolgens:

 

Evelien, ging moeizaam, maar toch een mooie 1.37.09 gelopen en 3e plaats bij dames 35+. Eigenlijk een PR waardig want die wind kost je een minuut.

Poppo, 1.39.18, en een 22e plek bij de 40+, zat al aardig stuk, en voelde de adem van Ebel in z’n rug

Ebel, 1.39.33, zijn doel gehaald, op kilometer 19 straalde de kracht er nog af en maakte hij zich op voor een ultieme poging Poppo nog te achterhalen, hij is nog dichtbij gekomen!.

Guido, 1.41.20, maagkrampen dwongen hem tot een langzamer tempo,

Klaas, 1.41.49, nipt vierde in zijn 60+ klasse, bijna in de prijzen! De ene seconde verschil met Maurice doet vermoeden dat er een eindsprint heeft plaatsgevonden.

Maurice, 1.41.50 met een keurige 8e plek bij de senioren, en natuurlijk weer een PR, volgens de boebka methode.

 

En dan Piet, Marc en ik liepen met hem mee de laatste twee kilometer, hij had het zwaar, maar dat was niet verwonderlijk. Zo lang mogelijk bij Klaas gebleven, en op het laatst moeten lossen, om in een erg mooie 1.43.45 te finishen. Een droomdebuut!

 

 

Als trainer zijnde zeg ik: klasse! Allen goed gelopen, geen blessures, geen ineenstortingen, goed herstel, mooi! Op naar Norg etc.

 

Groet,

Paul

 

 

Clubkampioenschappen cross

 

dd. 10 maart

Uit de uitslagen gevist:

10 km heren  1 Thijs Roest 52.32   2 Leon Meijer 53.27   3 Maurits Hensen 58.39

Dat zal Maurice wel zijn!

 

 

Schoorl: ook Geert is nog actief, de 30 van Schoorl

 

Zijn verslag:

Het was een prachtige tocht. Warm en wel zwaar maar geen moment echt stuk gezeten. We liepen tot 18km mee met de halve.5km in 23.15

10km in 46.30

15km in 1.10.30

21km in 1.40.40

25km in 2.01.30

dus het 2de stuk een verval van zeker 5min. Waarvan 2keer pissen en op 24km nog een leuk drolletje gelegd!

daarna was het bikkelen het was warm (had een shirt met lange mouw aan had een hempje aan moeten doen) en het ging alleen maar valsplat om hoog. of ik er nog 12km aan had kunnen vast plakken weet ik niet.

 

Ik voelde me sterk, jong en mooi en heb dik 2min sneller gelopen dan dan toen ik 40 was wat wil een man nog meer!?!?

Uitslag Safari Groet Uit Schoorl Run 2008

Startnummer 30310
Naam Geert Wierth
Woonplaats Groningen Atletiek
20 km 1:35:45
Netto tijd 2:26:23
Bruto tijd 2:27:24
Snelheid 12,296 km/uur
Afstand 30 kilometer
Plaats 56e van categorie M40

 

Apeldoorn: Lees het verslag van Jolanda!

 

 

The day after…

 

Maandagochtend, 07.00 uur, terug in de realiteit. Gelukkig, ik voel mijn benen nog. Ik hang ze over de bedrand en probeer op te staan. Een, twee, hup en ik sta. Tja, die bovenbenen hebben gisteren hard gewerkt, mijn voet voel ik niet (jippie) en verder heb ik een loom gevoel in de rest van mijn lijf. Maar dit alles vervaagt onmiddellijk als ik terugdenk aan Apeldoorn. Wat een geweldige dag.

 

We togen om 08.15 uur met 8 man/vrouw richting Apeldoorn. Rickie en Piet gingen voor de 18,6 km, met Paul als haas. Klaas, Geraldien, Lian en Jolanda gingen de 27,5 km lopen met Jeroen op de fiets er naast (helaas geblesseerd, vandaar de fiets). In de auto was de sfeer gelijk al optimaal. Ik liet me rijden door Geraldien terwijl Jeroen had aangeboden om mijn auto te rijden. Dik voor mekaar dus, waarvoor veel dank !  Allerhande “lopers – voer” lag uitgestald op de hoedenplank…. Krentenbollen, ontbijtkoek, chocolade-eitjes, stroopwafels, happers, dextro etc. etc. en koffie…. Deze is goed voor de vetverbranding lieten wij ons in de auto vertellen, verder tips over wat wanneer nog te eten voor het beste resultaat. Naar mijn idee heeft dit prima gewerkt.

 

Auto parkeren en met de transfer naar de start. Eerst even koffiedrinken. Hier besloot Paul om toch de 27,5 te gaan lopen. Hij had het startnummer van Jeroen gekregen, dus het was allemaal legaal. Rickie diepbedroefd maar gelukkig had ze Piet nog. Daarna omkleden en Rickie en Piet weg zien gaan. Zij startten om 11.30 uur. Toen nog een halfuurtje en dan mochten wij ook los.

Pang, het startschot. Allemaal succes en tot straks! Tot ca. 3 km bijelkaar gebleven. Klaas & Lian zijn toen samen vertrokken en wij bleven in ons tempo doorlopen. Vooraf bedacht dat de halve in 2 uur zou kunnen en dan nog 40 minuten voor de laatste 6,4. Eindtijd 2.40…. ik had dit vorig jaar niet durven dromen, maar heb dit maar niet gezegd.

Paul huppelde wat heen en weer tussen zijn pupillen. Het gaat allemaal goed. Lian heeft Klaas laten gaan. Geraldien en ik lopen gestaag door. Bergop kost Geraldien energie. Ik probeer haar op te peppen, maar weet ook niet zo goed hoe. Ik mompel iets van: Klasse hoor, het gaat nog hard zat… en denk: wie ben ik dat ik dat tegen Geraldien zeg? Geraldien die in mijn ogen de meeste ervaring heeft, de meeste kilometers in de benen en dan zeg ik tegen haar klasse hoor? Ach wat, als het maar werkt.

 

Op 21,1 vertelt de klok ons 2.00.10! Prima op schema. Geraldien laat het tempo iets zakken en ik heb nog iets over. Ik zie je dadelijk.

In de verte zie ik het roze jasje van Lian. Ik vraag nog even aan Paul of het inderdaad Lian is, en ja. Nieuw doel. Kijken of ik Lian nog bij kan halen. Lian stopt bij de laatste verzorgingspost en ik denk: doorlopen. Het gaat nog steeds goed, hoewel ik toch wel mijn benen begin te voelen. Op ongeveer 700 meter voor de finish hoor ik iets aankomen. En ja daar is Lian weer. We zwepen elkaar wat op. Ik denk maar 1 ding….. best nog ver naar die finish, maar ik wil winnen. Uiteindelijk scheelt het 4 seconden…. Waar hebben we het over.

Moe maar voldaan over de finish. Ik heb het gehaald.. jippie.

 

Na afloop “genoten” van een koude douche. We gingen nog koffiedrinken en ik had appeltaart meegenomen, want dit is goed voor het herstel. Al met al een dag met goed weer, goede tijden voor allemaal maar bovenal een geweldige sfeer. Allemaal bedankt……. En Paul, dank voor je schema’s en aanwijzingen, deze hebben er toe bijgedragen dat ik het heb uitgelopen. Op naar het volgende doel. Nog even de tijden op een rij:

Rickie              1.52.09

Piet                  1.47.30

Klaas               2.28.37

Geraldien        2.36.45

Lian                 2.31.43

Jolanda                        2.31.39

 

 

En dan verslagje van Trainer Paul

 

Het was een mooie dag, voor iedereen en voor mezelf. Ik besloot in een ‘ach waarom ook niet’ opwelling om mee te gaan met de 27.5 kilometer, rustig mee te lopen en hier en daar wat drinkbekers en bananen aan mijn pupillen uit te reiken. Sorry Rickie, die ik min of meer had beloofd haar 18 kilometer  mee te lopen. De mensch is wispelturig. Maar gelukkig had zij in Piet een goede loopmaat.

 

In een groepje van 5 startten we de 27.5 kilometer, eerst samen gelopen, na een paar kilometer versnelde Klaas iets en Lian ging mee. Al snel verdwenen ze uit zicht, hoewel het felpaarse jack van Lian nog lang te zien was. Ik liep keurig met Jolanda en Geraldien mee, en had het volste vertrouwen dat iedereen goed zou lopen want: goed getraind, de duur zat erin, kleine blessures waren niet hinderlijk, geen ziekte en misstappen… dus gewoon maar lekker lopen. Een mooie tocht, maar wel zwaar. Vooral na een kilometer of 18, waar ik Jolanda nog fris zag, en Geraldien, bezig aan de beste loop sinds lang, moeite had met de lange klim.

En toen… op het ‘ga maar’ van Geraldien begon Jol aan een snelle afdaling richting Apeldoorn, en ik ging mee. We zoefden hele kuddes lopers voorbij, in de verte spiedend naar een roze jackje. En jawel, ik zag er één. Maar bleek van iemand anders. Volgende jack: ja, beet! We haalden Lian in op 25 kilometer, ze leek stuk te zitten, en in no time was Jolanda tweehonderd meter verder. Ik bleef bij Lian, en net toen ik wou vragen ‘gaat het een beetje’ versnelde ze en in een soort lange tempoversnelling liep ze het gat weer dicht met nog 700 meter te gaan. Maar toen J. gewaar werd dat L. haar op de hielen zat versnelde ze. L. liet dat niet op zich zitten en ging méé! J. zette nog een tandje bij en sloeg weer een gat van zes meter. Vijf, vier, drie.. Een soort touwtrekwedstrijd was het! Uiteindelijk trok J. aan het langste eind maar geen centimeter cadeau gekregen.

 

Mooi werk…

 

En dan nog een stukje uit mijn eigen weblog, dat wel toepasselijk is op deze dag: “Eens te meer blijkt dat een loperscarriëre (of hoe noem je dat) gekenmerkt wordt door driekwart wachten en een kwart knallen. Wachten totdat kleine en grote blessures over zijn, wachten totdat je weer beter bent of weer lekker in je vel zit, wachten tot je weer zin hebt om te trainen, maar dan opeens is het zover, je hebt geen blessures, bent fit, en opeens verschijnt je dag in de zon. Dan moet je niet verrast of van je stuk gebracht zijn maar het meteen accepteren als een geschenk (of hoe noem je dat) wat jou wordt toegeworpen, en er maximaal van genieten. En nog jaren later denk je er met een enorm goed gevoel aan terug, een gevoel dat je gemakkelijk door allerlei donkere periodes heen brengt.”

 

Paul

 

 

Worldrunnersloop in ons eigen bos

 

Verslagje van Bas:

 

Het deelnemersveld was niet zo groot voor de 10 km van het worldrunnersloopje van vandaag dus zat er mischien een podiumplaats in. Het parscours bestond uit twee rondes van 5 km door het bos over zand en schelpenpaadjes. De eerste km redelijk hard gestart. Er liepen drie lopers voor mij. Al snel werd ik ook ingehaald door een erg professioneel uitziende loper met hoge witte kniekousen en een bijpassend witte muts. Sommige stukken waren behoorlijk blubberig en ik kwam niet goed in mijn ritme. De lopers voor me liepen steeds een stukje verder weg en achter mij was er ook een groot gat. In dat niemandsland was het richting de 5 km behoorlijk ploeteren. Had ik nou toch maar voor die lekker langzame duurloop van 20 km gekozen heb ik een paar keer gedacht. Onderweg geen km-bordjes dus geen idee of ik een scherpe tijd zou neerzetten. Ik kwam bij de 5 km-passage door in 20.15. Tjeezes wat snel, dat was al een pr op de 5 km. De lopers voor mij waren niet meer in te halen en het gat met de lopers achter mij was voor hen te groot. Kwam uiteindelijk uit op 41.15 een vet pr. Vrees dat als ik dat ooit nog wil verbeteren ik echt op zoek zal moeten naar een nog korter parcours.

 

 

Blijham Halve Marathon

 

De halve van Blijham,

 

Mijn derde halve marathon en phoe, phoe wat een eind Oost-Groningen in is dat Blijham (geintje!). Waaien kan het er wel goed en dat deed het dan ook. Zoals al te lezen was in het verslag van Paul: veel wind tegen – zo ongeveer de helft van de halve – en weinig meevallertjes. Vandaar dat het in een groep lopen wel goed uitkwam. Niet echt het weer en omstandigheden waarbij ik het gevoel kreeg dat het lekker zou gaan lopen en verbetering van het PR was nicht im frage.Samen met Klaas vanaf de start maar de groep en bijbehorend geel haas-hesje van “12 km per uur en 1:46” aangehouden. Klaas was nog even aan het twijfelen of dit goed zou komen maar als je – zoals hij presteerde 2 weken geleden – 15 km in 1:08 loopt moet 12 km per uur te doen zijn op een halve marathon (zeg ik als leek). Dus toch maar met zijn tweeën in deze groep gekropen. Dit ging eigenlijk heel goed, maar wat opviel was het tempo: hoezo 12 km/uur? De “eerste” 19 kilometers gingen in 4:45-4:50 per kilometer, dus toch iets steviger dan 1:46! Op de stukken waar het hard waaide was het lastiger om het tempo vast te houden, maar daar waar de wind minder aanwezig was werd weer aangezet om het tempo er lekker in te houden. Bij het 20-kilometer bordje vroeg ik Klaas wat onze totaaltijd was met als antwoord: 1:38 met nog maar één kilometer te gaan. Mijn vorige eindtijd in Groningen op 16 september – bij naar mijn gevoel fantastisch loopweer, duidelijk beter dan vandaag in Blijham – was 1:44:29. Dat moest dus te doen zijn: nog 6 minuten voor de laatste kilometer. Even aanzetten nog tot een 13,5-14 km/uur en daar was een voor mij nieuwe tijd van 1:42:59. Klaas volgde op luttele seconden. Die ene seconde onder 1:43 was het sprintje op het einde waard en het was weer 1,5 minuten sneller dan mijn tweede halve marathon. Progressie zit er dus in en moedigt in ieder geval aan tot blijven trainen en grens weer verleggen bij de volgende loop.

 

Een geslaagde dag in Blijham met lekkere patatjes (op aanraden van Jeroen: “hier in de kantine hebben ze heeeeeel lekkere frieten” en dat klopt), lekkere oliebollen van Paul, gezonde meloen van Geraldien. Nu nog hopen dat bij Jolanda de gouden envelop in de bus valt met “de reis voor twee personen”. Op deze prijsuitreiking hebben we maar niet meer gewacht.

 

Groeten,

 

Maurice

 

 

 

Mooi weer, in elk geval geen regen, lekker windje… harde wind, en dat tien kilometer lang tegen. De meewind viel ook tegen, dus alles was tegen. Gelopen tijden waren dan ook in het algemeen zo’n 2 minuten langzamer dan normaal. Een echte strijd tegen de elementen. Gelukkig had de organisatie voor een paar ‘haas’ groepen gezorgd. In de 1.45 groep liepen Klaas en Maurice mee, in de 1.55 groep liepen Jolanda, Geraldien en Jeroen mee, zodat de tegenwind daar wat minder gevoeld werd.

 

Ikzelf had in mijn hoofd een tijd van 1.21-22, maar dat lukte niet, ook door nog teveel getraind hebben de week ervoor, ik voelde het onderweg nog duidelijk. Maar ja, dit was dan ook een trainingsloop en als je voor een marathon traint kun je niet teveel rusten (tja…). Geen probleem, wat rustiger aan gedaan en 1.25.55 uiteindelijk gelopen. Hierdoor was ik nog uitgerust genoeg om volop te genieten van de prestaties van mijn pupillen:

 

Jolanda stal de show met een vette verbetering van haar 1.57 PR naar 1.52.0x (of net nog 1.51?)! Toen ze binnenkwam wilde ik haar al rennend aanmoedigen maar ik had moeite de eindsprint bij te houden!

