Uitslagen & Foto's
( Foto's, uitslagen &
verslagen kun je mailen naar info@loopgroeproden.nl of paul_ov@hotmail.com)
De marathon in Apeldoorn. Vol goede moed begon ik eraan. Een
schoolreisje zou het worden: leuk met de bus van Groningen Atletiek, heel
lekker lopen, vooral genieten van het parcours en gezellig met de andere lopers
wat kletsen. Het moest vooral makkelijk gaan en bij de drinkposten gewoon even
stoppen, thee en banaan eten en dan weer door. Net als bij de trainingslopen.
Het eerste uur was dit ook zo. Toen begon ik allebei mijn enkels te voelen en
dat baarde mij al wat zorgen. Maar het werd niet erger. Bij 15 km vond ik het
zwaar worden. Ik liep met Geraldien, Jeroen en Jolanda mee. We moesten bergop,
langs de Amersfoortse weg. Wat gingen ze snel. Ook daarna, naar beneden, ik kon
ze wel bijhouden, maar het kostte me meer moeite dan ik had gedacht. Ik had het
hier al zwaar, en we waren pas op 18 km. Kom op Eef, dat was in Eindhoven ook
zo, en dat ging uiteindelijk prima. Kan nog best goed gaan.
Het splitsingspunt kwam eraan, waar de 27km-lopers naar de finish gingen en wij
nog een ronde van 15 km moesten. Nu werd het echt zwaar: van wind in de rug en
naar beneden lopen, moesten we nu wind tegen en omhoog. Ik wist dat dit stuk
zwaar was. Jeroen liep met me mee, ons tempo zakte een heel eind terug en af en
toe kon ik lekker achter Jeroens rug kruipen. O, o wat was het zwaar. Ik kon
echt niet harder dan, wat zou het zijn, 9,5 km per uur. Gelukkig was de drinkpost
van 30 km iets voor de 30 km, want daar had ik een hele fles sportdrank en een
ontbijtkoek klaar laten zetten, en daar had ik dringend behoefte aan. Even iets
eten en drinken deed me goed. Het ging ietsje beter, ook omdat de weg draaide,
dus minder tegenwind en minder steil werd.
Daar is de Amersfoortse weg weer, nu (bijna) alleen nog naar beneden.
Kilometers aftellen, niet meer nadenken, alleen nog maar lopen. Alles deed me
zeer. Voor mijn gevoel liep ik als een soort hobbezak naar beneden. Maar toch
haalden Jeroen en ik alleen maar mensen in, die hadden het dus nog moeilijker
dan ik.
Dan het laatste stuk, het leek wel een soort heldenallee: publiek, muziek, en
aanmoedigingen van bekende Nederlanders (die ik niet (her)kende). Dit was leuk,
nou ja een klein beetje.
Over de finish en meteen ontzettend zere benen. Ik kon bijna niet meer erop
staan. Over het hek hangen. De vrouw die mij de medaille omhing had het over
een hele zware marathon. Zulke zere benen...... De tas ophalen en even op de
grond zitten. Iemand haalde voor mij een bekertje thee. Ik zag er zeker
helemaal hopeloos uit, dat mensen dat allemaal voor me gingen doen. Geraldien
was er. Weer over het hek hangen. O o wat een zere benen. Golven van
misselijkheid overvielen me, het huilen stond me nader dan het lachen. Ik kon
gewoon niet meer. Gauw maar naar binnen, Orpheus in, wat een eind omlopen.
Eindelijk een stoel, maar mijn benen moesten omhoog. Ik kon ze niet rustig
laten liggen, ze deden zo'n zeer. Wat eten, wat drinken. M'n verhaal verteld
aan de loopgroepleden. Sommigen verbaasd dat ik het zo zwaar had gehad. Nog
even liggen op de bank, benen omhoog nog steeds heel erg pijn. Langzaam ging
het beter.
Toen met de bus weer naar huis, waar ik de hele weg kotsmisselijk met de ogen
dicht heb gezeten. Nadat ik in Groningen mijn maag had geleegd, knapte het op.
Thuis gebracht, meteen in bad. Toen ging het snel beter, wat drinken en ik
kreeg weer trek. Heerlijk zuurkool gegeten, veel thee gedronken en op tijd naar
bed.
's Nachts nog een keer wakker geworden van de honger. Dus weer wat eten en
drinken.. En nu, de volgende ochtend heb ik eigenlijk alleen maar honger. Ik
voel me niet echt moe meer. Geen spierpijn in de benen. Enkels doen geen pijn
meer. Deze week gebruiken om te herstellen en dan de training weer hervatten
voor over 6 weken de marathon in Rome.
De tijd was 4.02.nog wat. Helemaal volgens planning. Ik snap zelf niet waarom
ik zo diep heb moeten gaan, het was blijkbaar niet de dag. Terwijl ik er wel
klaar voor was, en extra gerust had de afgelopen week. Ik kan er geen reden
voor verzinnen. Ik neem me wel voor om meer te eten tijdens de marathon. Toch
maar gewoon een powerreep een uur van tevoren opeten, dat is me in Eindhoven
goed bevallen. Misschien was het toch iets van energietekort na 15 km?
Dit bericht is overgenomen van mijn weblog: hollenhollen.blogspot.com
evelien
Ook ik had veel zin in Apeldoorn. De avond ervoor een
"losloop dribbel" met Geraldien & Rickie. Deze ging lekker en gaf
een goed gevoel.
Er was ons op het nieuws beloofd dat de wind minder zou worden, maar helaas,
toen we uit de bus stapten, woei het behoorlijk... (niet mijn ding, maar we
hebben het ermee te doen). We hadden ruim de tijd om nog even koffie te
drinken, richting kleedkamers te gaan en ons te prepareren op de start.
Zoals altijd, hoe dichter bij de start, hoe meer kriebels. Jeroen & Evelien
nog even de tas naar het bagagedepot. "We zien je hier, Jeroen!". Dit
keer geen groot scherm, maar een koeling o.i.d. Dit kan niet mislopen dachten
we....... Berlijn nog in ons hoofd. Evelien was intussen terug, waar is
Jeroen??!! Evelien nog even gekeken, geen Jeroen. Wel, daar komt ie gelukkig
aan.
Tezamen met Jeroen, Geraldien, Klaas, Evelien, Rickie en Harma staan we
achteraan in het startvak. We beredeneren dat dit zeer tactisch is, omdat je
dan in ieder geval mensen inhaalt, wat dan weer goed is voor de mentale pep.
Vooraf even kort overleg gehad over de loop zelf, rond de 1.58 op de halve en
dan na de halve, bergafwaarts, wind in de rug maar knallen wat er nog in zit.
Ik heb heerlijk gelopen, had veel kracht in mijn benen en de
"klimmetjes" gingen prima. Ook toen we de beruchte Amersfoortseweg
opdraaiden geen paniek, gewoon doorlopen en zeker qua snelheid niet inboeten.
Schema 1.58 was opgelopen naar 2.03. Uiteindelijk kwam de halve in 2.02. Ook
goed.
Ja, en toen kwam het moment na de halve... wind in de rug, bergafwaarts, nog
steeds kracht in mijn beentjes. Geraldien gaf aan dat ze max. liep en zelfs een
tandje terug ging doen.Op haar "ga maar", ging ik... heerlijk, hele
kudde's liet ik nog achter me. Bij de laatste drankpost op 25 km. herinnerde ik
me een moment van 3 jaar eerder... toen trof ik daar Lian.(Ik miste je wel hoor
Lian, maar heb je gelukkig al weer zien lopen) Ik wist dat het nog maar 2,5 km.
was, en ik voelde me nog steeds goed. Doorlopen dan maar... op de Loolaan gaat
het dan helemaal vanzelf.. ik spotte daar Paul, een eindje verderop stonden Jur,
Nicole, nu met Teije, en nog een stukje verder hoorde ik heel hard: JOLANDA (ik
dacht Gerard, maar het was Harm). Ik wist dat er geen PR in zat, maar rende
(lees trimde, hebben we in de bus gehoord) toch voor een tijd onder de 2.35 en
dat is gelukt: 2.34.12.
Sta nog wat na te hijgen, doemt Geraldien al op.... ik zeg nog: wat ben je
snel!! Minder dan 2 minuten na mij.... geweldig. Toen kwam de aap uit de mouw:
"De enige manier om jou te laten gaan is te zeggen dat ik een tandje terug
doe, maar dat heb ik niet gedaan. Ik had alleen niets extra's en ik voelde dat
jij dat wel had.En dat werkte". Ja, dat krijg je als je samen zoveel
loopt, dat je zonder woorden van elkaar weet hoe de ander in de race zit. Mooi!
Wel, zeer tevreden richting douche. Gelukkig konden we Harma & Rickie
binnenhalen. Jaha, zij wel een PR!! Goed gedaan dames en proficiat met deze
overwinning!!!!!! Geniet ervan.
Allen bedankt voor de gezellige dag en tot woensdag.
Jol
Goed gelopen allemaal, dacht ik. We zijn 31e geworden. BEst
goed, want voor de meesten van ons was/waren het toch trainingsronden.
Ik heb zelf twee keer 49 minuten gelopen. De eerste ronde makkelijk. Ik had
mezelf ingehouden, het moest makkelijk voelen. En dat lukte ook. De tweede
ronde begon stijfjes. Ik moest vooral wennen aan mijn andere schoenen. De
Brooks lopen totaal anders dan de Nikes van de eerste ronde. Veel stugger en
een heel andere voetafwikkeling. Tot 4 km ging het lekker, daarna ging ik voor
mijn gevoel een tempootje terug. Voor mijn gevoel ging ik steeds langzamer
lopen, maar toch nog op een acceptabel tempo. Ik was verrast dat ik toch weer
dezelfde eindtijd had als de eerste ronde. Het voelde niet zo. Zijn het toch de
schoenen waar het aan ligt????
Wil je meer lezen: kijk op hollenhollen.blogspot.com
Evelien
Even geknipt vanaf de run site:
31 4710-4719 Gron Atletiek IV NED SPORT 0:41:56 1:30:23 2:21:02 3:11:33 3:56:13
4:45:03 5:34:45 6:23:59 7:13:00 7:59:15
Paul 41.56
Jeroen 48.37
Geraldien 50.39
Jeroen 50.31
Paul 44.50
Evelien 48.50
Gerard 49.48
Evelien 49.14
Gerard 49.01
Bas 46.15
Een mooie lijst,
een clubrecord?
Ikzelf liep wel lekker maar had geen energie. Wegens druk, weinig slaap, (te)
veel trainen etc etc. Extra rust pakken!
Geraldien liep opmerkelijk goed, twee dagen na haar laatste lange duurloop van
30 km, en dat terwijl het ook nog warm was. Want het was opeens warm, na vier
weken regen en kou.
Tot trains!
Paul
ja een goede prestatie met zijn allen. Zelf lekker gelopen
en tevreden over de tijd. Het was nog best warm. Was wel ruim 3 minuten
langzamer als vorig jaar maar het kan niet altijd feest zijn en nu veel minder
goed getraind dus wel verklaarbaar. Blijft een leuk evenement. Op naar het
volgend loopje.
grt. Bas
Dan ook nog maar even mijn ervaring.
Na al mijn gemopper van de afgelopen weken is de vorm eindelijk weer terug.
Met Jol al 2 fijne loopjes gehad. En nu een vlotte 10 er achteraan.
De laatste 30 er ging niet heel gemakkelijk maar ik deed het er voor. Vrijdag
loopband met 10, 11 en 12 km blokjes.
Was dus zaterdag zeer aangenaam verrast met mijn eigen benen. De eerste 2 in
9.50. Te snel. tandje terug. Heb dat beina na elke k.m. tegen mezelf moeten
zeggen want het bleef soepel gaan. Inderdaad wel warm maar na 7 met mezelf
afgesproken het ritme niet meer te onderbreken met sponzen en bekertjes. Door
naar de finish en daar weer drinken.
Bijkomend voordeel van al die lange lopen is dat je werkelijk in no time bij de
finish bent. Wat is zo'n loopje snel om!
We hebben een mooie vlakke race neergezet. Een 31e plek...supertrots op ons.
Na de run door naar Munster waar Joen nog een hele marathon in de planning
had.(Als voorbereiding?) 
Ik ben heerlijk van bakkerij naar terras gegaan en hij heeft zijn ding gedaan.
De sfeer en het weer waren geweldig. Kwam wel helemaal in de marathonmood!
