Hardlopen is een noodtoestand. Een activiteit die onder grote druk of extreme spanning wordt uitgevoerd. Hardlopen doe je om de trein te halen of een belager af te schudden. Zelfs het kroonjuweel van het hardlopen – de marathon – was oorspronkelijk het gevolg van een oorlogshandeling.

 

Er bestaat geen evolutionaire ontwikkeling die erop gericht is geweest de mens te laten hardlopen. Als de natuur had gewild dat we hard zouden lopen waren we viervoeters gebleven. Hardlopen is dus een onnatuurlijke toestand, of zoals een kennis het onlangs formuleerde: 'een chaotische bewegingsvorm die je ingewanden door elkaar schudt'.

 

Maar hij is dan ook een fietser. En fietsen, dat weten we allemaal, is veel natuurlijker dan hardlopen.

 

Voor zover er echt serieus hardgelopen wordt, moet je denken aan gladiatoren en de arena's van het oude Rome. Vertaald naar de eigentijdse vorm: atleten en tartanbanen. Ongezonde, door firma's gesponsorde bezigheden die in stadions worden verricht tot vermaak van velen.

Toch wordt er veel hardgelopen – ook buiten de stadions. Uit vrije wil dus. Het is diezelfde vrije wil die religieuze genootschappen kenmerkt. Je doet eraan mee omdat je erin wil geloven. En vallen grote religies terug op een heilig boek, bij het globalistische hardloopgenootschap is dat de site van Runnersweb. Hier wordt het hardlopen enthousiast bezongen, gevierd en beleden. Daarbij wordt de heidense, nietlopende bezoeker niet vergeten. Want zoals elk religieus genootschap kent ook de renwereld zijn zendingsijver en missionaire behoeftes. Zo zijn er volgens Runnersweb tien geboden die het belang van hardlopen moeten onderschrijven.

 

1. Het is goed voor hart-en bloedvaten. Je moet dan wel dertig minuten hardlopen en dat vier keer in de week.

2. Het is makkelijk toegankelijk. Hardlopen kan overal.

3. Het is niet duur. (Maar wel dure schoenen kopen)

4. Hardlopen ontspant en helpt tegen stress thuis of op het werk. (Je bent even de deur uit.)

5. Je valt ervan af.

6. Je kunt flexibel trainen. (Overdag of 's nachts)

7. Je voorkomt hart-en vaatziekten (is hetzelfde als 1 maar anders krijgen we de tien niet vol)

8. Het voorkomt botontkalking.

9. Je kunt op elk niveau beginnen.

10. Je houdt er een gezonde huid aan over.

 

Een heel erg verrassend rijtje is het niet. Lopen is goed voor je lijf. Ik liep een stukje. Nikes aan de voeten. Fleece-hemd, das, spijkerbroek – om niet op te vallen.

(Het was in de winter.) Het moest eruitzien als een man van vijftig die haast had. Wat merkwaardige ploffende loop, waarbij ik vaststelde dat de linkerenkel anders neerkwam dan de rechter, snel optrekkende kramp in de kuiten, zwarte vlekken voor de ogen, opkomende misselijkheid in de maagstreek. Nee, dit kon niet gezond zijn voor iemand die van nature op een stoel of een bank zit.

 

Maar er zijn andere getuigenis-Hardlopers sen, zoals die van Pieter Winsemius. De oud-minister en medewerker van McKinsey publiceerde zijn loopervaringen in 'Ik wou dat ik uw benen had'. Onuitstaanbaar boekje. Want de serieuze loper moet wel over een paar specifieke karaktereigenschappen beschikken. Daartoe behoren concentratie- en doorzettingsvermogen en een flink ontwikkelde vorm van egomanie.

 

Zo schrijft Winsemius uitvoerig over zijn 'jaarlijkse tienkilometerbeurt bij het medisch centrum'. ,,Veertien centimeter vermindering van de buikomvang, anderhalve van de nek. Een hartspier die blijkens inspanningsmetingen vijfentwintig tot veertig procent sterker was dan tevoren en een aanzienlijk lagere hartslag, van 78 naar 52 slagen per minuut plus een veel kortere hersteltijd. Het meest vreugdevol was echter de longinhoud die – bij mij altijd al groot op 5,8 liter – nu gestegen was naar 7,3 en later zelfs een keer boven de 8 is uitgekomen. Daarmee plaatste ik mijzelf bij de profwielrenners en de waterpoloërs, zo werd mij verzekerd.”