 

Klaas (1.43.20, ook een 5 minuten eraf), en Maurice (1.42.59) liepen eveneens PR’s, en Geraldien is weer verder aan het terugkomen met een seizoentijd van 1.54, gegangmaakt door Jeroen.

 

Helaas kon Evelien wegens een opspelende knie niet meestrijden, maar wij hebben om dat te compenseren extra hard gelopen!

 

Na afloop waren er oliebollen…

 

Groeten en goede jaarwisseling

Paul

 

 

 

 

Peize

 

Mooi weer, mooie loop, veel deelname van onze loopgroep, en door volgens mij iedereen lekker gelopen.

 

Zo uit het m’n hoofd ongeveer,

 

Ebel 43.15, progressie want zelfde tijd als vorig jaar!

Bas 42.40, progressie want nog zo jong…

Guido 41.43, en ook weer wat secondes eraf

Piet 48.xx, lekker en gemakkelijk gelopen,

Maurice 44.xx, zo maar even drie minuten van z’n PR af geknald

Klaas 1.08.30, idem

Evelien 1.05.30, idem

Geraldien 49.xx, goed weer op de weg terug

Rickie 58.xx, voorzichtig na blessure,

Lianne 1.14, hersteld van Athene Marathon

Paul 57.35,

.. en misschien ben ik nog iemand vergeten?

 

 

En natuurlijk vooraf en na afloop even lekker gezellig in de voetbalkantine, koffie en thee d’r bij, nagenieten, hè wat wat het toch weer lekker lopen,

Fotoos van Jeroen zullen hier nog verschijnen, en ook misschien nog wel een paar persoonlijke verslagen.

 

Mijn verslag: voor mij was een een soort testloopje in voorbereiding op de marathon van Rotterdam. Uit de test is alvast gekomen dat het met de vorm wel goed zit, en dat ik nieuwe wedstrijdschoentjes moet kopen. Ze zitten net niet lekker, te weinig steun. Tijdens de loop: ik ging heel relaxed weg maar toch ging het kennelijk hard. Na 11.05 op 3 kilometer voelde ik opeens dat het te hard ging, en werd het werken en harken. Even dacht ik aan uitstappen, maar meteen daarna herinnerde ik me mijn eigen advies: gewoon iets rustiger lopen, proberen te herstellen, en dat werkte. Na een kilometer of 9 ging het weer lekker en ’t ging goed tot aan de finish, snel hersteld ook.

En de al in de verte te horen aanmoedigingen deden mij een lange eindsprint inzetten, hoewel het er waarschijnlijk niet als sprinten heeft uitgezien…

 

Paul

 

 

Norg

 

Klein verslagje van Bas:

 

Gisteren in norg gelopen. Voor de eerste keer een cross. Goed weer, mooi parcours en erg veel lopers. Ging samen met Harm en Rolf als laatsten over de start. Lekker gelopen. Door de drukte geen snelle eerste ronde (7,26 over 1400 meter), daarne lekker gerelaxed uitgelopen (tweede ronde en derde ronde in zo ongeveer 12.03 (2450 meter) en de laatste ronde versneld in 11.31.

 

Verder nog uit de uitslagen gevist:

–       Bas: 44.01, 72e bij de senioren

–       Klaas: 43.26,  9e bij mannen 60+,

–       Luc: 52.46, 29e

–       Harm, Rolf: waarschijnlijk geen chip

 

De Halve van Leens

 

 

Verslag van Evelien

 

Halve marathon van Leens, de eerste halve voor mij dit jaar, na mijn blessure. Vorig jaar gewonnen in 1,42. Van tevoren dacht ik dat ik dit wel sneller zou kunnen, ondanks de korte voorbereiding. Ik had in mijn hoofd kilometers van 4.40 te lopen, dan zou ik uitkomen op 1.40 ergens. Dat zou heel mooi zijn. Voor mijn gevoel liep ik rustig, het ging makkelijk, op mijn horloge zag ik dat ik steeds rond de 4.25 liep. Mmm wel erg snel. Maar het ging goed. Na 8 km gingen de kilometers op 4.31, ook dat ging nog best makkelijk. Na 16 km kreeg ik het moeilijker, we liepen nu ook tegen de wind in, de kilometers gingen nu steeds iets langzamer, tot km 20 in 4.50. De laatste meters kon ik toch weer een sprintje trekken, en ik eindigde in 1.37.03! Hoera, een minuut van mijn pr af, terwijl dat niet eens hoefde, ik was al dolblij dat ik weer een halve liep!

Nog even gezellig nagekletst met Paul, Geraldien (die ook heel goed had gelopen) en Jeroen. Een prima dag, voor allemaal wel, dacht ik.

 

 

Verslag van Paul

 

Voor mij een eerste lange snelle loop in de voorbereiding naar Rotterdam (marathon), het ging goed.

Na de start lag ik al snel tweede: er ging iemand heel snel weg, en zijn hartslagmeter piepte voortdurend. Geleidelijk haalde ik hem in, en na een kilometer of drie klonken de piepjes steeds verder en verder weg. Overwinning in de zak dacht ik, maar na zo’n 7 kilometer opeens, hoorde ik wat geklap en gestamp achter me en kwam er wat leek op een trimmer in trainingspak langszij, ik dacht wat zullen we nu krijgen? Wat is dit?

Bleek de winnaar van vorig jaar te zijn, die rustig begonnen was, en nu het hele veld had opgerold. Liep weg van mij en werd een stipje in de verte.

Ikzelf kwam via 27.10-28.50-28.01 uit op 1.24.01. Mooimooi…

 

Verslag van Geraldien

 

Donderdagavond staat Maurice op het antwoordapparaat met de mededeling dat hij een startbewijs heeft voor de halve maar zelf ziek is. Ik sla dit aanbod niet af en we zien wel of we er nog een voor Jeroen bij krijgen. Ja dus. Na een half uurtje wachten is er een afzegging en mag Jeroen mee.

Het weer is geweldig en 3 keer een lusje van 7 kilometer is ook wel prettig.

Op gevoel van start. Te hard dus..De eerste km. tijden zijn 5.10 en 5.20. Ik was net als in Amsterdam weer weggegaan voor 6.0. Ik besluit het er maar op te wagen. Terug kan altijd nog. Jeroen houd me lekker uit de wind en de benen en de longen doen hun best. Paul en Evelien zijn al lang binnen en wachten ons bij de finish op. Beide met een beker in de hand!

Voor mij geen beker maar wel de voldoening van 10 minuten sneller dan 4 week geleden en geen pijn in de hak!!

Leuke wedstrijd. Goede sfeer en organisatie dus zeker een aanrader.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog meer foto’s en complete uitslagen, zie ook de Leens site.

 

 

 

 

Berenloop

 

Verslag van Guido!

 

Wederom een geweldige ambiance. Veel publiek, veel muziek maar ook veel lopers.

Ik had me voorgenomen om rustig te beginnen. Zo’n 5 minuten per km. Dat zou een eindtijd geven van 1.45 uur. Gezien mijn voorbereiding ( te kort) en fysiek (redelijk vermoeid van klussen/verhuizen) zou dat mooi zijn. De wind was niet al te hard en stond gunstig op het strand, kondigde de speaker aan. Geen regen en een temperatuurtje van 12 graden.

Vooruit dan maar. In het begin kon ik aanhaken bij een gangmaker die iets sneller liep dan gepland. Op 10 km 47.35 min. Dus nog redelijk snel.

Het strand op en het mulle zand door. Naar boven de duinen in en weer even op gang komen. Op 15 kilometer een tijd van 1.13 nog wat. Als ik de laatste kilometers zou kunnen doortrekken dan zou het best een aardige tijd kunnen worden. Die laatste kilometers heb ik behoorlijk door kunnen lopen en alleen maar mensen ingehaald. Alleen maar gelet op mijn looptechniek. In de straten van west terschelling nog een eindspurt eruit en klokte een eindtijd van 1.40.01. Daar was ik dik en dik tevreden mee.(Kleine kanttekeing…2 of 3 seconden sneller had toch weer effe anders geklonken in de eindtijd).

Deze tijd ligt ruim 4,5 minuut onder de tijd van vorig jaar met de berenloop en “slechts”een ruime 3 minuten boven mijn PR op de halve.

Het viel dus allemaal wel mee met die conditie. Het meest last heb ik nog gehad van het retourtje met de boot op dezelfde dag. Slechte zitplaatsen dus een zere rug.

Volgend jaar doe ik zeker weer mee en stiekem heb ik wat inspiratie opgedaan voor een hele…………….somewhere……….

 

Guido

 

Plantsoenloop

 

Daaf en ik togen naar Groningen om mee te doen aan de 50e Plantsoenloop. Hoewel het de hele ochtend druilerig weer was klaarde het wonderwel op. Inschrijven en op naar het parcours. Even het parcours verkennen en loslopen. Om 14.00 uur viel het startschot, gelost door niemand minder als Elly Verhulst (menigmaal deze loop gewonnen).

We hadden beiden het plan opgevat om de eerste ronde rustig te lopen en maar eens die heuvels te bedwingen. Daaf is goed doorgegaan in dat tempo en had toen in de laatste ronde nog ruimte voor een versnelling. Zijn loop eindigde in 41.42 en dat is een mooi gemiddeld van 10+ per uur!!! Mijn loop eindigde in 35.24 en ben hier zeker tevreden mee. Ik spreek namens ons beiden als ik zeg dat die heuvels in het plantsoen pittig te noemen zijn…. met name de laatste 2 van iedere ronde en deze moet je dan toch 4x bedwingen. Maar we zijn beiden zeer tevreden naar huis gegaan. En mama, heb je gewonnen? Ja, jongens.. kijk maar wat een mooie medaille mama heeft gescoord! Wauw, wat een vet mooie.

 

Tja, we werden dan ook aangemoedigd door Geraldien en Jeroen. Ook Geert heb ik nog gesignaleerd bovenop de Mount Everest (in de laatste ronde voelt deze heuvel echt zo aan hoor). Leuk deze support.

 

Op naar het volgende loopje.

 

Monnikenloop

 

Drie man sterk deden we mee:

Rolf  een 55.56 op de 10; Harm een 54.00, en Dick een 1.04.19, zwaar over het strand, mooi door de bossen.

 

Volgend jaar weer!

 

De Vier Mijl

 

Mooi weer, zuidoostenwind, een topweertje voor een mooie 4 mijl.

 

Ik heb alles van een afstandje aanschouwd (internet), en zag alvast de volgende uitslagen:

–          Marc                26.10

–          Bas                  27.00.04 (er kwam meer uit dan erin zat!)

–          Poppo              27.57

–          Evelien            28.15

–          Klaas               28.45

–          Dolf                 29.31

–          Wietze Klaver             30.27

–          Piet Klaver      31.27

–          Monique          32.12

–          Rolf                 32.13

–          Harm               32.19

–          Ricky               34.19

–          Patrick (en familie) 35.42

–          Dick                36.18

–          Harma                         38.30

–          Jack                 40.33

–          Bennie (en familie) 40.57.1

–          Geraldien        43.43

 

 

Later, als de zoekfunctie op club weer in werking is, zullen alle uitslagen volgen (ik zie er een beetje tegenop om 100 pagina’s door te moeten bladeren…)

 

Groet

Paul

 

 

 

En nog een ultraloop,

 

In Amersfoort, zojuist van internet (www.ultraloop.nl) geplukt:

 

12

649

Bijl, Bram van der

12

3

0.330

62.982

13

612

Dijk, Adrie van

12

3

0

62.652

14

641

Wolters, Henri

12

2

1.403

62.555

15

611

Cloosterman, Theo

12

1

1.113

60.765

16

648

Moser, Jeroen

12

1

0.659

60.311

17

636

Theissen, Marcus

11

4

0.232

59.538

18

618

Heikens, Albert

12

0

0.764

58.916

 

Gefeliciteerd Jeroen!

 

 

Spartathlon

 

Een wedstrijd van 246 kilometer tussen Athene en Sparta, die vroeger ooit eens door een boodschapper is afgelegd, de klassieke route langs wegen en over bergen, ik vond toevallig via google het berichtje dat Dik Jagersma (ons allen bekend), deze heeft afgelegd in 35.5 uur! Een knappe prestatie, zieook:

http://svfriesland.web-log.nl/svfriesland/2007/09/dik_jagersma_en.html

 

De halve (en hele) van Groningen

 

Om kort te zijn: project geslaagd!

 

Al onze zes loopgroepers die deelnamen aan de Halve van Groningen gingen goed.

Uitslagen zijn te vinden op www.groningenstadmarathon.nl, met de volgende tijden en ervaringen:

–          Maurice, 1.44.20, lekker gelopen, veel lekkerder dan Haren, en nog helemaal fris na afloop.

–          Klaas, netto 1.49.laag, bruto net 3 seconden boven de 1.50. Ook prima, goed gelopen, en vijfde in zijn leeftijdscategorie!

–          Jolanda, netto ergens in de 1.57 dus een PR zal er om hangen. Ging goed, ik had op 14 kilometer mijn twijfels maar prima doorgelopen…

–          Daaf, ergens in de 2.14, net niet helemaal super, mogelijk iets te hard gestart (ik zag hem op de eerste waarnemingsplaats na 7 kilometer, in de 42.xx doorkomen. Of hij was heel goed in vorm of net iets te hard gestart). Maar soms moet je dingen gewoon proberen! Wie niet waagt niet wint.

–          Jeroen, als haas op een 1.55 groepje gezet. Het ging qua benen goed, maar hij bleek in het begin iets achter zijn eigen tijdschema te lopen.

–          Luc, 2.00.06, erg goed…

 

Foto’s staan hieronder.

 

Na afloop van de halve fietste ik nog een stuk met Geert mee, vanaf 33 kilometer tot het einde. Ik werd nergens van de weg gehaald, dus begeleiden per fiets is goed mogelijk op deze marathon. Even onthouden voor volgend jaar. Geert ging wel wat stuk, maar toch zijn een-na-snelste van de 12 volbrachte marathons, in 3.43.03.

 

De RUN

 

Het eerste verslag van Poppo, zojuist in de mail:

 

Toen ik in augustus weer begon te trainen, na vanaf maart vanwege de liesblessure niet meer gelopen te hebben, had ik niet gedacht dit jaar toch
weer met ‘de RUN’ mee te kunnen doen. Maar goed het begint wel een aardige traditie te worden en daarom toch maar bij Paul aangemeld. Ik ben erg blij
dat ik weer mee heb kunnen lopen. Het ging eigenlijk ook best goed, geen last gehad van de lies wat voor nu even het belangrijkst is. Daarnaast kom
ik er toch wel; stevig aan trekken, zodanig zelfs dat de laatste twee kilometers wel erg zwaar werden en het tempo flink omlaag moest (moet weer
wat ‘inhoud’ getraind worden). Desondanks ben ik zeer tevreden dat ik een 46 er heb kunnen lopen! Ik zag dat we met het team 82’ste zijn geworden van de
ruim 300 ploegen, zowaar een prima prestatie!

 

En van trainer het voorlopige verslag:

 

Vol goede moed toog ik om half 9 richting Winschoten. Afslag oost / Pekela’s, doorrijden tot na bruggetje, rechtsaf de wijk in, nog plek zat. Startnummers opgehaald, waren geconfisceerd door Evert Botter, en aan mij overgedragen. Hij schoot me meteen aan ‘die ene dame, die snelle, loopt die nog wel, ik zie haar niet meer in de uitslagen’, ik zei ‘maak je geen zorgen, die komt wel weer’!