Hebben ze in Berlijn ook (alc.vrij) bier na de finish?.....Tafels vol, wel raar
om al die kapotte lopers met halve liters bier rond te zien lopen!
Gr en tot woensdag.
Geraldien.
Nou, hierbij dan ook mijn verslagje over de thuiswedstrijd van
gisteren. 
Ik had niet echt een plan. Enkele weken geleden wilde ik bij de Run van Roden
sneller lopen dan vorig jaar, toen ik mijn PR op 1:35:48 zette. Maar de laatste
weken eigenlijk helemaal niet zoveel gelopen, na de marathon in Rotterdam. Vaak
maar 2 keer per week, dus niet veel kilometers gemaakt. Aan de andere kant: ik
kan wel redelijk tempo lopen de laatste weken. Wat nu doen tijdens de Run?
Toch maar proberen dacht ik een minuutje voor de start. Vorig jaar was het
tempo gemiddeld 13,1 km/u, dus nu proberen constant rond 13,3/13,4 te lopen en
dan moet je automatisch een snellere tijd neerzetten.
Zo gezegd, zo gedaan, toch? Nee dus, ik liep veel te hard, bijna 14 km/uur. Was
het de lekkere muziek bij Dick?? In de eerste ronde haalde ik nog voor dat we
het bos in gingen de groep Guido, Poppo en consorten in, daarna vlak voor heet
zandpad Evelien. Dit gaat niet goed dacht ik, maar ondanks dat de hersenen
zeiden "doe dit nu niet, dit gaat niet 6 rondjes" bleven de benen
toch doordraaien.
Ronde 1: 15:05 min, rondje 2: 15:11 min. Derde ronde: even rustig drinken bij
de drinkpost, moet kunnen, maar ik voelde al dat het (te) hard ging. Ronde 4
ging nog op tempo, daarna werd het echt zwaar. Een behoorlijk verval tot ruim
boven de 16 minuten in ronde 5 en 6. Ik dacht: ronde 5 nog proberen zo goed
mogelijk tempo te houden en dan mag ronde 6 langzamer, dan nog zit er een PR
in. Dat rekenwerk gaat wel goed, want voor de laatste ronde had ik nog ruim 18
minuten over. Dat moet kunnen, dacht ik.....
De laatste keer zandpad kwam opeens Bas voorbij. Die had zijn wedstrijd perfect
gepland en gedoseerd (wat een strak schema, Bas, volgens de uitslagen....). Ik
moest even een paar tellen op het eind van het zandpad lopen (???).....Dan toch
weer snel de gedachten omschakelen: geen gepieker, benen doen zeer, maar nu
gewoon doorgaan, minder dan een kilometer en een tijd van rond 1:34 zit er nog
in dacht ik toen ik op de klok keek. Snel weer in het ritme komen,
doorgaan.....Op het pad richting kinderboerderij zag ik opeens Jeroen en
Geraldien. Bij het passeren de boodschap: "de eerste dame loopt vlak voor
je, hup,hup, inhalen....". De snelheid inderdaad vanaf toen verhoogd en
eindsprint richting finish. Daar was ik uiteindelijk 7 sec achter de eerste
dame in een nieuw PR van 1:34:15. Dik tevreden, al was het moeilijk en
eigenlijk niks voor mij. Slecht verdeeld, helemaal niet vlak, moeilijk en
zwaar, zeker de laatste twee ronden. Maar who cares....
Het terrras was ook weer gezellig, maar ik snap niet waarom in Roden snackbars
al om 21.30 uur dicht zijn. Maar Amigo heeft ook lekkere frieten..... 
Maurice
Zo dan.....
De eerste spierpijn is weggetrokken en ik durf weer normaal van de trap af.
Toch veel minder spierpijn dan in vorige marathons. Nog steeds heel blij en
voldaan.
Ik heb gegeven wat er in zat.
We waren weer met een gezellige groep en hebben er een mooi feestje van
gemaakt. Iedereen goede tijden en met Ingrid aan de kant een top verzorging. De
reis, de pizzeria, het hotel, de beurs, ontbijt, parkeren, sms, het omkleden,
het startvak, Lee, en niet te vergeten de marathon zelf maakten dit weekend
weer onvergetelijk.
Het was best fris en winderig maar....
Voelde me sterk tussen de oren. Er was een peace of mind die ik eigenlijk niet
ken van mezelf. Het leek alsof ik vooraf al vree had met het resultaat?!
Toch ook nu wel weer gedachten aan uitstappen gehad. Na de 2e keer Erasmusbrug
ben je (bij 27 k.m) slecht 5 minuutjes verwijderd van een warme douche en
beentjes hoog. Maar ...gelukkig geen gehoor hoeven te geven aan die gedachten!
De paniek tussen 20 en 30 was ook niet aanwezig al denk je wel regelmatig...het
is nog zo ver. De muziek, het publiek en zeker ook Jeroen zijn dan onmisbaar!
Ik keek regelmatig om me heen en zag dat meer mensen het zwaar hadden. Gedeelde
smart is halve? smart?
Het was wel weer heel druk op het parkoers. Veel slalommen of inhouden om te
kunnen passeren breken je ritme. Ik had gehoopt dat dit na de indeling in
startvakken/tijdszones minder zou zijn maar in mijn beleving was het nog
drukker dan 5 jaar geleden. Al bij 10 k.m wist ik....dit is mijn laatste keer
Rotterdam of ik moet een half uur sneller gaan lopen. Deze 4 uurs meute is te
groot!
Dan maar naar Diever?
Zelfs toen ik er bij 30 achter kwam dat de gelletjes afgegeven waren aan Ingrid
en ik dus door moest zonder voeding geen moment aan opgeven gedacht. Doorlopen
naar de volgende post was de enige optie. Daar veel Extran drinken en door voor
de laatste 7. Veel achter Jeroen gekropen lekker uit de wind en een betere
concentratie.
Al vanaf 10 k.m een harde/zere plek in de linker kuit. Deze werd bij 20 echt
gemeen maar schoot gelukkig niet door in de kramp. Versnellen zat er na de
halve dit keer helaas niet in. Wel enkele keren een korte poging gedaan maar de
kuit wou niet mee. Uitlopen zonder blessure was belangrijker dan het haar van
Paul!
Dit keer wel genoten op de coolcingel. Toch het laatste stukje nog gesprint
want........
4.03 staat toch leuker in de boeken dan 4.04!
Heel veel stoere verhalen en patat bij de grote M en nu maar rusten.
Op naar Berlijn.
Gr en tot...Geraldien
Even dan ook maar mijn impressie van afgelopen weekend .
Zoals Geraldien al schreef: weer een top-weekend gehad. Waarmee maar weer eens
bewezen is dat het niet alleen om het lopen gaat. De voorpret ernaartoe, de
reis - koffie drinken onderweg en omdat de Extran in de aanbieding is dan maar
meteen 4(?) flesjes kopen - het startnummer halen, lekker wat slenteren over de
beurs - schoentjes passen die je toch niet koopt, gratis spulletjes krijgen,
die lekker zijn en daarom loop je nog een keer langs dezelfde stand, in de hoop
dat je nog een gratis pakketjes krijgt - wat dan eerst niet lukt en later na
uitdrukkelijk lang langsslenteren toch opeens weer wel......
De routinematige maar o zo gezellige pizzeria-uit-eten-actie, met daarin voor
mij al een vast ritueel (ooit geroepen door Paul): gewone tagliatelle - zonder
saus - met olijfolie, knoflook (en in dit geval in Rotterdam pepertjes. Daarna
gegarandeerd als toetjes romige tiramisu (imiddels is al een scorelijst
opgesteld met waar de hoogste score voor dit nagerecht is gescoord....).
Wijntje erbij en in de bar van de - ook al standaard wordende - Stayokay nog
een biertje voor het slapen gaan.
En dan toch ook nog wel: natuurlijk het lopen.
Dan DE DAG zelf. Beetje frisjes, 7-8 graden en veel meer wind dan verwacht (4-5
bf ipv 2-3 bf, scheelt toch wel). Wat aantrekken? Korte of lange mouwen, short
of lange broek? Keuzes, keuzes, maar ach, als je dan nagenoeg iedereen in kort
hempje ziet waarom wij dan ook niet?
Op naar de Coolsingel, waar nog juist het plukje haar van Leen Hooghuis (alias
Lee T.) te zien is bij zijn mopje zingen voor het startsein. En dan is het
11.00 uur, het kanonschot en weg zijn we. "We" zijn in dit verhaal
Gerard en ikzelf. De gewenste eindtijd ligt dicht bij elkaar dus samen op pad.
Maar zoals ook Geraldien al noemde - het lijkt gvd wel de 4-mijl: geen
doorkomen aan de eerste 2-2,5 kilometer. Tussentijden 5:45 en 5:40 op de eerste
km. Dat gaat te langzaam, dus maar even eraan trekken zodra er ruimte komt. Dat
betekende relatief snelle kilometers met tempo 12,5 km/uur. Dit ging eigenlijk
prima en doorkomst op de halve marathon was 1.44.20. Mooi op schema. Eingelijk
ging dit prima door tot - in mijn geval 33 km. Daarna werd het wat zwaarder,
waardoor ik Gerard moest laten gaan. Tussen 33 en 42 km verder alleen gelopen,
met een beetje moeilijkere periode tussen 34-38 km. Alhoewel, tempo nog steeds
iets boven de 12 km/uur, dus prima in schema. Ik had nog voldoende tijd om
alvast te rekenen.: nog 8 km met 5 min/km dan blijf ik onder de 3:30. En zo
ging het ook: 3:29:28 met een fantastische finish op de Coolsingel. Super
tevreden, weer 8 minuten eraf...
Het publiek in Rotterdam is super, het is een snel parcours met veel muziek en
dat is toch wel errruuugg lekker. Een aanrader voor iedereen die een marathon
overweegt.
Dank weer aan de groep voor een gezellig weekend. Op naar de volgende...
Maurice
en dan ook mijn verslagje,
Het ging allemaal erg lekker,
Ik had veel getraind, gemiddeld iets van 95 km/week de laatste 11 weken,
inclusief lange snelle lopen etc etc. Nu na afloop van de trainingsperiode heb
ik nog een zeer goed en relaxed gevoel over deze hele elf weken, Spier,
Diever..mmm.
De marathon: ik had een week voor de marathon een tijd van 2.53-2.54 in
gedachten als alles perfect zou lopen. Sneller leek me niet mogelijk, vooral
ook omdat ik geen enkele echt 'harde' wedstrijd had gelopen. Maar natuurlijk
gaat nooit alles perfect. Een achillespees probleem in de laatste week,
hierdoor moest ik wat trainingen overslaan waardoor ik niet helemaal soepel
was.
De start: in een woord KOUD!
De eerste kilometers probeerde ik zo moeiteloos mogelijk in mijn ritme te komen
en zonder echte inspanning vloeiden er kilometertjes van 4.00-4.05 uit mijn
benen. Dit ging zo door tot minstens 10-15 kilometer en ik droomde al over een
tijd van 2.51. Maar op een bepaald moment, bekertje pakken, weer op gang komen,
merkte ik dat ik opeens stijf in bovenbenen was. Nog geen pijn maar wel veel te
vroeg stijf. En dat wordt niet meer soepel in een marathon.
Conditie verder goed, hartslag ruim onder de 150. Ik had het gevoel wat onder
mijn 'vermogen' te lopen. Maar harder gaan zou binnen enkele kilometers tot
instorting leiden. Dus maar voorgeshuffled, erasmusbrug. Hier aflopend, kwam ik
Ingrid tegen en ik voelde mij juist op dat moment erg slecht. Het bergaflopen
deed behoorlijk zeer en ik moest nog 16 kilometer! AAARRGGHHHH!!! Heel even
dacht ik aan uitstappen, maar, Lian stapt ook niet uit, dus ik ging door!
De rest van de kilometers deed bijna evenveel pijn als twee jaar geleden en ook
deze keer vond ik de pijn fijn, "ach kijk ons nu eens lekker onverantwoord
bezig zijn, mooi werk". Mijn broer Rene stond vlak na 30 kilometer met een
fles AA, half leeggedronken en weggeknikkerd. En juist op het moeilijkste punt
na 34 kilometer, toen ik dreigde te 'crashen', kwam hij nog even langszij
fietsen. Ik herpakte me meteen, 'even aan broer laten zien hoe je die laatste
kms loopt', en het ging weer iets vlotter.