Om in dit benijdenswaardige gezelschap te verkeren volstaat het hem om drie keer per week in totaal zo'n dertig kilometer te lopen. Drie keer per week? Dertig kilometer? Waar haalt hij de tijd vandaan? Ook aan die vraag wijdt hij een hoofdstukje. Want, stelt hij, ,,lopers hebben een roeping te vervullen bij het activeren van hun zittende vrienden.”

 

Evangelisatiewerk, noemt hij dat letterlijk. En dan komt de levensles: ,,De essentie van tijd maken is gelegen in het trefwoord 'focus'.” En de sleutel voor focus is discipline. ,,Als ik merkte dat wij de vier keren per week niet haalden – dat lijkt veel maar het weekend is altijd goed voor twee keer hollen – dan volgde een strafexercitie tegen mijn agenda. Dan werden er afspraken verzet en avonden opengemaakt. Na verloop van – korte – tijd telde mijn secretaresse mee.”

Als je lopen zo met tijden en data is verbonden, is een secretaresse inderdaad geen luxe. Winsemius behoort tot de orthodoxe tak van het hardlopen: een man van chronometers en trainingsschema's, van internationale marathons en bijzondere trajecten:

,,Ik vermoed dat ik in meer dan twintig landen de weg op ben geweest met als 'gekste' het Copacabanastrand van Rio de Janeiro. Of zou het toch Tokio of SintPetersburg zijn geweest? Of Lissabon?”

 

En de orthodoxen zijn in opmars, ongeveer omgekeerd evenredig als de rokers worden teruggedrongen. Hun gezondheidsgeloof wordt gestaafd door de wetenschap: door de medische (de fysiotherapie beleeft gouden tijden), maar ook door die van de loopindustrie. Wie wil gaan lopen moet bij de specialist eerst een filmpje laten maken van zijn looptechniek – welkom in de wereld van hartslagmeters en schoenentesten.

 

Hier gaat het over pronatie en afwikkelbalken, over adripene en carbon midvoet laminaat. In het juninummer van Runner's World, waar de zon altijd over het parcours schijnt, lezen we over een computergestuurde schoen die automatisch de ideale dempingsgraad regelt. In het blad zijn ook tien pagina's opgenomen met een agenda van loopevenementen in deze maand. Het hele land is op de been en rent van hot naar her, van Klazienaveen, via Rijssen naar Papendrecht en Veldhoven. Het deed me denken aan een krantenartikel in Indonesië waar enthousiast melding werd gemaakt van nieuwe moskeeën in West-Europa. Je bent gek als je niet loopt.

 

Maar vergeet 't allemaal. Hardlopen is verslavend. Het lijf is na afloop van een loop zo in de war dat het het genotshormoom endorfine gaat produceren. Hardlopers zijn gewoon junks in veel te dure stretchbroeken. Dus: ga lekker naar buiten. Gewoon een beetje lopen. Niet te veel, niet te hard, niet te ver. En koester uw zitvrienden.

 

Copyright: Trouw

 

Geachte heer, mevrouw,

Naar aanleiding van uw vraag in uw e-mailbericht d.d. 14 juni 2004 of honden
los mogen worden uitgelaten binnen de
gemeente Noordenveld deel ik u het volgende mede:
In artikel 2.4.17 van de Algemene plaatselijke verordening (APV) van de
gemeente Noordenveld is de bepaling opgenomen,
dat honden binnen de bebouwde kom aangelijnd dienen te zijn.
In de praktijk blijkt dat deze bepaling veelvuldig wordt overtreden. In het
algemeen is dit niet zo bezwaarlijk.
Gelet op de capaciteit van de politie is de handhaving van deze bepaling
ondoenlijk. Doorgaans wordt deze bepaling alleen
toegepast, indien er sprake is van overlast van een hond dan wel de hond
door bijtgedrag moet worden aangemerkt als
gevaarlijke hond, als bedoeld in artikel 2.4.19 van de APV. In dat geval
worden door gemeente en politie maatregelen genomen
tegen de desbetreffende hond.
Uw vraag is in algemene zin gesteld, zodat volstaan wordt met voornoemd
antwoord. Indien sprake is van overlast van een
bepaalde hond verneem ik dat graag van u, zodat in dat geval in overleg met
de politie bekeken kan worden of hiertegen
kan worden opgetreden.
Vooralsnog vertrouw ik erop, dat uw vraag hiermee voldoende is beantwoord.

Met vriendelijke groeten,

Afdeling Bouwen en Wonen,
Vakgroep Bijzondere Wetten, Ondersteuning en Administratie,

G. Pauli

Trainende hardlopers ergeren zich het meest aan hondeneigenaren! Kijk maar even op : http://www.runningfiles.com/