 

Toen hardlopen. Jol en Bas waren gearriveerd, en ik ging van start. Na twee snelle eerste kilometers, ging bij mij al snel het kaarsje uit. Het lijkt nog heel wat, 39.00, maar dat had ik niet in gedachten. Nou ja. Volgende keer / jaar beter. Ik tikte Jolanda aan en zij liep een solide 53’er. Bas had weken niet getraind, maar deze week wel 4 keer en was nog wat stijfjes. Maar het ging goed, een 47er. Erachteraan Geraldien die in haar eerste echte loop na blessureperiode keurig in de 54 liep. Overgedragen aan Maurice, die gewapend met hartslagmeter en snelheidsmeter het parcours te lijf ging, hopend op een mooie grafiek met een lijntje onder zijn PR. Helaas… het bedrijfsuitje (voetbal en zo) van gisteren zat hem nog echt in de benen, volgende week beter! Hierna Daaf die zenuwachtig aan het ronddribbelen was (ik besloot maar geen 56’er van hem te eisen), ging goed, zo’n 58 minuten, een mooie generale.

Van Ricky heb ik de finish niet meer gezien, maar ik ben thuis meteen achter het internet gekropen en zag 54, verder voor Ebel, Klaas: op internet heb ik een 46.50 en een 49 gezien, weet niet 100% wie bij welke tijd hoort, jullie mogen erom vechten…

 

Paul

 

Trainer liep Bommenberendloop, en ook een onzer oprichters Geert liep daar

 

Dinsdag 28 september, de dag van Bommen Berend, en ook van de Bommenberendloop.

 

Een halve marathon, van Groningen naar Haren, via de boorders van het Hoornsemeer, weer naar Groningen. Voor mij werd het een redelijk zware wedstrijd, want ik kreeg steken in mijn kuiten. Hierdoor miste ik afzet… en werd de tijd ‘slechts’ 1.23.40. Ook loopt het na een volle werkdag niet zo lekker: in elk geval is het dan geen goed idee om heel ambitieus te zijn. Je mist energie, bent meer in de stemming voor een mooie duurloop dan om op het scherp van de snede te strijden om seconden.

 

Geert liep beter, en het werd voor hem een nipt PR, net boven de 1.34 en op naar de Marathon Groningen!

 

 

 

Erik Tieleman liep: Veenhuizen 10

 

Na Grolloo (veel te warm) tijd voor een echte test. Ik wilde mijzelf eens testen op een snellere 10 in Veenhuizen. De start was slecht, want ik lette niet op, en startte van achteren. Met de kleine paadjes aan het begin, liep ik gelijk al 100-200m achter op de wat snellere lopers. Het enige dat ik kon verzinnen was iedereen voor mij inhalen, en geen ander mijzelf laten inhalen. Dat lukte aardig. Prachtige route door het bos, met kleine bordjes aangegeven. Ook niet meer dan dat. Ik had geen idee hoe ver ik had gelopen, en of er sprake was van 1 rondje of van 2. Toen ik na 25 minuten nog niet langs de start was gekomen begon het te dagen dat het wel eens om een rondje kon gaan, maar ja hoever was het nog ? Schepje erboven op, die ene gast voor mij kon ik maar niet bijhalen. Nog een stapje erbij, ja ik kwam dichterbij. O, daar was de finish al bijna in zicht, he verrek, waar is mijn haas gebleven. Bleek het toch nog een 1 km extra rechts, links, links te zijn. Mijn haas kon ik niet meer bijhalen, maar kon toch vol tevredenheid terugkijken op 45:53. Test geslaagd!

Erik

 

Trainer Paul liep: de Masters competitie

 

De Masters competitie is een clubcompetitie voor veteranen (ouder dan jaar). Ik werd gevraagd om zowel de 800 meter als de 1500 meter te lopen, en de 300 meter in de Zweedse estafette. Ging allemaal prima, hoewel die 1500 meter wel wat zwaar was, dertig minuten na de 800… meer op mijn weblog.

 

 

Jeroen liep: de Twaalf Uur van Den Haag

 

Na drie keer een zes uur gelopen te hebben, was het nu wel eens tijd voor een 12-uurs loop.

 

Logisch toch? Nee, als ik in september de 100 km wil lopen, dan was deze loop in Den Haag misschien een goede generale. De ronde is 1858 meter lang. Een ronde op de atletiek, een gedeelte door de wijk en een stuk door de duinen. Dit met een korte klim en uitstekende boomwortels. Dus was het zaak om ook nog na 10 uur je voeten op te tillen.

 

Ik was de vrijdag daarvoor al naar Den Haag gereden, want de start was om 9 uur ‘s ochtends en ik had geen zin om de zaterdag om half 5 op te staan en dan 3 uur stil in de auto te zitten.

 

Dus tentje opgezet op het binnenterrein van de baan. Geraldien zou zaterdag nakomen met de trein. Na een avondje De Dijk en een kater.

Maar goed, hoe pak je nu zo’n 12-uur aan? Rustig beginnen, langzamer gaan lopen en langzamer doorgaan is misschien te primitief gedacht. Ik ben er nu wel achter hoe het ongeveer gaat. Het is zo lang, dat je er van tevoren niets over kan zeggen. Er zijn op zo’n dag  verschillende momenten die komen en (hopelijk) weer voorbij gaan. Een ding is wel zeker, je moet geduld hebben. In het begin, dan praat ik over de eerste 5 uur, ging ik aan eindtijden denken. Maar als je al heel rustig begonnen bent, dan is een eindafstand ver weg en je gaat deprimerend langzaam. Fout, fout. Ik zat er ook goed doorheen. Even liggen in de tent, om er dan niet meer uit te komen. Mijn benen gingen wel, maar ik was zo moe. En dat al na 5 uur.

 

Geraldien bracht me weer op de been.”Al wandel je een uur, je gaat door.” Een uur later kregen we een lading regen op ons dak, wat ik een heerlijke afkoeling vond. Ik zette een muziekje op van U2. En met nummers als: Beautiful day en I will follow, zag ik het alweer positiever. Geraldien liep om en om een rondje met me mee. Ondanks dat ze nog hielspoor heeft, liep zij ook lekker de rondjes.  Toen ging ik in korte termijn denken. Eerst naar de 75 km en dan naar mijn minimum doel: 80 km. Dan 2 marathons. Dan naar de 90 km. Inmiddels liep ook samen op met Ineke Scheffer. Een zeer ervaren ultraloopster.

 

Het laatste uur ging steeds sneller. Waar ik de energie vandaan haalde…..De laatste uren gingen op ontbijtkoek met boter en sportdrank, maar het was hoofdzakelijk een mentale kwestie.

 

Na 12- uur kwam ik uit op 93,7 km. De zondag erna was ik totaal op. Zo moe. Er gingen heel veel calorieën naar binnen. Het maakte niet uit wat.  Maar het belangrijkste was, dat ik heb doorgezet en hiervan geleerd heb. Nu rustig door trainen. Vooral niet geblesseerd raken en gaan inschrijven voor Winschoten.

 

Er staan nog wat foto’s op de site van Haag Atletiek

 

 

Halve van Leeuwarden

 

 

Vandaag meegedaan aan de halve in Leeuwarden, mijn geboren en getogen-stad. Daar werd sinds jaren weer een marathon georganiseerd. Omdat dat in ieder geval te hoog gegrepen was me maar ingeschreven voor de halve. Weersvooruitzichten waren niet echt gunstig om eens lekker een goede tijd neer te zetten. Stiekum had ik daar natuurlijk wel opgehoopt. Piet Paulusma had het goed gezien. Het was inderdaad erg warm, zo’n 26/27 graden. De start was om 10.30 uur dus voor het heetst van de dag zou ik zo ongeveer weer binnen zijn.

 

De start was wat chaotisch, ik ging zo ongeveer als laatste halve-loper de startlijn over. De eerste kilometers was polonaise lopen en daardoor kon ik (gelukkig) niet te hard van start. Voor extra waterposten was gelukkig gezorgd. Tot de 15 km ging het ondanks de hitte goed. Daarna had ik het gevoel kramp in mijn kuiten te krijgen en moest ik een versnelling lager. Laatste km kon ik nog even aanzetten en zo kwam ik uit op 1.45.48. Wel een pr maar ik had stiekum op meer gerekend. Nu ik dit type overheerst toch de tevredenheid. Ik heb genoten.

 

Bas

 

 

Grolloo

 

Hier was het errrg warm. Toch heeft Erik Tieleman gelopen, in de verwachting dat velen van ons er ook zouden zijn… maar helaas, na vorige week Marum, en zonder kans op een ‘snelle tijd’, en omdat het mooi strandweer was, moest hij het alleen doen. En dat ging goed, heel rustig gestart, op het laatst versnellend tot een tijd van 52 minuten.

 

Gerard van Velde en Rintje Ritsma schenen er ook te zijn, Ritsma is gefinished in een 47’er..

 

 

Marumer omloop

 

Vol goede moed togen Jolanda, Paul, Klaas, Daaf, Jeroen, en Geraldien richting Marum, om een PR op een lekker kort parcours te lopen. Maar, het was toch vrij warm, en het parcours was goed gemeten.

 

Toch was het een erg mooi rondje, en een mooie westrijd. Volgend jaar zal ik hier weer van de partij zijn!

 

Jolanda liep, begeleid door Jeroen, een 52’er, en dat was ook wel haar tax. Klaas een 47’er, even snel als Norg. Maar hij mag hier tevreden mee zijn, omdat Maurice vanochtend mij vertelde dat ‘Norg’ te kort was, gemeten met zijn GPS systeempje. Hij sprak van 9650 meter dus een dikke minuut te kort… aiiii.

Bovendien, het lopen op de kleine paadjes gisteren, verhinderde een vlot vrijuit lopen, wat ook vast wel enige seconden gekost heeft. Daaf zat in de 56 minuten, goed op zijn niveau.

 

Nog tijdens het napraten werden er alweer plannen gesmeed om over 2 weken in Grolloo te lopen. Op 9 juni om 14.30 is daar ook weer een 10 kilometer.

 

 

 

 

6 uurloop Apeldoorn

 

Zojuist de uitslagen gezien van de 6 en 24 uurloop Apeldoorn, op www.24uur.nl,  Jeroen liep 58 kilometer in 6 uur… We zijn benieuwd naar zijn verhalen (au).

 

 

Ot en Sien loop

 

En we hebben de beker weer, vanzelfsprekend…

 

Team 1 liep precies 38.00 en had hiermee een voorsprong van een minuut op Loopgroep Norg.

De buiten mededinging meelopende jeugd van Groningen Atletiek afdeling Roden, won van ons en had een tijd van 35.30. Misschien niet onmogelijk voor ons….

 

De tijden van team 1, bij benadering:

  • Paul 6.56
  • Maurice 7.56
  • Marc 7.15
  • Klaas 8.24
  • Bas 7.29

 

En van team 2:

  • Jolanda 8.45
  • Harma 10.00
  • Martine 11.00
  • Rolf 8.45
  • Paul 7.20

 

Foto’s zullen vast nog wel volgen. Zie voor precieze uitslagen en eventueel foto’s: www.otensienloop.nl

 

 

 

Nacht van Groningen

 

Hier waren ik (Paul) en Harma van de partij. Ik omdat het enorm goed loopweer was en ik wel eens wilde proberen onder de 1.20 te lopen. Nou dat lukte (1.19.53), het is nog steeds de vraag of het parcours wel klopt, maar volgens mij wel! Harma liep de 4 mijl, heel relaxed in een minuutje of 40.

 

 

 

Nórg

 

Een zonovergoten dag, en uit alle hoeken en gaten kwamen de lopers, de mare van het snelle parcours is snel het land doorgetrokken. Een massastart en een massa lopers, waaronder negen onzer Loopgroep: Ebel, Marc, Harma, Jolanda, Daaf, Guido, Klaas, Maurice, Bas. En als supporters Geraldien en ik….

 

De dapperste was Ebel die zijn debuut maakte op de 21.1 kilometer, en hij heeft het geweten… uitgeput, maar toch volbracht in een goede 1.46. Marc begeleidde hem op zijn tocht, en sprong na afloop nog vrolijk rond, maar wie iets beter keek zag dat er toch wel degelijk een halve marathon gelopen was. Guido verbeterde zijn PR met een kleine marge tot 1.37. De anderen verkozen, mede door de warmte, de 10. Iedereen liep lekker zo te zien, geen uitputting, en tijden bij benadering: 44.30, 51.30, 47.30, 47.31, 55.00, 61.00 (welke tijd hoort bij wie; vooral die 47.30 en 31 duiden op een eindsprint…).

 

En n

 

Paul

 

 

 

Het Enschedé weekend

 

22 april, een lekker zonnig dagje, en ziedaar, Jeroen heeft in Enschedé gelopen, 3.38, en hij deed woensdag gewoon weer mee (dus dat kan nog veel harder…).

 

 

Het paasweekend: Texel, KLAP

 

TEXEL

 

En daar zijn ze binnen, de uitslagen, Jeroen 60 km in 6.36 en Dik 120 km in 12.32, voor de volledige uitslagen zie uitslagen texel, het moet een uitputtingsslag geweest zijn.

 

 

KLAP

 

Mijn verslagje van de Klap tot Klap loop stadskanaal (kopie van mijn weblog):

 

De wind stond wat ongunstiger dan ik vanmorgen dacht, en was ook wat harder, een vlagerige wind… maar best tevreden, het ging goed en soepel, 36.53 was het resultaat. Ik startte per ongeluk een beetje achterin het veld. Hierdoor zag ik, nadat ik enigszins vrij baan had, concurrent Lucas en groepje Olijve/Nienhuis zo’n 80 meter voor me lopen.

Maar toch ging het vlot, kilometers in 3.43 (inclusief 10 seconden wachten) en 3.33.
Derde kilometer 3.54 dus bordje iets te laat, vierde 3.37. De wind was hier lastig, je kon je eigenlijk nergens in een groep verschuilen: er werd aan ‘waaier’ lopen gedaan. Tussen 3 en 8 kilometer zat ik in een waaier die 3.42 per kilometer liep en waar ook Lucas in bleek te zitten, en 40 meter voor ons zat waaier Nienhuis. Want Olijve was eraf gewaaid. Hij waaide ons voorbij en waaide ook ons groepje af. Ook Lucas waaide eraf…

Na 8.5 kilometer probeerde ik in een alles of niets-poging het 40 meter gat te overbruggen, maar helaas… met nog 20 meter te gaan was het op en waaide ik naar achteren en enkele honderden meters later waaide ik eraf. In m’n eentje die laatste kilometer gelopen, het publiek stond rijen dik aan de rechterkant van de weg. De linkerkant, waar de wind vandaan kwam, was onbezet…

Maar, na 36.53 (netto tijd) was ik toch tevreden, een mooie vlakke race (tussentijd 18.25) met echte strijd en goede benen (ik ben veeeeel minder stuk dan na Haren).

 

Nu even TV Noord kijken (20.20 en elke 2 uur daarna, of via de tvnoord website), of er niet ergens nog ongewenste rotaties te zien zijn!

Groeten

Paul

 

 

Leek

 

Bijna niemand in Leek,

 

Want iedereen zat op trainingsweekend. Maar, toch enkele lopers:

 

 

Zaterdagochtend om een uur of 11 toch maar besloten mee te lopen met de leeksterlenteloop. Een 5 kilometer kan weinig kwaad en het was heerlijk weer. Redelijk soepel naar 20.48 gelopen, eerste kilometers gingen goed middenstuk met wind tegen was minder maar laatste anderhalve kilomter wind mee en ging lekker.

 

Bas

 

En:

 

Luc Nijveen 37e op de 12.8 km in 1.10.35 netto

Allard v.d Gruiter 6e op de 12.8 km in 58.09 netto

En Aisah zag ik ook nog in de uitslagen, 2.14 op de halve

 

 

 

HAREN

 

En weer eens een leuke loop met veel loopgroep deelname.

 

Een mooi zonnetje, lekker loopweer, wel een beetje wind, maar: we hebben het gered.