De laatste kilometer ging nog in 4.07 en ik kon zelfs nog wat joggen na afloop,
niet verkeerd!
Toen was het wachten op de rest. Wat kan ik zeggen, KLASSE!!! Een marathon is
verd.. moeilijk en kost veel mentale energie.
.. en OP NAAR BERLIJN!
Want ik ben nu toch no wel opzoek naar een "echt goede marathon",
waarbij je op vol vermogen loopt. Dit is erg moeilijk voor elkaar te krijgen,
wieweet in Berlijn.
Paul
Hallo allemaal,
Met recht de Leekster Lentesloop...... vol goede moed en zin toog ik naar de
start. Wel om een lang verhaal kort te houden, ik ben gestopt, ja echt gestopt.
Ik kreeg last van mijn knie, en ik zeg altijd tegen anderen: als je iets voelt
kun je beter stoppen. Nu moest ik dit zelf, en dat valt niet mee. Ik lag prima
op schema en het liep ook goed, maar om erger te voorkomen ben ik maar gestopt.
12,8 km. in 1.09.05.
Gelukkig voor mij hebben de anderen allemaal goed gepresteerd zodat ik toch nog
een beetje blij ben. Dorine met haar debuut in 1.54.xx en Rickie voor het eerst
onder de 2 uur, en ook niet een beetje onder de 2 uur, maar hups 1.58.11!!!!
KLASSE.
Wel, dit was het dan even vanaf hier.... ben danig gefrusteerd, vandaar dat ik
het maar snel van me afschrijf. Ga nu douchen en daarna gooi ik het in de
drank, nouja beetje dan.
Tot woensdag!
Jolanda
En ik maar denken dat het alleen tussen Lettelbert en Leek
woei!!
Pffff. Heb veeeeel meer respect gekregen voor Jeroen's haaswerk in mijn
wedstrijden. Op kop lopen is zo makkelijk nog niet. Maar Rickie, we hebben het
gedaan. Op het tandvlees maar een zeer constante loop. 56.20 op de 1e 10 maar
ook 56.20 op de 2e 10 klasse!
De sfeer was weer geweldig gezellig en Klaas hoorde terwijl iedereen al buiten
op hem stond te wachten dat hij bij de organisatie zijn prijs in ontvangst kon
gaan nemen. Zo oud en nog zo hard lopen... Grapje Klaas, 1.45 is knetterhard.
Maurice zag om half 2 dat de start on half 3 was dus....met een beetje hard
fietsen haal ik het nog. Ja en hard hollen ook. 1.39?! Mooi hoor. Harma loopt
gewoon de halve terwijl ze zich inschrijft voor 12.8 ook super. Dorien
inderdaad een fraai debuut en Piet (ook al noemde ik je Klaas!) nog bedankt
voor het aanmoedigen.
k'Was heen gaan hollen wat heel lekker was maar moest toen ook terug hollen wat
iets minder lekker
was. Moe, stijf maar blij met weer 30 in de benen.
Een warm bad, een rosebiertje en een pizza verzachten het leed.
Van Jeroen de heroïsche Diever verhalen gehoord. Allemaal gefeliciteerd. Jammer
dat ik dat gemist heb.
Een goed herstel en tot woensdag.
Pompstee na afloop!
Gr. Geraldien
Na het geweldige haas-werk van Geraldien kan ik natuurlijk
niet achterblijven met een berichtje. Wat loopt dat lekker zeg, als je je niet
hoeft bezig te houden met tijden, en alleen maar hoeft te lopen. En dan
natuurlijk die rug waar je achter kan kruipen bij de tegenwind. En tegenwind
was er vandaag. Maar ondanks dat heb ik heerlijk gelopen. De laaste 2 km
inderdaad op mijn tandvlees, maar met het vooruitzicht nu dan echt onder de
twee uur te lopen, kon ik toch het tempo volhouden. En daar was ie dan: 1.58.13
op mijn klokje. Ik ben er echt heeeel blij mee. Geraldien, bedankt! En Piet,
wat leuk dat je ook kwam aanmoedigen. Zeker tijdens de zware laatste meters
helpt dat.
Alle andere lopers natuurlijk gefeliciteerd met jullie prestaties. Volgens mij
heeft iedereen het weer super gedaan vandaag. Jij ook Jolanda. Voor uitstappen
is vaak meer moed nodig dan voor doorlopen, en volgens mij heb je er heel
verstandig aan gedaan.
Herstelse allemaal en tot woensdag.
Rickie
Ha allemaal,
Iedereen hartstikke
gefeliciteerd met mooie looptijden of de moed verstandig te zijn.
Ik heb zelf wat gemengde
gevoelens omdat ik dom bezig ben geweest in Leek. Ik liep achter Harm (liep de
12,8 km) aan overduidelijk met mijn verstand op nul. Ik snapte onderweg
niets van de Km bordjes en dacht dat ik dus al aan mijn eindronde bezig was
(wat dus verbazingwekkend makkelijk ging, die halve marathon is een eitje dacht
ik) en toen Harm stopte stapte ik ook uit de baan. Ik dacht ik haal een kop
thee en toen zei de man van de thee " zeg ging het niet goed dat je
gestopt ben ?" Ik zei ik ben helemaal niet gestopt ik ben klaar (ik vond
die lui die na de finish hard doorliepen ook al zo fanatiek, of die moesten
zeker snel naar huis, zo redeneerde ik alles naar mijn eigen beeld). Toen het
kwartje viel gooide ik de thee gauw weg en rende de laatste 8 km en toch nog
1.53 gehaald! Alleen die eindsprint zat er de tweede keer niet in.
Nou volgende keer gebeurt me dit
niet weer. Trouwens Harm dank voor het haas zijn.
Dorine
DIEVER.....
Maanden in training, door weer en wind, kou, sneeuw, regen.....alles
getrotseerd.....
Mijn laatste lange duurlopen van 36/37 km gingen goed; de laatste van 30 km en
28 km was ronduit BAGGER...dat had natuurlijk al het meest duidelijke teken moeten
zijn. Daarnaast mijn giga drukke bestaan van dit moment met alle vermoeienissen
die ik voelde....tja....wat wil je dan???? Een marathon lopen???
Ja. dat wilde ik dus....en dat deed ik dan ook...Van te voren heb ik al gezegd
dat ik me nog nooit zo slecht gevoeld had voorafgaand aan een marathon als deze
keer; de voorbereidingen waren wat trainen betreft wel goed maar ik was niet zo
verbeten als andere keren; daarvoor had ik het te druk en ik hoefde van mezelf
DEZE keer niet meer te bewijzen. Wilde eigenlijk deze mooie loop als een lange
duurloop zien. Nou....lang was hij zeker....!!!! Mozes, er kwam geen eind
aan!!! Je gelooft het vast niet maar bij 15 km voelde ik al dat het niet echt
lekker ging en bij 20 km had ik al last van mijn benen! Nou, dan moet je nog
een HEEL EIND!!!
De pijn werd alleen maar heftiger en mijn tempo - nou van tempo kan ik
eigenlijk niet spreken - lag dramatisch laag.....K K K...
Er kwamen steeds meer lopers die mij inhaalden met in mijn beleving niet eens
zo heel erg snel; hoe langzaam liep ik dan wel niet? Heel langzaam
dus....Evelien kwam voorbij, Ingrid liep ik nog tegen het lijf bij de 28 km
ronde en ja hoor daar hoorde ik de altijd lachende Jeroen al roepen; "Keep
on smiling" Nou sorry, Jeroen, maar bij mij was van lachen echt geen
sprake meer; JANKEN!!! Dat was wat ik deed; van pijn en ellende. Maar ja, dan
heb je twee opties; uitstappen of doorgaan. Bij mij komt uitstappen niet gauw
in mijn vocabulaire voor...dus....doorgaan. Dan krijg ik toch altijd iets van;
doorzetten!!!! Kom op! Verbijten! zolang het niet om een blessure gaat, ga ik
er toch voor, onder welke condities dan ook....Bij de drankpost van 35 km kwam
Gerard op de fiets aanrijden; lekker gedouched en al LANG klaar met zijn
prestatie....praatte me wat moed in, maar op een gegeven moment heb ik hem toch
maar gevraagd om me alleen te laten in deze laatste crises van deze marathon;
ik wilde dit alleen doorstaan (weet nog precies hoe ik me voelde). Bij ong.
37/38 km kwam Paul eraan op de fiets - wat moet hij wel niet gedacht hebben;
moet dit nog bij de loopgroep horen???? Daar moeten we het maar eens over
hebben....ik zei maar niets....volgens mij vroeg hij nog of ik niet UITSTAPPEN
wilde???? Hoezo??? Was het werkelijk dan zo genant???? (Ja Lian; het was
werkelijk erg genant..) NEE IK WIL NIET UITSTAPPEN!!!! IK WIL NL. OOK DE
MARATHON VAN DIEVER GELOPEN HEBBEN; DE HELE !!!!!!!!!!! Na 40 km kwam JW ook
nog op de fiets eraan....En Stijn bleek ook nog bij de finish te staan. Met
bloemen.....au au au wat duurt het lang ben ik er nou nog niet....Wat is het
toch een pokke eind...en ja hoor eindelijk EINDELIJK loop ik het prachtige bos
van Diever uit; zie ik in de verte/dichtbij Ingrid zwaaien...zie ik zelfs de
finish.....wat een tijd 4.48 Stijn roept door de microfoon "kom op mama"
en ja hoor ik haal DE FINISH!!!!! Wat is er gebeurd? vraagt Stijn....één
antwoord heb ik: "HET GING GEWOON NIET..." maar ik heb wel de
marathon van Diever gelopen en toch en toch en toch.....heb ik een blij gevoel
en toch een gevoel van kracht, doorzettingsvermogen en overwinningsgevoel ik
heb hem nl. UITGELOPEN. Diever zal ik lang blijven heugen maar niet als iets
vervelend; integendeel; we waren weer met een stel fantastische loopgroepers,
hebben weer een geweldige dag beleefd, hebben elkaar weer geweldig ondersteund
en opgevangen. Elke keer ontroert me dit weer en ben ik blij dat ik bij de
loopgroep Roden hoor (mag ik blijven?) Waarvoor weer mijn dank. En ik heb zelfs
samen met één van onze debutanten Geo, een medaille van de marathon van Diever
en dat kunnen niet veel zeggen.....(er zijn immers geen medailles uitgereikt).
Ik heb weer genoten.....uiteraard, maar dat had ik al gedaan....de fantastische
felicitaties voor Geo en Evelien; GEWELDIG! KLASSE!!!! Ben erg trots op ze!! En
uiteraard ook voor alle geweldige prestaties die in Leek neergezet zijn; klasse
allemaal.
Ik heb genoten van Diever; vooral van het parcours; ik heb er lekker alle tijd
voor genomen.....
Op naar BERLIJN!!!!
sportieve groet en liefs,
Lian
3.39.50!!!!
Jongens, wat ben ik trots op mezelf! Wat ging het super!
Ik had me heel goed voorgenomen om niet te hard te starten, en dit is goed
gelukt. Ik denk dat ik ongeveer 11.5 km per uur liep aan het begin. En ik dacht
maar steeds dat het te snel ging, ik probeerde langzamer te lopen, maar dat
hoefde eigenlijk niet want het ging ook weer lekker.
De halve marathon ging in iets van 1.49 of zo. En de tweede halve dus in ook
zoiets. Maar het tweede deel was veel zwaarder: een stuk mul zand, wel 2 km
lang en veel open stukken met tegenwind. Ik kan zelf niet geloven dat ik
ongeveer mijn snelheid aan heb kunnen houden.
Tot 30 km ging het best. Toen werd het wel moeilijker, logisch, dat mag nu ook,
zei ik tegen mezelf.
Wat enorm hielp was dat ik vanaf dit punt steeds mensen ging inhalen. De een na
de ander. Hoewel ik zelf natuurlijk ook best heel moe werd, waren de anderen
blijkbaar nog moeier en stukker.
De laatste 10 km heb ik dankzij de gel door kunnen tuffen. Ik kreeg hele zere
bovenbenen, maar energie bleef op peil, steeds nam ik maar weer een slok gel en
dat hielp goed.
Mijn bovenbenen gingen heel erg pijn doen. Ik kon bijna een dame voor mij
inhalen, maar ik durfde eigenlijk niet, want die bovenbenen. Het laatste stuk
was lang en met veel tegenwind. Doorkachelen. Nog weer twee dames ingehaald en
een paar heren. Ik kon gewoon doorgaan, aan de conditie lag het niet.