 

Ikzelf liep 1.20.29 en was heel tevreden met hoe het ging, zie ook  mijn weblog. Daarna had ik voldoende tijd om even uit te blazen en de anderen tegemoet te lopen. Eerst kwam ik Evelien tegen, die niet gelopen had (ietsje last van enkel) maar ons had aangemoedigd, op de fiets was gekomen (trainen!). En we zagen binnenkomen:

 

Maurice: debuteert uitstekend met ongeveer 1.46.00 (tijd stond niet op de loopcircuit site), lange tijd uitzicht op een sub 1.45 maar de afstand en de wind eisten hun tol.

Klaas: 1.50.07, ook debuut, en ver onder de 1.55 die hij als richttijd in zijn hoofd had.

Jolanda: 1.59.44.5, weer sub 2 uur dus een bevestiging van de vorm… en knap, met die ski-benen.

Geraldien: 1.59.45, voorzichtig aan, toch lekker gelopen,

Beiden gehaasd door Jeroen,

En dan Daaf, Twee Veertien Achtendertig! Twee jaar geleden was een uur achter elkaar lopen z’n tax, nu de eerste halve!

 

 

Groet

Paul

 

 

Apeldoorn, de uitslagen

 

Eerst de uitslagen:

–          Jolanda Been: nr 142 (van de bijna 600), 18.6 km in 1.43.00 netto tijd

–          Geraldien Leppers, nr 115 van de ongeveer 300, 27.5 km in 2.34.21

–          Jeroen Moser haasde Geraldien en liep zelf door, 4.06.05 op de 42195 meter.

 

En dan hier het verslag!

Van Jolanda.

 

Als laatste loopje voor Apeldoorn liep ik vrijdagavond nog even met Geraldien. We mijmerden alvast over zondag, lopen in Apeldoorn. Jeroen de marathon, Geraldien 28 km. en ik 18,6 km. Ineens lanceerde Geraldien het idee om samen met haar de 28 km. te lopen. Twijfel, twijfel en nog eens twijfel. Om praktische redenen vertrok ik al zaterdagavond per spoor naar Apeldoorn. In de trein las ik een tijdschrift en vond daarin een citaat van Erik Hulzebosch welke bij mij de twijfel nog groter maakte (ik was nog steeds in debat met mezelf 18,6 of 28, 18,6 of 28……). Het motto van Erik H. is: Bij twijfel… doen (behalve in het verkeer). Tja en nu. ‘s Avonds met mijn vrienden overleg gepleegd… nog een nachtje slapen…. wakker worden… volgend jaar de 28 km. Geraldien!!! Het is voor mij toch echt nog een hele afstand.. maar het mijmeren was leuk en daarvoor dank.

Goed, dan nu de loop zelf. Zoals wellicht bekend is het lopen in Apeldoorn nu niet bepaald vlak te noemen. Het parcours kenmerkt zich door hoogteverschillen, maar wij als getrainde “tunnellopers”  weten nu hoe we deze moeten bedwingen. Verder door een fantastische omgeving, een prima organisatie en erg veel medelopers.

De eerste 10 km. gingen best zwaar, maar daarna liep het los.. windje in de rug en gaan. 10 km. in 58 minuten en uiteindelijk de 18,6 km. 1.43.00. Ik ben zeer tevreden.

Geraldien heeft een ontspannen 28 km. gelopen. Geen enkele keer onderweg de gedachte: wat is dit ver, ik moet nog zover, ik wil niet meer etc. etc. De tijd: 2.34.21! Chapeau.

Jeroen liep de eerste 28 km. samen met Geraldien en mocht daarna nog 15 km. verder. Zijn eerste 28 km. gingen prima maar vond de daarop volgende kilometers erg  zwaar. Ondanks dat kon hij in de laatste 5 km. toch nog weer versnellen en zette hij 4.06.05 op de klok. Ik blijf het geweldig vinden hoe iemand een marathon uitloopt. Het blijft voor mij een droom… waarvan ik  hoop dat deze nog eens mag uitkomen (In 2009 ofzo)

Zo, nu rust en tot woensdag.

 

 

En weer een halve, dit keer in Tzum, lees het verslag:

 

Het warme bad loopt vol. De benen zijn al vol.

Het was weer een heel byzonder loopje vandaag in Tzum. Inschrijving in de rokerige voetbalkantine.Kosten maarliefst 2 euro! Met medaille 4 euro.Geweldig!

Het weer is ons qua regen goed gezind want het blijft 21 km. lang droog. De wind heeft er echter wel zin in vandaag.Het parkoers is prachtig door de Friese weilanden en veel rechte brede fietspaden lang het water.

De eerste 5 km gaan in 26.30.Eigenlijk iets te snel….maar ja! De doorkomst op 10 is 53.30 Net zoiets als in Blijham maar hier staat veel meer wind!!! De 5 daarna gaan qua benen nog steeds wel goed maar kom ik in de zuurstofschuld en moet iets terug. Mopper,mopper.

Niet zeuren Leppers. Achter die brede rug van Jeroen en opnieuw ritme zoeken.Vanaf 15 (1.21) draaien we pal in de wind en vreemd genoeg gaat het vanaf dat moment weer lekker. Wel achter mijn maatje maar met meer power in de benen. We stofzuigeren een aantal dropouts. Altijd goed voor het zelfvertrouwen en er zijn meer die denken:” laat ik maar achter dit stel aanhollen”. Uit de wind en een zeer vlak tempo.Jeroen loopt als vanouds heel soepel en zonder enig teken van vermoeidheid.

De 20 passeert op 1.49 en de finish in 1.54 hoog.

Het parkoers is 200 meter langer dan een halve marathon dus eigenlijk dezelfde tijd als in Blijham maar onder mindere weersomstandigheden. Het moest van ver komen vandaag maar de voldoening is er ook naar!!!

Met ongeveer 200 deelnemers in 5 afstanden geen druk bezette loop maar een goede organisatie, voldoende verzorging onderweg en een warm onthaal bij de finish.Helaas daarna  een koude douche in de kleedkamers. Prijzen waren er i.d.v.v vleespakketten van de lokale slager en een bloemetje van de enige bloemist die het dorp rijk is!

Absoluut een byzonder leuke ervaring.

Tot een volgende training, groetjes Jeroen en Geraldien.

 

 

De oudejaarsloop in Blijham

 

Met ons vieren (Ik, Evelien, Geraldien, Jeroen) negeerden we de weerberichten en gingen we de Halve Marathon in Blijham lopen. Goed gemeten parcours, harde wind, geen regen.

 

Maar het ging best, ’t was leuk. Evelien liep een vet PR van 1.38.03 en een derde plaats bij dames senioren, Geraldien stabiel in de 1.53, Jeroen daar wat achter, na even assistentie te hebben verleend aan een wit weggetrokken zwalkende loper. En ik, wilde 1.25 ofzo lopen, maar na 10 km in 40.50 (tegen de wind in) kwam de windmee snelle laatste 10 er niet uit. Kramp in beide kuiten, telkens stilstaan en rekken, en rustig aan uitgelopen in 1.36. Maar ach… mooie loop, mooi parcours.

 

Een mooi moment was de prijsuitreiking dames senioren.

Eerste prijs:     dame wordt aangekondigd, komt naar voren, wordt gefeliciteerd, krijgt envelopje, en stapt op het podium.

Tweede prijs:   dame wordt aangekondigd, komt naar voren, wordt gefeliciteerd, krijgt envelopje, en stapt op het podium.

Derde prijs:     dame wordt aangekondigd, springt op het podium, wordt gefeliciteerd, krijgt envelopje!

 

Envelopje:

 

Opvallend was, ik liep voor het eerst in jaren weer eens een langere afstand, en zag ook voor het eerst weer dezelfde lopers. Allemaal 8 jaar ouder, allemaal 5 minuten langzamer (kan ook door de wind komen), en, iedereen nog van de partij. Echte liefhebbers.

 

Evelien’s verslag:

 

Ik was eigenlijk wat te snel gestart. Het eerste stuk was tegenwind, en ik zat in een groepje dat eigenlijk te snel liep. Maar ja, uit het
groepje gaan, zou betekenen alleen tegen de wind in, dat kost tijd en energie. Dus toch maar meegaan.

Bij 8 km ben ik toch uit de groep gegaan en zelf nog 2 km tegen de wind in, dat was best lekker. Bij 13 km zat ik helemaal stuk: zware benen, en heel moe. Ik liep toen al een tijdje met twee mensen mee. Maar ik moest ze laten gaan. Bij 15 km ging het weer beter, ik heb toen twee hele goede kilometers gelopen, en haalde die twee mensen weer in. Nog even erachter gebleven  bij een klein stukje tegenwind, en toen bij km 18 erlangs.

De laatste twee km heb ik nog versneld en de laatste 1,2 km heb ik een soort gesprint. (voor mijn gevoel dan he).
En toen helemaal kapot over de finish in een geweldig pr!! 1.38.03 staat
op mijn klokje, ruim 4 minuten van mijn pr af!!
Joepie!

 

 

 

Dagje Peize

 

Allereerst de uitslagen en tijden, eventuele heroïsche verhalen volgen later.

 

Het leek verschrikkelijk weer, regen, kou, maar de regen was licht en de kou viel erg mee. Wel vochtige lucht.

 

Iedereen kon goed uit de voeten in deze omstandigheden, allemaal PR’s en/of blije gezichten. Na afloop nog even aan de koffie en alles was perfect.

 

Het tijden-lijstje, met tussen (haakjes) de tussentijden.

 

Martine 5 km 36.11     Eerste trimloop ooit (dus een PR), en de snelste tijd van allemaal!

 

Paul     10 km 37.20 (18.23), het liep lekker…

Poppo  10 km 42.39, verdorie geklopt in de eindsprint door…

Guido  10 km 42.29 (21.00)

Bas      10 km 43.38 (21.32), weinig getraind maar toch sterk

Ebel     10 km 44.46 (22.35), idem

Maurice 10 km 47.30 (23.05) incl 30 seconden ‘stop’ na 5 km.

Klaas   10 km 46.26 (23.35), wat gaat dat goed…

Luc      10 km 51.06 (25.55), constant als altijd

Jolanda 10 km 51.10 (26.10), ondanks griep enzo, goed

Ricky   10 km 53.07 (26.10), een vet PR

Daaf    10 km 56.44 (28.20), verdorie geklopt in de eindsprint door…

Dick    10 km 56.35 (28.20)

Harma 10 km 61.16 (30.58), een PR met 5 (VIJF) minuten

 

Evelien 15 km 1.07.43 (22.10, 45.03), dit moet ook een snelste tijd zijn, kan niet anders, en natuurlijke de onvermijdelijke beker.

 

Mijn eigen raceverslag komt op mijn weblog.

Misschien komen er nog foto’s, ik zal even wat contacten aanboren….

 

Groet

Paul

 

 

 

 

 

Dagje Nijmegen

Met daarbij het gevoel van een schoolreisje.

 

http://www.zevenheuvelenloop.nl

 

De zevenheuvelenloop is een geweldige klassieker waar maar liefst 22495 lopers zijn gestart waaronder Luc Nijveen, Dick Leissner en ik, Bennie van der Schaaf.

 

We hebben er een leuke dag van gemaakt. Eerst met de auto naar het station van Assen en daarna met nog vele anderen in de trein naar Nijmegen.

 

Helaas zat het weer een beetje tegen waardoor onze warming-up in het water viel. Maar niet getreurd, want tijdens het lopen hebben we nauwelijks nog regen gehad.

 

Het was allemaal zeer goed georganiseerd en heel sfeervol. Een mooie omgeving, althans voor die lopers die daar oog voor hadden. En …

 

zeven heuvels

 

Over onze tijden waren we tevreden hoewel dit niet het belangrijkste voor ons was. Het was een leuke ervaring, een echte aanrader voor elke loper die een “beetje” drukte wel leuk vindt.

 

Wie weet gaan we volgend jaar wel met een grote afvaardiging van onze loopgroep naar Nijmegen.

 

Hieronder onze tijden zoals ze op de website van de zevenheuvelenloop staan.

Via de uitslagen zijn ook filmpjes van diverse doorkomsten van ons te zien.

5km 10km    15 km

932 Luc Nijveen Roden M65

14400

68

2:17:05

28:43

55:47

1:22:06

1647 Dick Leissner Groningen Atletiek M55

19626

1163

2:12:16

30:17

1:00:42

1:30:54

1432 Bennie van der Schaaf Groningen Atletiek MSR

13311

5013

1:46:37

26:31

53:50

1:20:41

 

Bennie van der Schaaf

 

Leens

Net terug van de sinterklaasintocht, kreeg ik allemaal verheugende emailtjes over Leens.

Eerst Evelien, die al weken last van de enkel heeft en tot vanochtend er niet over dacht om Leens (halve marathon) te lopen. Maar een kort duurloopje vanochtend dat heel lekker ging deed haar besluiten, ‘het toch maar te proberen’. En het ging goed, met een tijd van 1.42.15 en een lekker gelopen race (op het laatst wel  wat ingeleverd maar ach…).

Daarna mailde Geert mij het volgende:

Ik heb samen mt Evelien en Jolanda de halve gelopen. Ik wilde de hele doen maar had daar vanmorgen niet zo’n zin in en m’n benen voelden niet best.

Maar het werd een geweldige halve. Ik heb Evelien gehaasd  bij de 10 km 47.20 15km 12.33 en eind tijd  1.42.15 een pr halve minuut sneller. Eerste bij de vrouwen en ze heeft het parcours record.

Jolanda liep 12 min van haar tijd af en liep 1.58.35! Binnen de 2 uur.

Jolanda’s verhaal:

Vooraf bedacht wat evt. haalbaar zou zijn: 10 km. per uur lopen, dus uitkomen op 2.06.00. Dit zou 3 minuten sneller zijn dan mijn 1e in Leek, dus prima. Na 2km. toch maar even mijn klokje geraadpleegd: 11.20 min. Oeps, veel te snel, dit moet langzamer want ik moet nog 19 km. Dus dit maar gedaan. Na 9 km. werd ik ingehaald door 4 lopers en dacht: aanklampen en maar kijken of ik met dit groepje de eindstreep kan halen. Dit ging aardig tot 13 km. daarna viel het groepje stil. Mijn benen voelden nog goed en ben dus maar doorgelopen. Op 14 km. en met nog 1 ronde te gaan stond er 1.20 op de klok. Een kort rekensommetje vertelde me dat als ik nog zo’n ronde zou lopen, met een kleine versnelling, er een tijd onder de 2 uur in zou zitten. Dit gaf de bekende vleugels. En dus eindigde Leens voor mij in 1.58 .35 !

Als intens gelukkig mens geniet ik na, en zal ik morgen voelen wat ik vandaag heb gedaan. Dit smaakt naar meer……. dus Leek, wie weet wat daar gaat lukken. De tijd zal het leren.

Ook heeft Aisah de halve in Leens gelopen. Ook zij kwam als volmaakt tevreden mens over de streep in 2.14…… en dat 1 jaar na haar operatie. Knap werk!

Dus…knap gedaan dames!

En hier nog een persbericht, door Geert opgesteld en naar allerlei lokale krantjes verstuurd:

Evelien Hoogendoorn erg snel op de halve marathon in Leens.

Evelien Hoogendoorn van de loopgroep Roden finishte als eerste bij de vrouwen op de halve marathon van Leens tevens liep ze een parcoursrecord van 1.42.15. Jolanda Been ook van de loopgroep Roden liep 12 minuten van haar persoonlijk record af en liep de 21.1 km in 1.58.35.

Afgelopen zaterdag was een perfecte hardloopdag, temperatuur rond de 10 graden, zon en weinig wind. Evelien Hoogendoorn had de hele week last van haar enkel gehad en had 2 uur voor de halve van Leens door de bossen van Roden nog een test loopje gedaan door het Mensingebos. Na 6 km kwam ze tot de conclusie dat het eigenlijk wel lekker ging en is toen direct in de auto gestapt en stond 10 minuten voor het startschot in Leens. Ook Geert Wierth van de loopgroep Roden die in Leens de marathon zou lopen koos 2 uur voor de start voor de halve. Geert Wierth haasde Evelien Hoogendoorn naar een winnende tijd van 1.42.15 tevens een parcours record. Jolanda Been liep zonder problemen 12 minuten van haar Pr af en kwam dan ook luid juichend over de finish.

De marathon van Leens werd georganiseerd door de Stichting Duursport Leens en de sv Friesland. Het parcours liep door het mooie Groningerland in en rond om Leens.  

Wilt u gaan hardlopen? Dan kunt u bij loopgroep Roden onder deskundige leiding trainen in en rond om de bossen van Roden. Wilt u iets aan u conditie doen?, afvallen?, trainen voor een 4 mijl, 10 km, een halve marathon hele of wilt een trainen voor een wereldrecord op een van deze afstanden? Dan kan dat bij de Loopgroep Roden o.l.v. looptrainer Paul Oude Vrielink. Paul Oude Vrielink is een bekende verschijning binnen het noordelijke (top) loopcircuit en voorziet o.a. Jacob Vos ( hoog geklasseerd in het Meeuws loopcircuit) van schema’s. Maar ook voorziet hij beginnende lopers van adviezen om de training rustig en met zo weinig mogelijk risico’s op te bouwen.

Voor meer informatie u terecht op:  www.loopgroeproden.nl.

En de foto als bewijs:

 

(foto Harold Waanders )

Paul

 

Plantsoenloop

Ik (Paul) en Geert hebben gelopen. Ik wilde mijn tijd van vorig jaar verbeteren, of in elk geval, gewoon lekker lopen, en Geert die woont nu daar vlakbij dus hij kon deze thuiswedstrijd niet overslaan.

Geert liep 32.04, ging lekker, ik had 27.31 nodig. De eerste ronde zag het er goed uit, 6.27, maar al snel sloegen de heuvels in mijn benen en kon ik niet meer goed tempo maken. In een iets lager tempo, een tempo waarin ik zeker kon finishen, heb ik hem uitgelopen. Na afloop heel snel hersteld, een lekker loopje.

Ik moest snel weg, en heb geen andere loopgroepers gezien. Ik meende in de verte Aisah nog te zien, en ik denk dat Stephan Griep ook gelopen heeft.

 

Berenloop

Guido:

Hierbij een klein verslagje van mijn zwetenswaardigheden op dehalve marathon.

Berenloop is beredruk maar ook beregezellig. Mooie afwisselende stukken. Langs de ene kant een stuk langs het wad, het eiland over door een paar dorpen, langs de andere kant over het strand en dan over fietspad en weg weer naar West-Terschellling.

 

Vooraf had ik me voorgenomen te finishen binnen 1:45. Ik voelde me niet super en had ook nog niet verschrikkelijk veel duurwerk gedaan. Maar vooral ook zien te genieten van de ambiance.

Ik heb een tijd gezet van 1:42,50. Dat viel me achteraf zeker niet tegen. De meesten schenen zo’n 5 minuten boven hun PR te eindigen.

De loop zelf was erg leuk, veel muziek, veel mensen. Het stuk over het strand en vol de wind in de snufferd was erg zwaar.

Ik had erg veel moeite mee om een lekker looptempo te vinden. In het begin veel inhalen, omzeilen en uitkijken geblazen. Op 10 km was mijn tijd 47 min nog wat. Oei…ik probeer meestal rond de 45 min uit te komen. Daarna heb ik het gevoel gehad er flink aan te moeten trekken. Vooral op het strand (ca. 3 km) waar ik geen “passend”groepje tegenkwam. Daarna weer het duin op en over en kwam ik op het 15 kilometer punt (tussentijd 1.14 nog wat). Dat viel niet mee en ik wist met nog ruim 6 km te gaan dat ik nog flink aan de bak moest om te finishen onder 1.45. Tot kilometer 16 moest ik echter weer op adem komen van het strand en de duinen. Viel niet mee. Gelukkig werd ik ingehaald door 2 lopers die de gang er nog goed in hadden. Ik ben aangeklampt en heb gefocust op ontspannen lopen en loopstijl. Toen ging het steeds beter en liep ik deze 2 lopers er weer af en heb alleen nog maar mensen ingehaald.

Ik ben tevreden over mijn tijd en heb genoten van de entourage. De verzorging onderweg is ook prima.Ik kan het iedereen aanbevelen.

Bas:

Nou dat viel tegen het laatste stuk. Vrijdagmiddag vertrokken naar Terschelling voor een weekendje Berenloop. Huisje gehuurd in West-Terschelling vlak bij de start van de loop. Familie, een oom van mij liep ook, zat een paar huisjes verderop. Hele weekend fantastische sfeer in West. Zaterdag klein stukje gelopen, laatste stuk van het parcours verkend. Vroeg op bed en natuurlijk gedroomd van een wereldtijd. Zondagochtend eerst een aantal jeugdlopen en om 12.30 uur de start van de echte mannen van de marathon. De recreanten halve marathon mochten iets na enen los. Ik startte vrij achteraan in de groep. De eerste kilometer ging in ruim 5 minuten dus
niet niet erg snel. Met de wind in de rug ging het daarna in een lekker tempo naar de 10 kilometer. Kwam door in 47 minuten een goede basis voor een mooie tijd dacht ik zo. Had het gevoel dat ik nog voldoende over zou hebben voor de tweede helft. Viel behoorlijk tegen. De twee kilometer over het strand met wind tegen waren zwaar. Na het strand was het echt een  drama. Ik was niet meer vooruit te branden en werd ingehaald door veel mensen die ik de eerste 10 km zo dartel voorbij was gelopen. Balen. Betaalde dus toch de tol voor te gering aantal duurlopen. Heb me slepend in een bejaardentempo naar de finish gesleept. Eindtijd 1.47.02. Wel een pr, iets sneller als in Leek dus toch met terugwerkende kracht nog een voldaan gevoel. Parcours was prachtig en sfeer fantastisch. Een aanrader dus.

 

Zuidlaardermarktloop

Hier liep Luc de 10 kilometer, in een tijd net onder de 50 minuten. Voor het eerst! GEFELICITEERD!!!

 

Dwars door Drenthe marathon

Ron v.d. Veen kon nog net op tijd een startbewijs voor de halve marathon bemachtigen en dat hebben we geweten ook, dit zijn z’n woorden:

 

Unieke loop over de snelweg en dan veel juichend publiek in Emmen.

Ik heb er veel van genoten super weer klein briesje ook een mooie tijd gelopen vind ik zelf  1:37:36 sec (zeer tevreden)

Vandaag een rustdag want ik voel mijn spieren wel.

Jack Bolt is de training weer aan het opbouwen, met een 2.01

 

Marathon Amsterdam

Geraldien, en Jeroen, hebben gelopen, en rond de 4.03 gelopen, we wachten nog op de ongetwijfeld heroïsche verhalen.

 

De vier mijl

Het was mooi weer, 15 graden en een licht zijwindje.

En de meeste uitslagen zijn inmiddels binnen, de laatste wijzingingen zijn gedaan…

  • Paul       23.40
  • Marc      25.14
  • Poppo    26.55
  • Geert     26.54
  • Bas         27.24
  • Ron        27.43 (op startnummer Jack)
  • Allard    28.04
  • Maurice                29.35
  • Patrick  29.41
  • Bennie   30.35
  • Harm     30.36
  • Klaas     31.02
  • Monique31.34
  • Luc         32.40
  • Rolf        32.41
  • Rickie    33.41
  • Aisah     37.00
  • Linda     37.45
  • Maartje 38.44
  • Stephan 40.04
  • Suzan     40.28
  • Wenda   41.16
  • Eric        48.43

Mij ging het redelijk af, de eerste helft was goed (11.28), de tweede helft in 12.12 ging minder maar ach… dan moet ik maar eens een duurloopje extra doen en niet van die harde korte trainingen. Of misschien echt overstappen op de 1500 meter (zie ook mijn weblog http://trainerpaul.blogspot.com )

Poppo was tevreden, en zijn tussentijd op de 5 was eksakt gelijk aan vorige week, 20.55.

Geert: Ha loopgroepers,

 

Mijn eerste 4 mijl in mijn woonplaats! De 1e km in 3.22 kan ik dat? Volgens mij kan ik dat niet omdat ik met mijn marathon lichaam nog nooit zo’n snelle km heb gelopen maar sinds gisteren kan ik dat wel. Het bord van de eerste km kwam te vroeg?!. Omdat ik twijfelde of de km nou te snel was of juist niet heb ik er voor gekozen om mijn tempo iets te verlangzamen, hierdoor kon ik tot aan de Herestraat goed doortrekken zonder verval. Eindtijd 26.54. Ik wil de organisatie van de 4 mijl bedanken voor de eerste kilometer!

 

Geert oet Grun.


Bas: 4 mijl eindtijd was 27.24. Ruim een minuut sneller als vorig jaar. Eerste helft ging in 13.51, tweede in 13.24. Lekker gelopen en nu maar gaan trainen voor de berenloop op Terschelling. Heb nog nauwlijks duur gedaan dus maar eens kijken of het wat wordt.

Eric: Mijn tijd op de 4 mijl was 48.43.7, heb met de jongste (Felix – 6 jaar) de 4 mijl gelopen. Ik ben beretrots op hem. De oudste (Joep – 9 jaar) zei na 1 km dat hij vooruit ging lopen, want het ging te langzaam. Hij finishte in 39.42.3 na een tussentijd van 21.50. “Papa, toen ik het bord 500 meter zag ben ik echt hard gaan lopen, en liep toen iedereen voorbij…” Ook trots op hem.

En!

Op het eind stond Jeroen met de fotocamera en legde velen van ons vast…Hieronder wat fotootjes.

Groet.

Paul

De RUN
We hebben gelopen en het was zwaar!

Eerst de harde feiten:

Nr 93 totaal, Nr 26 ‘sportverenigingen’
GRONINGEN ATLETIEK AFD 8:30:21

Evelien 0:46:47
Jolanda 0:54:59
Bas 0:46:19
Poppo 0:44:30
Geraldien 0:51:46
Guido 0:45:36
Rickie 0:57:13
Daaf 1:02:23
Maurice 0:49:18
Klaas 0:51:30

En hier de fotoos

Dan de verslagen, het (geldige) excuus was het weer. Wat moet het zwaar geweest zijn!

Ik heb om ca. 14.45 uur gelopen. Het was weer ontzettend warm en van de anderen hoorde ik dat zij geen toptijden liepen. Logisch. Dus was dat mij ook niet te verwachten. Ik ben dus voorzichtig gaan lopen en had desondanks moeite om het lood in de benen na 7 km nog weg te stampen. Uiteindelijk liep ik een tijd van 45.34 handgeklokt. Leuke run, veel sfeer, veel sponsen dat wel…maar geen scherpe tijd. Tot een volgende run.

Guido

Even een kort verslag. Had al van Evelien gehoord dat het warm was en geen weer om een pr neer te zetten. Klopte allemaal en dus een 46 ér gelopen. Werd zelfs ingehaald door de winnares van de 100 km. Was even slikken. Heb wel de meneer ingehaald die op klompen liep. Genoten van het publiek en de entourage. Gelukkig veel mensen langs de kant met bekertjes water en sponzen. Was een leuke ervaring.

Bas

De GSM
Geert heeft gelopen, hier zijn verslag.

Er gaat niets boven DE HEL van het Noorden!

Ik had door omstandigheden niet veel tijd of eigenlijk helemaal geen tijd om me voor te bereiden op de GSM. Toch wilde ik deze marathon heel erg graag lopen. De 1e Groninger Stads Marathon, die wilde ik gewoon lopen. Paul regelde voor me een gratis inschrijving dus toen wilde ik natuurlijk helemaal. Ik ben een echte Grunniger dus als het niks kost dan lopen we ons desnoods hartstikke dood. Donderdagavond voor de marathon kwam ik mijn loopvriend tegen op de Noorderzon en het werd half 4. Zaterdagavond een snabbeltje met de band, een nacht van draaien en niet slapen verscheen ik aan de start.

De eerst 30 km (2.38min) gingen vrij redelijk, we hadden toen al wel een paar lastige en moeilijke obstakels gehad o.a. de busbaan naar Kardinge,een hele gemene. Bij de Noorderhogerbrug moesten we het viaduct over het Van Stakenborgkanaal nemen (34km) het scheelde niet veel of ik was eraf gesprongen,ik zat er compleet doorheen. Bij 35km zei ik tegen mijn loopvriend, ga maar! Bij 37km ging het weer redelijk. De laatste 4 km was lastig met scheve straatjes en natte keitjes. Het was een zware marathon (3.53.38) ,nat,vochtige lucht enz.. maar ik heb hem gelopen de, 1e GSM , in de stad waar ik zo van hou! en nu een paar dagen later kan ik zeggen dat ik ook weer van de marathon hou. Op naar de marathon van Leens in November.

Geert

Diever brinkloop
Zoals bekend zijn er gisteren een aantal dames naar Diever geweest; Rickie, Geraldien en Jolanda gingen voor de 10 km. Sam, zoon van Geraldien heeft 2,5 km. gelopen in slechts 10.45!!! We werden allen aangemoedigd door Wout, ook zoon van Geraldien. Een goede sfeer, goed publiek, goede organisatie en….. goede benen. Rickie liep haar eerste 10 km. in 54.55!!!!! Super hoor. Geraldien heeft Jolanda wederom naar een PR gelopen… 50.30, weer 2 minuten eraf.

Winsum 10 km
En Jolanda heeft toegeslagen, een PR!

Jolanda en ik waren al een tijdje op zoek naar een 10 km loopje in de buurt. Deze kwam ons allebei gelegen met het zonnetje in de rug van start met 200 andere lopers. Jolanda startte als een speer met de 1e km in 5.10 min. We hebben het tempo aardig vol kunnen houden en met een eindtijd van 52.30 min waren we dik tevreden. Het was warm en het parcours was absoluut niet vlak. een dikke pr van 2 min voor jolanda. op naar de volgende 10 km!!

Groeten Geraldien

De Leijenloop
En Evelien heeft de toegeslagen, een PR en de overwinning,
in de Leijenloop te Opeinde. 1.42.43. Zie ook site Leijenloop
en ook de foto’s daarop als bewijs: fotoos

De Ot en Sien loop
Het ging goed, lekker loopweer, slecht kijkweer

Een klein verslagje: we hebben Loopgroep Norg afgetroefd, en iedereen had lol. Lekker gelopen allemaal (voorzover ik kon zien), progressie voor vrijwel iedereen, en grote deelname. Ik zag op de 10 kilometer: Guido, Albert, in 41.54 resp 54.23. Verder Dick, Rudy Rutjes (jaja hij is weer in training), Ron van der Veen met kind, Eric Tieleman met kind en zelf nog een rondje.

De estafette: onze twee teams, en Daaf (9.48, doel van sub 10 gehaald!) en Harm (8.31!) in een ander team. De tussentijden zijn:

Team 1: totaal 36.27
Paul 6.23
Geert 7.40
Evelien 7.36
Marc 6.50
Marjan 7.58

Team 2: totaal 40.07
Geraldien: 8.14
Rob: 7.46
Ebel 7.50
Jolanda 8.50 (pr met 1 minuut!)
Bas 7.26

We zaten 21 seconden voor loopgroen Norg, Hoera! Totaal 8 teams, en team ‘jeugd Groningen Atletiek’ deed buiten mededinging mee.

Mijn eigen etappe, ging heel goed! Nadat ik vorige week was uitgestapt onder meer wegens te korte warming up had ik vandaag een uitgebreide (5 km) warming up gedaan met onder andere 4×150 en 3×200 meter ‘hard’ erin. Ik zag wat wenkbrauwen fronsen voor de loop.. ‘gaat dat niet te snel’. Maar het ging allemaal prima…

Groet
Paul

Fotoos: AnderFoto
Tussen- en eindtijden: Ot en Sien loop site

Nacht van Groningen en…
Rob Lasonder: 1.45.09. Het snelle 1000je kon nog niet worden omgezet in een sub 1.40 maar dat komt nog!