Na de finish kon ik haast niet meer op mijn benen staan. Ik heb even in het
gras gelegen, met mijn benen omhoog. Wat lekker.
Ik kijk terug op een toch wel makkelijk gelopen marathon, afgezien van die
bovenbenen. En wat constant gelopen, dat heb ik nog nooit voor elkaar gekregen,
en natuurlijk een hele mooie tijd, en dat op een zwaar parcours.
Ik las al dat de Leekster Lente (s)loop voor een aantal heel mooi verlopen is.
Rickie: wat een mooi PR en Dorine met een prachtig debuut, gefeliciteerd!
En Jolanda: verstandig om uit te stappen, ook al is het balen. Maar ja, beter
nu op tijd gestopt en over een maand een herkansing, dan nu doorgaan, met pijn
en in een mindere tijd finishen en vervolgens maanden uit de roulatie zijn.
Gauw vergeten, en op naar de volgende halve cq hele!
Evelien (Paul wil je mijn drinkflesje woensdag meenemen naar de Pompstee, ik ga
daar zeker heen en als ik me ertoe in staat voel kom ik ook trainen, hoef niet
naar Groningen)
Hoi,
Hierbij ook mijn verslag (zie ook weblog),
In het kader van het thema "het haar gaat er nog niet af":
Geo opende in een vreselijk snelle sub 1.30 halve marathon, en was mooi op
koers richting een sub 3.08 toen helaas de kramp in hamstrings toesloeg. Dit
had hij noch de trainer voorzien, mogelijk dat het mooie maar hier en daar
lastig te belopen parcours debet was. Heuveltjes, zandpaden...
Evelien liep een heel goede 3.39.5x, heel goed, misschien dat een racebaan
parcours a la Rotterdam of Amsterdam of ... voor de nog benodigde 6 minuten kan
zorgen...
Lian had een offday en offdays worden door meneer Marathon akelig ver
uitvergroot.
Ikzelf liep de 28 in 1.57.06, dit ging ongeveer zo:
Ik had hoofdpijn, de hele nacht al, en enkele aspirines temperden dit wat. Wel
of niet starten, wat te doen? Maar je wordt nooit een marathonloper door te
voorzichtig te zijn dus gewoon ingeschreven en maar zien.
De start: twee man sprintten weg en ik kwam in een groepje van 3 terecht, die
in een lekker gezapig tempo aankeuvelden, het voelde 'langzaam', mij hartslag
was 135 wat volgens mij op 13.5 km/u hooguit duidde. Maar, 5 km 21.30, viel
iets mee. Daarna hartslag richting 140 en 21.24, ook goed. Hierna liep het bij
mij erg lekker, en, mede omdat mijn medelopers zeiden dat ze voor een Rotterdam
onder de 3 uur aan het trainen waren, versnelde ik iets en liep in heerlijk
snelle-duurlooptempo van 3x ongeveer 21.00, over de mooie, fantastische, paden
rond Diever. Het leek wel alsof alle mooie parcoursjes aanelkaargeknooptwaren.
WAAROM HEB IK DE DIEVER MARATHON NIET EERDER ONTDEKT!!!!
De laatste drie kilometer voelden mijn benen wat 'leeg', maar het ging niet
slecht. Een mooie prikkel voor Rotterdam waar ik nu verwacht de 5 kilometertjes
in 20.30 of 20.40 te gaan lopen, uitmondend in 2.53 a 2.55.
Nu nog twee weken training te gaan;
ik zal met wapperende manen mijn duurloopjes volbrengen, misschien voor het
laatst?
Paul
hallo looptoppers hier nieuws van de marathon diever
vanmorgen om 9.30 uur was het verzamelen aan de karspel 12 (lian, geo, evelien,
paul, gerard en ingrid). de fietsen op het rek aan de auto en op naar
diever...... we hadden er allemaal erg veel zin in. lian gaf wel aan dat ze
zich nog nooit zo slecht had gevoeld vóór een marathon, maar ja misschien ook
zenuwen.
we waren vroeg in diever en het was nog rustig in de kantine. er was nog ruim
tijd voor een kop thee/koffie en je te concentreren op de wedstrijd.
om 12.00 uur gingen paul, gerard en ik van start op de 28 km. mijn eerste 28
km, help!!! ik ben maar rustig achterin gestart en ging gelijk op met 2 dames
van de loopgroep hoogezand. daar eigenlijk de hele loop bij gebleven. ze hadden
al 13 marathons gelopen.
om 12.15 uur gingen geo, evelien en lian van start voor de 42 km. voor geo en
evelien de eerste marathon. ze waren niet echt heel zenuwachtig, zo te zien. ze
hadden er allebei zin in.
de eerste 5 km ging in 30 min. mooi op schema, niet harder. het was een
schitterende route door de bossen met vennetjes en ik probeerde er ook zoveel
mogelijk van te genieten. wat een mooie provincie hebben we toch. onderweg toch
een paar kleine buitjes, maar niet erg.
na 45 minuten kwam geo mij voorbij. jemig wat een tempo! hij lag als 6e man in
de race.
na 9 km waren we even de weg kwijt. moeten we nu rechtdoor of linksaf?? de 1e
vrouw in de marathon begon behoorlijk te schelden maar uiteindelijk werden we
door een die-hard die hem vaker gelopen had, de goede kant op gestuurd.
de 10 km ging in 1.03. nog altijd goed.
na 12 km kwam eerst lian en vlak daarna evelien voorbij. lian zei dat het
moeilijk ging, evelien ging goed.
het was echt geweldig loopweer en de omgeving geweldig mooi: ontspannend en het
ging echt heerlijk.
de 15 km ging in 1.36 prima, benen en knieen voelden nog steeds goed aan.
bij de 20 km kwamen de halve marathonmensen voorbij: hé, zag ik dat goed, de
leading man liep op blote voeten en keihard en daar achteraan een fietser met
z'n schoenen in de hand.
bij de 21,1 km dacht ik nog, goh het gaat nog steeds goed, terwijl ik eigenlijk
dat altijd als mijn maximum beschouwde.
de 25 km ging in 2.38. kom op nog maar 3 km. gerard en paul fietsten mij
tegemoet. zij hadden 1.57 en 2.16 gelopen, super zeg!! nu wilde ik toch wel
onder de 3.00 uur eindigen en het laatste stuk nog even versneld: 2.55.12 yes!!
ik ben er echt blij mee en geen blessures. een heerlijke trainingsloop door een
geweldige omgeving.
op naar de douche en vlug terug met een roos voor de toppers: geo in 3.20 wow
geweldig, maar zelf niet helemaal tevreden: na 35 km kramp in de hamstrings.
evelien werd door haar ouders over de streep gehaald in 3.39.50 wow!!!
geweldige tijden voor een 1e marathon. gefelicteerd.
nu nog wachten op lian. jw en stijn waren inmiddels ook gearriveerd met een
prachtig boeketje. jw werd steeds ongeruster: 3.45 nee nog niet, 4.00 nee nog
niet, 4.15 nee nog niet. jeroen finishte ondertussen in 4.14 en vertelde dat
hij lian 15 km geleden gezien had en ze liep niet lekker. jw dan maar even op
de fiets van gerard naar haar toe. en na 4.48 uur kwam lian, moe en ontzettende
zere benen over de finish. geweldig hoor, dat je met zulke zere benen dan toch
nog finisht, karakter!! en ze was nog niet eens de laatste hoor.
ook de leekster lentelopers: geweldig goed gedaan!! ricky gefelicteerd met je
pr onder de 2 uur, heel goed!! en harma, wat goed dat je nu alweer een halve
hebt gelopen, super!! en jolanda: beter uitstappen dan finishen met pijn en lang
uit de roulatie zijn. en dorien: een geweldig debuut op de 1e halve. en de rest
natuurlijk ook heel goed gedaan, het was weer een heerlijke loopdag voor de
loopgroep roden.
groetjes ingrid
Wat een toppers toch in onze loopgroep!
Supertijden: Evelien en Geo, van harte met jullie eerste marathon en dan met
die eindtijden. TOP! Lian, karakter, keihard, niet opgeven, gewoon door....en
finishen. Gerard, Paul, Jeroen en Ingrid: ook jullie mooi gedaan. Dat belooft
nog wat voor de volgende hele marathons.
Het weer was niet makkelijk (best wel harde wind hier ook op de
Leeksterlenteloop), dus daarmee ongetwijfeld nog zwaarder dan
"normaal". Nu uitrusten en morgen weer fris op....voor een nieuw
rondje (of is dat iets teveel optimisme?).
Helaas zelf niet naar Diever geweest. Teveel tijd waarschijnlijk kwijt daarmee.
Daarom maar Leek, bekend terrein, bekend parcours. Lekker gelopen, met de tip
van de trainer: "je mag best wel wat harder lopen, boven marathontempo,
het is nog twee weken....". Dus dan maar proberen en met 1.39.18 dik
tevreden. Ging eigenlijk wel lekker...
Groeten en tot woensdag.
Maurice
Wij, (Geraldien & Jolanda) kijken weer terug op een zeer geslaagd trainingsweekend. 2010 gaat de boeken in als het 1e lustrum van de Loopgroep Roden. We hadden dit jaar een “top deelname” van 25 lopers , helaas moesten Dick & Piet afzeggen i.v.m. blessureleed en kon Patrick er ook niet bij zijn. De overgebleven 22 leden hebben allen hun steentje bijgedragen aan dit immer zo enerverende weekend.
Wist u dat:
Bas, moeite had om zijn “ruggevelletje” te vinden
Alex ons gebarend door het weekend heenloodste
Jeroen een masseur op en top is
Dorien nog net op tijd aanschoof bij de yoga les
Harm in slaap viel tijdens deze les
Jolanda mooie, dikke stukken taart kan snijden
Guido de hoeveelheid eten op het bord van Ebel in de gaten hield
Ebel ditzelfde bij Guido deed
Rickie een erg lekker tiramisu recept in huis heeft
Evelien voor het eerst niet fietsend naar het weekend kwam
Maurice het nog een jaar naast Rolf geprobeerd heeft, maar de bank toch rustiger bleek
Poppo nog altijd een topsport carriere ambieert
Ingrid port lust en ook zalm
Linardus erg goed is in stamppot koken
Gerard eigenlijk niet langer in zijn loopbroek van loopgroep Bedum kan lopen
Klaas zijn belofte aan Ria (zijn vrouw) heeft ingelost? Niet voorop lopen
Geraldien met gekneusde ribben haar dertiger heeft gelopen
David onze yoga les heeft geregeld
Harma moeite had om alles in de aarde te stoppen
Rolf voor het eerst in jaren 23 m. liep, chapeau
Marc ook dit jaar weer een originele training heeft gegeven
Paul in zijn nopjes was met het thema van deze training POKER
De jasjes & shirts zeer dankbaar in ontvangst zijn genomen
31 maart a.s. het overige budget wordt opgedronken (iedereen welkom!!!)
Loopgroep Roden binnenkort met eigen bus rondrijdt
Verder hopen we natuurlijk dat Piet, Dick en Patrick er volgend jaar gewoon weer bij zijn.
We hebben alweer een optie op de Baanderhoeve voor
volgend jaar!!! Maar, zonder voldoende
deelname is het niet haalbaar om te
reserveren. Kortom zet allen
het weekend in je agenda!!!!!!!
en de groepsfoto natuurlijk
en een linkje naar de andere foto's: Foto's trainingsweekend
Ging goed,
ik 1.54.48 (hoewel ik nergens in de uitslagen sta...)
Evelien 2.15
Piet 1.46
Het was mooi weer, weinig wind en niet glad.
Mijn eigen loop ging best goed, het was wel even wennen, zo'n lang end zo snel,
maar grote stukken (vooral de naar beneden gaande stukken) gingen lekker en
tegen de 15 km/uur, dus dit was een mooie marathontraining. Wel vraag ik me
natuurlijk af hoe het dan in godsnaam zou moeten om er nog 14.7 km in dit tempo
achteraan te plakken... maar dat zien we dan later wel weer.
Evelien en Piet zullen misschien hun eigen verhaal melden, maar het ging ook
hun goed af,
en na afloop (en vooraf) nog even aan onze eigen tafel, koffie thee,
nagenieten.
Onderweg reden we Spier nog voorbij, en ik zag een mooi viaduct, wat me (na een
hint van Evelien/Piet) op een ideetje bracht voor de vrijdagavondtraining over
twee weken 
Groet!
Paul
Dan mijn stukje ook maar.
Al vroeg stond Piet voor de deur om te vertrekken naar Apeldoorn. Onderweg leek
het een prachtige, zonnige dag te worden. Maar eenmaal in Apeldoorn was de zon
nergens meer te zien.
Was het vorig jaar bar koud, dit keer vond ik het warm. Op het laatste moment
nog mijn extra trui uitgedaan en dat was maar goed ook.
Ik zou rustig starten en dat lukt ook redelijk. De eerste 5 km ging in 24
minuten, 10 km in 49 minuten. Het ging haast vanzelf, voor ik het wist had ik een
uur gelopen en was ik op 12 km. Ook daarna kon ik het tempo goed volhouden,
natuurlijk gingen de paar km langs de Amersfoortse weg zwaar. Het gaat dan een
paar km omhoog. Maar door rustig door te dieselen kwam er al snel een eind aan,
voor mijn gevoel. En dan het halve marathonpunt, hier had ik 1.45 gelopen, 4
minuten sneller dan vorig jaar. Toen naar beneden, lekker doorrollen. Op een of
andere manier ging me dat minder goed af dan vorig jaar, toen ik hier heel veel
mensen heb ingehaald. Maar goed, ik kwam op de finish af en daar bleek ik
uiteindelijk 3 minuten sneller te zijn dan vorig jaar. Prima, heel tevreden
mee. Gemiddeld 12 km per uur. Als ik dat nou nog 15 km langer volhoud........ (keep on
dreaming.....)
Evelien
Ja, ja,
Dachten we dat we 2 week geleden bikkels waren door naar Norg te lopen.......
Vandaag maar liefst 12 deelnemers in vergelijkbare omstandigheden.
De loop zelf ging zwaar. Te verwachten .... maar de benen wilden meer dan de
longen. Kwam niet in een ritme en bij 7 k.m het gelletje er maar vast in. Die
laatste k.m's zien we dan wel weer. Het hielp niet echt want hijgen en puffen
bleef het tot 15 k.m.
Na een kopje zoetje thee en 2 k.m achter de sneeuwschuif aan kwam ik een beetje
op adem.
Jeroen flitste af en toe voorbij met de camera en einde 1e lus haalden we
massa's dames van de 5 k.m in, heel goed voor de mentale pep!!!
Met veel sneeuw en geen hond(lees loper) voor of achter je werd ook dit een
loop die de boeken in gaat.
Met Dorien bij de finish die ons binnenhaalde toch heel blij met onze 1.58.
Binnen een paar minuten ook Rickie en Ingrid (De verschrikkelijke sneeuwvrouw)
over de finish. Bevroren mandarijn mee en op naar de oliebollen en de prijzen
natuurlijk.
De sfeer binnen de groep was weet geweldig. Ze wisten in de Wilp niet wat hen
overkwam met zo'n delegatie uit Roden!!!
Met een sightseeing route Groningen, Friesland, Drenthe terug naar Roden alwaar
een heet bad wonderen doet.
Wat mij betreft...Volgend jaar weer!
Tot.....Geraldien
En wederom een mooi dagje,
Met natuurlijk alvast foto's van mij,
Eigenlijk wilde ik (beken ik nu maar) na 1 kilometer al omdraaien om lekker
warm in de kantine te gaan zitten (want als je eenmaal aan rustdagen begint,
dan wil je er steeds meer van). Maar toch maar doorgegaan, in een best wel lekker
tempo heb ik 10 kilometer gelopen. Benen goed, hartslag laag, en ik voel beide
liezen een klein beetje. Kennelijk toch wat uitgegleden hier en daar.
grtz
Paul
Een halve die ik lang zal
onthouden! Ik vond het een geweldige ervaring. Wat een sneeuw, wat een sfeer,
wat een mooie loop. Ik begon goed, in een redelijk snel tempo. Maar na de
eerste ronde van 10 twijfelde ik even of ik zou stoppen. Toch maar niet gedaan.
De volgende ronde was zwaar, het tempo werd steeds lager. Genoten van het
uitzicht en de sneeuw. Kalm de wedstrijd uitgelopen. Het was fijn!
Evelien
Ja, Ja,
Het was bar en boos buiten, zeker rond half tien, de afgesproken tijd om te
trainen, zoals altijd op zondag. Met de auto richting parkeerplaats waar het
ijzig stil was, maar zie daar.... twee jasjes, groen en geel om 9.25 uur. Bleek
te horen bij Evelien en Harm. Zij waren al lopend naar de parkeerplaats bij VV
Roden gekomen, ondergetekende wilde wel rijden dus vandaar de auto.
Wachten om te zien of er nog meer die-hards waren. In de verte zagen we een
figuur in lichtgrijs jasje richting VV Roden lopen: Paul!! Even nog wachten,
hij zal wel de parkeerplaats op komen. Toch nog eens kijken....niemand meer te
zien. Toch geen Paul??? Nou ja, wat doen we, 9.35 uur en er komt toch niemand meer.
Idee: laten we de auto bij Roderesch neerzetten en vervolgens richting Norg
lopen, koffie drinken en dan weer terug. Leuk idee, maar de wind was toch wel
pittig en zeker tussen Roderesch en Langelo, geen echt pretje. Ondergetekende
had zich goed voorbereid en had een echte jaren 80 bril, type "die kun je
niet met goed fatsoen in de openbare ruimte dragen" met "alle kleuren
van de regenboog, spiegelend brilletje" tegen de sneeuwvlagen meegenomen.
Deze kwam erg goed van pas, maar de twee medegenoten hadden geen bril. In alle
wijsheid hebben we direct achter Roderesch besloten een wat meer beschutte
route te volgen en de koffie in de Herberg van Roderesch te nuttigen na
volbrachte tocht.
Lekker richting Mensige, nou ja lekker.... de verharde wegen (sporadisch
aanwezig in een bos) gingen nog wel, maar het pad richting ons warmloop en
rek-en strek- plekje in het mensingebos was toch wel erg ploeteren. Dan komt
een skipping-oefening goed van pas, knietjes de lucht in. Na een kilometertje
of 1,5 heb je het dan wel gehad. Het fietspad richting Dick (waar was je??????)
was oke, even Dick nog maar toegezwaaid, en vervolgens door het dorp weer
richting Roderesch. Het laatste stuk toch nog lekker tempo van boven de 11 per
uur.
Door dit soort omstandigheden voel je je TOP! Het overwinnen van de
natuurkrachten. Kopje koffie daarna wel verdiend en na een lekker stukje
appeltaart van mijn twee lotgenoten (ondergetekende moet even oppassen in deze
calorierijke maand) naar buiten.
Hee, zie daar, een bekende loper, is dat...? He zal toech niet.....?? Maar
toch. Bikkel Gerard komt aanlopen en meld vrolijk dat zij WEL in Norg waren.
Hij Geraldien, Jeroen en Jolanda. TOP! Nog een paar echte bikkels en
bikkelientjes.... Jammer dat we elkaar mis gelopen zijn maar de koffie smaakte
bij ons ook goed.
Tot woensdag... ook voor diegene die dacht dat je met dit weer niet kunt
lopen!!
Maurice
Hi medebikkels,
Het werd een heroische (hoe schrijf je zoiets?) overtocht naar Norg.
Vanmorgen toen de wekker ging en ik uit ons raam de sneeuwjacht zag had ik
spijt van mijn deal met Jol en Gerard. Maar afspraak is afspraak dus.....het
poolpak erbij aan.
Geen afzeggingen dus om 8.35 op pad. Lachen....midden op de weg. geen
auto,fietser of loper te bespeuren.
Aan het fietspad naar Roderesch konden we zien dat wij in ieder geval de
eersten waren die die kant op gingen!
We dachten dat Paul en Maurice ons wel in zouden halen en natuurlijk zou
Evelien op de
fiets ons ook wel achterop komen.
Jeroen kwam ons wel achterop. Wilde zeker zijn dat we heel overkwamen en maakte
bovendien onze tocht waar door alles op de plaat vast te leggen.
Het was geweldig. Met bevroren wimpers en wenkbrauwen buffelen tegen de wind
in.
Gelukkig hadden we het niet koud maar de horizontale stuifsneuw deed pijn aan
wangen en ogen. Zo gek was die sneeuwbril van jou nog niet Maurice.
Dick kwam in Norg met de auto en de mededeling dat er nog 3 onderweg waren.
Hij is ze samen met Jeroen tegemoet gelopen maar ze leken van de aardbodem
verdwenen.
Lekkere koffie met appelstreudel en toen de trainer gebeld waar de rest
bleef!!!!
Gerard ging nog lopend terug. Jol en ik hadden de pijp leeg en lieten ons door
Jeroen rijden.
De foto's nog bij Paul gebracht en toen naar de warme douche.
Het was geweldig. Dit zijn van die loopjes waar je het nog lang over hebt!!!
De hel van 2009!!!
Maurice bedankt voor de feestfoto's. Leuk hoor.
Groetjes en tot....
Geraldien
Wij: ik, Geo, Evelien, hebben
Blijham gelopen, en de score is 3 uit 3!
Evelien en ik derde in onze klasse, en..... GEO EERSTE!
Het was lekker weer, niet te koud, zodat ik met korte broek aan de start stond.
Mijn voornemen was om "eventueel" een snelle tijd te lopen, maar
zodra je 'eventueel' in gedachten hebt dan weet je dat je bij de eerste de
beste moeheid besluit er een 'trainingsloop' van te maken. En zo gebeurde het
ook.
Geo was snel weg en liep zo'n 60 meter voor mij. Dit duurde eigenlijk vanaf
kilometer 0 tot kilometer 15, die hij rond de 60.00 passeerde en ik in 60.20
ofzo. Toen, op een mooi stukje windmee, plaatste ik een versnelling en
wisselden wij stuivertje. Ik lag toen zo'n 60 meter voor, dit duurde tot de
finish, ik 1.24.57, Geo 1.25.07. Wij dribbelden even terug langs de route en
daar was Evelien al, in haar eerste halve marathon sinds ruim een half jaar,
een mooie 1.41.30.
Ik was tevreden want heel snel hersteld en gevoelsmatig op marathonsnelheid
gelopen (hierover meer in mijn weblog).
Na afloop waren er de oliebollen van de organisatie (ik had zelf geen tijd ze
te bakken), en pinda's met goede vetten, van Evelien, en natuurlijk de
prijsuitreiking waarbij Geo naar voren werd geroepen samen met twee anderen, in
de categorie 50-54, en tot verbazing van iedereen (we zagen ze denken,
"wie is die man", Harm Noor de speaker die elke loper in de regio
kent stamelde "eerste prijs ... voooooorrrr... Geo van der Loo")
mocht Geo op het hoogste treetje staan. Mooi.
Foto's volgen nog
Groet
Paul
Verschrikkelijk zwaar was
het. Ik dacht er een "lekkere ontspannen loop" van te maken, maar dat
viel vies tegen. Nadat Peize reuze was meegevallen was mijn verwachting 1.40 en
misschien iets sneller blijkbaar te hoog gegrepen.
De eerste kms gingen in redelijk goed tempo, maar ik voelde al dat ik dat niet
kon volhouden. Gelukkig kwam ik na 5 km twee bekenden tegen, die langzamer
liepen in een lekker tempo en zij hebben mij heerlijk uit de wind gehouden en
afgeremd. Maar ik vond het toch te langzaam, dus na een tijdje er maar voorbij,
verder. 't Ging wel lekker tot 9 km. Daar maar een gelletje genomen, want het
ging steeds moeilijker voelen. Thee wandelend in 5 sec opgedronken, weer verder.
Het gelletje werkte wel, tot 11 km ging het best. Toen werd het weer zwaar. Had
ik maar meer gels meegenomen. "Gewoon doorgaan, na 13 km kom je door een
dorp" zei ik tegen mezelf. Het dorp zonder publiek, dus niet veel aan,
door en toen een dijkje op. Het ging maar moeilijker en moeilijker. Ik kreeg
Amsterdam-deja-vu's. Maar zo erg werd het toch niet. Wind in de rug, gewoon
stug doorgaan, volhouden. De benen het werk laten doen, op ademhalingsritme
lopen, kijk alweer een km verder. Het was kei-zwaar, en uiteindelijk werd het
een 1.41 nog wat. Van Paul moet ik hier heel tevreden mee zijn, dus dat ben ik
dan ook maar. Maar dat ik zo moest afzien voor een tijd boven de 1.40 had ik
niet verwacht. Gelukkig maakt die 3e plek nog een klein beetje goed
Evelien
Hallo allemaal,
Het was weer gezellig met z'n allen en succesvol ook, veel nieuwe PRs en een
topsfeer!
Zaterdag mooi op tijd richting Amsterdam, met natuurlijk onderweg wat koffie.
Verhalen van: "wat ga jij doen? Welke tijd wil je lopen?" Allemaal
leuk en aardig natuurlijk, maar je weet het niet. Iedereen had zo zijn plannen,
verwachtingen en hoop. Maar ja, wat kun je ervan zeggen. Het hangt allemaal af
van de vorm van de dag....En De Dag is pas zondag, en niet zaterdag.
Eenmaal aangekomen in Amsterdam eerst maar even startnummer ophalen en dan aan
de wederom heerlijke appeltaart. Dank aan Geraldien en Jolanda! Hij was weer
jammie, en ook niet te zuinige stukjes. Nee, met minder dan 500 gram stukjes
kwamen we niet weg. Onder het motto: morgen hebben we de energie nodig. Daar
viel natuurlijk geen speld tussen te krijgen, wat inderdaad op een 42-km-loopje
verbrand je wel zo'n 2.800 kcal. Daar kan dit "stukje" appeltaart wel
bij. Na de beurs te hebben verkend op naar Haarlem, naar onze stayokay.
Nu is dit normaal ongeveer 30 minuutjes rijden, maar dat hangt er natuurlijk
wel vanaf wie de kaart heeft. 
In
dit geval (we zullen geen namen noemen) reed een donkerblauwe meerpersoons auto
voorop. Deze nam op bepaalde momenten verrassende routes, waardoor
Noord-Holland (nou ja een deel daarvan) geen geheimen meer voor ons heeft.
Mooie natuur daar rondom Haarlem, dat dan weer wel. Bestuurder van genoemde
vehikel wijdde het aan de Tom-Tom. Ik zou zeggen: garantiebon opzoeken en
ruilen voor een niet Oost-Europese importversie.....
Eindelijk aangekomen in de Stayokay even gerelaxed. Wederom een goede keuze,
leuke bar, netjes enz. Maar Paul zou Paul niet zijn als er niet een klein
loopje op de agenda zou staan. Dus voor de meesten van ons toch maar even
loslopen. Ik had zelf de laatste week helemaal (nul-komma-nul) gelope, dus even
schoentjes aan was niet verkeerd. Leuk rondje gelopen langs de hockeyclub van
Bloemendael, en daarna snel douchen om richting Italiaan te vertrekken.
Je zou denken: oefening baart kunst, maar nee.... wederom rijdt de baluwe
meerpersoonsauto voorop en ja hoor, weer missen we een cruciale afslag. Een
half uurtje te laat vallen we de Italiaan binnen. Jolanda, goede keuze, lekker
eten!!! En vergelijkbaar met Enschede, ook hier voor ondergetekende een
tiramisu na. We kunnen dit natuurlijk tot traditie verheffen: de landelijke
test Tiramisu. Welnu: deze scoorde ietsjepietsje lager dan Nijverdal (mee eens
Gerard??). Onze trainer - links van mij in het restaurant - had maar nagelaten
een Calzone te bestellen. Immers, doordat het een verrassingspakket is, zie je
niet wat erin zit en Paul had blijkbaar geen zin in verrassingen deze keer. Wel
lekker TWEE biertjes erbij (is dat de truuk???).
Na een redelijke nachtrust (veel te vroeg weer wakker) dan toch maar
voorbereiden voor de marathon. Na een goed ontbijt op naar Amsterdam, waar we
verzamelden bij het station. Het leek wel 2 weken geleden, dat we hier stonden
voor de eerste marathon. Alles bekend, precies hetzelfde. Maar ook dezelfde
tijd? Liever wat sneller en het gevoel was goed.
Check: Gelletjes goed vast? Ja. Alle meetapparatuur aan? Ja. Nou dan moet het
maar. Oh ja, voor diegene die een keer een gelletje vergeten is, vraag Poppo
voor de vrije verkoop in elk smaakje dat je wilt!
Het startschot: wat doe ik? Snel (rond de 12 km/uur)? Beetje rustig (11 km/uur)
of iets ertussenin?
Ik liep met Gerard en Lian. Het ging lekker, tussen 11,7-12,0 km/uur. Toch
natuurlijk meteen al het gevoel, aiai gaat dit wel? Met zijn drieën op pad en
Lian ging als een speer. Af en toe de snelheid doorgegeven, waardoor een weer
iets langzamer gingen. Je weet maar nooit.
Zelf had ik na 8 km (!) al last van mijn linkerbovenbeen. Het zal toch niet....
Gelukkig trok dit na 16 km weg, maar daarvoor in de plek kwam de rechterkant,
maar ook dit was na de halve marathon afstand wel weer oke. In de tussentijd
continu tijden per km van 5:02 - 5:08. Lian haakte enigszins af na circa 24 km,
waarna Gerard en ik probeerden het tempo vol te houden. Groepsoverleg: wat doen
we, zo door, JA. Grappig hoe dat gaat bij jezelf. Vorig jaar had ik best wel al
moeite bij het 27 km punt, en nu liep ik daar makkelijk. Dan denk je: hee dit
gaat veel beter nu dan toen, dus doorgaan...
Het laatste stuk was wederom zwaar, maar ook hier - ondanks de hogere snelheid
- minder moeilijk dan vorig jaar. In de tunnel liep ik iets voor Gerard en na
een korte blik naar elkaar en wat gebarentaal besloten om te proberen hetzelfde
tempo door te lopen. Het was nu nog 5 km en een korte berekening leverde op:
als je doorloopt dan ruim binnen de 3:40.
Het laatste stukje, nog een gelletje, veel publiek, dat helpt,
doorlopen....doorlopen....niet zeuren...je bent er zo. Vondelpark, toch nog wel
lang die 2 km, maar dan de bocht naar links...nog even bekertje drinken. Daan
de eindspurt en ook deze ging (wel) net als vorig jaar. Een iets hoger tempo
zat er zelfs in. Het stadion in, lekker muziekje, TOP. Over de finish in een
nieuw PR van 3:37:48. Ik was blij...heel blij. Na zeer korte tijd, was daar ook
Gerard, eveneens een heel goede tijd van 3:40. We waren nog niet uitgepuft of
daar kwam ook Lian, zwaar gehad maar wel in een super nieuw PR van 3:45, ook 10
minuutjes ervanaf.... Even nog een interviewtje met z'n drieën voor RTV
Noord-Holland.
Wat doet de rest? Halen ze hun streven van binnen de 4 uur? Aftellen. En ja,
daar zijn ze...Jolanda en Geraldien stormen met behoorlijk tempo het stadion
in. Hun tijd 3:56 en ook voor Geraldien een nieuw PR!!! TOP, TOP. Iedereen was
superblij en terecht. Meteen achter Jolanda ook ruim binnen de 4 uur Klaas en
Poppo. Om de PR-campagne van Roden te vervolmaken geven Jolanda en Geraldien
ook nog even een interview!
Jeroen had helaas door een achillespees blessure de dames moeten laten lopen.
Maar wat een superhaas toch...(en super chauffeur en super biljarter en....).
Jammer van de blessure, hopelijk snel weer hersteld. Natuurlijk wel uitgelopen,
tuurlijk, even over de 4 uur.
Nu de deelnemers aan de halve marathon opwachten. Wie zal er als eerste komen.
Paul, natuurlijk! Met een supertijd van 1:22. David daarna met 1:44 (?) en dan
onze twee dames in de halve: Harma en Ingrid. Halen ze het binnen de 2 uur?
Wachten, wachten, wachten op de tribune en daar verschijnt opeens het petje (en
natuurlijk shirt van Loopgroep Roden) van Harma meteen gevolgd door Ingrid. Kom
op, doorzetten, lopen......schreeuwen we met z'n allen vanaf de tribune. En ja
hoor, ook zij beiden ruim binnen de 2 uur en PRs.
Tjonge, jonge wat een weekend weer. Super weer, super parcours, super eten,
supergezellig.
Dank allemaal weer voor een leuke tijd.
Maurice
Ben nog steeds in de 7e hemel!!!
Wat een feest. Zo'n weekend A'dam. De hele weg 10 week ernaar toe maar ook
zeker het weekend zelf was weer een echte loophappening.
Als er dan ook nog een p.r in zit kan het niet meer stuk.... Over stuk gesproken.
Mijn bovenbenen!
!Voor de rest valt het gelukkig mee met de restverschijnselen. wel moe maar tja
dat heb ik er graag voor over. Veel rusten, veel thee en veel filmpjes op
internet bekijken. Leuk hoe iedereen zijn eigen feestje viert.
Allemaal bedankt voor de gezelligheid en Jol voor de laatste loodjes die best
heel zwaar waren!!
Ingrid en Jol bepalen jullie een bedrag voor de reiskosten?! we horen het wel.
Joen en ik zijn woensdag niet op de training i.v.m etentje. Niet ongelukkig
maar wel prettig gepland!
Gr en tot...Geraldien
24uur hollen in Steenbergen.
Het is zeker 30 jaar geleden
dat ik voor het eerst hoorde van deze wedstrijd. In Apeldoorn werd in het park
bij ons in de buurt de NK gehouden. Uren achter elkaar over een ronde van 1800
meter hollen. Ik was nog een baanatleet en mijn afstanden waren 60m en 100m.
Welke gek gaat nu zolang lopen? Wat doen ze daar nu in dat park? De hele nacht
door?
Zaterdagochtend hebben we Paul opgehaald. De hele auto vol met tent, matjes,
kooktoestel, stoeltjes,kleding en heeeel veel voer en drinken. Je herkent dat
misschien wel ons. Ik was de vorige twee dagen niet te pruimen, ging overal
pijntjes voelen. De spanning zat er goed in. Ja, echt...... ik was er helemaal
klaar voor. De opbouw van drie maanden waren goed verlopen. Elke maand het
gemiddelde omhoog en me vooral niet blesseren. Je kunt superfit zijn, maar als
er een kuit... etc.
Onderweg nog twee keer er uit om de benen te strekken en air in de schoenen.
Ruimschoots op tijd bij het rondje in Steenbergen.Een enkele camper en tentje
stonden er al. Ons kampement werd snel opgezet en het grote eten begon. Het was
twaalf uur en nog drie uur te gaan voor de start, het kon dus makkelijk. En
terwijl ik mijn pastabakje langzaam leeg at zag ik mijn klein/dunne Belgische buurman
in 5 minuten zeker 2 kilo pasta wegmalen,plus een banaan als toetje.
Je leert wat bij zo'n weekend. Onspannen een boek of krant lezen ging
natuurlijk niet. Ik zat en wilde hollen. Het weer was prima, heel weinig wind
en goede warme temperatuur. De tijd gaat snel en na even wat buurten ging het
toch echt los. Na nog een dikke smok van Geraldien het startschot. Niet nerveus
rustig ademen. Ik had het parcours niet eerst bekeken, want ik kwam er toch
vaak genoeg overheen. Het was de eerste ronde al duidelijk. Een afwisselende
ondergrond. Schelpenpad van 150 meter, rond pand van klinkers, een paar scherpe
bochten en aflopend asfalt. Die eerste ronden goed kijken welke stukjes het
beste zijn en dat opslaan in m'n geheugen voor als het donker wordt en de vermoeidheid
intreedt. Geconsentreerd en soepel loop ik m'n rondjes. Positief blijven
denken. Maar al snel voel ik de blessure opkomen. De m.peroneus posterior
(uitleg volgt) van mijn linker been voel ik bij elke stap. Het wordt niet
erger, dus gewoon doorgaan. Ik zie wel. Bij elk rondje zie ik Geraldien en Paul
bij de tent, kanjers, de hole way. Koek, gel, water, banaan, magnesiumpil,
sportdrank, dextro en weer gaan. Rangschikking in de wedstrijd boeide me niet,
100km was m'n minimum doel. Dus blijven gaan, in 24 uur moet dit toch te halen
zijn. Dan wordt het schemerig en zet de organisatie lege jampotjes met een
waxinelicht op het parcours. Sfeer volop. Bij 50 km kreeg ik een welbekende
inzinking. Bij 75 km ging het weer super. Belachelijk. De vermoeidheid viel
mee. Goed geconcentreerd en altijd de vaart erin. Om ongeveer 0.15 uur zaten de
101 km erop. Wat anderen doen? Door of rusten? Geen idee,ik ging wel meteen
plat. In de slaapzak welteverstaan. Na anderhalf uur kleren weer aan en meteen
gaan bewegen, stram. En dan weer langzaam van wandelen naar hollen, dribbelen.
Een fantastische zon zien opkomen. Brinta erin en gaan. Nu was het doel om
120km te halen. Dan steeds 10km erbij. Opeens had ik het doel om 100 Engelse
mijl te halen.En dan er over en door. De laatste ronden lopen Geraldien en Paul
mee, een enorme steun. De laatste meters gaan snel, 'alles' eruit. Het
stopsignaal en stilstaan. Niet meer hoeven/mogen hollen. De euforie stroomde
door m'n lichaam. Zover gelopen, nooit gedacht. Heerlijk !
Iedereen bedankt voor de leuke/goede reacties. Tijdens het lopen en na afloop
op de site.
Tot ziens, woensdagavond in de Pompstee.
Veel lopersgroeten van Jeroen
Jeroen,
Ongelofelijk dat je dit weet te doen.
Ik vraag mij dan af wat je denkt als je begint en ook onderweg.
Wordt je hoofd dan echt "leeg" of heb je allemaal mooie gedachten?
Ik ben heel benieuwd hoe je er uitziet na 24 uur en ook nu natuurlijk.
Tot woensdag in de Pompstee.
Dick
Jeroen,
TOP en ongelofelijk! Wat een afstand: 165 km op één dag. Echt geweldig, het
trainen van een aantal marathons achter elkaar in een paar weekenden lijkt dan
inderdaad bijna peanuts (dat is het natuurlijk niet), maar vergeleken bij 4x
een marathon achter elkaar..... En een prima plek in het totale
ultrarunnersveld toch?
Understatement vraagje: "ben je nu ook een beetje moe?" Lekker
patatje gegeten na DE loop?
(voor diegene die niet vaak met Jeroen zijn meegeweest naar loopjes: Jeroen
weet altijd waar de beste friet te krijgen is: "Hé Maurice, in Blijham
hebben ze lekkere frietjes in de kantine". "Hé, ik ken een aardige
tent met lekkere frieten (na Amsterdam)". "Hier hebben ze lekkere
friet op de markt" (na Enchede). Essentiële vetten aanvullen, heet
dat....En voor de duidelijkheid: Jeroen heeft altijd gelijk).
En natuurlijk woensdag weer een traininkje meedoen in ons eenvoudige
woensdagavondclubje.
Nogmaals TOP en tot woensdag. Lekker uitrusten nu.
Maurice
Twente
Meteen maar even een reactie,
voor ik morgenvroeg naar Tjechië vertrek.
Na een prima nachtrust in Stay-okay Nijverdal, een ruim ontbijt en eigenlijk
tot een uur of 12 door blijven eten om toch maar vooral geen herhaling van
Amsterdam te ervaren, klonk om 12.45 het startschot. Het was wat geharrewar
geweest, ik wilde in een eerder startvak, maar dat bleek achteraf een fluitje
van een cent. Maar goed dat ik dat gedaan had, want vanuit dit startvak bleek
het nog knap lastig om alle bedrijvenlopers, die in het startvak voor Bas en
mij stonden te passeren.
Ik had besloten om er toch maar een vlotte halve van te maken, de voeten voelde
ik helemaal niet meer, een tijd van 1.40 leek me alleszins haalbaar en ook nog
acceptabel. Er waren pacers voor 1.40, dus Bas en ik zouden proberen om die bij
te houden.
Dat lukte de eerste 3 km matig, voornamelijk omdat ik steeds achter grote
groepen bedrijvenlopers terecht kwam, die niet meteen kon passeren en dan weer
moest aanzetten om het pacergroepje te achterhalen. Het ging me ook te snel, ik
had last van de warmte en bij km 4 besloot ik gewoon zelf te gaan lopen, dan
maar niet met die pacers mee, die volgens mij ook te snel liepen.
Na 5 km was ik blijkbaar meer aan de warmte gewend, en ging het beter. Door
Glanerbrug: wat een hoop publiek, muziek, luide aanmoedigingen: super! Ineens
was ik in Duitsland en op naar Gronau. Ook daar in het centrum groot feest,
applaudisserende mensen langs de kant, heel stimulerend. Bij 9 km kwam ik een
soort man met de hamer tegen. Gauw een warm, slijmerig gelletje ingeslikt, en
200 m later: weg was die man met de hamer. Het ging steady, relaxed en in een
constant tempo.
Ik was de hele tijd (bijna) alleen maar mensen aan het inhalen. Dit bleef zo.
Bij 15 km werd het wel weer moeilijk, toch bleven de kmtijden goed: ongeveer
4.45 per km, soms iets harder, soms iets langzamer. Weer door Glanerbrug, toen
ik de speaker hoorde zeggen: "Daar gaat Evelien Hoogendoorn, die komt
helemaal uit Groningen om hier te lopen, mensen applaus!" En kijk het ging
alweer 100 meter iets beter.
Daar zag ik ineens mijn ouders langs de kant. Wat leuk! Ze waren op de fiets,
en fietsten zelfs een stukje mee, waarbij ze soms langzamer gingen dan ik. Weer
een stukje iets minder zwaar.
Bij 18 km kon ik weer aanzetten, lekker een stuk dalen en dan doortrekken, nog
steeds alsmaar lopers passerend. 19 km voorbij, en toen voelde ik de kramp
(steek) in mijn rechterbovenbuik, DE PLEK, waar ik wel vaker last van heb. Ik
moest wel vaart minderen, de km ging in 5.21, maar gelukkig door een goede
ademtechniek toe te passen trok het wel weer bij, en zowaar de laatste km weer
in 4.49. Had het me dus een halve minuut gekost.
Het leek wel of er drie finishen waren, maar de derde was toch echt het einde.
bruto 1.41.41, netto zal ongeveer 1 minuut sneller zijn. Mijn doel gehaald! Ik
kon duidelijk merken dat ik veel duurtraining had gedaan, ik kon het tempo heel
goed vasthouden, maar een sneller tempo was moeilijk geweest. Daar ga ik dan nu
maar weer voor trainen, na nog 2 weken rust om mijn voet te ontlasten, en bij
te komen.
Van de voeten tot nu toe helemaal geen last, nog even alert blijven en morgen
afwachten en dan hopelijk weer los!
Het was gezellig, leuk, niet heel erg druk en ontspannen en lekker gelopen: een
geslaagd weekend!
Evelien
Hij zit erin!!
Morgen meer!!!
Nu naar bed!!
Ben toch wel blij
Geraldien (Jeroen)
Hallo allemaal,
Hier ook even voor het slapen gaan even een berichtje van mijn kant. Ben het
helemaal eens met de vorige berichten: het was weer een leuk weekend. De
Stayokay (dank voor de tip aan Jeroen en Geraldien) was top. Het ontbijt werd
zelfs vervroegd voor ons (de arme ontbijtdame kreeg nog een sms-je van haar
collega om 23.00 uur, of ze even wat eerder kon beginnen. TOP! En geen gezeur
hè, ja die tukkers zijn wel oké......
Na aankomst ook nog even een lekker stukje appeltaart (met dank een Richard,
vaste prik nu langzamerhand), met kaneelsuiker, lekker, lekker. Kopje koffie
erbij en daarna een klein ontspannen loopje, zoals Paul dat mooi kan zeggen.
Ging eigenlijk super, zeker ook de 6x sneller tussendoor. Twijfel: wel doen,
niet doen. Nog steeds redelijk last van mijn verrekte spier (stoepje leggen
vóór de marathon, moet kunnen, toch?), maar het ging soepeltjes. Eigenlijk gold
dat de hele twee laaste weken wel. Makkelijk snel te lopen, een goed voorteken,
zo bleek vandaag.
Wat de loop zelf betreft: toch maar - na goed beraad met onze immer
optimistische trainer - proberen gewoon te starten op 11 km per uur en dan maar
zo lang mogelijk vol houden. Nu zijn er ballonnetjes (hazen) voor 3:30, 3:45, 4:00
maar geen 3:49:59 zoals dit zo vrolijk om mijn op mijn verjaardag ontvangen
"wedstrijdsokken". Dit is trouwens precies 11 km/uur, dus.....
Dan maar eigen tempo lopen, het zou warm worden en dat werd het ook (ruim 23-24
graden). Nog op een website gezien: 250 ml drinken minimaal per half uur en
koelen. Nou, dat heb ik dan ook maar netjes gedaan bij de vele sponsgoten (het
klinkt erger dan dat ze in werkelijkheid zijn, behalve als je op het einde een
spons neemt die toch wel al wat keertje door een iets snellere loper is
gebruikt). Toch maar even een aantal eigen "loopgroep Roden" sponjes
een keer regelen.
Vanaf het begin: iets sneller dan 11, meer 11,3-11,6 km/uur. Gaat dat niet wat
te hard, maar goed, ik was uiteindelijk aangesloten op de groep 3:45 en dat
liep eigenlijk wel heel erg lekker, zeker tot 30 km. Maar met de ervaring van
Amsterdam nog in het hoofd ("het gaat om de laatste 6-7 km, daar ging het
vorige keer, errrrruuuug lastig) toch maar vanaf 34 km mij eigen tempo gaan
lopen, wat nog steeds rond de 11-11,2 km/uur lag. Niet gek dacht ik, go go
go.... Vanaf de 40 km liepen we nog maar met een handvol mensen op mijn stukje
parcours, maar zie daar, de halve marathon-lopers. Dit geeft toch wel een kick:
na 40 km loop je samen met de halve marathonners richting finish. Ik voelde me
nog steeds goed, alhoewel de kramp eraan zat te komen. Nog wat mensen
ingehaald, maar op 1,2 km voor de finish: Kramp. Wat doe ik, stug doorlopen of
even een paar seconden rekken? Dat laatste gedaan en ik denk maar goed ook.
Daarna kon ik redelijk (nog steeds 11 km/uur??!!) doorlopen en ook hier is net
als in A'dam de finish super (rijen dikke mensen, toch weer iets anders dan de
Run van Roden...). Super!!!! Veel applaus en meeleven vanaf de kant. Bij de
laatste bocht naar rechts zag ik de klok, ik had vooraf nog geen tijd genomen
om op mijn eigen tijd te kijken. Het ging toch niet veel sneller meer, dus...
Maar hé: 3:48:50 zag ik in de verte. Rekening houdend met dat ik pas 20-30 sec
na het officiele startschot zelf over de start ging dacht ik dat het wel moest
gaan lukken om onder de 3:49 te blijven. Na een korte "eindsprint van 150
meter blij en voldaan met een tijd van 3:48:39. Mijn dag kon niet meer stuk.
Het was weer top. Op naar .....?
Maurice
Goedemorgen allemaal,
Het is nog vroeg maar de spierpijn doet me gelijk aan gisteren denken, dus laat
ik gelijk maar even verslag doen. Wat betreft de sfeer, het parcours, het weer
en het gezelschap sluit ik me bij de anderen aan. Ik heb wederom een zeer
gezellig weekend gehad met onze loopgroep. Dan "mijn" wedstrijd...
mijn doel was om de 1.50 grens te doorbreken. In de dagen voor Enschede was ik
in het bezit van een fijne verkoudheid, maar ik dacht maar steeds: het is nog
geen zondag... wie weet. En inderdaad ik was bevrijd van mijn verkoudheid.
Gelukkig. Zou ik dan nog een excuus hebben? Nee, eigenlijk niet. Met een
gezonde dosis zenuwen richting de start. Mijn persoonlijke haas Klaas (he dat
rijmt) liep zoals immer ontspannen rond met een blik van: waar maak je druk om?
Nou, ik maak me vooral druk om die 1.50 met de daarbij horende 5.12 per
kilometer!!!! Ik weet dat ik nog wel eens te snel start, en dat me dat dan weer
opbreekt. Maar als je iets wilt, moet je pijn lijden hadden we ons laten
vertellen. De eerste 10 km. in 52 , precies op schema. Gezien de warmte even
drinken bij de drankpost. Ik had al wel iets van: dit gaat snel, wellicht te
snel. Tegen Klaas gezegd: iets rustiger, eerst richting 15 km. en dan maar weer
zien. Bij bijna iedere waterbak schepte ik mijn petje erdoor om zo koel
mogelijk te blijven. Bij 16 km. voelde ik een soort kramp in mijn kuiten... ken
ik niet van andere loopjes. Toch maar doorlopen.. op 17 km. deed dit echt pijn
en even gewandeld om erger te voorkomen, en snel nadenken over wat je doen. Ik
dacht aan de woorden van de trainer: soms moet je pijn lijden.... Ok, de
dribbel weer ingezet en doorgegaan naar 19 km. met nog 2 km. te gaan, (toen
wist ik al dat de 1.50 grens voor een volgende loop bewaard was gebleven), kon
ik toch nog weer iets versnellen (resultaat van duurtrainingen denk ik), en dat
eindelijk de finish: 1.52.04. Ik heb nog mijn best gedaan om het onder de 1,52
te houden, helaas. En dit alles in het gezelschap van Klaas, die zijn belofte
super heeft ingelost; Ik loop met jou in Enschede... zelfs bij mijn
wandelingetje, wandelde hij met me mee.. Klaas bedankt.
Eenmaal over de finish zagen we Gerard al staan. Gerard had zijn doel helaas
ook niet gehaald. Last van de warmte en misselijk. Even wat drinken gehaald en
terug naar de finish om Harma, Ingrid, Maurice, Geraldien en Jeroen binnen te
halen. Ik sta nog behoorlijk na te puffen, komt Maurice binnen met een: Hallo.
Je moet er bij geweest zijn, maar Maurice zag eruit alsof hij een woonkamer
binnenkomt, hallo zegt, om vervolgens rustig te gaan zitten voor een kop koffie
ofzo; en niet alsof hij een marathon heeft gelopen in een toptijd. Chapeau voor
Maurice, en ik zal dat beeld niet snel vergeten.
Daarna komt Harma binnen met een geweldig PR . 2.06, drie minuten sneller!!!
Goed gedaan. Vervolgens komt Ingrid binnen, zij heeft het zwaar gehad blijkt.
Bij de vijf al stuk, maar toch gefinished.... karakter. Dan nog even wachten op
Jeroen en Geraldien. Maurice had ons al ingefluisterd dat Geraldien het
moeilijk had. Toch komt ze met de armen in de lucht over de streep, daarna zich
stortend in de brede armen van haar persoonlijke haas. Mooi om te zien... 4.08
op de klok. Klasse gedaan! Nieuwsgierig naar de prestaties van Evelien en Bas
lopen we naar de afgesproken Brooks stand. Weer een PR.. van Bas, super en
Evelien ook een geweldige 1.40.
Op naar de patat en dan moe, maar toch voldaan naar huis. Ik heb m'n best
gedaan, ik heb het geprobeerd, maar helaas. Wie weet een volgende keer.
Het volgende uitstapje van de loopgroep wordt al weer over gesproken. Wordt het
Amsterdam of Eindhoven...?? Berlijn staat misschien voor 2010 op het programma.
Mooi, mooi.
Groetjes
Jolanda
P.S. DE BAANDERHOEVE IS GERESERVEERD. WE REKENEN OP JULLIE !!!
Zo dan....
Eindelijk de moed gevonden.
Schrok ik me vanmogen het apazuur.... wat voor tijden werden daar in Enschede
geregistreerd?
Las ik gelukkig net dat er een giga stroomstoring is geweest en dat bijna alle
bruto/netto tijden niet kloppen. Gelukkig, er mankeerde dus niets aan mijn
handgeklokte 4.08.00.
Nu the day after valt het leed me mee. Ja ik kom wel met trapleuning van de
trap en afstapjes neem ik zeer bewust. De sauna/ zonnebank heeft de spieren
goed opgewarmt en de spierpijn in de longen ach die is morgen wel weer over. De
blaren volgende week.
In mijn hoofd nog de hele dag aan het analiseren. Hoe/wat en waarom? De
motivatie voor een volgende marathonvoorbereiding is nu ver te zoeken. Je leeft
11 week totaal in het teken van Enschede en dan heb je vanaf k.m 1 je benen en
je hoofd niet mee!
De motivatie voor een volgende marathon is echter niet ver te zoeken. Op de
finishlijn in Enschede heb ik direct gedacht: Volgende keer beter!
Ondanks mijn niet behaalde doel ben ik wel heel blij met het afgelopen weekend.
Iedereen had goede zin en de gezelligheid/eten/dribbel/stayokay/zon/patat
maakten het geheel af!!! En voor iedereen die wel zijn/haar p.r heeft
gelopen.......Van harte.
Net aan de hand van onze foto's de foto's van de organisatie bekeken. Leuk
hoor.
Misschien kan/wil Paul hier wat van op de site/forum zetten?
Gr en tot.....Geraldien
p.s: De chauffeurs zijn overeengekomen dat 7.50 p.p. kostendekkend is.
Of een ieder dit t.z.t aan Gerard/Ingrid of Jeroen wil geven?!
geraldien
ahh...
eerst maar even gewacht tot de stukjes binnenstromen, dan kan ik daar weer
lekker op reageren.
Hier en daar zag ik al de tip 'soms moet je pijn lijden' voorbijkomen, en deze
tip schijnt ook al geholpen te hebben. Zeker ook bij mij want na 6 kilometer
ging het errgg lastig. Ik wilde '38 hoog' lopen, en dat is bijna gelukt. Na een
eerste kilometer in 3.54 (vals plat en rustige start) haalde ik in de volgende
drie kilometer (11.15) zo'n 30 lopers in. Daarna was er een kilometer met een
rare kronkel naar de tweede ronde, en deze kilometer, jazeker, was toch wel een
RUIME kilometer waardoor ik volgens mij ietsie meer dan 10 heb gelopen.
Afijn. De tweede ronde, een kilometer in 4.10 (ja, zwaar!) en de laatste 4
rond/net onder de 4 minuten, bracht me op 39.39 en een derde plek (als het
prijzengeld binnen is dan zullen we dat in de Pompstee verbrassen!).
Ik had toch wel veel last van de warmte, kon geen 'tempo' lopen. Na afloop
helemaal geen last van mijn liezen dus da's goed. Jazelfs ga ik misschien
donderdag in Norg lopen: lekker koud, ietsje minder dan 10, en natuurlijk zijn
er daar vast wel masters 45+ prijzen. Want zolang ik niet geblesseerd ben ga ik
daar nu wel gebruik van maken, elke loop is d'r weer 1 en het echte
wedstrijdlopen, dat harde, vind ik toch fijn. Pijn is fijn.
En oh ja, de warmte is volgens mij de belangrijkste factor voor als de tijden
wat tegenvielen. Gewoon de schuld daarop schuiven en je zelfvertrouwen dat je
'goede benen' hebt, vasthouden!!! Bij de één (keniaan) maakt het allemaal niets
uit maar het andere lichaam gaat zichzelf beschermen bij warmte, natuurlijke
reactie, door alle systemen wat naar beneden te schroeven met als gevolg dat je
niet op vol vermogen kan lopen. En hoever dat naar beneden geschroefd wordt is
deels individueel bepaald. Je kan dus pech hebben. Bijkomend voordeel is
overigens dat je sneller hersteld bent omdat je minder diep kon gaan!
Jeroen, ik kom nog wel even langsjoggen voor de foto chip.
grt
Trainer Paul
paulov
Hoi,
Inderdaad, superweekend. Was erg gezellig, onderweg en in de Stayokay etc.
etc.. Heerlijk gegeten in de pizzeria zaterdagavond (weinig vlees en vet zoals
Paul had geadviseerd). Zondagochtend prettig ontbeten en relaxed met zijn allen
toegeleefd naar onze te leveren prestaties van die dag.
Eerst Jeroen, Geraldien en Maurice uitgeleide gedaan voor hun marathon en
daarna Paul voor zijn 10 km. Het was inmiddels behoorlijk warm. We (de rest die
de halve liepen) hadden ook wel zin om te vertrekken. Paul nog voorbij zien
komen na 5 km en zien finishen. Hij werd 3e in zijn leeftijdscategorie. Ik had
besloten met de pacers van 1.40, de rode balonnen, mee te lopen. Zou moeten
kunnen. Met Evelien het startvak in en wachten op het startschot. Was na de
start toch nog behoorlijk druk en kon Evelien al snel niet meer vinden in de
mensenzee. Er moesten veel bedrijvenlopers van het startvak voor ons ingehaald
worden maar verloor de rode balonnen geen moment uit het oog. Achteraf bleek
dat ik met een redelijke tunnelvisie had gelopen (herkende niets van het
parcours toen we er later, op de terugweg naar huis, met de auto overheen
reden). Was idd warm met gelukkig veel drinkposten en de sponsgoten. Ging
redelijk gemakkelijk mee met de rode balonnen. Veel mensen en muziek langs de
kant. Bij km 16 en 17 een dipje. Laatse km de rode ballonnen bedankt en nog
kunnen versnellen. Voor de eerste boog over de weg een eindsprint ingezet maar
was te vroeg. Bleek dat er nog een stuk of vier van dat soort bogen over de weg
hingen voordat ik echt over de streep was. Toch nog redelijk fris gefinished in
1.38.52. netto. Een PR (4 minuten er af). Heerlijk gelopen, geen kramp en geen
last van mijn knie. Daarna Paul opgezocht en op de anderen gewacht. Iedereen
druppelde binnen met zijn/haar eigen verhaal. Mooi om te horen allemaal. Denk
dat iedereen met een goed gevoel kan terugkijken op het weekend. Heb erg
genoten!!!!!
grt, Bas
Paul
Rotterdam
Het was me wel weer wat!! Prachtig evenement,
mooi hotel op de Coolsingel, vlakbij World Trade Centre voor startnummer. Goede
reis heen gehad, alles direct gevonden. Zondagmorgen vroeg wakker
natuurlijk...lekker ontbijtje, 10.00 uur richting start.....spanning
stijgt...vele lopers ook in het hotel....wordt al druk....startvak zoeken,
plassen water plassen water.. je kent het wel...
Eindelijk; het kanonschot!!!! GO!! Mooi weer!!!! Daar is de Erasmusbrug
al....lekkerrrrr
ga natuurlijk weer veel te snel.....maar ach als ik dit volhou......op de halve
1.47...gaat goed....bij 27,5 km staat JW en roept dat ik het schema van 3.45
halen kan zo.....nou dat dacht ik niet denk ik dan al want jezus wat gaat het
al moeilijk.....bij 30 km krijg ik echt twijfel of ik dit wel kan op mijn 50
ste....wat wil ik nou toch eigenlijk????Eerst maar zien of ik de 35 km
haal....wat een pokke eind...ik kap ermee....dit haal ik nooit....bij 37 km
neem ik mijn laatste gel die mijn neus al lang uitkomen....als ik wat wil moet
het toch echt vandaag gaan gebeuren....het is al bijna half drie....eindelijk
39 ... 40....nu!!! een tandje hoger auauauau mijn bovenbenen maar het moet NU!!!!
bij 41 km trek ik alles aan en loop zelfs nog lopers VOORBIJ zal het dan toch
lukken?????Ik ben er bijna ja ja ja publiek schreeuwt klapt en
stampt...omroeper hoor ik zeggen dat de magische grens van 4 uur bijna voor bij
is...dan zie ik dat het gaat LUKKEN!!!!! tranen komen over mijn wangen. ...de
laatste meters lach ik en mijn armen gaan omhoog HET IS ME
GELUKT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Binnen de 4 uur!!!!!Dat is wat ik nog wilde
een man van het rode kruis moet me vasthouden als ik tot stilstaan kom maar dat
geeft niet ik krijg mijn medaille een roos drinken banaantje thee en ik wil
naar JW en ZITTEN!!!!! Wat ben ik moe wat doen mijn benen pijn maar wat geeft
dat????Ik heb een marathon in 4 uur gelopen en ben erg trots op mezelf blij en
tevreden...na een tijdje kan ik bij JW komen en hij feliciteert me...we
lopen/sjokken naar de douche gelegenheid en verdwaasd sla ik het hele gebeuren
van de marathon gade...het blijft iets bijzonders...wat een happening in
Rotterdam....na het douchen een flinke bak vruchtenyoghyrt in het zonnetje
drinken en genieten van alles wat we nog zien...de laatste lopers binnen de
limiet sjokken/lopen binnen daarachter het politiepeleton..ze hebben het nog
net gehaald ik ben ook blij voor hun....maar sta daar natuurlijk heel voldaan
en trots te staan met mijn medaille om mijn nek....
Lian
Slag om e mar