En wat zag Geert nog in de andere uitslagen: 172 MOSER, JEROEN NED 42 M40 37 0,2750 61,4256 11,8440 10,2376
Prijsvraag: wat betekent dit!

Martinibokaal
Ik heb meegedaan, ben uitgestapt.

…. UITGESTAPT??????

ja, doe ik wel vaker. Als het niet gaat, of het weer is heel slecht, of mijn doel wordt onhaalbaar… wat is dan nog de lol om te lopen, dan liever de volgende dag weer lekker trainen. Het plan was om een ‘snelle 5 kilometer’ te lopen, in 17.30 ongeveer. Het weerbericht was echter niet goed, maar ja het kan nog meevallen. Ik en begeleider Marc togen naar de baan in Groningen. Tijdens de rit zagen we prachtige Nederlandse regenluchten… Het inlopen zoveel mogelijk onder de bomen om niet al te nat te worden. De baan was nat. En, zonder spikes op een natte baan lopen is vervelend, je slipt weg en glibbert.
Er waren zo’n 12 deelnemers. Vlak na de start vormde zich een kopgroep van 10 man, waar ik aan de staart bungelde. Ik en nog iemand waaiden daar af en liepen getweeën verder, en toen:

Eerste ronde: 76.6. Wind, harde regen, plassen op de baan.
Tweede: 84.5. Running pant doorweekt, koud om benen
Derde: 85.5. Geen ritme, niet goed warm,
Vierde: 87.0. Aiii dit gaat niet goedkomen
Vijfde: 88.0. Hark Hark, alleen lopen tegen de wind
Zesde: 91.0. Wat doe ik hier…
Zevende: 9x.x, uitgestapt.

Paul

BedumerBos loop
En weer een wedstrijdje. Geert heeft meegedaan, net onder de 45 minuten over 10 kilometer. Er is ook een filmpje.
Er is een filmpje:

Norg! Vele PR’s
Het was fantastisch loopweer, 10 graden en redelijk wat wind die alleen maar mee scheen te waaien (op 2 kilometer na).
We liepen allemaal best lekker. Een klein verslagje.

Guido liep zelfgeklokt 42.35, toch weer een minuutje sneller. Evelien wilde “ongeveer een uur” lopen. Maar haar benen beslisten anders. Die knalden ervandoor en ze deed vanuit het achterveld een inhaalrace. Eindresultaat 43.40 (ongeveer), met een PR van 2 minuten! En dat leverde een podiumplek op!

Luc Nijveen kwam op 51.04. Stabiel gelopen. Toen zag ik Poppo, een strakke race en 1.34.55 als resultaat. Zijn GPS systeem mat 20.930 meter, dus het parcours is een ietsje te kort maar wie zal daar wakker van liggen… Marc had Geert gehaasd en gezamelijk kwamen ze in 1.37.35/38 over de finish.

Daarna Jeroen Moser, bij wijze van duurloop want ik zag hem de terugweg naar Roden ook nog lopend afleggen! Patrick snoepte 6 minuten van zijn PR af in 1.46, evenals Jack.

Ikzelf liep een beetje vreemde race. De eerste 3 kilometer gingen erg snel (3.15/3.31/3.33), in een halvemarathongroepje. Maar die mannen sloegen tegen de wind in een gaatje waarna ik alleen kwam te lopen. In een laatste krachtsinspanning probeerde ik ze bij te benen, en 100 meter verder had ik de aansluiting. Maar helaas… een windvlaag mepte me weer van het groepje af en in no time lag ik 100 meter op hun achter.
Een zeer vervelende kilometer volgde waarna we gelukkig weer ‘wind mee’ draaiden. Ik voelde het zuur al goed zitten, en de rest van de wedstrijd heb ik geprobeerd dit kwijt te raken en enigszins te herstellen. Dit lukte boven verwachting waardoor ik toch nog onder de 37′ kon duiken. Maar, nu ik dit typ voel ik de spierpijn.

Tot woensdag!
Paul
Officiele uitslagen (dit is de ‘bruto tijd’ inclusief stilstaan na het startschot): Guido Evertz Nieuw Roden 1963 10e M -50 43:03 13,937 4:18
Luc Nijveen Roden 1940 7e M 60+ 51:04 11,749
Jeroen Moser Roden 1964 36e M -50 1:40:06
Marc Wijsman Sparta 1961 30e M -50 1:37:35 12,972 4:37
Geert Wierth Groningen Atletiek 1963 31e M -50 1:37:38 12,966 4:37
Poppo Meijer Groningen Atletiek 1962 21e M -50 1:34:55 13,337 4:29
Jack Bolt Roden 1965 59e M -50 1:56:52 10,832 5:32
Patrick Boksebeld Groningen Atletiek 1961 45e M -50 1:46:38 11,871 5:03
Evelien Hoogendoorn Nieuw Roden 1967 3e V -45 44:23 13,519 4:26
Paul Oude Vrielink Groningen Atletiek 1963 1e M -50 36:47 16,312 3:40

En fotootjes:

Utrecht Marathon: Geraldien 3.57.17…!!!
… en dat is 14 seconden sneller dan ooit! Goed! (Hannover 2002 was, zo kon ik googelen, 3.57.31). Gefeliciteerd! Het moet heel lastig zijn om 0.3 seconden per kilometer sneller te zijn;-)
Zie ook de filmpjes, na 12 kilometer:
Of de finish! :

Geraldien’s eigen verhaal

De eindtijd stond maandag al op de site. Toch wil ik jullie mijn persoonlijke relaas over de 42 km niet onthouden.
De dag ervoor natuurlijk flink gegeten en al lekker ingedronken. Nog even een losmaakdribbel om er achter te komen dat het echt wel kortebroeken weer is.
Maandag al op tijd naar Utrecht en het parkeren en de gratis bustranfer waren strak georgniseerd. Evenals het hele atletendorp trouwens want de sfeer was geweldig (w.s ook door het mooie zonnetje) en alles goed overzichtelijk opgebouwd.Omkleden in de sporthal en nog even de benen hoog en hier en daar een klodder vaseline. Nog een laatse keer plassen en hup het startvak in.Het was flink warm maar de organisatie had gelukkig extra drankposten geplaatst. De eerste 10 km ging door de stad en was erg sfeervol met veel publiek en een loopje onder de Dom door. Vanaf km 15 gingen we de stad uit en kregen we tegelijkertijd wind tegen. Dit hadden we van tevoren wel ingeschat maar als je er dan loopt, zelfs achter de brede rug van Jeroen heb ik hierdoor toch ongeveer 3 minuten laten lopen.De afstand is nog te ver om voluit door te trekken.Het voelde toen ook alles behalve joef!! Na dit stuk met de kop in de wind kwamen rond de 28 km de pacemakers (tempomakers die exact een streeftijd kunnen lopen) van 4 uur ons achterop. Dit was mentaal een flinke afknapper omdat ik beslist binnen de 4 uur wilde finishen. Mede door Jeroen zijn we toch in deze “bus”gaan hangen om enigszins te herstellen.Vanaf de 34 km kreeg ik weer wat positievere zin en kon ik bij de drankposten uitlopen op de 4 uursgroep omdat Jeroen steeds met mijn bekertjes water ,sportdrank en banaantjes aan kwam hollen! De perfecte haas.
Mentaal ging het dan wat beter, de benen riepen steeds harder…..stoppen. Ik liep tegen de kramp aan en toen er vlak voor mij iemand acuut uitstapte vanwege kramp sloeg mij ook wel even de schrik om het hart. Rustig doorlopen Geraldien.Niet aan denken.Het tempo was inmiddels gedaald naar tien km per uur maar dit was van tevoren ook zo ingeschat en het was ook max. zoals ik in de laatse 10 regelmatig tegen Jeroen heb gezegd. Ik had mij al verzoend met een eindtijd van net onder de 4 uur totdat Jeroen bij bordje 40 zei dat een persoonlijk record er ook nog wel in zat als we iets zouden versnellen. Fijn, zat ik net op te wachten. Hij gooide me nog een bekertje water in mijn gezicht en heeft vanaf dat moment zijn mond niet meer dicht gehad.Zijn peptalk, maar vooral ook heel veel onzin zorgden wel voor de nodige afleiding.En passent is hij flink gaan sleuren aan het tempo wat aan het einde van de rit inhield dat we dus de ruime marge van 14 seconden overhielden en ik inderdaad mijn beste tijd ooit liep.
Flink hangen over die brede schouders en flink janken omdat alle schilletjes op zijn.Maar o zo blij dat het erop zit.Medaille in ontvangst en nog een blik op de klok. Ja, toch echt binnen de 4 uur.Geweldig.Tijdens het hollen slaat menigmaal de twijfel toe.Het is en blijft tenslotte een klere eind. Ben je over de finisch dan weet je…..Hier deed ik het voor.En hier zal ik het volgend jaar zeker weer voor doen.

Nu……..rust

en tot een volgende training Geraldien

Leek

De verslagen en foto’s:

Guido Evertz verhaalt over de halve marathon: 1.39.50, een goede loop met de tweede grote ronden alleen tegen de wind in. Zwaar!
Evelien ook over de halve: “Ik heb heerlijk gelopen, heel ontspannen. De eerste 10 km met kilometers van 4.40 tot 4.50 min, de tweede 10 km steeds rond de 5 min per km. Heel constant.
De laatste km kunnen versnellen en nog een eindsprint resulteerde in mijn pr van 1.43.19. Heel erg tevreden mee! Van 12 tot 15 km had ik het even iets moeilijker, maar na de 17 km, tegen de wind in, voelde ik dat ik nog kracht over had en kon ik, ondanks de tegenwind, mijn tempo vasthouden. Ik haalde toen nog een aantal mensen in. Fijn!
En, Geraldien meldden (evenals vele anderen) een PR. Maar in dit geval, met 2 seconden, dit moet wel bijna de kleinste PR verbetering ooit zijn (hoewel, in mijn geheugen gravend: in 1988 verbeterde ik (Paul) mijn PR marathon uit 1985 met 1 seconde).

Uitslagen kon ik vinden op www.uitslagen.nl . Foto’s zijn van Daaf’s zoon Wouter. De loop heeft nog een officiële site:  leeksterlenteloop.

Ik was net op tijd om de stoet lopers de eerste ronde te zien doorkomen. Eerst 3 snelle mannen, toen Jacob Vos, een door mij getrainde veteraan loper. Toen ff wachten en achtereenvolgens Guido, Ron, Evelien, Jack, Allard, Maurice, Bennie, Aisah, Linda, Jantje, Jolanda, Daaf, Dick, Harm, Luc, Geraldien, Jeroen, Bas, Rolf (in willekeurige volgorde!).

Uitslagen, met bruto en netto (chip) tijden:

Heren Senioren
(zonder chip) Guido Evertz,  1.39.50
35 Ron vd Veen                   1:44:39
39 Bas van Dijk                   1:47:16
Mannen 40
88 Jack Bolt                        2:03:20
Mannen 60
11 Luc Nijveen                    2:09:25

Dames Senioren
6 Linda Boonstra                 2:15:24
Dames 35
(zonder chip) Evelien Hoogendoorn   1.43.19
8 Geraldien Leppers               1:47:58
17 Jolanda Been                    2:09:21

12.8 km:
18 Allard vd Gruiter                1:01:16
38 Maurice Henssen               1:06:21
xx Harm Jelies                      1.06.xx
45 Bennie vd Schaaf             1:07:09
66 Rolf Heikens                    1:12:08
114 Daaf Hage                     1:19:40
116 jantje slenema-hummel   1:20:45
xx  Aisah Sloterwijk              1.22.xx

140 Dick Leissner               1:33:30

Groet.
Paul (wil je weten wat ik ZELF doe: http://trainerpaul.blogspot.com/)

Schier
JAAAHHHH!

Daar zijn ze dan, de foto’s van Schier. Kijk en geniet (ze staan onder de verhalen).
De foto’s op de site zijn 60K groot, wil je de haarscherpe originelen van 1MB groot, stuur dan een mailtje naar paul_ov@hotmail.com en even fotonummers aangeven.

Evelien’s verhaal:

Eerste trainingskamp loopgroep Roden 10-12 maart 2006.

Vrijdagmiddag, 17.00 uur. In de stress, collega belt, wil nog even overleg, ik moet nog koken voor opa, oma, kinderen en man, zelf nog snel even eten. Nog 5 mensen bellen voor van alles en nog wat, er staat iemand aan de deur. Waarom alles nu, op dit moment?

18.00 uur. Rolf belt aan, ik moet gaan. Tas gepakt, Guido gehaald en op naar Lauwersoog. Wat zijn we vroeg, ach, niet eens de eersten, blijkt.

19.30 uur. Op  de boot. Is het een schoolreisje? Ik wil nog wel een stukje gaan hardlopen, straks op Schiermonnikoog. Veel hardlopers kijken mij ongelovig aan….

Aangekomen in Vitamaris moeten twee zespersoonskamers worden verdeeld. Wie slaapt nu waar? De dames moeten verdeeld, vooruit dan maar. Ik betreed met Moniek nummer 67. We vinden 4 ruime bedden en een smalle slaapbank. Daar zijn die mannen veel te lang voor, maar Moniek en ik zijn de beroerdsten niet, wij zullen ons wel opofferen, in ruil voor ontbijt op bed. Dat vinden de mannen prima, ze zullen wel even wat brood naar ons bed gooien, morgenochtend. (!!!!!)

‘s Avonds een half uur gehold over strand en langs de vuurtoren die prachtig licht gaf. Blijkt warempel iedereen mee te lopen….

Dan naar bed. Moniek deed het licht uit, maar het bleef licht. Bleken er twee bouwlamp-achtige balkonlampjes recht op onze kamer gericht. Hup, handdoeken eroverheen gegooid. Toen hadden we alleen nog dat akelige flikkerlicht op dat hoge duin. Dus dan maar geblinddoekt slapen.

Zaterdag.

Na een wat onrustige nacht van slaap afgewisseld met luisteren naar snurken en kijken naar het vuurtorenlicht om 10 uur een training van Mark. Lekker rustig aan, over het strand, steeds iedereen inhalen. Sneeuwbuien trotseren, duinen op en afgerend, in een cirkel gelopen. Erg geslaagd. Na de training zo het zwembad in, een lekker warme douche en aan de boterkoek. Lekker!!!

Wat gaan we vanmiddag doen? Voor fietsen lijkt het te koud, dus wandelen. Sommigen blijven thuis, voor sauna en rust, maar een man/vrouw of 10 trotseert de sneeuwbuien wederom voor een mooie wandeling. ‘s Avonds werd er door enkele topkoks een fantastisch pasta-buffet geserveerd in restaurant 68. Smaakte heerlijk. Enkelen van ons aten zoveel dat ze er de hele avond nog van na konden genieten.

Later nog een borrel in een kroeg in het dorp, waarbij Jolanda de kroegbaas bleek te zijn en wij nog wat extra alcohol tot ons namen om de kou en de uitputting die DE DUURLOOP ons zou brengen goed te kunnen doorstaan.

Zondag.

Weer geen ontbijt op bed, maar de heren hadden wel voor ons de tafel gedekt. Vooral Daaf dacht ik door de kieren van mijn blinddoek heen te zien redderen.

Om 10 uur DE DUURLOOP. In een langzaam tempo. Heel langzaam. Ik heb nog nooit zo langzaam HARD gelopen. Maar wat gaat dat lekker. Uren vol te houden, door de hele loopgroep. Vele persoonlijke wereldrecords sneuvelden. Prachtig weer, prachtige natuur, zonnetje, bevroren ondergrond, avontuurlijke route dwars door prikstruiken en toendra-gras. Door vennetjes heen, maar dat was niet de bedoeling. We moesten terug van Paul. He, waarom, ik had nu toch al natte voeten. Verder over het strand, wie terug wilde kon overal afhaken en anders kon je verder lopen. Moe maar voldaan plonsden we na een ruime 2 uur hardlopen in het zwembad, waar Guido meldde dat dit een goede voorbereiding was op de Leekster Lente(s)loop over twee weken.

Bleek Moniek helemaal in haar eentje 5 kg aardappels te hebben geschild voor de boerenkool!!!!! Ook een wereldrecord volgens mij.

Toen was het onderhand tijd om op te ruimen. Gelukkig vond Geraldien haar paaseitjes weer terug, en nog een heleboel ander eten en drinken wat over was. Enkele honderden boterhammen moesten worden gesmeerd voor op de boot en wat over is verdween her en der in de tassen voor thuis.

Nog even tijd voor een strandwandeling. En toen snel naar de bus en de boot. Na het uitwisselen van de laatste grappen en grollen reden we weer in verschillende auto’s richting Roden, waar ik terug kon kijken op een heel erg gezellig weekend, waarin ook nog eens heel veel gelopen is. ‘t Is lang geleden dat ik zoveel gelachen heb.

Dames organisatoren Geraldien en Jolanda: jullie hebben het fantastisch geregeld allemaal. De verzorging was prima, het eten uitstekend, de locatie prachtig. Heel heel hartelijk dank.

Evelien Hoogendoorn.

Clubkampioenschap Cross
Een verslag van Marc

De loopgroep was goed vertegenwoordigd op de clubkampioenschappen cross van Groningen Atletiek. Voor ons natuurlijk een thuiswedstrijd. Een zware ronde van (ruim) een kilometer door het Mensinghe bos, 6 keer voor de dames en 10 keer voor de heren.

Dat onderscheid had van Evelien niet gehoeven. Na een voortvarend eerste rondje van laag in de 5 minuten, schakelde zij daarna over naar rondjes van zo’n 6 minuten vlak, om ruim voor de andere dame in 34.59 te finishen.

Op dat moment had zij van onze loopgroep alleen Guido voor zich. Die ging 4 rondjes als een trein in steeds 5 en een halve minuut, dacht toen, dit doe ik niet 10 rondjes zo en nam vervolgens wat gas terug. De laatste ronde kon hij zelfs weer wat aanzetten en hij kwam uit op 57.45.

Eric zou ook graag binnen het uur gelopen zijn, maar een gekneusde teen stak daar een stokje voor. Nadat hij ’s ochtends nog naar zijn zoon was komen kijken, zei hij ’s middags terug te komen om het zelf te gaan proberen. Een bekeken openingsronde in net iets meer dan 6 minuten en dat wist hij negen rondjes vol te houden. Je kon er de klok op gelijk zetten en ik kan dat weten, want ik stond bij die klok. Eindtijd: 1.01.20.

Klaas en Harm bleven lang bij elkaar, Klaas steeds een kort stukje achter Harm. Bij het ingaan van de laatste ronde kwam Klaas er bij. Harm gaf zich echter niet zomaar gewonnen. Bij het opkomen van het laatste rechte eind verraste hij Klaas bijna nog met een ziedende eindsprint, die Klaas maar net wist te pareren. 1.02.40 zetten zij op de klok.

Maurice en Bennie liepen in het begin nog samen op met Klaas en Harm. Maurice hield hen het langst in het zicht en finishte kort achter hen in 1.03.00. Bennie had zijn eigen tempo opgepakt en hield dat goed vast. Hij werd juichend en met ballonnen binnengehaald in 1.04.00.

Een mooie cross, dit jaar voor de tweede keer. Hopelijk is daarmee een traditie ingezet, dan mogen we volgend jaar weer.
Midwintermarathon

Jolanda, Geraldien, en Geert hebben in Apeldoorn de drie verschillende afstanden van de midwintermarathon gelopen: – Jolanda 18.7, Geraldien 27.4 en Geert de volle mep: 42.195.

Allemaal goed gelopen, Jolanda 18.7 in 1.49.57 (zo’n 10.2 km/u), Geraldien 27.4 in 2.25.25 (bijna 11 km/u) en Geert 3.52. Hieronder Geert’s verslag:

Geert’s Midwintermarathon

Ik had me in geschreven voor de Asselronde (27,3)  maar heb mijn inschrijving op de dag van de wedstrijd veranderd in die voor de marathon. Vorige week kreeg ik een schema onder ogen van een hardloopvriend, hij bleek minder kilometers te hebben getraind dan ik de de afgelopen weken voor deze marathon. Dus heb ik besloten om samen met hem de uitdaging aan te gaan. Ik had er heel erg veel zin in en volgens Paul is dat het halve werk.

 

Het weer was goed, zo’n 5 graden en wat lichte regen dus ;  de kortebroek aan, veel uiervet tussen de benen en gaan met die banaan.

We zijn voorzichtig van start gegaan, we wilden de marathon binnen de 4 uur gaan lopen. Het is een prachtig maar super zwaar parcours,een continue heuveltraining . Bos, veel heuvels en vals plat. Je hebt het gevoel alsof je constant omhoog loopt, erg veel klimmetjes. Je loopt eerst met de Asselronde mee tot 25 km en dan via de Apenheul ga je naar de 2e lus van 15 km hier kwam ik Jeroen van Geraldien tegen die ook de marathon liep. Ik heb alle 5 kilometers ruim binnen het half uur kunnen houden.

 

Km

5

10

15

20

21,1

25

30

35

40

41,2

42,2

0:05:22

tijd per 5 km

0:28:41

0:26:52

0:27:01

0:26:23

0:26:30

0:29:20

0:27:46

0:27:13

0:06:37

0:05:05

cumulatief

0:28:41

0:55:33

1:22:34

1:48:57

1:54:19

2:15:27

2:44:47

3:12:33

3:39:46

3:46:23

3:51:23

 

Het was wel zwaar maar ik heb geen moment echt kapot gezeten zoals je in het schema kunt zien. Toen ik over de finish kwam zag ik in mijn oog hoeken Geraldien nog even en had het gevoel dat ik nog wel een paar kilometers had kunnen lopen door lopen. Hoe dan ook het was lang geen pr maar het was achteraf mijn mooiste en voldaanste marathon ( mijn 10e) die ik heb gelopen.  Het was een mooie voorbereiding op 23 april, de marathon van Enschede.

Stadsparklopen 2006

Op 15 januari waren we met 5 lopers van de loopgroep actief in Groningen.De sfeer was beregezellig al was de
temperatuur in eerste instantie nog wel berekoud. Het zonnetje was echter vanaf een uur of half elf sterk genoeg om de kilometers aangenaam te maken.

Aisha en Linda troffen we in de kantine en hadden 10 a 13 km. in de planning. Daaf ging voor de 10 en Jolande wilde als voorbereiding op Apeldoorn graag de 16 km. volmaken. Ik had met mezelf afgesproken 10 in het stadspark te lopen maar
daarna door te lopen naar Roden om zo toch de nodige km’s te maken. Uiteindelijk heeft iedereen bij mijn weten naar tevredenheid zijn/haar km’s gelopen. Daaf eindigde in een tijd van 59 minuten!! Streeftijd gehaald. Ik liep samen met hem op en had dus dezelfde eindtijd. Jolanda draafde nog 2 rondjes door en haalde over de 16 km. de zeer verdienstelijke tijd van 1.33 uur.

Groetjes Geraldien

(naschrift Paul) Aisah en Linda hebben rond de 1.03 gelopen. Uitstekend!

Decemberloop Peize 17-12-2005

‘t is allemaal gelukt, vrijwel iedereen liep lekker en goed, sommigen zelfs
heel goed. Twintig minuten voor de start zag het er nog niet naar uit,
dichte sneeuwjachten maakten dat we nog maar even binnen bleven zitten en de
warming up uitstelden.

Toen klaarde het op en konden we gaan lopen. Het parcours was hier en daar
glad, het was niet ideaal lopen.

Poppo 42.59.     De trainingsarbeid betaalde zich uit!
Ebel 43.xx      idem
Guido 44.xx    ging niet helemaal lekker, er zit meer in!
Bas 45.xx ‘       wou onder de 50’, nou dat is dan gelukt!
Klaas 48.xx      jajaaa,  boven de 60 maar ook onder de 50!
Jack 50.xx,        een mooie start voor een mooi loopjaar
Monique 51.xx, thuiswedstrijd
Bennie 51.xx,    een PR!
Jolanda 55.54,  gewoon goed… PR?
Harriet 55.27,   idem

15km:
Geert 1.08.56.  Natuurlijk de 15km Met blote benen door de sneeuwjachten
Evelien 1.12.59. kreeg ook de volle laag maar heel goed doorstaan

ikke 37.41, een beetje te snel gestart, ingezakt, na 5 km kreeg ik het
steeds kouder, handen bevroren. Had ik die muts en handschoenen maar
opgedaan.

grtn.paul  10 km:

 

Nienoord Cross    3-12-2005

Mannen 50+   10 km

18    Luc Nijveen            53:43

20    Albert Kamminga    54:25

Mannen 40+   10 km

9    Marc Wijsman         39:25

19    Geert Wierth           47:57

Bastiaannet Cross Norg

13e mannen 40+  Marc Wijsman 9 km in :  36.12

13emannen 60+   Luc Nijveen     9 km in :   47:38

Plantsoenloop 2005

8  Ste  mannen 40+     POV onze trainer  : 27:12.4

25 ste  mannen  40+    Geert Wierth         : 31:56.0

Geert

 

A’dam marathon

Halve marathon

Naam Geraldien Leppers
Tussentijden (netto)
8,9 kilometer

46:31

13,9 kilometer

1:14:02

18,9 kilometer

1:41:58

Netto tijd                     1:53:59
Snelheid 11,106 km/uur

 

Marathon

Naam Geert Wierth
5 km 25:57 (25:57)
10 km 52:31 (26:34)
15 km 1:18:04 (25:33)
20 km 1:43:21 (25:17)
21,1 km     1:49:06
25 km 2:09:07 (25:46)
30 km 2:35:16 (26:09)
35 km 3:02:20 (27:04)
40 km 3:30:35 (28:15)
Netto tijd     3:42:56
Snelheid 11,356 km/uur

Het was een prachtige dag voor mijn 9e marathon. Ik voelde me redelijk fit.Het weer was goed misschien iets te warm en langs de Amstel hadden we wat tegen wind. Vorig jaar was ik op 28km  in A’dam uitgevallen met een lopersknie. Dit jaar wilden ze in A’dam het wereld record binnenhalen en ik stond dan ook met Haile Gebrselassie aan de start. Ik had 2 jaar geleden in Berlijn al eens met Paul Tergat (2.04.55) een WR gelopen en dat wilde ik nog wel eens gaan meemaken. Ik heb lekker vlak gelopen. Misschien had het in het begin iets sneller gekund. Ik heb me tot 39 km goed gevoeld. In de laaste 3 dacht ik Haile geen WR ( wel 2.06.18) dan ik geen PR. Samen uit samen thuis!  Op naar mijn 10e marathon misschien nog wel in 2005.

 

Zuidlaardermarktloop

Ron v.d. Veen : 41.01

Erik Tieleman  : 44:07

Luc Nijveen    : 51:46

 

4 mijl

24:07.5 Marc Wijsman

 

Hé, webmaster,

Heb je zelf de 4 mijl nog gelopen vandaag? Als opwarmertje voor Amsterdam. Nou, deze mag er ook zijn. Dit was mijn debuut op de 4 mijl en ik heb genoten. Bertha zette mij ergens in Haren af en ik sta nog niet naast de auto of wie komt daar aangefietst? Luc! Heeft een kennis in de buurt van de start wonen, zou na de finish teruglopen en dan op de fiets weer naar Roden. Petje af. Terwijl ik langs het startvak wandel, glijdt Erik op skates voorbij. Een ruime parkeerplaats is vrijgehouden voor de inlopers. Daar dribbelt ook Gerard Nijboer. Voor de niet ingewijden, Europees kampioen op de marathon in Athene en een zilveren medaille op de olympische spelen van Moskou. Hij heeft al een keuvelmaatje, maar Jacob Vos blijkt nog vrij te zijn. Hij traint op schema’s van Paul, heeft zich door hem laten bekeren tot de Verheul-methode en loopt weer de keien uit de straat. O ja, Paul, je krijgt de groeten van hem. Een kwartiertje voor de start naar de kledingwagen om mijn T-shirt mee te geven. In het wedstrijdvak tref ik Juul Baller van Groningen Atletiek, een van de medecursisten assistent trainer recreatieve loopgroepen. Om hem te bereiken moet ik om een groep statenleden heen; elk de eigen naam en provincie op de rug. Bij de CPC heb ik ooit Willem Alexander met twee lijfwachten over de volle breedte van de startstreep geposteerd zien staan. Er wordt omgeroepen dat achtergelaten kleding door het Leger des Heils wordt opgehaald; een sympathieke maatregel. Het aftellen gaat van tien, negen … uh, internationaal startveld … eight, seven, tel zelf maar door en knal! Gezegend de Kerkstraat uit, twee keer een draai naar rechts over de Molenweg en dan één lange rechte Rijksstraatweg naar de Vismarkt in Groningen. Je mag me ‘s-nachts voor een broodje haring wakker maken, maar ik blijk niet de enige liefhebber te zijn. Wat een publiek langs de kant, rijendik langs bijna de gehele route. Naar de hoempapabandjes steek ik een dankbare duim op. De laatste paar honderd meter zoek ik de rechterkant op om handjeklap te doen met mijn kinderen, maar ik ze niet. Het is zo druk, dat ze direct na de finish zijn gaan staan. Een kusje tussen de spijltjes van het hek. Bij het verlaten van de finishstraat deel ik de aangereikte fles water en druivensuiker met ze. “Papa, hebben ze ook ijsjes?” Nee, maar verder was de organisatie perfect.

Mvg,

Marc

 

26:36.4 Ron van der Veen

 

28:49.6 Erik Tieleman

 

32:24.0 jack bolt

 

29:58.7 Dolf Tiggelaar

 

32:37.5 Rolf Heikens

 

32:35.7 Luc Nijveen

 

42:00.2 Stephan Griep

 

38.58 Wenda Heslinga

 

40.15  Suzan Weegenaar

Foto’s van de 4 mijl kun je zien op :  http://www.oris.nl/4mijl/
Eemsmondloop

Evelien Hoogendoorn 10 km in : 46.40

 

 Zuidhorn

Geraldien Leppers en Jolanda Been hebben  meegelopen in Zuidhorn. 5 ronden van elk 2, 3km. hebben ze gelopen in 1.01.45 uur.    

Het parcours werd verlicht middels tuinfakkels wat een erg leuke sfeer gaf.. goed idee van de organisatie.Met een voldaan gevoel en weer een T-shirt rijker zijn de dames naar huis gegaan.

 

De Run Winschoten

De Run zit erop, we hebben het prima gedaan! We zijn 60e geworden in 8.16 uur.Marc en ik gingen als eersten richting Winschoten, om startnummers op te halen en om als eerste en derde te lopen.Ik liep 38.16, ongeveer zoals ik verwacht had, maar het was wel zwaar…klef en warm weer. Daarna kon ik me concentreren op het in goede banen leiden van van alles en nog wat, en op het begroeten van de vele vele loopvrienden en -bekenden.
Alle anderen liepen ook zoals de trainer had verwacht; maar het weer maakte het steeds zwaarder. Warm en vochtig, het slechtste dat je als hardloper kan hebben. De tijden waren niet om over naar huis te schrijven. (ik heb dan ook gebeld). De 100 kilometer individueel werd gewonnen in 6 uur 30. Iemand die dus elke 10 kilometer in 39.00 gemiddeld aflegt, ongelooflijk. Maar je ziet ook lopers van 50, 60, 70 jaar oud de 100 km afleggen, je gaat je afvragen of je dat zelf ook kan, maar die gedachte verwerp je dan weer ‘gekkenwerk!’. Maar op de terugweg in de auto denk je er nog even aan ‘zou het mogelijk zijn…’ 
Ikzelf moest na etappe 6 weg, maar toen draaide het team al lekker en we hebben zonder problemen de finish gehaald.

Groeten Paul.

De tijden :
Jack                58.35  minuten, zwaar, warm.
Marc               41.50  minuten, voorzichtig ivm dreigende blessure
Dolf                 51.40  minuten, zwaar, warm.
Evelien             50.12  minuten, zwaar, warm.
Dick              1.09.21 last van de voet daardoor stukjes gewandeld, hopelijk herstelt het goed.
Jeroen              42.13  minuten, zwaar, warm.
Poppo              48.09  minuten, zwaar, warm.
Geraldien         51.10  minuten, zwaar, warm.                                                                                                                                                                        Guido              44.58  na een kamikaze start een beetje tegen een muur van warmte opgelopen.

Geert liep voor Adorprunt : 46.15 min. De eerste 3 km in 12.50 min,de 5km in 20.45 en toen ging het licht goed uit!  

 

Top-Run Hoogkerk (15 juli 2005)

Geraldien Leppers :      10.3 km : 48.50   foto staat op : http://www.hanstop.nl/wedstrijd5.htm

Evelien Hoogendoorn : 10.3 km : 49.45  foto staat op :http://www.hanstop.nl/prijsuitreiking.htm

Geraldien en ik hebben vrijdagavond in Hoogkerk allebei een beker gewonnen!!! Geraldien  tweede plaats, ik  de vijfde plaats.
Is er al een prijzenkast voor de loopgroep? Als “bewijs” willen we woensdagavond wel onze bekers meenemen naar de borrel.

Omloop Grollo (11 juni 2005)

Ebel Dijkhuis :                   10 km in : 46.30

Dolf Tiggelaar :                 10 km in : 46.50

Poppo Meijer :                  10 km in :  47.03

Evelien Hoogendoorn :  10 km in :  47:42

Luc Nijveen :                     10 km in :  51:25.

Jolanda Been :                10 km in : 1 uur en 30 sec

Daaf Hage                  10 km in : 1 uur en 45 sec

Ot en Sien loop ( 6 mei 2005 )

Marjan Huizing, Jolanda Been, Marc Wijsman, Guido Evertz en Paul de  trainer : estafette10 km in 38.40 ( 1e)

 

Nacht van Groningen ( 5 mei 2005 )

Rob Lasonder         21 km in    1.43.18

Erik Tieleman          21 km in    1.43.18

Dolf Tiggelaar         21 km in     1.48.00 

Ron van der Veen   21 km in     1.41.59 

Jack Bolt                  15.8 km in  1.23.00 

Leeksterlenteloop

Halve marathon :
Rob Lasonder 1.41.59
Erik Tieleman 1.43.39
Aisah Sloterwijk  : 2.13.35  (1e halve marathon !)

12,8 km: uitslagen niet bekend !?
Marc Wijsman
Kees Blokpoel
Ron v.d.Veen
Ebel Dijkhuis
Rolf Heikens :      1.08.30
Harm Jelies
Stephan Griep

 

Asselronde Apeldoorn(29 januari 2005)

Asselronde:

128 Geraldien Leppers Roden 27,5 km in 2:31:08 (5.35 min/km / 10..71 km/uur)

minimarathon :

452 Aiaah Sloterwijk Tolbert 18,7 km in 2:13:28 (7.41 min/km / 7.79  km/uur)

 

Decemberloop Peize (18 december 2004)

Jack Bolt                          :   5 km in 24.54 (4.58 min/km / 12.04 km/uur) (Het ging niet zoals ik had gehoopt. Ik liep achter een aantal mensen aan waarvan ik dacht dat ze een voor mij leuk tempo hadden,maar na 5 km. was ik volledig kapot. tijd was niet eens onaardig: 24.54 min. Ik was een aantal dagen ervoor ook al niet zo lekker en na die 5 km al helemaal niet. Ik was duizelig en stond te trillen op mijn benen. Vrienden van mij en mijn vrouw en kinderen stonden bij de finish. Ik heb met hun nog een kop koffie gedronken en ben half depressief naar huis gegaan. Mijn bedoeling was zeker om de 10 km. te lopen maar dat moet een andere keer maar.)

Geraldien Leppers              : 10 km in 47.30 (4.45 min/km / 12.63 km/uur)

Rolf Heikens                      : 10 km in 56.10 (5.37 min/km / 10.68 km/uur)

Geert Wierth                      : 15 km in 1.08.30 (4.34 min/km / 13.13 km/uur) (Het was erg gezellig. 13 leden van de loopgroep deden mee ! Het weer was de eerste 2 rondes okay, de laatste ronde ging het regenen met natte sneeuw en de wind trok wat aan. Ondanks een korte nacht ,aanval van een hond,veter los en 1 sanitaire water stop, ben  ik heel erg tevreden over mijn 15 km.We hebben nog even gezellig na zitten kletsen in de kantine van VV Peize over onze ervaringen tijdens de tocht. Samen een wedstrijdje lopen moeten we vaker doen !! )

Ron v/d Veen                     : 15 km in 1.11.15 (4.45 min/km / 12.63 km/uur) 

Dolf Tiggelaar                    : 15 km in 1.11.25 (4.46 min/km / 12.60 km/uur)

René van Maastricht           : 15 km in 1.11.30 (4.46 min/km / 12.58 km/uur)

Eric Tieleman                     : 15 km in 1.12.20 (4.49 min/km / 12.44 km/uur)  

Luc Nijeveen                      : 15 km in 1.14.05 (4.56 min/km / 12.26 km/uur)  ( Luc kreeg gisteren zijn A.O.W papieren in huis !!! ) 

Harm Jelies                        : 15 km in 1.23.55 (5.35 min/km / 10.72 km/uur) 

Stephan Griep                     : 15 km in 1.23.55 (5.35 min/km / 10.72 km/uur)

Kees Blokpoel                      : 15 km in 1.28.41 (5.54 min/km / 10.14 km/uur)  

Evelien Hoogendoorn            : 15 km in 1.29.55 (5.85 min/km / 10.05 km/uur)  

wie had dat gedacht! 

12 man/vrouw van onze loopgroep en iedereen voor de 10 of 15 kilometer.Ik had weinig tijd maar gewapend met fototoestel viel ik met neus in boter.Eerst kon ik Kees Blokpoel vastleggen, die net zijn 3e rondje in ging.Daarna Evelien, die ook haar 3e rondje in ging. Ze liep naast de ‘snelste peizenaar’, zie de foto. Rolf stond al relaxed aan de kant na zijn 10 km, en daar was een stralende Geraldien met vers PR al. Toen was’t even wachten op de eerste 15 kilometer finishers. Eerst Geert, en toen een groepje van 3… ik moest alweer weg dus niet iedereen heb ik kunnen vastleggen…

Groet en tot de volgende training, trainer Paul

De Ameland Adventure run (11 december 2004 ).

Rob Lasonder : 21.1 km in  1.51.32 (5.18 min/km / 11,28 km/uur)

 

Nijeveen Bovenboerloop ( 4 december 2004 ).

Geraldien Leppers : kwart marathon 11 km in 55.20 (5.01 min/km)

 

Nienoord Crossloop ( 4 december 2004 ).

Luc Nijveen : 10 km in 51.23 (5.08 min/km)

Dolf Tiggelaar : 10 km in 50.40 (5.04 min/km)

Zoals gewoonlijk ging ik weer te snel van start. Deze keer kon ik in tegenstelling tot vorige week in Norg wel herstellen tijdens de race en liep uiteindelijk toch een redelijke tijd.

De cross op zich werd gehouden op een leuk parcours; heuveltjes, bos, gras en lekker veel blubber. Kortom van alles wat. Volgende wedstrijd gaan we het maar eens op de weg proberen in Peize.

Geert Wierth : 10 km in 44.43 (4.28 min/km)- Glibber de Glibber ! Het was een leuke cross. Ik schat zo’n 100 deelnemers.We moesten, 1 kleine ronde lopen en 3 wat grotere.. Er zat een pittige “berg” in waar we 4 keer over heen moesten. Verder was het parcour erg nat en het was over een groot gedeelte zoeken naar droge stukken en glibberen. Dolf, Luc en ik hebben het er prima afgebracht ! Luc had gisteren al 80 km gefietst ! (waar haalt “der Alte”de energie van dan ?!) geweldig !, Dolf had Norg nog wat in de benen en de 20 maal 1 minuut van afgelopen woensdag ,wat een inhoud ! en ik heb een week of 6 met mijn R.knie getobt, vele kilo’s zwaarder ! en toch over een zwaar blubber parcour maar een dikke minuut langzamer dan mijn weg pr op de 10 km. Rara hoe kan dat ?!? Leve onze Loopgroep Roden ! Op naar Peize !

Bastiancross Norg  ( 27 november 2004 ).

Maartje Luijt    : 6 km in 44.44,  – Prettig gelopen in Norg. Heb 6 km gelopen in 44.44min.De eerste ronde vond ik zwaar. De tweede ging heel prettig. Fijn dat het parcours is aangepast .Zodat je niet direkt na de start een smal bospaadje krijgt.  De training in de zuurse duinen heeft goed geholpen. Goed de heuvels  op en je dan naar beneden laten vallen.heerlijk.

  Marc Wijsman : 9 km in 35.39 (8e M40)

Erik Tieleman  : 9 km in 45:45, – Veel baat gehad bij de korte-pasjes-bij-de-heuvel-op-techniek, vooral in de laa tste ronde !,

Dolf Tiggelaar :  9 km in 49.22, – Viel een beetje tegen. Ik ging te hard van start en ging daarom halverwege helemaal kapot. Volgend jaar beter en misschien volgende week in Leek al wel!
                                                                                                                                                                                                                                                    Luc Nijeveen   : 9 km in : 51.10

Kees Blokpoel  : 9 km in : 54 min 55 sec, – Het is geworden 54 min 55 sec en dat viel me alles mee. Als Luc vooraf begint met, “Ik ga voor de 54  minuten”, dan moet ik gaan voor ietsin de buurt van één uur, dat was dan ook mijn doel.Het eerste rondje ging zo makkelijk dat ik schrok en besloot het langzameraan te doen, maar het bleef gewoon goed aanvoelen. Dus het laatste rondje maar doorgezet met het bekende resultaat.De training in de Zuurse duinen bleek echt z’n vruchten af te werpen. Het klopte gewoon, strak heuvel op en met grote passen naar beneden en je pakte vervolgens altijd weer de nodige meters.

 

– Ik, Marjan, en de kids waren eigenlijk net te laat om de start van de Bastiaannet Cross in Norg mee te maken, maar we hadden een goede
parkeerplaats op 100 meter van het parcours. Daar aangekomen, maar eens even afwachten wie er allemaal voorbij zou komen, na 1 rondje.

En dat waren er een heleboel!
Allerlei bekenden uit Groningen, en daar was ook Erik Tieleman al in zijn geelgroen jack en met soepele tred. Vlak daarna, achtereenvolgens Dolf
Tiggelaar, Luc Nijeveen in z’n efficiente pasje, en Kees Blokpoel. Ze lagen midden in het veld en vrij dicht bij elkaar. Maar Marc zou toch ook lopen?
Het tweede rondje: opeens maakte zich iemand los van de lopende meute, rende naar de kant, gaf zijn vrouw 2 kindertjes een knuffel en rende door… Marc!
Verrast door dit tafereel was ik net te laat met mijn foto.Eigenlijk heb ik alleen Erik enigszins goed op de foto… het was donker en niet erg geschikt voor digitale camera’s.

De prestatie van Marc verraste me, 35.40 ongeveer, erg goed, ik zou het hem niet nadoen! Er deed ook een andere veteraan mee, Jacob Vos, die op schema’s
van mij traint. Deze was slechts 2 minuten sneller maar traint wel 100!kilometer per week!
De anderen waren na zo’n 45 a 55 minuten binnen, ook prima in deze zware cross. En hopelijk heb ik niemand over het hoofd gezien.

En even snel als we gekomen waren vertrokken we weer… wie weet hoe lang het naborrelen nog geduurd heeft?

groet,Trainer Paul

 

Geert Wierth (in de rode broek)  : 27.44 (pr)

Erik Tielman        : 30.04 (pr)

Dolf Tiggelaar      : 31:57

Poppo Meijer      : 32.33

Harm Jelies         : 34.06

Rolf Heikens       : 34.50

Aisah Sloterwijk  : 43.37

Ik heb de meeste tijden zelf opgezocht. Kloppen ze niet ?, dan moet je me maar even mailen.

O.ja, wel niet de 4 mijl gelopen zondag 10 oktober maar Yvonne Russchen en Bea de Haan liepen wel 3 km in 23 minuten tijdens de training !(PR!)

Jouster Merke loop 11 km (25 -09-2004)

Geraldien Leppers : 1 uur en 3 sec.  (4e).

Winschoten Run (11 september 2004)

Geert Wierth          :            42.195 km in : 4.05.11

Paul Oude Vrielink :                   10 km in :    38.49

Verslagje marathon in Winschoten Geert:

Eind jaren 70tig liep ene hardloper Dirkjan v/d Laan door onze straat in Oude-Pekela. Hij was aan het trainen voor de 100 km “de Run” in Winschoten. Ik dacht altijd, die is “gek” , maar op een of andere manier ben ik dat beeld nooit kwijt geraakt. Een 100 km zit er voor mij niet in maar een marathon in Winschoten is een mooi alternatief. Op die manier kan ik ook eens beetje voelen wat die Dirkjan heeft gevoeld toen hij door Winschoten en omgeving liep.

Vanaf het startschot ging het al mis. 10 minuten daarvoor kwam er nog een hoosbui over Winschoten en toen ik om 13.10 de Klinker verliet was de hemel strak blauw ,het was klam en vochtig en vooral heel erg warm. Vanaf het begin had ik het gevoel alsof de handrem erop stond en dat gevoel duurde tot het eind nou ja tot het eind ? later meer daarover.

Na 5 km kreeg ik buikkrampen en ben toen even van het parcours afgeweken richting de Winschoter Brandweerkazerne daar mocht ik even gebruik maken van de WC.Daarna voelde ik me een stuk beter.

Bij 26 km zat ik er compleet doorheen ,dacht ik ik kap ermee! Bij 28 km dacht ik, nee dat nooit ! Zo ging het nog een tijdje door.

Toch kwam ik bij de 32.195 meter nog ruim binnen de 3 uur ( 2.57) door. De laatste ronde was zwaar, erg zwaar.Bij elke drink post heb ik ruim de tijd genomen en heb verder genoten ! Ik wist al dat ik niet binnen de 4 uur zou finishen, want ;

Ik ben rustig door gelopen naar de Elandhof. De eerste ronde werd ik daar al toegejuicht door 2 ouwe schoolmakkers van de middelbare school in Winschoten. Ze waren net bezig hun huistap te installeren op een van hun opritten.

Om 17 uur zou er een biertje  voor me koud staan hadden ze belooft en …inderdaad. Bij de 40 km hebben we samen een biertje gedronken op mijn prestatie. Wat een feest ! Ja, het is een feest om in Winschoten te lopen. Alle straten zijn versierd, heel veel mensen langs de kant met de barbecue en niet te vergeten veel bier. Je wordt elke ronde en in elke straat als een held binnengehaald.

Eind tijd 4.05.11 ( 13e plaats ), geen pr (is 3.41) maar wel mijn 8e marathon waarvan 5 in 12 maanden.

Zo,nu eerst de Rodermarkt en 17 oktober de marathon van Amsterdam !

                                              Ik hoor jullie denken die is “gek “ !

Allereertste training LR zondagmorgen 5 september 2004. Het was gezellig en warm !

 

 

?>

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *